Τρόποι για να διδάξετε στα παιδιά σας την έννοια της συναίνεσης

Παρακάτω θα δείτε μια λίστα, η οποία έχει δημιουργηθεί με την ελπίδα να μεγαλώσουμε μια γενιά παιδιών που θα έχουν λιγότερους βιασμούς και σεξουαλικές παρενοχλήσεις στην ζωή τους.

Πάντα γνωρίζαμε πως ο βιασμός αποτελούσε πρόβλημα, αλλά ποτέ ξανά δεν είχε υπάρξει τέτοια κινητοποίηση για να φέρουμε μια αλλαγή.
Ας δούμε λοιπόν πως μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα μέλλον χωρίς βιασμούς και σεξουαλικές επιθέσεις.

Είμαστε σε θέση να πιστεύουμε πως οι γονείς μπορούν να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους όσο αναφορά την συναίνεση και την χειραφέτηση από την νεαρή ηλικία του 1 έτους εώς τα 20 τους περίπου χρόνια. Είναι η ειλικρινή μας ελπίδα να μεγαλώσουμε ενήλικες οι οποίοι θα έχουν ενσυναίσθηση για τους άλλους αλλά και μια υγιής αντίληψη για την συναίνεση.

Ελπίζουμε οι γονείς και οι εκπαιδευτές να δουν αυτή την λίστα σαν εργαλείο για την σωστή εκπαίδευση, και όλοι μαζί να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα κόσμο με λιγότερους βιασμούς και σεξουαλικές επιθέσεις.

 

Για μικρά παιδιά ηλικίας 1-5
1. Μάθετε στα παιδιά να ζητούν την άδεια πριν αγκαλιάσουν ή ακουμπήσουν τον συμπαίχτη τους.

Μπορείτε να πείτε «Σάρα, ας ρωτήσουμε τον Τζο εάν μπορούμε να τον αγκαλιάσουμε για να τον αποχαιρετήσουμε». Εάν ο Τζο πει «όχι» σε αυτή σας την επιθυμία, πείτε με χαρούμενο τόνο στο παιδί σας «Δεν πειράζει Σάρα, ας του κουνήσουμε το χέρι μας και ας του στείλουμε και ένα πεταχτό φιλί»

2. Καλλιεργήστε την ενσυναίσθηση στο παιδί σας, εξηγώντας του πως κάτι που έχει κάνει, μπορεί να έχει πληγώσει κάποιο άλλο παιδί.

Μπορείτε να πείτε » καταλαβαίνω πως ήθελες εκείνο το παιχνίδι, αλλά όταν χτύπησες τον Μιχάλη, εκείνος πόνεσε και αισθάνθηκε πολύ λυπημένος και δεν θέλουμε να αισθάνεται λυπημένος ο Μιχάλης επειδή τον πονέσαμε».

3. Ενθαρρύνετε το παιδί σας να φανταστεί, πώς θα αισθανόταν εκείνο εάν το χτυπούσε ο Μιχάλης.

Αυτό θα μπορούσε να γίνει συνάμα με μία μεγάλη αγκαλιά και με χαρωπό τόνο φωνής, έτσι ώστε το παιδί να μην νιώσει ντροπιασμένο ή αμήχανο.

4. Μάθετε τα παιδιά σας να βοηθούν όσους χρειάζονται βοήθεια ή όσους βρίσκονται σε μπελάδες.

Συζητήστε με τα παιδιά σας για το πως να βοηθάνε άλλα παιδάκια αλλά και το πως να ενημερώνουν έναν ενήλικα (που εμπιστεύονται) όταν χρειάζεται.

Παρακολουθήστε με το παιδί σας διάφορες αλληλεπιδράσεις άλλων παιδιών και συζητήστε τι βλέπει. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το κατοικίδιό σας σαν παράδειγμα. »

Ωχ , κοίτα, η ουρά της γατούλας πιάστηκε.! Ας πάμε να βοηθήσουμε».

Επαινέστε το παιδί σας όταν βοηθάει κάποιον που χρειάζεται βοήθεια, αλλά υπενθυμίστε του πως όταν ένας ενήλικας χρειάζεται βοήθεια, τότε είναι δουλειά ενός άλλου ενήλικα να βοηθήσει.

Επαινέστε το παιδί σας όταν σας ενημερώνει για κάποιον που βρίσκεται σε ανάγκη , έτσι ώστε η κατάλληλη βοήθεια να του δοθεί.

5. Μάθετε στα παιδιά σας πως οι λέξεις «ΟΧΙ» και «ΣΤΑΜΑΤΑ» είναι πολύ σημαντικές και πως θα πρέπει να τηρούνται.

Ένας τρόπος για να το εξηγήσετε είναι:

«Η Σάρα είπε ΟΧΙ και όταν ακούμε από άλλους το ΟΧΙ τότε αμέσως σταματάμε αυτό που κάνουμε»

Το ίδιο ισχύει και για το δικό τους «όχι». Εξηγήστε τους , πως όπως εμείς σταματάμε όταν ακούμε το «όχι» έτσι και οι φίλοι μας πρέπει να σταματάνε όταν ακούνε το «όχι» από εμάς. Όταν κάποιος φίλος μας δεν σταματάει όταν εμείς θα του πούμε «όχι», τότε ίσως θα πρέπει να σκεφτούμε εάν αισθανόμαστε ή όχι ασφάλεια και χαρά παίζοντας μαζί του. Εάν όχι, τότε είναι εντάξει να διαλέξουμε άλλον φίλο να παίξουμε μαζί.

Εάν αισθανθείτε πως πρέπει να παρέμβετε, κάντε το. Να είστε ευγενικοί και να εξηγήσετε στο άλλο παιδί την σημασία της λέξης «όχι». Το παιδί θα καταλάβει πόσο σημαντικό είναι αυτό για τους άλλους αλλά και για εκείνο.

6. Ενθαρρύνετε τα παιδιά να «διαβάζουν» τις εκφράσεις και την γλώσσα του σώματος των άλλων παιδιών όπως του φόβου, χαράς, θλίψης, άγχος, θυμό κ.α.

Παιχνίδια όπως η παντομίμα είναι ένας καλός τρόπος να μάθετε στα παιδιά να διαβάζουν την γλώσσα του σώματος.

7. Ποτέ μην πιέζετε ένα παιδί να αγκαλιάσει, να αγγίξει ή να φιλήσει κάποιον.

Για κανένα λόγο απολύτως.

Εάν ας πούμε η γιαγιά του , επιμένει να πάρει μια αγκαλιά και το παιδί σας δεν θέλει, τότε δώστε εσείς εναλλακτικές του τύπου «να κάνουμε κόλλα-πέντε στην γιαγιά; ή να της στείλουμε ένα πεταχτό φιλί;»

Μπορείτε να εξηγήσετε αργότερα στην γιαγιά για ποιο λόγο αντιδράσατε έτσι και ποτέ μην δίνετε σε τέτοια συμβάντα μεγάλη έκταση μπροστά στο παιδί. Εάν είναι πρόβλημα αυτό για την γιαγιά, ας είναι. Η δική σας δουλειά είναι να δώσετε τα εργαλεία στο παιδί σας να αισθανθεί χαρούμενο και ασφαλές, καθώς και να βοηθήσετε τους άλλους να κάνουν το ίδιο.

8. Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να πλύνουν μόνα τους τα γεννητικά τους όργανα κατά την διάρκεια του μπάνιου.

Σαφώς και ίσως χρειαστεί να βοηθήσουν οι γονείς σε αυτό κάποιες φορές, αλλά εξηγώντας στον μικρό Τζο πως το πέος του είναι σημαντικό και πως χρειάζεται να το φροντίζει, είναι ένας ωραίος τρόπος να μάθει ο Τζο πως να είναι περήφανος για το σώμα του αλλά και πως το σώμα του, του ανήκει.

Επίσης, ζητήστε την άδεια από το παιδί σας να του πλύνετε το σώμα του και σεβαστείτε την κάθε απόφασή του.

9. Δώστε στα παιδιά την ευκαιρία, να λένε «ναι» ή «όχι» σε διάφορες καθημερινές επιλογές.

Αφήστε τα να διαλέγουν εκείνα το τι θα φορέσουν, το πώς θα παίξουν και το πως θα κάνουν τα μαλλιά τους. Σαφώς και θα υπάρχουν φορές που θα πρέπει να επέμβετε σε αυτές τις επιλογές (στο καταχείμωνο που θα θέλουν να φορέσουν κάτι καλοκαιρινό), αλλά βοηθήστε τα να καταλάβουν πως η γνώμη τους εισακούστηκε και πως μετράει για εσάς, αλλά πως θέλετε να τα κρατήσετε ασφαλή και υγιή.

10. Αφήστε τα παιδιά να μιλούν για το σώμα τους με όποιο τρόπο εκείνα θέλουν, χωρίς να αισθάνονται ντροπή. Μάθετέ τους τις σωστές λέξεις για τα γεννητικά τους και γίνετε εσείς μια ασφαλής επιλογή για να έρθουν να κάνουν οποιαδήποτε συζήτηση περί σεξ και σώματος.

Μπορείτε να πείτε «είμαι τόσο χαρούμενη που με ρώτησες κάτι τέτοιο..»

Εάν δεν ξέρετε πώς να απαντήσετε στην ερώτησή τους τότε μπορείτε να πείτε: «χαίρομαι που μου έκανες αυτήν την ερώτηση, αλλά θα ήθελα λίγο χρόνο να το διερευνήσω λίγο.Να σου απαντήσω μετά το φαγητό;».

Αλλά να επιστρέψετε όμως στην απάντηση όταν θα τους πείτε. Εάν νομίζετε πως η πρώτη σας αντίδραση στην ερώτηση θα ήταν να τα κάνετε να σιωπήσουν ή να τα κάνετε να αισθανθούν ντροπή, τότε κάντε εξάσκηση με κάποιον φίλο ή ακόμα και μόνοι σας. Όσο θα εξασκείστε, τόσο πιο εύκολο θα γίνεται.

11. Μιλήστε τους για την «διαίσθησή » τους και το ένστικτο τους.

Μερικές φορές αισθανόμαστε περίεργα, ή φοβισμένα ή αηδιαστικά χωρίς να ξέρουμε το γιατί. Ρωτήστε το παιδί σας εάν κάποια στιγμή αισθάνθηκε έτσι και ακούστε το καθώς θα σας εξηγεί το γιατί. Διδάξτε του πως αυτή η «εσωτερική φωνή» τους, είναι συνήθως και σωστή, και εάν κάποτε αισθανθούν πως μια κατάσταση τους μπερδεύει, μπορούν να έρθουν σε εσάς για να ξεδιαλύνετε μαζί τα συναισθήματά τους αλλά και για να πάρετε αποφάσεις και θυμίστε τους, πως κανένας δεν έχει το δικαίωμα να τα αγγίξει χωρίς αυτά να το θέλουν.

Οδηγίες / κατευθυντήριες για μεγαλύτερα παιδιά (5-12)

Μαθαίνοντας τα παιδιά να σέβονται τον χώρο του άλλου, ακόμη και σε πολύ μικρή ηλικία, τους μαθαίνετε πως να λειτουργούν με ενσυναίσθηση.

1. Μάθετε στα παιδιά σας πως είναι ωραίο που αλλάζει το σώμα τους, παρόλο που αυτό μπορεί να τα μπερδεύει λίγο.

Ο τρόπος που θα μιλήσετε για αυτές τις αλλαγές – είτε είναι για κάποιο δόντι που αλλάζει, ή για σπυράκια είτε για την τριχοφυΐα στα γεννητικά όργανα, θα δείξει προθυμία να συζητήσετε και για άλλα ευαίσθητα θέματα.

Να είστε ειλικρινείς και ευθείς απαντώντας την κάθε ερώτηση του παιδιού σας, χωρίς να ντρέπεστε. Εάν και πάλι νομίζετε πως η πρώτη σας αντίδραση στην ερώτηση θα ήταν να τα κάνετε να σιωπήσουν ή να τα κάνετε να αισθανθούν ντροπή, τότε εξασκηθείτε στο να δείξετε στα παιδιά, πως δεν είναι και τόσο μεγάλο θέμα.

Ενθαρρύνετε τα να μιλάνε για το τι τους κάνει να αισθάνονται καλά και τι όχι.

«Σου αρέσει να σε γαργαλάνε;»
«Σου αρέσει να ζαλίζεσαι;»
«Τι άλλο;»
«Τι σε κάνει να δυσανασχετείς / τι δεν σε κάνει να αισθάνεσαι καλά;» «Το να είσαι άρρωστος ίσως ή όταν κάποιο παιδάκι σε πονάει;»

Να αφήνετε παύσεις έτσι ώστε το παιδί σας να έχει χρόνο να σκεφτεί και να απαντήσει για το τι έχει στο μυαλό του.

2. Υπενθυμίστε στο παιδί σας πως οτιδήποτε περνάει τώρα είναι φυσιολογικό. Το να μεγαλώνουμε συμβαίνει σε όλους μας.

3. Μάθετε στα παιδιά σας πώς να χρησιμοποιούν μια λέξη ασφαλείας, κατά την διάρκεια του παιχνιδιού, και βοηθήστε τα να βρουν μια λέξη την οποία θα χρησιμοποιούν με τους φίλους τους. Αυτό είναι απαραίτητο διότι μερικά παιδιά εμβαθύνουν αρκετά στον ρόλο τους όταν παίζουν, για παράδειγμα όταν παίζουν κλέφτες και αστυνόμοι όπου κάποιος κρατείτε όμηρος ή και ακόμα όταν παριστάνουν πως τσακώνονται.

Σε αυτές τις ηλικίες, το να πεις «όχι» ίσως είναι μέρος του παιχνιδιού, οπότε χρειάζονται μια λέξη η οποία θα σταματάει κάθε δραστηριότητα. Ίσως να είναι μια αστεία λέξη όπως «φυστικοβούτυρο» ή μια πιο σοβαρή όπως «πραγματικά το εννοώ». Οποιαδήποτε λέξη είναι καλή, αρκεί να συμφωνούν όλοι.

4. Μάθετε στα παιδιά πως είναι σωστό το να σταματούν που και που το παιχνίδι τους για να βλέπουν εάν όλοι οι παίκτες αισθάνονται καλά.

5. Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να παρατηρούν κατά την διάρκεια του παιχνιδιού τις εκφράσεις προσώπου των υπολοίπων, για να σιγουρευτούν πως όλοι περνάνε καλά.

6. Βοηθήστε τα παιδιά να ερμηνεύουν αυτό που βλέπουν στη παιδική χαρά ή και στους φίλους τους. Ρωτήστε τα τι μπορούν να κάνουν ή τι θα μπορούσαν να είχαν κάνει διαφορετικά έτσι ώστε να είχανε βοηθήσει. Μπορείτε να παίξετε ένα παιχνίδι «αναδρομής», εάν ερχόμενα στο σπίτι σας πουν, πως ήταν μάρτυρες σε ένα περιστατικό εκφοβισμού (bulling).

«Μου είπες μια πολύ δυνατή ιστορία για ένα φίλο σου τον οποίο χτύπησαν. Ξέρω πως ήσουν φοβισμένος/η για να επέμβεις. Εάν γυρνούσαμε τον χρόνο πίσω, τι νομίζεις πως θα μπορούσες να έκανες σε ένα ίδιο περιστατικό?» Μπορείτε να αυτοσχεδιάσετε, από το να μετατραπείτε σε ένα υπερήρωα ή το να φωνάξετε έναν δάσκαλο.

7. Να τα επαινείτε που έρχονται και σας μιλάνε για τόσο σημαντικά θέματα.

8. Μην «πειράζετε» τα παιδιά για το ότι έχουν φίλους αγόρια ή κορίτσια ή και ακόμα για τα φλέρτ τους. Όπως και να αισθάνονται, είναι εντάξει. εάν η σχέση τους με έναν φίλο σας μοιάζει σαν φλερτ, μην το αναφέρετε. Μπορείτε να το ρωτήσετε ευθέως «πως πηγαίνει η φιλία σου με την Σάρα;», και ύστερα να το συζητήσετε εάν θέλετε ή και όχι.

8. Μάθετε στα παιδιά σας πως η συμπεριφορά τους επηρεάζει και άλλους.

Αυτό μπορείτε να το κάνετε με απλούς τρόπους,παντού. Ζητήστε τους να παρατηρήσουν το πώς αισθάνονται οι γύρω τους όταν κάποιος κάνει πολύ θόρυβο ή όταν κάποιος πετάει σκουπίδια δεξιά και αριστερά. Ρωτήστε τα τι πιστεύουν πως θα συμβεί μετά. Θα πρέπει κάποιος να περάσει και να μαζέψει τα σκουπίδια; Θα φοβηθεί κάποιος;

Εξηγήστε στα παιδιά το πώς οι επιλογές που κάνουν μπορεί να επηρεάσουν τους άλλους και μιλήστε τους για το πότε είναι καλή ώρα για να κάνουμε θόρυβο και για το σε ποια μέρη μπορούμε να είμαστε ακατάστατοι.

9. Μάθετε στα παιδιά σας να αναζητούν ευκαιρίες για να βοηθήσουν κάποιον.

Μπορούν να μαζέψουν ένα σκουπίδι από κάτω; Μπορούν να κάνουν ησυχία έτσι ώστε να μην διακόψουν το διάβασμα κάποιου μέσα στο λεωφορείο ας πούμε; Μπορούν να προθυμοποιηθούν να κουβαλήσουν κάτι ή απλά να κρατήσουν την πόρτα ανοικτή για να περάσει κάποιος; Όλα αυτά διδάσκουν στα παιδιά ότι έχουν ένα ρόλο να διαδραματίσουν βοηθώντας τόσο για προφορικά όσο και για κυριολεκτικά βάρη.

Οδηγίες / κατευθυντήριες για έφηβους και νέους.

1. Η επιμόρφωση για το «καλό και κακό άγγιγμα» παραμένει καίρια, κυρίως στο γυμνάσιο.

Αυτή είναι η ηλικία όπου διάφορα «παιχνίδια αγγίγματος» ξεπετάγονται όπως χτυπήματα στον ποπό, τα αγόρια να χτυπούν το ένα το άλλο στα γεννητικά όργανα, να τσιμπούν ο ένας τι ρώγες του άλλου για να αισθανθούν πόνο. Όταν τα παιδιά μιλούν για τέτοιου είδους παιχνίδια, μια νέα μόδα αναδύεται στην οποία τα αγόρια λένε πως αρέσει αυτό στα κορίτσια και τα κορίτσια λένε πως αυτό δεν τους αρέσει.

Πρέπει να κάνουμε τα παιδιά να καταλάβουν τι αντίκτυπο έχει αυτό στους άλλους.

Θα προσπαθήσουν να το προσπεράσουν αλλά είναι σημαντικό να τα ενθαρρύνουμε να μιλούν για αυτά και να τα ρωτήσουμε πώς θα αισθάνονταν εκείνα εάν κάποιος τα χτυπούσε με αυτό τον τρόπο ή εάν θα έκανε κάτι με το οποίο θα αισθάνονταν άβολα ή ότι παραβιάζονται. Όταν βλέπετε κάτι τέτοιο να συμβαίνει, «καταπνίξτε το εν τη γενέσει.» Δεν είναι «τα αγόρια απλά είναι αγόρια», αυτό είναι παρενόχληση και μερικές φορές, βίαιη επίθεση.

2. Χτίστε την αυτό-εκτίμηση ενός εφήβου.

Στο γυμνάσιο ο εκφοβισμός, λειτουργεί και σαν εντοπισμός ταυτότητας, και η αυτό-εκτίμηση ξεκινάει να «ισορροπεί» γύρω στα 13. Μέχρι την ηλικία των 17 περίπου 78% των κοριτσιών λένε πως μισούν το σώμα τους.

Συνηθίζουμε να «χτίζουμε» τα παιδιά μας λέγοντας τους το πόσο σπουδαία είναι. Για κάποιο λόγο, σταματάμε να τους υπογραμμίζουμε όλες αυτές τις υπέροχες πτυχές του χαρακτήρα τους, που τους κάνει αυτό που είναι καθώς φτάνουν στο Γυμνάσιο. Και αυτή ακριβώς είναι η κρίσιμη περίοδος για να χτίσουμε την αυτό-εκτίμησή τους και όχι απλά και μόνο για την εμφάνισή τους. Να τους υπενθυμίζετε συχνά τα ταλέντα τους, τις ικανότητές τους, την ευγένειά τους και την εμφάνισή τους. Ακόμη και εάν η απάντησή τους θα είναι «Έλα βρε μπαμπά, το ξέρω», είναι σημαντικό να ακούγονται αυτά που τα κάνουν να είναι σπουδαία.

3. Συνεχίστε να κάνετε συζητήσεις σεξουαλικού περιεχομένου με τα παιδιά αυτής της ηλικίας και σιγά σιγά ενσωματώστε πληροφορίες για την συγκατάθεση.

Συνήθως είμαστε καλοί στο να συζητάμε για το πως μπορούμε να περιμένουμε μέχρι τον γάμο για να έχουμε συνουσίες, ή για τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα ή και ακόμα για το πως θα έχουν ασφαλής σεξουαλικές επαφές. Αλλά δεν συνηθίζουμε να μιλάμε για συγκατάθεση. Ξεκινώντας ένα παιδί το Γυμνάσιο, είναι μια καλή εποχή για να ξεκινήσουμε.

Κάντε ερωτήσεις του τύπου «πώς ξέρεις πως ο σύντροφός σου είναι έτοιμος να σε φιλήσει;» και «πώς μπορείς να καταλάβεις εάν το αγόρι ή το κορίτσι, ενδιαφέρεται για εσένα;» Αυτή είναι και μια κατάλληλη στιγμή να εξηγήσετε την ενθουσιώδη συγκατάθεση και για το εάν έχουν την άδεια να φιλήσουν ή να ακουμπήσουν τον σύντροφό τους.

Να τους εξηγήσετε πως μόνο το «ναι» σημαίνει «ναι», και μην περιμένουν από τον σύντροφό τους να τους πει όχι για να για να πάρουν την συγκατάθεσή του.

Εκπαιδεύοντας τους νεαρούς εφήβους σε αυτή την ηλικία για την συγκατάθεση, σημαίνει πως δεν θα χρειαστεί να τους ξανά «εκπαιδεύσουμε» αργότερα και ειδικά στην περίπτωση που κάποιος θα έχει πληγωθεί.

4. Πιάστε από την αρχή της, την κουβέντα για τα αποδυτήρια.

Η περίοδος που το παιδί ξεκινάει το Γυμνάσιο είναι η ηλικία όπου γίνονται οι περισσότερες κουβέντες περί σεξ αλλά και επίσης το περιβάλλον διαχωρίζεται βάση φύλου όπως στα αποδυτήρια ή όταν διανυκτερεύουν στο σπίτι ενός φίλου. Τα φλερτ τους και οι επιθυμίες τους είναι φυσιολογικές και υγιής. Αλλά σαν γονείς και εκπαιδευτικοί, πρέπει να κάνουμε κάτι παραπάνω από το να σταματάμε τα παιδιά να μιλάνε για άλλα παιδιά σαν να είναι αντικείμενα. Πρέπει να είμαστε πρότυπο όσο αναφορά το πως μιλάμε για τα αισθήματα που μπορεί να τρέφουμε για κάποιον/α, βλέποντάς τον/την σαν ολοκληρωμένη οντότητα.

Εάν ακούσετε το παιδί σας να λέει «πωπω, αυτή έχει πολύ ωραίο κορμί», τότε μπορείτε να πείτε με αστείο ύφος, «νομίζω πως είναι κάτι παραπάνω από ένα κορμί..». Μπορεί να γυρίσουν το βλέμμα τους μακριά σας, αλλά μέσα τους θα εμπεδωθεί. Ή μπορείτε να συνεχίσετε λέγοντας «και είναι φοβερό που είναι τόσο καλή και στα αθλήματα, ε;»

5. Εξηγήστε πως μέρος του να μεγαλώνεις, είναι και οι αλλαγές στις ορμόνες και πως αυτές οι ορμόνες, το κάνουν δύσκολο κάποιες φορές να σκεφτούμε καθαρά.

Μερικές φορές, αυτό θα σημαίνει πως οι επιθυμίες μας θα φαίνονται πολύ μεγάλες και θα μας καταπνίγουν ή ότι θα αισθανόμαστε, μπερδεμένοι, νευριασμένοι ή λυπημένοι. Είναι σύνηθες και πολύ φυσιολογικό το να κατακλύζονται από αυτά τα συναισθήματα και να αισθάνονται μπερδεμένοι. Πείτε στα παιδιά σας πως μπορούν να σας μιλάνε για οτιδήποτε αισθάνονται, αλλά τα αισθήματά τους και οι επιθυμίες τους , είναι δική τους ευθύνη και μόνο. Θα πρέπει να συνεχίζουν να εξασκούν την ευγένεια και τον σεβασμό προς τους άλλους.

6. Γίνετε μέντορες σε αγόρια, εφήβους και νεαρούς άντρες για το τι είναι ανδρισμός.

Οι άντρες πρέπει να μιλούν σε αγόρια για το τι είναι καλό στον ανδρισμό. Ρωτήστε τα για το τι δεν ήταν και τόσο καλό στην κουλτούρα μας όσο αναφορά τον ανδρισμό. Πως μπορούμε να χτίσουμε μια πιο περιεκτική μορφή ανδρισμού η οποία θα ταιριάζει σε όλους τους τύπους των ανδρών. Τέτοιου είδους συζητήσεις ενθαρρύνουν μια μη-βίαιη μορφή ανδρισμού για το μέλλον. Τα αγόρια πρέπει να αρχίσουν να μιλούν για τον υγιή ανδρισμό διότι αλλάζοντας άποψη για τον ανδρισμό, θα αλλάξει και η κουλτούρα του βιασμού.

7. Να μιλάτε με ειλικρίνεια στα παιδιά για την διασκέδαση.

Να τους το κάνετε ξεκάθαρο πως δεν θέλετε να κάνουν χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών και πως θέλετε να είναι ενήμεροι για όλα αυτά. Κάντε τους ερωτήσεις για το πώς νομίζουν εκείνα ότι θα μπορούν να διατηρήσουν τον εαυτό τους και άλλους ασφαλείς κάνοντας χρήση αλκοόλ.

Ερωτήσεις όπως :

Πώς μπορείς να ξέρεις ότι έχεις καταναλώσει αρκετό αλκοόλ;
Πώς μπορείς να χειριστείς τον οδηγό σας που θα έχει πιει αρκετά; ( εδώ μπορείτε να τους ξεκαθαρίσετε, πως μπορείτε και εσείς να πάτε να πάρετε τα παιδιά από το πάρτι)

Πώς μπορείς να καταλάβεις ότι η χρήση αλκοόλ ή ναρκωτικών έχει φτάσει σε επικίνδυνο επίπεδο ή πως έχει φτάσει στο όριο της εξάρτησης;

Με ποιο τρόπο αλλάζει η συμπεριφορά σου όταν έχεις πιει λίγο παραπάνω? Πως μπορείς να προστατέψεις τους άλλους από εσένα, όντας σε κατάσταση μέθης εάν για παράδειγμα νευριάσεις πολύ και αρχίσεις να είσαι επιθετικός προς τους άλλους;

Πώς θα γνωρίζεις εάν είναι εντάξει να φιλήσεις κάποιον, ή να τον αγγίξεις ή και ακόμα να συνουσιαστείς μαζί του όταν θα έχεις καταναλώσει αλκοόλ; Εξηγήστε τους πως μερικές φορές, οι αποφάσεις και τα σημάδια μοιάζουν μπερδεμένα σε τέτοιες καταστάσεις.

Πώς μπορείς να διαβάσεις τα σημάδια του άλλου με ακρίβεια? Θυμίστε τους πως ακόμη και υπό την επήρεια αλκοόλ , πρέπει να ζητάμε τη άδεια του άλλου για να τον αγγίξουμε ή για να τον φιλήσουμε.

Αν και μοιάζει προφανές, εξηγήστε τους πως όταν κάποιος μοιάζει μεθυσμένος ή υπό την επήρεια ναρκωτικών, πως δεν πρέπει να παρενοχλείται. Μάθετε στα παιδιά σας πως να υπερασπίζονται και πως να ζητούν βοήθεια εκ μέρους κάποιου που έχει πιει λίγο παραπάνω.

Να είστε προσεκτικοί για το τι γλώσσα χρησιμοποιείτε στα παιδιά σας όταν τους μιλάτε για τους τύπους διασκέδασης. Δεν έχει υποχρέωση το θύμα να έχει προνοήσει για την επίθεση/προσβολή που θα δεχτεί. Είναι πάντα υποχρέωση του θύτη να πάρει τη σωστή απόφαση και να μην βλάψει κανέναν.

8. Συνεχίστε να μιλάτε για το σεξ και την συγκατάθεση με τους εφήβους καθώς ξεκινούν τις πιο σοβαρές τους σχέσεις.

Θα σας πουν πως όλα αυτά τα γνωρίζουν, αλλά συνεχίζοντας την συζήτηση για την υγιή συγκατάθεση, για τον σεβασμό του συντρόφου μας και για την υγιή σεξουαλικότητα, τους δείχνετε πόσο σημαντικά είναι αυτά τα θέματα για εσάς. Παράλληλα με αυτό τον τρόπο γίνεται αρκετά φυσιολογικό το να μιλάτε για συγκατάθεση, οπότε μιλώντας ανοικτά και με σεβασμό με τους συντρόφους, γίνεται δεύτερη φύση για τους εφήβους.

9. Τέλος, διψάνε για περισσότερες πληροφορίες για σεξουαλικές επιθέσεις, συγκαταθέσεις και υγιή σεξουαλική ζωή.

Θέλουν να μάθουν και θα βρουν τον τρόπο να αποσπούν πληροφορίες για το σεξ. Εάν είστε εσείς αυτός που θα δίνει τις πληροφορίες- με αγάπη και ειλικρίνεια- τότε με τον ίδιο τρόπο θα μεταφέρουν και αυτοί τις πληροφορίες στους υπόλοιπους.

Δίνοντας τους σωστές και καλές πληροφορίες, τους βοηθάτε να είναι υπερασπιστές και όχι απλά παρευρισκόμενοι σε μια κατάσταση. Ο κόσμος χρειάζεται ανθρώπους που ορθώνουν ανάστημα και εμείς μπορούμε να τους δώσουμε τα εργαλεία να το κάνουν αυτό ακριβώς.

ΠΗΓΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here