Τι περιλαμβάνει η κυβερνητική ατζέντα για το 2021 – Οι δύσκολες εξισώσεις

Το 2020, ως χρονιά, δαιμονοποιήθηκε, εξοβελίστηκε από την ελληνική κοινή γνώμη σαν να αποτελεί την προσωποποίηση της απόλυτης κακοτυχίας και της αλληλουχίας δυσμενών γεγονότων. Διακαής πόθος όλων είναι το 2021 να αποτελέσει την απαρχή για το οριστικό τέλος του «κακού» και τη σηματοδότηση θετικών εξελίξεων για την κοινωνία, την οικονομία και συνολικά για τη χώρα. Το εγχείρημα επιστροφής στην κανονικότητα ελλοχεύει σημαντικές δυσκολίες και η κυβέρνηση, στην οποία πέφτει ούτως ή άλλως ο κλήρος για τη διαχείριση και τη λήψη κρίσιμων αποφάσεων, έχει μπροστά της δύσβατο μονοπάτι να περάσει.

Γράφει ο Νώντας Βλάχος

Πρωτίστως, το μείζον ζήτημα που πρέπει να διαχειριστεί το Μέγαρο Μαξίμου είναι η πανδημία. Η πραγματική οικονομία, παρά τη μικρή χαραμάδα αισιοδοξίας που εισήλθε την εορταστική περίοδο σε συγκεκριμένους παραγωγικούς κλάδους, στενάζει, υποφέρει και κυρίως ανησυχεί. Αυτό συμβαίνει διότι δεν έχει προσδιοριστεί προς το παρόν, με σαφήνεια και κυρίως επισήμως από κυβερνητικά χείλη, ο χρονικός ορίζοντας βάσει του οποίου θα αρθεί το lockdown.  H ανεργία συνεχίζει να αποτελεί το μεγαλύτερο φόβητρο και τον γρίφο που καλείται να λύσει η κυβέρνηση, υπό τις παρούσες δύσκολες υγειονομικές συνθήκες, που δεν της επιτρέπουν να προχωρήσει σε άνοιγμα της αγοράς.

Τα μέτρα στήριξης των εργαζομένων και των επιχειρήσεων που περνούν δύσκολα εξαιτίας της δεύτερης επιβληθείσας καραντίνας, προσφέρουν ανάσα, προσωρινού όμως χαρακτήρα, καθότι τα μακροοικονομικά στοιχεία που ασφαλώς έχουν αντίκτυπο στην πραγματική οικονομία, δεν αφήνουν ουσιαστικά περιθώρια για ευελιξία και αισιοδοξία εντός του 2021. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το 2021, τουλάχιστον προ της επιβολής του δεύτερου lockdown, είχε «προλογιστεί»-παρουσιαστεί από την κυβέρνηση, ως η χρονιά της πλήρους ανάκαμψης και επανεκκίνησης της ελληνικής οικονομίας, που θα έμπαινε σε ρότα μεγάλης ανάπτυξης.

Οι… ανοιχτές «πληγές» της οικονομίας και το στοίχημα του εμβολιασμού

Όλα αυτά, βεβαίως, δεν πρόκειται να επαληθευτούν, διότι η ζημιά που προκάλεσε το δεύτερο lockdown ήταν μεγάλη. Ανέτρεψε άρδην κάθε σχεδιασμό, διογκώνοντας τη διάρκεια του υφεσιακού σπιράλ στο οποίο έχει εγκλωβιστεί η ελληνική οικονομία. Το 2021 θα είναι μια χρονιά ισχνής ανάκαμψης (ρυθμός ανάπτυξης 0,9% σύμφωνα με το ΟΟΣΑ), και υπό προϋποθέσεις, εάν και εφόσον δηλαδή η αγορά «ανοίξει» και πάλι, το 2022 η ελληνική οικονομία θα διαβεί και πάλι το κατώφλι της ανόδου.

Οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται, είναι ασφαλώς υγειονομικού χαρακτήρα και αποτελούν ένα μεγάλο στοίχημα για την κυβέρνηση, για το οποίο ασφαλώς και θα κριθεί, μιας και ο αντίκτυπος αφορά όχι μόνο την κοινωνία, αλλά την εργασία και την οικονομία. Η υλοποίηση του σχεδίου για τον εμβολιασμό αποτελεί προτεραιότητα για την κυβέρνηση. Ενδεχόμενη αποτυχία σ’ αυτό, είναι δυνατόν να εξοκείλει συνολικά τη διαχειριστική προσπάθεια επί της πανδημίας. Ήδη, πάντως, έχει καταγραφεί ένα πρώτο φάουλ που χρεώνεται στην ηγεσία του υπουργείου Υγείας και αφορά το συνολικό αριθμό των εμβολίων που παρέλαβε η χώρα μας, που είναι αισθητά πιο χαμηλός από τον αρχικώς εξαγγελθέντα….

Πανδημία, εμβολιασμός και οικονομία, είναι το τρίπτυχο των μειζόνων ζητημάτων που είναι άρρηκτα συνυφασμένα μεταξύ τους και για τα οποία η κυβέρνηση καλείται να δώσει τις απαιτούμενες και αποτελεσματικές λύσεις. Ενόψει του 2021, το Μέγαρο Μαξίμου θα κληθεί να διαχειριστεί και σημαντικές διπλωματικές υποθέσεις που άπτονται βεβαίως των ελληνοτουρκικών ζητημάτων, τα οποία βρέθηκαν στην προμετωπίδα της κυβερνητικής ατζέντας και το 2021.

Δύσκολα και η διπλωματική ατζέντα με τα ελληνοτουρκικά σε πρώτο πλάνο

Και… δυστυχώς, αν ληφθούν υπόψη οι τελευταίες ενέργειες της Τουρκίας, που μετά την επίθεση «αγάπης» στην Ευρώπη, δέσμευσε 15 περιοχές στο Αιγαίο για έρευνες και ασκήσεις, το 2021 προμηνύεται εξόχως «καυτό». Είναι πασιφανές-δεν παίρνουμε όρκο ότι αποτελεί συλλήβδην παραδοχή των κορυφαίων μελών της κυβέρνησης- πως η Τουρκία δεν πρόκειται να σταματήσει τις προκλήσεις και τις διεκδικήσεις. Υπό αυτό το πρίσμα και τις συνθήκες, η Αθήνα δεν έχει περιθώρια «καλωσπρεπισμού» απέναντι στη γείτονα χώρα, παρά και το γεγονός ότι οι Βρυξέλλες, με βοήθεια από τη Γερμανία, πιέζουν για τη προώθηση των διερευνητικών επαφών ανάμεσα στα δύο κράτη.

Το ελληνικό ΥΠΕΞ συνεχίζει να διαμηνύει πάντως και ορθώς πράττει, ότι δεν πρόκειται να συναινέσει σε συνομιλίες που γίνονται υπό καθεστώς απειλών. Επίσης, πάγια ελληνική θέση είναι ότι ο διάλογος, εάν και εφόσον γίνει, θα αφορά αποκλειστικά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και των θαλάσσιων ζωνών και όχι μια διευρυμένη ατζέντα θεμάτων, όπως επιθυμεί η Τουρκία.

Είναι πολύ πιθανό, εντός του πρώτου τριμήνου του 2021, η Αθήνα να κληθεί να συμμετάσχει σε μια διευρυμένη διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο. Πρόκειται για ιδέα τουρκικής προελεύσεως που τυγχάνει της αμέριστης συμπαράστασης και προώθησης από τις Βρυξέλλες, γεγονός που από μόνο οφείλει να βάλει άπαντες σε σκέψεις. Η Άγκυρα δεν θέλει να μείνει εκτός του ενεργειακού παιχνιδιού που έχει στηθεί στην Ανατολική Μεσόγειο, κάτι που άλλωστε καταδεικνύουν όλες οι πράξεις. Αυτό που επιδιώκει είναι να καταστεί ισότιμος συνομιλητής όλων των εμπλεκόμενων χωρών και κάτι τέτοιο μπορεί να επισφραγιστεί μέσω μια διάσκεψης μεγάλης εμβέλειας, ατύπως υπό την ομπρέλα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πέραν των παραπάνω και το Κυπριακό θα βρεθεί και πάλι στο επίκεντρο της διπλωματικής ατζέντας την επόμενη χρονιά. Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτιέρες, αναμένεται να συγκαλέσει Διάσκεψη για το Κυπριακό, με τη συμμετοχή φυσικά Αθήνας και Άγκυρας.

Πηγή

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here