Ο αρχικός σχεδιασμός του Ολυμπιακού δεν αλλάζει, διαρκής η στήριξη σε Μαρτίνς

Ανάμικτα συναισθήματα και εντυπώσεις στον κόσμο του Ολυμπιακού έχει αφήσει το ξεκίνημα της ομάδας του Πειραιά, η οποία μετά από επτά χρόνια κυριαρχίας, για πρώτη φορά φέτος δεν ξεκινάει από θέση ισχύος.

Η περσινή απώλειά των εγχώριων τίτλων και το «γκρέμισμα» από τον θρόνο του πρωταθλητή, έφερε τριγμούς και αλλαγές στο μεγάλο λιμάνι. Με νέο προπονητή, τον Πορτογάλο, Πέδρο Μαρτίνς, με είκοσι νέους παίκτες στο ρόστερ, με μία ενδεκάδα στην οποία μόνο ο Κώστας Φορτούνης θυμίζει τον περσινό Ολυμπιακό, οι ερυθρόλευκοι έχουν χτίσει ουσιαστικά εξ αρχής αυτό που παρουσιάζουν και σίγουρα χρειάζονται χρόνο για να κριθούν. Όμως ο… χρόνος είναι μία περίεργη έννοια στον Ολυμπιακό, πόσο μάλλον όταν πέρυσι άλλαξε τέσσερις προπονητές μέσα στη σεζόν, χωρίς κανένα απολύτως θετικό αποτέλεσμα.

Το θέμα είναι εάν από τα περσινά λάθη που έγιναν, βγήκαν χρήσιμα συμπεράσματα που θα εφαρμοστούν φέτος. Αυτό θα φανεί στην περίπτωση του Πέδρο Μαρτίνς, ο οποίος μέχρι τώρα στηρίζεται με κάθε τρόπο από το ερυθρόλευκο «σύστημα», το οποίο αποκρούει κάθε… επίθεση που δέχεται ο Πορτογάλος τεχνικός. Ο Ολυμπιακός έχει αποφασίσει να στηρίξει μέχρι τέλους το πλάνο που έχει καταρτίσει και εκπονήσει ο Μαρτίνς. Και κατά την άποψή μου, πολύ καλά κάνει. Κάποια στιγμή οι Ελληνικές ομάδες θα πρέπει να αντιληφθούν ότι οι συνεχόμενες αλλαγές προπονητών δεν έχουν τίποτα το θετικό να τους προσφέρουν, το αντίθετο μάλιστα. Βέβαια για το ρεκόρ πάει φέτος ο Απόλλων Σμύρνης, ο οποίος ήδη μέσα σε δύο μήνες έχει αλλάξει τέσσερις προπονητές, όμως αυτό είναι άλλο θέμα.

Στον Ολυμπιακό, λοιπόν, ο σχεδιασμός δεν αλλάζει, παρά κάποια αποτελέσματα τα οποία κρίνονται ως ανεπιθύμητα. Οι ερυθρόλευκοι ξεκίνησαν θετικά, με την πρόκριση στους ομίλους του Europa League, κάτι που αποτελούσε τον πρώτο στόχο της σεζόν και στέφθηκε με επιτυχία. Η αρχή στην Superleague βρήκε τον Ολυμπιακό να παίζει τα τρία πρώτα παιχνίδια στην έδρα, κάτι που εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο, έστω και αν δυσκολεύτηκε στην πρεμιέρα με αντίπαλο τον Λεβαδειακό (1-0) και κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης (3-2) αφού χρειάστηκε γκολ στο 92’ για να πάρει το τρίποντο της νίκης. Κάτι ανάλογο έγινε και στη Νέα Σμύρνη, με αντίπαλο τον Πανιώνιο (1-0). Όμως κάπου εκεί φάνηκε να εξαντλείται η τύχη των ερυθρόλευκων. Η ήττα από τον ΠΑΟΚ (1-0), έστω και με αυτογκόλ, η ήττα με 3-1 από την Μίλαν, ενώ είχε προηγηθεί ο Ολυμπιακός με το γκολ του Γκερέρο, αλλά δέχθηκε τρία τέρματα μέσα σε 9 λεπτά, αλλά και η ισοπαλία με την ΑΕΚ (1-1) με γκολ που δέχθηκε στο 90’, άρχισαν να… μαζεύουν σύννεφα πάνω από του Ρέντη. Όχι τόσο πολύ για τα αποτελέσματα αλλά για την διαχείριση του υλικού. Ο Μαρτίνς έπαιξε με τον ΠΑΟΚ με την βασική 11άδα και κόντρα στην Μίλαν έβαλε μία εντελώς διαφορετική ενδεκάδα, με αρκετούς αναπληρωματικούς, κάτι που ξένισε αρκετούς.

Ο Μαρτίνς δείχνει να έχει τον σχεδιασμό του και πάνω από όλα να είναι δίκαιος με τους παίκτες του. Δεν καταλαβαίνει ούτε από «φίρμες» αλλά και ούτε από «πρέπει».
Τα συνεχόμενα δύσκολα παιχνίδια ήταν η αλήθεια ότι αποτέλεσαν και για τον ίδιο ένα τεστ. Αλλωστε στην προπονητική του καριέρα δεν έχει ξαναβρεθεί σε τέτοιο επίπεδο, να πρέπει δηλαδή να κάνει πρωταθλητισμό και να μπορέσει να διαγράψει και μία καλή πορεία στην Ευρώπη. Και για τον ίδιο είναι πρωτόγνωρο και ψάχνει τρόπο να το διαχειριστεί.
Πρώτο του μέλημα, για το στήσιμο της ομάδας, ήταν η αμυντική λειτουργία. Με όσα είδε πέρυσι, στο τελείωμα της σεζόν, με τα μάτια του, ο Μαρτίνς κατάλαβε ότι εάν δεν διορθώσει την άμυνα, δεν μπορεί να περιμένει τίποτα. Οι επεμβάσεις που έκανε ήταν καθοριστικές, τόσο σε πρόσωπα όσο και σε λογική, με τον τρόπο που αμύνεται η ομάδα. Στο κέντρο είχε την τύχη να πέσει πάνω σε έναν εκπληκτικό Καμαρά και στην έκπληξη που ακούει στο όνομα Μπουχαλάκης, αλλά και να αποκτήσει δύο παίκτες που επιθυμούσε ο ίδιος, τον Γκιλιέρμε και το Νάτχο, αλλά φυσικά και τον Τουρέ.

Στον οργανωτικό τομέα έχει δώσει το χρίσμα στον Κώστα Φορτούνη, τον οποίο πιστεύει και το έχει αποδείξει έμπρακτα. Το πρόβλημα φαίνεται να υπάρχει στους επιθετικούς. Οι επιλογές των Γκερέρο και Χασάν μέχρι τώρα δεν αποδίδουν ότι θα περίμενε ο Μαρτίνς. Με δύο γκολ στο σύνολο, σε έξι παιχνίδια πρωταθλήματος, δεν την λες και την καλύτερη συγκομιδή για τους φορ σου.

Το συμπέρασμα είναι ότι ο Ολυμπιακός είναι μία νέα ομάδα και θέλει τον χρόνο της. Εχει πλήρες ρόστερ, έναν καλό προπονητή και σύμπνοια στην ομάδα, η οποία φαίνεται από το χειροκρότημα που παίρνουν οι παίκτες από την εξέδρα, είτε κερδίζουν είτε χάνουν.
ΠΗΓΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here