Στη διάρκεια της δίκης αποκαλύφθηκαν ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για τη βάναυση κακοποίηση μέχρι θανάτου του μωρού
Ο μικρός Πρέστον Ντέιβι, 13 μηνών πέθανε στο νοσοκομείο στις 27 Ιουλίου 2023, μετά από μήνες σεξουαλικής και σωματικής κακοποίησης στα χέρια του 37χρονου θετού πατέρα του.
Η αρχή για την αποκάλυψη της φρίκης που ζούσε το βρέφος ξεκίνησε όταν ο δάσκαλος Τζέιμι Βάρλεϊ, 37 ετών βρέθηκε με τον υιοθετημένο γιο του, σχεδόν ετοιμοθάνατο στο νοσοκομείο να ικετεύει τους γιατρούς να τον σώσουν.
Είπε στο ιατρικό προσωπικό ότι είχε αφήσει το παιδί στο μπάνιο, στο σπίτι τους στο Λάνκασαϊρ για δύο ή τρία λεπτά και όταν επέστρεψε το βρήκε βυθισμένο.
Οι γιατροί δεν κατάφεραν να ανανήψουν τον Πρέστον και κηρύχθηκε νεκρός στο νοσοκομείο.
Η νεκροψία αποκάλυψε 40 εξωτερικά και εσωτερικά τραύματα στο σώμα του παιδιού, μερικά από τα οποία συνάδουν με «βίαιη διείσδυση» και σεξουαλική κακοποίηση, αποκλείοντας τον πνιγμό ως αιτία θανάτου. Κανένα ίχνος πνιγμού.
Μετά από μια δίκη οκτώ εβδομάδων, ο Βάρλεϊ – ο οποίος είχε υποστηρίξει ότι ο Πρέστον πνίγηκε στο μπάνιο – κρίθηκε ένοχος για τη δολοφονία του, καθώς και για μια σειρά άλλων αδικημάτων, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής επίθεσης και της λήψης άσεμνων εικόνων του παιδιού που του είχε ανατεθεί να φροντίζει.
Ο σύντροφος του Βάρλεϊ, Τζον ΜακΓκόουαν-Φάζακερλι, 32 ετών, καταδικάστηκε επίσης για αμέλεια που οδήγησε στο θάνατο παιδιού, κακοποίηση παιδιού και σεξουαλική κακοποίηση. Είχε υιοθετήσει μια στάση «δεν ακούω, δεν βλέπω, δεν μιλάω».
Όσα ωστόσο αποκάλυψε ο επιθεωρητής της Αστυνομίας του Λάνκασαϊρ Άντι Φάλοους, ο οποίος ήταν ο επικεφαλής της ανάκρισης, είναι ακόμα πιο ανατριχιαστικά.
Ο θετός πατέρας έπαιζε θέατρο το μοιραίο βράδυ στο νοσοκομείο, και στη συνέχεια «άλλαζε» πρόσωπα και συμπεριφορές, ακόμα και κατά τη διάρκεια της δίκης.
Μάλιστα, σύμφωνα με τον αξιωματικό ο μικρός την ημέρα του θανάτου του, είχε υποστεί σεξουαλική κακοποίηση, πιθανώς δύο φορές, γεγονός που συνέβαλε στην τραγική κατάληξή του.
Ο Πρέστον, ο οποίος είχε τεθεί υπό φροντίδα όταν ήταν πέντε ημερών, και εννέα μήνες αργότερα, τον Απρίλιο του 2023, υιοθετήθηκε από τους Βάρλεϊ και ΜακΓκόουαν-Φάζακερλι.
Τα στοιχεία έδειξαν ότι ο Πρέστον «είχε μια ευτυχισμένη, σταθερή και ικανοποιητική ζωή κατά τους πρώτους εννέα μήνες της ζωής του υπό τη φροντίδα θετών γονιών που τον αγαπούσαν σαφώς βαθιά».
Στη συνέχεια όμως, το μωρό, άρχισε να υποφέρει από μη τυχαία «συγκεντρωτικά» τραύματα, όπως μώλωπες, επιληπτικές κρίσεις ή αναπνευστικές ανεπάρκειες, και υπήρχαν ενδείξεις ανατομικής ανωμαλίας.
Τους μήνες πριν από το θάνατό του, ο Πρέστον μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο τρεις φορές.
Πρώτα για ρινορραγία και κρίση, τη δεύτερη φορά με εξάνθημα και μώλωπες και την τρίτη φορά με κάταγμα στον αριστερό αγκώνα.
Όταν οι κοινωνικοί λειτουργοί επισκέφτηκαν τον Πρέστον στο σπίτι, δεν θεώρησαν ότι βρισκόταν σε κίνδυνο.
Ο Φάλοους είπε ότι κατά τη διάρκεια της δίκης παρουσιάστηκαν στην κριτική επιτροπή πολλά παραδείγματα ψυχολογικής και συναισθηματικής κακοποίησης επίσης.
Περιέγραψε το «να κρατάς ξύπνιο ένα μωρό που είναι σαφώς κουρασμένο και θέλει να κοιμηθεί, χωρίς άλλο σκοπό παρά τη διασκέδαση» και το «να αφήνεις ένα μωρό στο μπάνιο για 14 λεπτά ενώ το βιντεοσκοπείς» μεταξύ των τρόπων με τους οποίους βασανιζόταν ο Πρέστον.
«Ήταν σχεδόν σαν μια σιχαμερή διασκέδαση το γεγονός ότι ο Τζέιμι Βάρλεϊ αντιμετώπιζε τον Πρέστον ως παιχνίδι, ως ιδιοκτησία του. Και αυτό το καημένο παιδί υπέστη μια περίοδο τρόμου».
Ο Φάλοους είπε ότι η αστυνομική έρευνα δεν εξέτασε τι «θα μπορούσε ή θα έπρεπε να είχε γίνει από άλλες υπηρεσίες», αλλά επικεντρώθηκε στη δίωξη των δύο ανδρών, για τους οποίους όπως είπε η ερευνα δεν αποκάλυψε κανένα στοιχείο που να υποδηλώνει ότι είχαν προηγουμένως σεξουαλικό ενδιαφέρον για παιδιά.