Οι δηλώσεις του Χρήστου Πολίτη για τη «Λάμψη» που προκάλεσαν σάλο
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών ο πρωταγωνιστής του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, Χρήστος Πολίτης.
Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή με ανάρτησή του στο Facebook ο συγγραφέας Μάνος Λαμπράκης, γράφοντας «Ο Χρήστος Πολίτης δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας… 1942 – 2026» και συνοδεύοντάς την με το τραγούδι My Way του Φρανκ Σινάτρα.
Οι δηλώσεις για τη «Λάμψη» που προκάλεσαν σάλο
Ο Χρήστος Πολίτης είχε υποδυθεί από το 1991 έως το 2005 τον ρόλο του μεγιστάνα Γιάγκου Δράκου στη σειρά του ΑΝΤ1, τη «Λάμψη», έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους χαρακτήρες της ελληνικής τηλεόρασης.
Χρόνια μετά το τέλος της σειράς, ο ηθοποιός είχε προχωρήσει σε αποκαλύψεις που προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Όπως έχει δηλώσει, από πολύ νωρίς είχε καταλάβει ότι η «Λάμψη» θα εξελισσόταν σε τεράστια επιτυχία, βλέποντας τις αντιδράσεις του κόσμου στα γυρίσματα. Ωστόσο, δεν δίστασε να μιλήσει ανοιχτά για τις δύσκολες συνθήκες δουλειάς, κάνοντας λόγο για εξαντλητικούς ρυθμούς και σχολιάζοντας αιχμηρά το περιεχόμενο ορισμένων σεναρίων, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι υπήρχαν «μ@λ@κίες» στα κείμενα.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν και οι αναφορές του στις αμοιβές, αποκαλύπτοντας ότι αρχικά δεν γνώριζε πως άλλοι πρωταγωνιστές αμείβονταν πολύ περισσότερο. Στο ίδιο πλαίσιο, άφησε σαφείς αιχμές για την Κάτια Δανδουλάκη, μιλώντας για μεγάλες οικονομικές διαφορές αλλά και για ζητήματα που, όπως υπονόησε, αφορούσαν ειδικούς όρους συνεργασίας και την προβολή των ονομάτων στους τίτλους αρχής.
Τέλος, είχε δηλώσει χωρίς περιστροφές ότι διατήρησε ουσιαστικές σχέσεις με τους περισσότερους από τους συντελεστές της «Λάμψης», κάτι που ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τον θόρυβο γύρω από τις τοποθετήσεις του.
Ποιος ήταν ο Χρήστος Πολίτης
Ο Χρήστος Πολίτης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 27 Δεκεμβρίου 1942, ως Χρήστος Πιατουλάκης. Εργάστηκε στο θέατρο σε περισσότερες από 45 θεατρικές παραγωγές, ενώ στον κινηματογράφο συμμετείχε σε 18 ταινίες. Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε σε 8 σειρές, με πιο διάσημη τη «Λάμψη» του Νίκου Φώσκολου.
Πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο Γιάννη Φέρτη – Ξένιας Καλογεροπούλου στο έργο Δέκα μικροί νέγροι (1965–1966). Έπειτα έπαιξε στον θίασο Τιτίκας Νικηφοράκη – Νίκου Χατζίσκου στα έργα Πολύ κακό για το τίποτα (1968) και Τσάι και συμπάθεια (1969). Ακολούθησαν συνεργασίες με το Θέατρο του Κώστα Μουσούρη και με το Εθνικό Θέατρο.
Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαία τραγωδία, στα έργα Χοηφόροι – Ευμενίδες του Αισχύλου και Ιππόλυτος του Ευριπίδη, παραστάσεις με τις οποίες συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό.
Ο Χρήστος Πολίτης υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Απλού Θεάτρου (1974–1990), του θιάσου που είχε στόχο τη θεατρική αποκέντρωση, αρχικά με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και, στη συνέχεια, από το 1982, με τη δημιουργία και λειτουργία θεάτρου στις παρυφές του θεατρικού κέντρου της Αθήνας, στην Καλλιθέα. Το Απλό Θέατρο επικεντρώθηκε κυρίως σε δραματολόγιο ρεπερτορίου, ανεβάζοντας έργα των Άρθουρ Μίλερ, Τενεσί Ουίλιαμς, Όλιβερ Γκόλντσμιθ, Λούλας Αναγνωστάκη κ.ά. Υπήρξε το θέατρο που παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε ευρύτερο κοινό, τα έργα του Τζο Όρτον.
Παράλληλα με το έργο του στο Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με άλλους θεατρικούς δημιουργούς και θιάσους, όπως η Αντιγόνη Βαλάκου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, το Άρμα Θέσπιδος κ.ά.
Μετά την αποχώρησή του από το Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε ξανά με το Εθνικό Θέατρο αλλά και με αρκετούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου. Στον χώρο του αρχαίου δράματος επέστρεψε το 1986, στο πλάι του Αλέξη Μινωτή με τον Οιδίποδα επί Κολωνώ του Σοφοκλή και το 1992 με την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε ήταν Το λιοντάρι του χειμώνα του Τζ. Γκόλντμαν, κατά τη θεατρική περίοδο 1997–1998.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά με έναν πολύ μικρό ρόλο το 1968, στην ταινία του Νίκου Φώσκολου Λεωφόρος του μίσους, και με πρωταγωνιστικό ρόλο το 1969 στην ταινία Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών. Το 1969 κέρδισε το βραβείο Β΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στην ταινία Το κορίτσι του 17. Στη συνέχεια συνεργάστηκε κυρίως με τον κινηματογραφικό παραγωγό Τζέιμς Πάρις. Επανεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 2022, έπειτα από πολλές δεκαετίες αποχής, συμμετέχοντας στην ταινία Broadway του Χρήστου Μασσαλά.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στη σειρά Τα δίχτυα του τρόμου. Μεταξύ άλλων, συμμετείχε στις σειρές Βασίλισσα Αμαλία μαζί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (1975) και Αφροδίτη με τη Νόρα Βαλσάμη (1977). Το 1991 επανεμφανίστηκε στην τηλεόραση με την καθημερινή σειρά του Νίκου Φώσκολου «Η Λάμψη», συνεργασία που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ως «Γιάγκο Δράκο», ρόλο που ερμήνευσε για 14 χρόνια, έως το καλοκαίρι του 2005.
Κατά τις δεκαετίες του 1970 και του 1980 συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραγωγές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, καθώς και σε δύο παραγωγές για βίντεο στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Κατά τη δεκαετία του 1990 υπήρξε για δύο χρόνια δάσκαλος στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη.
Τέλος, περιστασιακά ασχολήθηκε και με την πολιτική. Το 1998 εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών με τον συνδυασμό του Θεόδωρου Κατριβάνου, θέση από την οποία αποχώρησε σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ είχε συμμετάσχει και ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Πολιτικής Άνοιξης στις βουλευτικές εκλογές του 1996.