Εμείς και οι μαμάδες μας: Τόσο ίδιες, τόσο διαφορετικές

“Δεν θα γίνεις και συ μάνα; Τότε θα με καταλάβεις!”. Πόσες φορές το έχετε ακούσει από τη μητέρα σας και πόσο συχνά σκέφτεστε την αλήθεια αυτής της φράσης τώρα που πια είστε κι εσείς μαμάδες;

Η αλήθεια είναι πως όσο μεγαλώνουμε τόσο περισσότερο συνειδητοποιούμε πόσο πολύ μοιάζουμε με τις μαμάδες μας. Σίγουρα όμως υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στο πώς μας μεγάλωσαν εκείνες και στο πώς μεγαλώνουμε σήμερα τα παιδιά μας:

1. Αχ, ένα χρόνο σε θήλασα!

Τότε ο θηλασμός ήταν κάτι αυτονόητο. Σήμερα, ξέρουμε πόσο σημαντικός είναι αλλά δεν φορτωνόμαστε με ενοχές εάν δεν καταφέρουμε να θηλάσουμε τα παιδιά μας ή δεν το μπορέσουμε για πολλούς μήνες.

2. Πολύ παιχνίδι, λίγες δραστηριότητες

Μαμά, βγαίνω έξω να παίξω, λέγαμε και επιστρέφαμε σπίτι μόλις βράδιαζε. Τώρα, ούτε λόγος να αφήσουμε τα παιδιά μας να κάνουν το ίδιο. Τα πηγαίνουμε όμως σε πολλές δραστηριότητες. Και από παιχνίδι; Λίγα πράγματα. Και πολύ τάμπλετ.

3. Καφέ με τις φίλες

Όλες μας θυμόμαστε τη μαμά μας να πίνει το πρωινό της καφεδάκι στην κουζίνα κάνοντας κους κους με τις φίλες και γειτόνισσές της. Εμείς, εφόσον εργαζόμαστε και έχουμε ελάχιστο χρόνο για καφέδες, προσπαθούμε να είμαστε κοινωνικές μέσα από τα social media, τις ομάδες, τους συλλόγους. Η αλληλοϋποστήριξη μεταξύ γυναικών θα υπάρχει πάντα, με όποια μορφή κι αν εκφράζεται.

4. Μάνα, κοίτα λίγο τα παιδιά, θα λείψω

Η γιαγιά ήταν σπίτι και μπορούσε επάξια να αντικαταστήσει τη μαμά εάν εκείνη έπρεπε να λείψει. Τώρα, βάζουμε baby sitter ή εάν δεν έχουμε αρκετά χρήματα, παίρνουμε τα παιδιά μαζί μας όπου κι αν πάμε.

5. Γιατρός για μια ζωή

Η μαμά μας είχε τον ίδιο γυναικολόγο- μαιευτήρα, τον άνθρωπο που εμπιστευόταν και δεν άλλαζε με τίποτα. Σήμερα, έχουμε τη γνώση να αμφισβητήσουμε τον ειδικό που δεν μας εμπνέει εμπιστοσύνη και εάν χρειαστεί να τον αλλάξουμε. Και φυσικά, το διαδίκτυο μας προσφέρει τόσο μεγάλη ενημέρωση που είμαστε γεμάτες απορίες που ο γιατρός μας καλείται να απαντήσει.

6. Πουθενά χωρίς τον άντρα, το στεφάνι μου

Ποια μαμά ξέρετε που έβγαινε με τις φίλες της βράδυ χωρίς τον σύζυγό της; Ελάχιστες. Τώρα, που μια βραδιά με τα κορίτσια δεν είναι πλέον ντροπή, έχουμε τόσα να κάνουμε που φτάνει το βράδυ και νιώθουμε πτώμα. Οι φίλες μας όμως αξίζουν τον χρόνο μας!

7. Ό,τι πει η κυρία σου

Η δασκάλα ήταν μέγιστη μορφή και κανένας δεν μπορούσε να την αμφισβητήσει. Σήμερα, κυρίως στη δημόσια εκπαίδευση, πρέπει να είσαι πολύ τυχερή να πέσουν τα παιδιά σου σε δασκάλα ή δάσκαλο με κέφι και αγάπη για το λειτούργημά του.

8. Είσαι τεμπέλα

Μπορεί να έλεγε η μαμά όταν δεν τα καταφέρναμε στο σχολείο, αλλά πώς να ήξερε ότι πάσχεις από δυσλεξία ή απόσπαση προσοχής; Σήμερα, είμαστε πολύ πιο ενημερωμένες σε τέτοια θέματα. Αν και τα ταμπού ακόμα υπάρχουν…

9. Θυσιάστηκα για τα παιδιά μου

Για κάποιες μητέρες αυτό σήμαινε ότι θα έμεναν με έναν άντρα-τύρρανο για χάρη των παιδιών τους. Ότι δεν θα σπούδαζαν, ότι δεν θα έκαναν τη δουλειά των ονείρων τους γιατί έπρεπε να καθίσουν στο σπίτι να μεγαλώσουν… εμάς. Και δεν κυνήγησαν ποτέ τα όνειρά τους. Εμείς ξέρουμε ότι εκτός από χαρούμενες μαμάδες, μπορούμε να είμαστε και γυναίκες ικανοποιημένες από τον εαυτό μας. Και αυτό σίγουρα μας κάνει και καλύτερες μαμάδες!

ΠΗΓΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here