Οι ειδικοί διερευνούν εάν η επιγραφή του ονόματος παραπέμπει στον Σπαρτιάτη νομοθέτη ή στον Αθηναίο ρήτορα του τέταρτου αιώνα π.Χ.
Οι εργασίες επέκτασης του σιδηροδρομικού δικτύου στο βόρειο Ισραήλ αποκάλυψαν δύο αγάλματα της ρωμαϊκο-βυζαντινής περιόδου, που προκάλεσαν το έντονο ενδιαφέρον των αρχαιολόγων.
Τα δύο μαρμάρινα αγάλματα που χρονολογούνται περίπου 1.700 χρόνια πριν, ανακαλύφθηκαν σε μια αρχαία αποθήκη κρασιού, κοντά στη Μπινιαμίνα, σύμφωνα με το ARTnews.
Οι ειδικοί εξήγησαν ότι τα ευρήματα βρέθηκαν με το πρόσωπο προς τα κάτω, γεγονός που υποδηλώνει ότι κάποιος τα έκρυψε σκόπιμα όταν το κτίσμα έπαψε να χρησιμοποιείται, αν και ο λόγος αυτής της απόκρυψης παραμένει άγνωστος.
Τα αγάλματα, σκαλισμένα από μάρμαρο και χρονολογούμενα στον 4ο αιώνα μ.Χ., απεικονίζουν, σύμφωνα με τον Πίτερ Γκέντελμαν, επικεφαλής ερευνητή της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας του Ισραήλ, εξέχουσες προσωπικότητες του ελληνορωμαϊκού κόσμου. Ένα από αυτά φέρει επιγραφή με το όνομα «Λυκούργος», γεγονός που ενισχύει την πιθανότητα να απεικονίζουν συγκεκριμένα ιστορικά πρόσωπα και όχι αρχετυπικές μορφές.
Ο Γκέντελμαν σημείωσε ότι, εάν η μορφή που ταυτοποιήθηκε ως «Λυκούργος» σχετίζεται με τον Σπαρτιάτη νομοθέτη, η ανακάλυψη θα είχε μοναδική αξία, αν και η έρευνα για την ταυτότητά της βρίσκεται ακόμη στα αρχικά της στάδια.
Η συγκεκριμένη ταυτότητα του «Λυκούργου» παραμένει υπό διερεύνηση, καθώς υπάρχουν τουλάχιστον δύο ιστορικά πρόσωπα με αυτό το όνομα: ο νομοθέτης της αρχαίας Σπάρτης και ο Αθηναίος ρήτορας του 4ου αιώνα π.Χ.
Οι ειδικοί υποδεικνύουν ότι τα αγάλματα αυτά ενδέχεται να ανήκαν σε μια πολυτελή έπαυλη στα περίχωρα της Καισάρειας, μιας πόλης – λιμάνι που λειτουργούσε ως περιφερειακή πρωτεύουσα της Ιουδαίας υπό τη ρωμαϊκή κυριαρχία.
Η Αρχαιολογική Υπηρεσία του Ισραήλ υπογράμμισε τον εξαιρετικό χαρακτήρα της ανακάλυψης και τις δυνατότητές της να διευρύνει τις γνώσεις σχετικά με την κοινωνική και πολιτιστική ζωή στο αρχαίο Ισραήλ.
Το ARTnews σημειώνει ότι αυτές οι ανακαλύψεις όχι μόνο εμπλουτίζουν την εθνική κληρονομιά, αλλά και ανοίγουν νέους δρόμους έρευνας όσον αφορά τη μετακίνηση και τη διατήρηση της τέχνης σε περιόδους ιστορικών μετασχηματισμών και κρίσεων.