Το παιδί μου ασκεί bullying – Πως να το διαχειριστώ – Έχω τρελαθεί


Το παιδί μου ασκεί bullying: Όχι ότι έχει περισσότερη ή λιγότερη σημασία, αλλά το πρόβλημα προέκυψε ανάμεσα στο παιδί και το ανίψι της αναγνώστριας

Το καλό είναι ότι η μαμά το αφουγκράστηκε αμέσως και θα δουλέψει σκληρά για να το διορθώσει.

Έχουμε μιλήσει με γονείς που τα παιδιά τους έχουν υπάρξει θύματα, έχουμε μιλήσει με ενήλικους που μικρότεροι είχαν πέσει θύματα bullying όμως λίγες φορές ακούσαμε και την οπτική γωνία του γονιού που μεγαλώνει ένα παιδί που εκφοβίζει.

Η αναγνώστρια αποφάσισε να ανοίξει την καρδιά της στο inbox της σελίδας και θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία της. Ο γιος της, έμαθε ότι έκανε bullying στον γιο του αδερφού της και μάλιστα για 5 μήνες χωρίς σταματημό. Η αναγνώστρια έχει πέσει από τα σύννεφα και δεν ξέρει πως να το διαχειριστεί.

Έμαθα ότι ο 12χρονος γιος μου έκανε bullying στον γιο του αδερφού μου και δεν ξέρω πως να το χειριστώ

Με τον αδερφό μου έχουμε άριστες σχέσεις. Ο αδερφός μου έχει έναν γιο στα 11 και εγώ έναν γιο στα 14. Η αλήθεια είναι πως δεν στάθηκα πολύ τυχερή με τον γάμο μου. Ο άντρας μου έπινε και όταν το παιδί ήταν ακόμη 8 ετών αποφάσισα να τον χωρίσω.

Τον πρώτο καιρό ερχόταν έξω από το σπίτι μου και μου έκανε μανούρες. Φώναζε σε όλη την γειτονιά πως είμαι π@@@@, έβαζε τέρμα την μουσική και μου αφιέρωνε τραγούδια, μερικές φορές φώναζε πως του λείπουμε και ότι θα αλλάξει.

Από ένα σημείο και μετά κουράστηκε να προσπαθεί, του είχα φέρει και ‘γω την αστυνομία πολλές φορές και πλέον ούτε που ξέρω που βρίσκεται. Δεν έχουμε καμία επαφή μαζί του και ούτε αυτός ενδιαφέρθηκε ποτέ να μας πλησιάσει. Ούτε αυτός ούτε κάποιος άλλος από το σόι του.

Το παιδί μου ασκεί bullying - Πως να το διαχειριστώ - Έχω τρελαθεί
Το παιδί μου ασκεί bullying – Πως να το διαχειριστώ – Έχω τρελαθεί

Ο γιος μου ήταν ένα παιδί που στο Δημοτικό ήταν πολύ συνεσταλμένο. Καλός μαθητής, χαμηλών τόνων, κανένας δάσκαλος δεν μου έκανε ποτέ παράπονο γι’ αυτόν. Με τον αδερφό μου, μένουμε στην ίδια γειτονιά. Έτυχε η γυναίκα του να μένει στην γειτονιά, ήμασταν φίλες και γνωρίστηκαν μέσω εμένα.

Φυσικά οι δύο γιοι μας επειδή ήταν σχετικά κοντά στην ηλικία έκαναν από μικρά παρέα. Τα πρώτα χρόνια ο μικρός μου, έβρισκε τον ξάδερφό του σαν “παιχνίδι” με την καλή έννοια. Τον πρόσεχε, τον τάιζε, του μιλούσε, του μάθαινε πράγματα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που παρακαλούσε να τον πάει μία βόλτα με το καρότσι μέχρι την παιδική χαρά.

Όσο μεγάλωναν γινόντουσαν πιο φίλοι. Στο μεταξύ ο ξάδερφός του είναι και αυτός ένα κλειστό παιδί. Καλό παιδί αλλά ντρέπεται να σου πει ακόμη και καλησπέρα μερικές φορές, ακόμη κι αν σε ξέρει από τότε που γεννήθηκε. Του αρέσει να παίζει Playstation και παίζουν συχνά με τον δικό μου. Μερικές φορές ακόμη και από απόσταση.

Τους τελευταίους 5 μήνες τα πράγματα άλλαξαν. Ο γιος μου έγινε πιο κοινωνικός και γνώρισε κάποια παιδιά στο σχολείο που δεν είχαν πολύ καλή φήμη. Τους άκουγα πολλές φορές που έπαιζαν στο Playstation και μιλούσαν σαν λιμενεργάτες.

Προσπάθησα να του βάλω βέτο αλλά είναι μεγάλος πια και πάνω στην εφηβεία, οπότε απλά μαλώναμε και μου έλεγε πως δεν είναι μωρό πια και μπορεί να μιλάει όπως θέλει. Μέχρι που προχθές ο αδερφός μου, μου έκανε παράπονα και δεν ήξερα που να βάλω το κεφάλι μου.

Εκείνος βέβαια μου είπε – και τον πιστεύω – ότι το έκανε επειδή πραγματικά ανησυχεί για τον ανιψιό του και φυσικά θα το αντιμετωπίσουμε μαζί. Εγώ όμως δεν ντράπηκα λιγότερο μετά από αυτό. Μου είπε λοιπόν ότι τους τελευταίους 5 μήνες κοντά ο γιος μου έχει ξεκόψει με τον ξάδερφό του.

Αυτό είναι κάπως φυσιολογικό γιατί μπορεί να μην έχουν μεγάλη διαφορά ηλικίας όμως η διαφορά τους προς το παρόν φαίνεται γιατί ο ένας είναι στην εφηβεία και ο άλλος ακόμη παιδί. Και τα παιδιά στην εφηβεία θα κάνουν οτιδήποτε για να μην χαλάσουν την εικόνα τους στους συνομηλίκους.

Ο καημένος ο ανιψιός μου τις πρώτες φορές τον παρακαλούσε για λίγη σημασία όμως ο δικός μου τον έγραφε κανονικά. Οπότε και ο μικρός σταμάτησε να ασχολείται και ξεκίνησε να κάνει παρέα αποκλειστικά με ξαδέρφια του κοντά στην ηλικία του και συμμαθητές του.

Όμως μέσα του ο μικρός πάντα θαύμαζε τον γιο μου και φαίνεται πως ο γιος μου, ντρέπομαι που θα το πω, αλλά το εκμεταλλεύτηκε αυτό. Μου είπε λοιπόν ότι ξαφνικά κι ενώ ο γιος μου τον αγνοούσε τον μικρό ξεκίνησε να του δίνει και πάλι σημασία.

Έπαιζαν Playstation από απόσταση μαζί με τους φίλους του γιου μου τις ώρες που εγώ έλειπα για την δουλειά. Εκεί λοιπόν ξεκινούσαν να τον κοροϊδεύουν για τον τρόπο που έπαιζε. Του έκαναν “αστεία” για τα κιλά του και γενικότερα τον έκαναν να νιώθει άσχημα.

Ο δικός μου σιγόνταρε. Τον μείωνε και γελούσαν όλα μαζί στην κάμερα. Ο αδερφός μου, μου είπε ότι στην αρχή δεν είχε καταλάβει κάτι γιατί ο μικρός κλεινόταν στο δωμάτιο και έβαζε ακουστικά, οπότε δεν είχαν επαφή οι γονείς του.

Από ένα σημείο και μετά όμως είχε ξεσπάσματα. Ξεκινούσε να νευριάζει χωρίς λόγο στους γονείς του, δεν ήθελε να έρθει ούτε έξω από το σπίτι μου και κάθε φορά που ο γιος μου πήγαινε στο δικό τους ο μικρός έβρισκε μία αφορμή και έφευγε.

Ο αδερφός μου ρώτησε τον γιο μου τι συνέβαινε αλλά ο γιος μου του είπε ότι δεν ξέρει και ότι θα του μιλήσει μήπως και έκανε κάτι που τον πείραξε. Επίσης ο μικρός ξεκίνησε πολλές φορές να πηγαίνει από το δωμάτιό του στο σαλόνι κλαμένος αλλά δεν έλεγε σε κανέναν τι συνέβη.

Μέχρι που η μητέρα του και η μητέρα της, τον έβαλαν κάτω και τους τα είπε όλα. Ο αδερφός μου, μου είπε πως είναι παιδιά, πως είναι λογικό μερικές φορές να χάνουν τον έλεγχο και πως θα του μιλήσουμε και θα τα λύσουμε όλα.

Εγώ όμως είμαι σε αδιέξοδο. Δεν ξέρω πως να το χειριστώ. Ο γιος μου ίσως να βρήκε σε αυτά τα παιδιά την αποδοχή που έψαχνε από τον πατέρα του. Δεν είμαι ψυχολόγος. Μπορεί να έκανα κι εγώ κάτι λάθος. Όμως μου φαίνεται αδιανόητο ότι ο δικός μου ο γιος συμπεριφέρθηκε έτσι σε ένα άλλο παιδί και δεν στεναχωρήθηκε.

Πως μπόρεσε να τον ακούει να κλαίει και να το ευχαριστιέται; Με πιάνει στομαχόπονος στην ιδέα. Δεν τον μεγάλωσα έτσι. Κι εγώ και ο αδερφός μου ήμασταν ανέκαθεν δεμένα αδέρφια. Ονειρευόμασταν τα παιδιά μας να παίζουν μαζί και να είναι ενωμένα σαν γροθιά και όχι το ένα να δημιουργεί ψυχολογικά προβλήματα στο άλλο.

Ακόμη δεν του έχω μιλήσει. Ήθελα πρώτα να το συζητήσω με τον αδερφό μου και την γυναίκα του πιο αναλυτικά. Είμαστε πολύ φίλες και νιώθω άνετα να της ανοίξω την καρδιά μου χωρίς να με κρίνει. Τι να κάνω να βοηθήσω το παιδί μου;


Αφήστε ένα μήνυμα

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ