Η «δύσκολη ζωή» των ντελιβεράδων

Η δύσκολη καθημερινότητα αλλά κι οι άθλιες συνθήκες εργασίας των διανομέων φαγητού ήρθαν για μια ακόμη φορά στην επιφάνεια μετά τον πρόσφατο άγριο ξυλοδαρμό που υπέστη ένας εξ αυτών από τον εργοδότη του στην Θεσσαλονίκη, η δίκη του οποίου πραγματοποιείται αύριο. Σύμφωνα μάλιστα με την καταγγελία της Επιτροπής Αγώνα Διανομέων πρόκειται για το δεύτερο περιστατικό βιαιοπραγίας σε βάρος συναδέλφου τους μέσα σε δυο μήνες.

Στο ζήτημα παρενέβη, μέσω ανακοίνωσης που εξέδωσε και το υπουργείο Εργασίας αναφέροντας ότι τέτοια περιστατικά «όχι μόνο δεν γίνονται ανεκτά, αλλά θα καταπολεμηθούν αποφασιστικά»

Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν είναι το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι διανομείς φαγητού στην καθημερινότητά τους, καθώς δεν πρέπει να ξεχνάμε τα θανατηφόρα ατυχήματα που έχουν καταγραφεί (δέκα είναι επισήμως δηλωμένα τα τελευταία δύο χρόνια), τα φαινόμενα «μαύρης» και απλήρωτης εργασίας παράλληλα με τα εξαντλητικά ωράρια.

Τα περισσότερα περιστατικά δε δηλώνονται καν – Όπως θέλουν πληρώνουν οι εργοδότες

«Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που εργάζονται ως διανομείς δεν έχουν πολλές επιλογές στις περισσότερες περιπτώσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο προηγούμενο επεισόδιο βιαιοπραγία από εργοδότη που μας καταγγέλθηκε, ο συνάδελφος απέφυγε να “τραβήξει” πολύ την υπόθεση, προτιμώντας να βρει κάποιο συμβιβασμό» σημειώνει στο tvxs η Μαργαρίτα Κουταλάκη από την Επιτροπή Αγώνα Διανομέων και συνεχίζει: «Υπάρχει κλίμα άγριας τρομοκρατίας στους χώρους εργασίας, με αποτέλεσμα τα περισσότερα περιστατικά να μην καταγγέλλονται καν».

Παράλληλα, η κυρία Κουταλάκη (είναι κι η ίδια εδώ και τρεις μήνες απολυμένη από κέντρο εστίασης) επισημαίνει: «Οι εργοδότες πληρώνουν όπως κι ό,τι θέλουν. Συχνά δε μας δηλώνουν ως εργατοτεχνίτες, όπως προβλέπεται, καθώς ο μισθός στον εν λόγω κλάδο ανέρχεται στα 680 ευρώ. Προτιμούν λοιπόν να μας έχουν δηλωμένους ως υπαλλήλους γραφείου για να μας πληρώνουν με τον κατώτατο βασικό.

Επιπλέον, σχεδόν ποτέ δεν πληρώνονται υπερωρίες, βραδινά ή εργασία το Σαββατοκύριακο, ενώ δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα πολύ συχνά καταβάλλονται μόνο τυπικά, καθώς οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να τα επιστρέψουν άμεσα στον εργοδότη.

Πολλοί διανομείς αναγκάζονται να δουλέψουν εξαντλητικά ωράρια -ακόμη κι 60 ώρες ή και παραπάνω ώρες την εβδομάδα- τη στιγμή που είναι δηλωμένοι για μερική απασχόληση».

Δεν υπάρχει ούτε ένας διανομέας που να μην έχει εμπλακεί σε εργατικό ατύχημα

Όσον αφορά τα τροχαία ατυχήματα η κυρία Κουταλάκη είναι σαφής: «Είναι κυριολεκτικά καθημερινό φαινόμενο. Δεν υπάρχει ούτε ένας διανομέας που να μην είχε εμπλακεί σε εργατικό ατύχημα. Είτε περισσότερο σοβαρότερο είτε λιγότερο, είτε πήγε νοσοκομείο είτε γύρισε σπίτι του να κοιτάει το ταβάνι, σε όλους έχει συμβεί. Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι το σκέφτονται πολύ πριν το δηλώσουν. Βλέπετε, αν προβείς σε δήλωση χάνεις το μεροκάματο και πολλούς δεν τους παίρνει κάτι τέτοιο. Ιδιαίτερα αν πρέπει να επιδιορθώσεις και το μηχανάκι, δεν έχεις άλλη επιλογή.

Το ζήτημα είναι ότι όταν κάποιος δουλεύει 13-14 ώρες τη μέρα, μέσα στην άγρια νύχτα, το κακό δε θα το αποφύγει. Και ως επί το πλείστον δε θα βρει και καμιά είδους συμπαράσταση από τον εργοδότη του. Έχουμε γίνει οι ίδιοι μάρτυρες περιπτώσεων, κατά τις οποίες εργοδότες έχουν εμφανιστεί σε σημεία τροχαίων, προκειμένου να πάρουν το κουτί με τα προς παράδοση προϊόντα και να μην έχουν οι ίδιοι καμιά είδους εμπλοκή αλλά και υποχρέωση από την υπόθεση».

Την ίδια ώρα πάντως επισημαίνει πως η Επιτροπή Αγώνα Διανομέων, η οποία συστάθηκε εδώ κι ενάμιση χρόνο, έχει ήδη καταθέσει στους αρμόδιους φορείς μια σειρά αιτημάτων: «Εμείς έχουμε ήδη ζητήσει να υπογραφεί κλαδική σύμβαση, κάτι που αποτελεί εξαιρετικά κρίσιμο ζήτημα για όλους μας. Παράλληλα, είναι εξαιρετικά σημαντικό να ενταθούν οι έλεγχοι, προκειμένου να χτυπηθεί η μισοδηλωμένη-μισοασφαλισμένη εργασία. Βέβαια, οι συγκεκριμένοι έλεγχοι πρέπει να γίνονται στον δρόμο με τη συνεργασία Τροχαίας κι Επιθεώρησης Εργασίας, αλλά και να διεξάγονται ακόμη και μετά τα μεσάνυχτα. Δε φαντάζεστε τι αποτελέσματα μπορεί να βγάλει μια τέτοια έρευνα».

ΠΗΓΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here