Κάτοικοι της πόλης Μοράβα αποκαλούν την κατάσταση «την χειρότερη επιδημία ποντικών στην ιστορία»
Μια μικρή και απομακρυσμένη πόλη στη Δυτική Αυστραλία ξυπνάει καθημερινά έχοντας μία μόνο σκέψη στο μυαλό: τα ποντίκια.
Κάτοικοι της πόλης Μοράβα καταγγέλουν ότι αυτά τα μικρά τρωκτικά είναι παντού –από τις κουζίνες και τα μπάνια έως και τις αυλές και τις κρεβατοκάμερες. Κάθε πρωί, οι έντρομοι κάτοικοι ελέγχουν τις παγίδες που έστησαν το προηγούμενο βράδυ, ελέγχουν τους βραστήρες τους πριν φτιάξουν τσάι και τους πάγκους τους πριν μαγειρέψουν.
Στη συνέχεια, πηγαίνουν στις δουλειές τους και όταν γυρνούν, κάνουν ξανά το ίδιο.
Η πόλη Μοράβα, η οποία βρίσκεται περίπου 230 μίλια βόρεια της πρωτεύουσας της πολιτείας, το Περθ, βρίσκεται «υπό πολιορκία» από τον Φεβρουάριο. Κάτοικοι έχουν καταγγείλει ότι όταν οδηγούν τη νύχτα, συνθλίβουν ποντίκια στο δρόμο, καθιστώντας την οδήγηση πιο επικίνδυνη. Επιστρέφουν από τις διακοπές, και βρίσκουν τα κρεβάτια τους γεμάτα με ποντίκια, ενώ ντόπιοι λένε ότι τα φίδια έχουν αρχίσει να… παχαίνουν, από την υπερκατανάλωση.
Πολλοί αποκαλούν την κατάσταση «την χειρότερη επιδημία ποντικών στην ιστορία».
«Είναι παντού», είπε η πρόεδρος της τοπικής κυβέρνησης, Κάρεν Τσάπελ, μιλώντας στους New York Times. «Έχω βιώσει μια παρόμοια επιδημία ποντικών το 1975, όταν ήμουν μικρή, αλλά εκείνη δεν ήταν σαν αυτήν. Τότε, τα ποντίκια ήταν έξω στα λιβάδια. Τώρα είναι στα σπίτια μας».
Εκτιμάται ότι η επιδημία εκτείνεται σε μεγάλο μέρος της Δυτικής Αυστραλίας και έχει αρχίσει να επεκτείνεται στη γειτονική πολιτεία, την Νότια Αυστραλία.
Για να διαχειριστούν την έξαρση, οι τοπικές αρχές έχουν αρχίσει να μοιράζουν δωρεάν δολώματα για να βοηθήσουν τους κατοίκους. «Δεν μπορούμε να αφήσουμε κανέναν μόνο του. Πρέπει να κερδίσουμε τον πόλεμο», είπε η Τσάπελ.
Πώς ξεκίνησε η επιδημία
Ένα μεγάλο ερώτημα είναι το πώς ακριβώς εξήγησε η επιδημία ποντικών.
Ο Στιβ Χένρι, ερευνητής ειδικευμένος στα ποντίκια στον Οργανισμό Επιστημονικής και Βιομηχανικής Έρευνας της Αυστραλίας, εξήγησε ότι οι επιδημίες ποντικιών συχνά ξεκινούν όταν η τροφή είναι άφθονη και όταν ο καιρός είναι ξηρός, όπως ακριβώς συνέβη και στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Σύμφωνα με τις αρμόδιες αρχές ως επιδημία ποντικών ορίζεται όταν υπάρχουν περισσότερα από 800 ποντίκια ανά εκτάριο, ή 320 ανά στρέμμα. Σε περιοχές της Δυτικής Αυστραλίας, τον Μάιο είχαν καταγραφεί περίπου… 8.000 ποντίκια ανά εκτάριο.
Ένα θηλυκό ποντίκι μπορεί να γεννήσει έως και 10 μικρά κάθε 19 με 21 ημέρες, ενώ μπορεί να μείνει έγκυος ξανά μέσα σε λίγες ημέρες από τον τοκετό. Έτσι, οι πληθυσμοί των συγκεκριμένων τρωκτικών μπορούν εκτοξευθούν στα εκατομμύρια, μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα.
«Όταν φτάσουν έναν συγκεκριμένο αριθμό, είναι πλέον αδύνατο να αγνοηθούν», είπε ο Χένρι.
Η Αυστραλία είναι συνηθισμένη στις επιδημίες ποντικών, οι οποίες συνήθως ξεσπούν σε περιοχές καλλιέργειας σιτηρών. Το 2021, περιοχές της Νέας Νότιας Ουαλίας βρέθηκαν αντιμέτωπες με μια επιδημία που διήρκεσε μήνες, προκαλώντας ζημιές εκατομμυρίων δολαρίων. Σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, κρατούμενοι ενός σωφρονιστικού ιδρύματος χρειάστηκε να μεταφερθούν αλλού, αφού τα ποντίκια είχαν καταστρέψει καλώδια, οροφές, κλιματιστικά και τοίχους.
Ωστόσο, οι επιδημίες ποντικών μπορούν να αποβούν ιδιαίτερα επικίνδυνες, καθώς μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης ασθενειών. Το 2021, ένας αγρότης παραλίγο να χάσει την ζωή του αφού προσβλήθηκε από έναν τύπο βακτηριακής μηνιγγίτιδας που μεταδίδεται από τρωκτικά.
Για να προστατευτούν οι πολίτες, ο Χένρι πρότεινε τη χρήση μάσκας κατά τον καθαρισμό και το συχνό πλύσιμο των χεριών.
«Υπό κανονικές συνθήκες, δεν αλληλεπιδρούμε τόσο πολύ μαζί τους και ο κίνδυνος να μεταδώσουν ασθένειες είναι χαμηλός», είπε. Όμως, κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας ποντικών, τα ποσοστά αλληλεπίδρασης «εκτοξεύονται στα ύψη», επιτρέποντας στις ασθένειες να εξαπλωθούν ραγδαία.
Ανακούφιση
Έπειτα από μήνες τοποθέτησης παγίδων και δολωμάτων, οι κάτοικοι της Μοράβα λένε ότι ο αριθμός των ποντικών έχει επιτέλους αρχίσει να μειώνεται.
Ο Πίτερ Θόρντον, ο οποίος διευθύνει ένα παντοπωλείο στην πόλη, είπε ότι έχει να δει ποντίκι εδώ και τέσσερις ημέρες. Στο αποκορύφωμα της επιδημίας, θα έβλεπε δεκάδες ποντίκια καθημερινά –να τρέχουν κατά μήκος των ραφιών, να τρώνε τις ετικέτες από τα μπουκάλια και να ροκανίζουν τα αποθέματα- εξήγησε.
«Ενώ δεν έχουμε τόσα ποντίκια, η δυσοσμία των σορών και των περιττωμάτων τους παραμένει», είπε.
«Είναι απίστευτο. Συνηθίζουν να πεθαίνουν κάτω από ψυγεία ή έπιπλα, οπότε πρέπει να τα μετακινούμε μονίμως για να βρίσκουμε τις σορούς», είπε ο Θόρντον, ο οποίος παραμένει αισιόδοξος. «Θα το ξεπεράσουμε».
Η Αυστραλία και η Κίνα είναι οι μόνες δύο χώρες, στις οποίες εμφανίζονται επιδημίες ποντικών, προκαλώντας προβληματισμό στους επιστήμονες.
Οι επιδημίες μπορούν να έχουν μακροχρόνιες οικονομικές και ψυχολογικές επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου μετατραυματικού στρες.
Ο Άσλεϊ Τζέιμς, ένας αγρότης που ζει λίγο έξω από την πόλη Μοράβα, έχει ξοδέψει περισσότερα από 31.500 δολάρια προσπαθώντας να καταπολεμήσει τα ποντίκια, αγοράζοντας ποντικοφάρμακο και παγίδες.
Και έως τώρα τα έχει καταφέρει. Ωστόσο, η μεγαλύτερη ανησυχία του είναι ότι θα επιστρέψουν τους θερμότερους μήνες.
«Πρέπει να είσαι συνεχώς σε εγρήγορση», είπε.