Ο Βρετανός καλλιτέχνης Ντέιβιντ Χόκνεϊ, μια από τις πιο επιδραστικές και καθοριστικές προσωπικότητες της σύγχρονης τέχνης πέθανε σε ηλικία 88 ετών
Ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ, ο εμβληματικός Βρετανός ζωγράφος που έριξε μια επαναστατική ματιά στην τέχνη του 20ού αιώνα, πέθανε σε ηλικία 88 ετών, όπως ανακοίνωσε την Παρασκευή η εκπρόσωπός του. Ο Χόκνεϊ, ένας από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού και 21ου αιώνα, εργάστηκε σε μια σειρά από μέσα, αλλά είναι περισσότερο γνωστός για τη ζωντανή χρήση του χρώματος σε πίνακες που απεικονίζουν σκηνές από την Καλιφόρνια, τη Νορμανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Σούπερ σταρ της pop art, ο Βρετανός ζωγράφος ήταν ένας από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες στον κόσμο κατά τη διάρκεια της ζωής του. Ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ , ένας από τους αγαπημένους καλλιτέχνες της Βρετανίας , μια παγκόσμια διασημότητα, ένας πολίτης του κόσμου και ένας μποέμ, «έφυγε» από τη ζωή ειρηνικά στο σπίτι του» στο Λονδίνο την Πέμπτη, ένα μήνα πριν από τα 89α γενέθλιά του, δήλωσε η υπεύθυνη δημοσίων σχέσεών του Έρικα Μπόλτον σε ανακοίνωσή της προς τον Τύπο.
Έγινε γνωστός ως καλλιτέχνης της pop art κατά τη διάρκεια της ξέφρενης δεκαετίας του ’60 και ήταν ίσως περισσότερο γνωστός για τους πίνακές του με πισίνες που συνέβαλαν στον καθορισμό της αισθητικής του Λος Άντζελες . Έργα όπως τα “A Bigger Splash” και “Portrait of an Artist (Pool With Two Figures”) απεικόνιζαν ηδονιστικές σκηνές αγάπης, πόθου και απώλειας που λάμβαναν χώρα κάτω από τον ηλιόλουστο ουρανό της πόλης. Δημιούργησε πορτρέτα που άλλαζαν την προοπτική χρησιμοποιώντας φωτογραφικό κολάζ, πειραματίστηκε με αφηρημένη ζωγραφική τοπίων και, αργότερα στη ζωή του, διερεύνησε τις δυνατότητες δημιουργίας έργων τέχνης από την αναδυόμενη τεχνολογία 3D.
Γεννημένος στο Μπράντφορντ το 1937, ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ ήταν το τέταρτο από πέντε παιδιά. Ως παιδί, του άρεσε να κάθεται στο μπροστινό μέρος του επάνω ορόφου ενός διώροφου λεωφορείου. Από εκεί, είχε την καλύτερη θέα της πόλης και του τοπίου της. «Πάντα ήθελα να βλέπω περισσότερα», είπε ο καλλιτέχνης στο «Χόκνεϊ», το ντοκιμαντέρ που γύρισε γι’ αυτόν ο σκηνοθέτης Ράνταλ Ράιτ το 2015.
Αργότερα στη ζωή του, ο Χόκνεϊ φωτογράφιζε ακούραστα τα πάντα γύρω του, απαθανατίζοντας σκηνές της καθημερινής ζωής, σκίτσα φίλων, σπίτια, περαστικούς και όλα όσα τον ενδιέφεραν. Πέρασε επίσης δεκαετίες εξερευνώντας ψηφιακά εργαλεία για την τέχνη του. Εργάστηκε με φαξ και έγχρωμα φωτοτυπικά μηχανήματα, χρησιμοποίησε το iPhone του ως μπλοκ σχεδίασης και ζωγράφιζε ακόμη και απευθείας στο iPad του.
Το 2018, ο καλλιτέχνης δημιούργησε ένα βιτρό για το αβαείο του Γουέστμινστερ, σχεδιάζοντάς το στο iPad του. Συχνά καθόταν με τη συσκευή στην αίθουσα της εκκλησίας και εμπνεόταν από το παιχνίδι του φωτός. Το 2022, δημιούργησε ένα πορτρέτο του τραγουδιστή Χάρι Στάιλς στη συσκευή, λέγοντας τότε ότι ήταν ιδιαίτερα δύσκολο, καθώς προτιμούσε να απεικονίζει φίλους.
Το ενδιαφέρον του Χόκνεϊ για τα νέα μέσα μέχρι και τα γεράματά του ήταν αξιοσημείωτο . «Πάντα κάνω κάτι άλλο», δήλωσε στην εφημερίδα The Guardian σε μια συνέντευξη του 2022. «Ναι. Μπορούν να διαφωνούν όσο θέλουν για το παρελθόν, αλλά εγώ απλώς καταλήγω σε κάτι άλλο».
Ένας προσγειωμένος σταρ
Παρά την εμβληματική του θέση, ο Χόκνεϊ είπε κάποτε ότι θεωρούσε τον εαυτό του ακούραστο εργάτη. Συχνά ξυπνούσε την αυγή επειδή έβρισκε το πρωινό φως τόσο ξεχωριστό. «Το βρίσκω συναρπαστικό να βλέπω πώς πέφτει η βροχή σε μια λακκούβα και μετά να τη ζωγραφίζω», έλεγε ο καλλιτέχνης που είχε ιδιαίτερο πάθος για την τοπιογραφία. Ο Χόκνεϊ διατήρησε την καλλιτεχνική του περιέργεια και το πνεύμα ανακάλυψης μέχρι τον θάνατό του.
Δημιούργησε περίπου 2.000 πίνακες και χιλιάδες φωτογραφίες και σκίτσα. Συχνά χρησιμοποιούσε τα τελευταία ως μελέτες για μεγαλύτερους πίνακες. Ο Βρετανός ζωγράφος απέκτησε επίσης φήμη στις ΗΠΑ, όπου έζησε από τη δεκαετία του 1960 μέχρι που μετακόμισε πίσω κοντά στην πόλη καταγωγής του στην Αγγλία το 2000. Κατά διαστήματα έζησε στις διάφορες κατοικίες του στην Αγγλία και στην Καλιφόρνια.
Ο Χόκνεϊ ήταν φίλος με πολλούς σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως ο Άντι Γουόρχολ και ο Ρόμπερτ Ράουσενμπεργκ. Με τα χαρακτηριστικά ξανθά μαλλιά του, τα στρογγυλά γυαλιά με χοντρό σκελετό και το τσιγάρο να κρέμεται από το χείλη του, ο Χόκνεϊ ήταν κλασική φιγούρα στα πάρτι της δεκαετίας του ’60 στο Λονδίνο και τις ΗΠΑ. Διασκέδαζε με τους Άντι Γουόρχολ, Όσι Κλαρκ και Ντένις Χόπερ, κερδίζοντας τη φήμη του ως πλέιμποϊ και «φλανέρ». Ωστόσο, ενώ ενέδιδε στην γεμάτη απολαύσεις ζωή ενός μποέμ, δεν έχασε ποτέ από τα μάτια του την ισχυρή εργασιακή του ηθική από το Γιορκσάιρ. Ακόμα και μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο το 2012, το οποίο επηρέασε προσωρινά την ομιλία του, συνέχισε να εργάζεται
Όπως και τα έργα των συγχρόνων του, τα πολύχρωμα ακρυλικά έργα του πωλούνταν σε υψηλή τιμή μέχρι τον θάνατό του. Το 2018, το έργο του «Πορτρέτο ενός καλλιτέχνη (Πισίνα με δύο φιγούρες) » πουλήθηκε για 90,3 εκατομμύρια δολάρια, η οποία ήταν εκείνη την εποχή η υψηλότερη τιμή που είχε καταβληθεί ποτέ σε δημοπρασία για πίνακα εν ζωή καλλιτέχνη.
Ένας αναρχικός με αίσθηση του χιούμορ
Σε μια συνέντευξη στην εφημερίδα Guardian , ο Χόκνεϊ αποκάλυψε τον αναρχικό που κρύβει μέσα του, χρησιμοποιώντας την τυπική του αίσθηση του χιούμορ. Στη συνάντηση σε ένα εστιατόριο, έβγαλε από την τσέπη του δύο τσαλακωμένα αποτσίγαρα, τα οποία αποδείχθηκαν γλυπτά από μια γκαλερί στο Βερολίνο.
Ως μανιώδης καπνιστής σε όλη του τη ζωή, κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID, ο Χόκνεϊ ισχυρίστηκε μάλιστα ότι οι καπνιστές είχαν αναπτύξει ανοσία στον κορωνοϊό. Ο καλλιτέχνης είχε γράψει μια επιστολή στην Daily Mail επικαλούμενος μια μελέτη στην Κίνα που το είχε αποδείξει. Ο Χόκνεϊ κάπνιζε μόνο Davidoffs, τα οποία πωλούνται κυρίως στη Γερμανία και την Ελβετία. Για τον καλλιτέχνη, το κάπνισμα ενσάρκωνε το ελεύθερο πνεύμα της δεκαετίας του 1960.
Μιλώντας στον Guardian , είπε ότι αυτή η περίοδος «ήταν η πιο ελεύθερη, πιθανώς στην ιστορία». Είπε ότι τα τελευταία χρόνια της ζωής του συνειδητοποίησε ότι ο χρόνος είχε τελειώσει. Ο ακούραστος καλλιτέχνης, ο οποίος τιμήθηκε με μια μεγάλη αναδρομική έκθεση των έργων του το 2025 στο Fondation Louis Vuitton στο Παρίσι, παρέμενε πάντα ενθουσιώδης για τη ζωή: «Αν βλέπεις τον κόσμο όμορφο, συναρπαστικό και μυστηριώδη, όπως νομίζω εγώ, τότε νιώθεις αρκετά ζωντανός».