Του πολέμου το παιδί του Κώστα Μπίγαλη είναι ξανά εδώ

«Η γειτονιά μας, ξανά σε πόλεμο, λυπάμαι που το τραγούδι μου είναι επίκαιρο μετά από 30 χρόνια», λέει ο Έλληνας μουσικοσυνθέτης

«Σηκώνει το βλέμμα ψηλά στο βουνό, το χέρι απλώνει το παιδικό
και θέλει ν’ ανέβει το παιδί ψηλά στην κορφή, να δει την αυγή να φωτίζει τη γη
Ζητάει αγάπη, ζητάει ζωή και παίρνει φωτιά και καμένη γη
η αντάρα της μάχης στο νου του βαθιά, κακός εφιάλτης που παραφυλά
Γιατί είναι του πολέμου το παιδί και ύπνος δεν το παίρνει
η μάνα που αγρυπνεί παρακαλεί το προσκεφάλι γέρνει
να `ναι το όνειρο καλό. που ο ύπνος θα σου φέρει
να δεις γαλάζιο ουρανό, και άσπρο περιστέρι»…

Αυτοί είναι οι στίχοι από το τραγούδι του Κώστα Μπίγαλη «Του πολέμου το παιδί». Ο μουσικοσυνθέτης το είχε γράψει για να εκφράσει τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες και φοβίες για τον πόλεμο που και τότε ήταν στην γειτονιά μας, στην Βοσνία. Το τραγούδι είχε γραφτεί το 1993 και είχε κυκλοφορήσει το 1994 στον δίσκο «Μουσικό Ταξίδι».

Πριν λίγες ώρες ο Κώστας Μπίγαλης μιλώντας στο Newsbomb.gr δήλωσε βαθιά θλιμμένος που το τραγούδι του παίρνει ξανά σάρκα και οστά.

Μέχρι στιγμής ένα παιδί είναι ανάμεσα στα θύματα του πολέμου και αυτό ήταν μια γροθιά στο στομάχι για όλους μας.

Ο Έλληνας μουσικοσυνθέτης, είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος και ένας άνθρωπος με πολιτική άποψη και ιστορικές γνώσεις.

Στο Newsbomb.gr δίνει τις δικές του ερμηνείες για τον πόλεμο που λαμβάνει χώρα δίπλα μας. Επίσης τονίζει πως η νέα γενιά καλλιτεχνών δε δίνει σημασία και βαρύτητα σε κοινωνικά θέματα και αυτό τον προβληματίζει ιδιαιτέρως.

Το τραγούδι σου, του Πολέμου το Παιδί, κυκλοφόρησε το 1994 σχεδόν 30 χρόνια πριν. Και σήμερα γίνεται ένα με την θλιβερή πραγματικότητα, σαν μην άλλαξε τίποτα…

«Δυστυχώς το τραγούδι «Του Πολέμου το Παιδί» φωτογραφίζει και απευθύνεται σε χιλιάδες παιδιά, ανυπεράσπιστα, παιδιά που είναι θύματα μιας πραγματικότητας δίχως λογικής. Ένα μεγάλο γιατί με «πνίγει». Δεν θα ήθελα αυτό το τραγούδι να ακούγεται, ήθελα η εξέλιξη της ζωής να το αφήσει στην ιστορία ως μια μακρινή ανάμνηση. Δυστυχώς συμβαίνει το αντίθετο».

Έχουμε συνειδητοποιήσει πως ο πόλεμος είναι στην γειτονιά μας, δίπλα μας;

«Ο κόσμος έχει να αντιμετωπίσει πολλά. Ο μικρόκοσμος του είναι ασφυκτικά γεμάτος με προβλήματα. Η πανδημία είναι ένα από αυτά, η ακρίβεια άλλο ένα, η επιβίωση είναι αυτή που ενδιαφέρει πρωτίστως στον κόσμο και αυτό δεν τον βοηθάει να βλέπει τι συμβαίνει γύρω του και αυτό είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνο. Ουσιαστικά δημιουργεί μια ακόμη ανασφάλεια».

Τι πιστεύεις ότι συμβαίνει ουσιαστικά;

«Οι ειδικοί κάνουν λόγο για ένα γεωπολιτικό παιχνίδι και ένα σκληρό πόκερ. Εγώ πιστεύω ότι πίσω από όλα αυτά είναι οι έμποροι όπλων. Αυτοί που θέλουν συνέχεια εχθροπραξίες για να πουλάνε την «πραμάτεια» τους… Αδιαφορώντας φυσικά για άμαχο πληθυσμό και παιδιά».

Πριν από 30 χρόνια που ήσουν στην πρώτη γραμμή, πιο νέος, δραστήριος, ως καλλιτέχνης γνήσιος πήρες χαρτί και μολύβι και συνέθεσες «Του Πολέμου το Παιδί» (και άλλα τραγούδια με κοινωνικό πρόσημο). Η νέα γενιά καλλιτεχνών γιατί δεν «γεννά» τέτοια κομμάτια που θα προβληματίζουν και θα βάζουν τον κόσμο σε σκέψεις;

«Θα πω ότι φαίνεται να μην είναι στα ενδιαφέροντα τους. Είναι μια νέα γενιά που δεν το έχει αυτό τον τρόπο έκφρασης ανεπτυγμένο. Το παρατηρήσαμε και στην κρίση και σε άλλες δύσκολες συνθήκες. Γενικά παρατηρώ έναν…αφορισμό. Και αυτό είναι που με φοβίζει εμένα περισσότερο. Οι νέοι καλλιτέχνες μπορεί να θεωρούν ότι δεν θα αλλάξει κάτι. Κάνουν λάθος. Αν δεν μιλήσουν εκείνοι με την τέχνη τους που αφουγκράζονται τον παλμό της κοινωνίας και δεν εκφράσουν αυτά που τους προβληματίζουν τότε η κοινωνία γυρίζει πίσω, γιατί η δουλειά τους εκφράζει τον κόσμο και ο κόσμος εκφράζεται από την δουλειά τους».

Οι περιορισμοί που είχαν επιβληθεί σε είχαν επηρεάσει και εσένα;

«Δεν είμαστε λίγοι οι καλλιτέχνες που φλερτάραμε με δύσκολες συνθήκες διαβίωσης. Σφίξαμε τα δόντια και μείναμε όρθιοι. Αφού ήταν για το κοινό καλό αντέξαμε. Καλό βέβαια είναι να μην δοκιμαστούν ξανά οι αντοχές μας γιατί σίγουρα ακόμη δεν έχουμε βρει τον βηματισμό μας. Κάνουμε ότι μας λένε για να διαφυλάξουμε την Δημόσια Υγεία και να προφυλαχθούμε και οι ίδιοι. Από την άλλη η δουλειά μας είναι το δικό μας οξυγόνο».

Πηγή

Αφήστε ένα μήνυμα

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ