Διαφορετικές «διάλεκτοι» φυσητήρων εντοπίστηκαν σε διαφορετικές πλευρές της Μεσογείου, σύμφωνα με τους επιστήμονες
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι φυσητήρες σε διαφορετικές πλευρές της Μεσογείου εμφανίζουν παρόμοιες παραλλαγές στις φωνητικές τους εκφράσεις, σε μία επικοινωνία που θυμίζει πολύ την ανθρώπινη.
Οι φυσητήρες επικοινωνούν φωνητικά χρησιμοποιώντας ακολουθίες σύντομων ηχητικών κλικ που ονομάζονται coda (κώδικας ήχου).Ωστόσο, το ρυθμικό μοτίβο αυτών των κλικ, γνωστό ως διάλεκτος, μπορεί να διαφέρει μεταξύ διαφορετικών μητριαρχικών ομάδων. Το κρίσιμο σημείο είναι ότι μια ομάδα φυσητήρων θα συνδεθεί με μια άλλη μόνο εάν μοιράζονται την ίδια διάλεκτο και επομένως ανήκουν στην ίδια «φωνητική φυλή».
«Η διάλεκτος χρησιμοποιείται για να σχηματίσει κοινωνικές δομές, μέσα στις οποίες αυτά τα ζώα θα συνεργαστούν», δήλωσε ο Δρ. Λουκ Ρέντελ, του Πανεπιστημίου του Σεντ Άντριους και συγγραφέας της νέας μελέτης, επισημαίνοντας οτι και οι άνθρωποι μπορεί να νιώθουν πιο άνετα να ξεκινήσουν μια συζήτηση με κάποιον που ακούγεται παρόμοιος με τους ίδιους. Η επικοινωνία των φυσητήρων είναι πολύ παρόμοια με την ανθρώπινη γλώσσα, σύμφωνα με μελέτη
Τώρα, ο Ρέντελ και οι συνάδελφοί του λένε ότι ανακάλυψαν δύο διαφορετικές διαλέκτους μεταξύ των φυσητήρων της Μεσογείου – έναν μικρό, απειλούμενο πληθυσμό μερικών χιλιάδων ατόμων που πιστεύεται ότι εισήλθαν για πρώτη φορά σε αυτά τα νερά πριν από περίπου 20.000 χρόνια. Επιπλέον, λένε ότι το εύρημα προσφέρει νέες γνώσεις για το πώς προκύπτουν οι διάλεκτοι των φυσητήρων.
Γράφοντας στο περιοδικό Proceedings of the Royal Society B , η ομάδα σημειώνει ότι γενετικές μελέτες έχουν δείξει στο παρελθόν ότι οι φυσητήρες της Μεσογείου έχουν απομονωθεί από άλλους φυσητήρες. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι το ζευγάρωμα μεταξύ εκείνων στις δυτικές και ανατολικές λεκάνες της Μεσογείου είναι περιορισμένο, αν και έχουν εντοπιστεί άτομα να μετακινούνται μεταξύ των δύο.
Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν υδροφωνικές ηχογραφήσεις από ομάδες φυσητήρων της Μεσογείου που πραγματοποιήθηκαν σε διάστημα 112 ημερών μεταξύ 2003 και 2021. Αυτές καταγράφηκαν γύρω από την Ελληνική Τάφρο κοντά στην Ελλάδα στην ανατολική Μεσόγειο και γύρω από τις Βαλεαρίδες Νήσους, στα ανοικτά των ακτών της Ισπανίας στη δυτική λεκάνη.
Ενώ η ομάδα διαπίστωσε ότι ορισμένoi ηχητικοί κώδικες περιορίζονταν σε μεγάλο βαθμό είτε σε ανατολικές είτε σε δυτικές ομάδες, διαπίστωσαν ότι και στις δύο περιοχές οι περισσότεροι κώδικες φαλαινών φυσητήρα περιλάμβαναν τέσσερα κλικ. Ωστόσο, ενώ οι φάλαινες στη δυτική λεκάνη της Μεσογείου προτιμούσαν μια coda 3+1 που περιελάμβανε τρία κλικ σε τακτά διαστήματα, ακολουθούμενα από μια μεγαλύτερη παύση και στη συνέχεια ένα ακόμη κλικ, εκείνες στην ανατολική λεκάνη έτειναν να χρησιμοποιούν μια ταχύτερη εκδοχή. Υπήρχε όμως και διασταύρωση, με τoυς φυσητήρες στην ανατολική λεκάνη να παράγουν περιστασιακά τη δυτική διάλεκτο.
Ο Ρέντελ είπε ότι τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι φυσητήρες εγκαταστάθηκαν για πρώτη φορά στη δυτική λεκάνη της Μεσογείου προτού εξαπλωθούν προς τα ανατολικά και αναπτύξουν μια ταχύτερη διάλεκτο. «Οι φάλαινες στην ανατολή θυμούνται τους παλιούς τρόπους, αλλά προχωρούν και έχουν μια ελαφρώς διαφορετική εκδοχή αυτού που είναι σαφώς το ίδιο [γενικός τύπος coda], αλλά το έχουν εξελίξει λίγο· το έχουν αλλάξει», είπε.
Ο Ρέντελ πρόσθεσε ότι τα αποτελέσματα όχι μόνο έδειξαν ότι η διαδικασία σχηματισμού διαλέκτων ήταν αργή, αλλά και ότι απαιτούσε κάποιο επίπεδο απομόνωσης μεταξύ των πληθυσμών – κάτι που οι συγγραφείς σημειώνουν ότι είναι επίσης σημαντικό στην πολιτιστική εξέλιξη των ανθρώπινων γλωσσών και των διαλέκτων των πουλιών.
«Αυτό είναι το πρώτο παράδειγμα που έχουμε όπου μπορούμε να κοιτάξουμε ένα στιγμιότυπο και να σκεφτούμε: “Ω, αυτό φαίνεται να μας λέει για το πώς προκύπτουν οι νέες διάλεκτοι”», είπε ο Ρέντελ. «Απλώς γνωρίζαμε ότι υπήρχαν αυτές οι διαφορετικές διάλεκτοι, αλλά δεν είχαμε ποτέ δει την προέλευσή τους ούτε είχαμε καμία ένδειξη για την προέλευσή τους. Και βλέπουμε εδώ πώς μια ομάδα φυσητήρων που έχει αποσπαστεί από έναν κύριο πληθυσμό έχει τώρα αρχίσει να αλλάζει και τη διάλεκτό της».