H δίκη του Μαδούρο θα μπορούσε να προχωρήσει, αναφέροντας το προηγούμενο της εισβολής των ΗΠΑ στον Παναμά το 1989 και τη σύλληψη του προέδρου του, Μανουέλ Νοριέγκα
Η έκταση της συμμετοχής του αμερικανικού στρατού στις επιθέσεις και τη σύλληψη του Μαδούρο στη Βενεζουέλα παραμένει ασαφής, όπως και η εξουσία υπό την οποία λειτουργούσαν οι εμπλεκόμενοι.
Από την επίλεκτη ομάδα των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων Delta Force φέρεται να έγινε η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, σύμφωνα με το αμερικανικό δίκτυο CBS.
Αν και από όσα έχουμε δει μέχρι στιγμής φαίνεται ότι η επιχείρηση διεξήχθη υπό την ηγεσία των αμερικανικών αρχών επιβολής του νόμου. Ο αμερικανικός στρατός φαίνεται να συνέβαλε στον προσδιορισμό των στόχων των αμερικανικών αρχών επιβολής του νόμου για τη σύλληψη του Μαδούρο και της συζύγου του, αλλά η έκταση του ρόλου του παραμένει άγνωστη, όπως και η εξουσία υπό την οποία ενεργούσαν.
Ήταν νόμιμη επίθεση;
Ο Μάρκο Ρούμπιο απάντησε σε αυτήν την αμφιβολία ευθύς αμέσως επιχειρώντας να καθησυχάσει τους επικριτές σημειώνοντας πως δεν πρόκειται για παρέμβαση σε νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση, αφού οι ΗΠΑ δεν αναγνώριζαν το καθεστώς Μαδούρο.
Σε μία από τις πρώτες του αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τότε που ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο αναδημοσίευσε ένα μήνυμα στο X που είχε γράψει τον Ιούλιο του 2025. Σε αυτό, ανέφερε: «Ο Μαδούρο ΔΕΝ είναι ο πρόεδρος της Βενεζουέλας και το καθεστώς του ΔΕΝ είναι η νόμιμη κυβέρνηση. Ο Μαδούρο είναι επικεφαλής του Cartel de los Soles [«Καρτέλ των Ήλιων»] , μιας ναρκοτρομοκρατικής οργάνωσης που έχει καταλάβει τη χώρα. Και κατηγορείται για εισαγωγή ναρκωτικών στις Ηνωμένες Πολιτείες».
«Το διεθνές δίκαιο απαγορεύει τη χρήση βίας ως μέσο εθνικής πολιτικής», δήλωσε πάντως ο καθηγητής Μαρκ Γουέλερ, διευθυντής του προγράμματος Διεθνούς Δικαίου στο Chatham House, ένα think tank με έδρα το Λονδίνο, σε δηλώσεις του στο NBC News. Η χρήση βίας «είναι διαθέσιμη μόνο σε απάντηση σε ένοπλη επίθεση ή ενδεχομένως για τη διάσωση ενός πληθυσμού που βρίσκεται υπό άμεση απειλή εξόντωσης», πρόσθεσε, και, «σαφώς, η ένοπλη επιχείρηση [των Ηνωμένων Πολιτειών] κατά της Βενεζουέλας δεν πληροί καμία από αυτές τις προϋποθέσεις».
Σύμφωνα με τον Γουέλερ, το ενδιαφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών για τον τερματισμό της διακίνησης ναρκωτικών ή οι ισχυρισμοί ότι το καθεστώς Μαδούρο είναι ουσιαστικά μια εγκληματική οργάνωση «δεν παρέχουν νομική δικαιολόγηση» για τη στρατιωτική επίθεση.
Ωστόσο, είπε ότι η δίκη του Μαδούρο θα μπορούσε να προχωρήσει, αναφέροντας το προηγούμενο της εισβολής των ΗΠΑ στον Παναμά το 1989 και τη σύλληψη του προέδρου του, Μανουέλ Νοριέγκα, ο οποίος μεταφέρθηκε στο Μαϊάμι για να δικαστεί για φερόμενα αδικήματα σχετικά με ναρκωτικά.
«Τα αμερικανικά δικαστήρια ακολουθούν τη λεγόμενη δοξασία Kerr-Frisbie», είπε ο Γουέλερ «Σύμφωνα με αυτή την αμφιλεγόμενη δοξασία, δεν έχει σημασία πώς ένας ύποπτος παραπέμπεται σε αμερικανικό δικαστήριο. Μια δίκη μπορεί να προχωρήσει, ακόμη και αν είναι αποτέλεσμα παράνομης ένοπλης επέμβασης ή απαγωγής, υπό την προϋπόθεση ότι ο ύποπτος δεν έχει υποστεί σοβαρά βασανιστήρια κατά τη διάρκεια της διαδικασίας»