Το Newsbomb βγήκε στους δρόμους και έβαλε νεαρούς σε μια ξεχωριστή δοκιμασία, ζητώντας τους να αναγνωρίσουν αντικείμενα που σημάδεψαν την καθημερινότητα της δεκαετίας του ’90
Ένα νοσταλγικό αλλά και αποκαλυπτικό γκάλοπ πραγματοποίησε το Newsbomb, ρωτώντας νεαρούς περαστικούς αν μπορούν να αναγνωρίσουν καθημερινά αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν ευρέως τη δεκαετία του ’90.
Από κασέτες και δραχμές μέχρι δισκέτες, τηλεκάρτες και σταθερά τηλέφωνα με περιστροφικό καντράν, το τεστ μνήμης έφερε στην επιφάνεια ένα ενδιαφέρον χάσμα γενεών ανάμεσα σε όσους έζησαν την εποχή και στη νέα γενιά που μεγάλωσε στην ψηφιακή εποχή.
Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να αναγνωρίσουν μια σειρά από αντικείμενα όπως κασέτα, χαρτονόμισμα 50 δραχμών, κονσόλα Atari, δισκέτα, σταθερό τηλέφωνο, τηλεκάρτα και CD player.
Δείτε το βίντεο του Newsbomb – Εικόνα: Χάρης Γκίκας:
Οι απαντήσεις κυμάνθηκαν από άμεση αναγνώριση και σωστές περιγραφές, μέχρι εμφανή αβεβαιότητα και χιουμοριστικές εκτιμήσεις.
Οι πιο εύκολες αναγνωρίσεις ήταν η κασέτα και το σταθερό τηλέφωνο, ενώ δεν έλειψαν και εκείνοι που γνώριζαν το Atari ή θυμήθηκαν ότι η δισκέτα χρησιμοποιούνταν για αποθήκευση δεδομένων. Ωστόσο, αρκετοί μπέρδεψαν τη δισκέτα με σκληρό δίσκο ή USB, ενώ η τηλεκάρτα προκάλεσε τις περισσότερες απορίες, με κάποιους να τη χαρακτηρίζουν ακόμη και πιστωτική ή ηλεκτρονική κάρτα.
Από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του γκάλοπ ήταν όταν ένας νεαρός περιέγραψε με επιτυχία τον τρόπο λειτουργίας του τηλεφώνου με καντράν, λέγοντας ότι «βάζεις το δάχτυλο στις τρύπες και το γυρνάς», αποδεικνύοντας ότι, έστω και χωρίς να το έχει χρησιμοποιήσει, γνώριζε πώς λειτουργεί.
Το χαρτονόμισμα των 50 δραχμών μπέρδεψε αρκετούς, με ορισμένους να θυμούνται ότι πρόκειται για το νόμισμα πριν από το ευρώ, χωρίς όμως να μπορούν να προσδιορίσουν την αξία του. Αντίθετα, υπήρξαν και συμμετέχοντες που αναγνώρισαν σχεδόν όλα τα αντικείμενα, αποδεικνύοντας ότι η τεχνολογία των 90s δεν είναι άγνωστη σε όλους.
Όπως σχολίασε ένας από τους συμμετέχοντες όταν είδε τη δισκέτα, «είναι σαν USB, αλλά πιο παλιό», μια ατάκα που ίσως περιγράφει καλύτερα από κάθε άλλη πώς βλέπει η Gen Z τα αντικείμενα μιας άλλης εποχής.