Χωρίς να χαθεί ούτε ένα αεροσκάφος, χωρίς νεκρούς από την πλευρά των επιτιθέμενων η αμερικάνικη επιχείρηση Absolute Resolve βασίστηκε στην τεχνολογική υπεροχή των αμερικάνικων δυνάμεων
Το πρωινό της 3ης Ιανουαρίου 2026, ο κόσμος ξύπνησε με μια είδηση που έμοιαζε βγαλμένη από ταινία: Μέσα σε μια αστραπιαία επιχείρηση που κράτησε λιγότερο από δυόμισι ώρες, Αμερικανικές ειδικές δυνάμεις εισέβαλαν στο Καράκας με… ελικόπτερακαι συνέλαβαν τον πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο μαζί με τη σύζυγό του, Σίλια Φλόρες, απευθείας από την κατοικία τους.
Χωρίς να χαθεί ούτε ένα αμερικανικό αεροσκάφος, χωρίς νεκρούς από την πλευρά των επιτιθέμενων (μόνο επτά ελαφρά τραυματίες) και παρά την αριθμητική υπεροχή των αμυνόμενων στο έδαφος – κάτι που ανατρέπει τις παραδοσιακές στρατιωτικές θεωρίες όπου οι εισβολείς υφίστανται συνήθως πολλαπλάσιες απώλειες.
Πώς όμως επετεύχθη αυτό το φαινομενικά αδύνατο κατόρθωμα;
Η απάντηση – σύμφωνα με αναφορές που δεν έχουν επιβεβαιωθεί από το Πεντάγωνο και μάλλον δεν πρόκειται να επιβεβαιωθούν ποτέ – κρύβεται σε τρία προηγμένα, σχεδόν «αόρατα» οπλικά συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου.
Το MALD-J: Τα «φαντάσματα» που εξαπατούν και εξαντλούν τα συστήματα αεράμυνας
Το MALD-J είναι ουσιαστικά ένας μικρός, μιας χρήσης πύραυλος-δόλωμα που φτιάχτηκε από τη Raytheon (πλέον κομμάτι της RTX). Ξεκίνησε σαν ιδέα το 1995 από τη DARPA, που ήθελε κάτι φθηνό για να ξεγελάει εχθρικά ραντάρ μιμούμενο αεροπλάνα. Η έκδοση με jamming προστέθηκε αργότερα, πήρε συμβόλαιο το 2008, δοκιμάστηκε το 2009 και μπήκε σε μαζική παραγωγή το 2012.
Μέχρι σήμερα έχουν βγει πάνω από χίλιες μονάδες και το έχουμε δει να χρησιμοποιείται και στην Ουκρανία.
Τεχνικά χαρακτηριστικά: Είναι ελαφρύ, κάτω από 130 κιλά – σαν ένας γεροδεμένος άνθρωπος δηλαδή – μήκος κοντά στα 3 μέτρα και άνοιγμα φτερών 1,7 μέτρο. Με τον μικρό turbojet κινητήρα του πιάνει ταχύτητα γύρω στα 1.100 χιλιόμετρα την ώρα (Mach 0.9) και μπορεί να καλύψει μέχρι 900 χιλιόμετρα.
Μένει στον αέρα περίπου μία ώρα και κοστίζει γύρω στα 300.000 δολάρια το ένα – φθηνό για τέτοιο «μαγικό κόλπο».
Πώς δουλεύει στην πράξη: Λειτουργεί σαν δόλωμα ή σαν jammer. Σαν δόλωμα, κάνει τα ραντάρ να βλέπουν «φαντάσματα» – σαν να έρχεται ολόκληρη αρμάδα αεροπλάνων. Τα συστήματα αεράμυνας πανικοβάλλονται, ενεργοποιούνται και πετάνε πυραύλους στον κενό αέρα. Σαν jammer, στέλνει θόρυβο που μπλοκάρει ραντάρ και επικοινωνίες. Μπορεί να αιωρείται στην περιοχή, να στέλνει δεδομένα πίσω και να αλλάζει πορεία μόνο του.
Το προσόν του είναι ότι δεν ρισκάρει πιλότους και αεροσκάφη και μπορεί να τα στείλεις σε σμήνη για μεγαλύτερο χάος.
Ο ρόλος του στην επιχείρηση της Βενεζουέλας: Εκατοντάδες από αυτά μπήκαν πρώτα στον εναέριο χώρο, δημιούργησαν ψεύτικη εικόνα μαζικής επίθεσης και άδειασαν τα αποθέματα πυραύλων της άμυνας. Εκτοξεύτηκαν από F-16, F-35, B-52 ή ακόμα και drones σαν το Reaper – ήταν η «πρώτη γραμμή» που άνοιξε τον δρόμο χωρίς κίνδυνο.
AGM-88E AARGM: Ο «κυνηγός-δολοφόνος» των ραντάρ
Ο AARGM είναι η εξελιγμένη έκδοση του κλασικού HARM, φτιαγμένος από τη Northrop Grumman. Το αρχικό HARM πρωτοεμφανίστηκε στα ’80s και πολέμησε στον Κόλπο το ’91 και στη Λιβύη το 2011.
Το AARGM ξεκίνησε γύρω στο 2000 για να λύσει το πρόβλημα των ραντάρ που «σβήνουν» για να γλιτώσουν, μπήκε σε υπηρεσία το 2012 και πετάει από F/A-18, Growler, F-35, ακόμα και Eurofighter.Τεχνικά, αλλά πιο ανθρώπινα: Βάρος γύρω στα 360 κιλά – αρκετά βαρύ για να κάνει σοβαρή ζημιά – μήκος πάνω από 4 μέτρα και μικρά φτερά. Με τον διπλό κινητήρα στερεού καυσίμου πιάνει πάνω από Mach 2 (πάνω από 2.400 km/h) και φτάνει μέχρι 150 χιλιόμετρα, ίσως και παραπάνω στις νεότερες εκδόσεις.
Η κεφαλή του έχει 145 κιλά εκρηκτικού και χιλιάδες θραύσματα για να ισοπεδώσει τα πάντα.
Πώς δουλεύει: Είναι πραγματικός κυνηγός ραντάρ. Μυρίζεται τις ραδιοσυχνότητες που εκπέμπουν, κλειδώνει και τις ακολουθεί. Συνδυάζει GPS, αδρανειακή πλοήγηση και millimeter-wave ραντάρ για την τελική φάση.
Ακόμα κι αν το ραντάρ σβήσει για να ξεφύγει, το «θυμάται» και χτυπάει έτσι κι αλλιώς. Μπορεί να στείλει φωτογραφία πριν την έκρηξη για να δουν οι χειριστές του τι ζημιά έγινε και χτυπάει ακόμα και κινούμενους στόχους.
Στην επιχείρηση στην Βενεζουέλα: Εκτοξεύτηκαν από Growler και άλλα αεροπλάνα, βρήκαν ραντάρ στο Miraflores και αλλού, τα «κλείδωσαν» και τα κατέστρεψαν ακαριαία – ακόμα κι όταν η φρουρά έκοψε το ρεύμα.
Βρέθηκαν συντρίμμια σε κτίρια στο Καράκας, ενώ κράτησαν τις παράπλευρες απώλειες στο ελάχιστο.
EA-18G Growler: Ο «βασιλιάς του blackout»
Το Growler είναι το απόλυτο αεροσκάφος ηλεκτρονικού πολέμου του Αμερικανικού Ναυτικού, βασισμένο στο δίθεσιο Super Hornet της Boeing. Ξεκίνησε παραγωγή το 2007 για να αντικαταστήσει το γηραιό Prowler – ήταν το πρώτο καινούργιο σε αυτόν τον ρόλο μετά από δεκαετίες.
Μπήκε σε υπηρεσία το 2009, υπάρχουν 153 για τις ΗΠΑ και 12 για την Αυστραλία. Το έχουμε δει σε Λιβύη, Ιράκ, Συρία, Ερυθρά Θάλασσα και πρόσφατα στο Ισραήλ. Με αναβαθμίσεις όπως το Block II και το Next Generation Jammer, θα είναι στην πρώτη γραμμή μέχρι το 2040.
Τεχνικά χαρακτηριστικά: Μήκος 18,3 μέτρα, άνοιγμα φτερών 13,6 μέτρα, ταχύτητα μέχρι Mach 1.8 (γύρω στα 2.200 km/h) και εμβέλεια πάνω από 2.300 χιλιόμετρα. Δύο κινητήρες GE F414, μέχρι 11 σταθμούς όπλων και μοιράζεται το 90% των ανταλλακτικών με το κανονικό Super Hornet – πολύ βολικό για συντήρηση.
Πώς δουλεύει: Είναι ο μαέστρος της ηλεκτρονικής επίθεσης. Με δέκτες ALQ-218 για να εντοπίζει απειλές, pods ALQ-99 (μέχρι πέντε) και το νέο NGJ, δημιουργεί απόλυτο χάος στο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα – μπλοκάρει ραντάρ, επικοινωνίες, τα πάντα. Μπορεί να κάνει jamming από μακριά ή να συνοδεύει άλλα αεροπλάνα, να φτιάχνει ψεύτικους στόχους και να βλέπει τα πάντα σε πραγματικό χρόνο.
Το INCANS επιτρέπει στους πιλότους να μιλάνε κανονικά μέσα στο θόρυβο, ενώ φέρει και AARGM ή AIM-120 για αυτοάμυνα.Στην επιχείρηση: Απογειώθηκαν από αεροπλανοφόρα σαν το USS Gerald R. Ford και μετέτρεψαν το Καράκας σε απόλυτο ψηφιακό κενό – χωρίς κινητά, χωρίς ραδιόφωνα, χωρίς στρατιωτικές επικοινωνίες.
Η φρουρά του Μαδούρο έμεινε τυφλή και κωφή, ενώ οι Αμερικανοί είχαν πλήρη εικόνα. Ήταν αυτοί που άνοιξαν ασφαλείς διαδρόμους για τα ελικόπτερα και τις ειδικές δυνάμεις, εξασφαλίζοντας ταχύτητα και μηδενικές απώλειες.Με λίγα λόγια, αυτά τα τρία συστήματα έδειξαν ότι ο σύγχρονος πόλεμος κερδίζεται πρώτα στον αόρατο χώρο του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος – και μετά στο έδαφος.