Πώς η σπάνια σεισμική αλληλουχία ισοπέδωσε τον αστικό ιστό του Καράκας
Η πρωτοφανής ανθρωπιστική τραγωδία και οι τεράστιες υλικές ζημιές που καταγράφονται τις τελευταίες ώρες στη Βενεζουέλα δεν οφείλονται απλώς στο μεγάλο μέγεθος των 7,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, αλλά σε ένα ιδιαίτερο και καταστροφικό γεωλογικό φαινόμενο.
Οι δύο μεγάλοι σεισμοί που έπληξαν την περιοχή λειτούργησαν συμπληρωματικά ο ένας προς τον άλλον, δημιουργώντας μια φονική αλληλουχία που σάρωσε κάθε είδους υποδομή.
Σύμφωνα με κορυφαίους επιστήμονες, η ενέργεια που απελευθερώθηκε ειδικά από τη δεύτερη δόνηση ήταν τρομακτική, κ. Την ίδια ώρα, η εδαφική επιτάχυνση που αναπτύχθηκε κατά τις δονήσεις ξεπέρασε σε ορισμένα σημεία το 0,5g, δηλαδή οι δυνάμεις που ασκήθηκαν στα κτίρια ισοδυναμούσαν με το μισό τους βάρος, λυγίζοντας ακόμη και τις πιο σύγχρονες κατασκευές της πρωτεύουσας.
Ο μηχανισμός της διπλής καταπόνησης
Η διαδικασία της καταστροφής ολοκληρώθηκε μέσα από έναν σπάνιο μηχανισμό εξάπλωσης, καθώς η σεισμική ζώνη ενεργοποιήθηκε διαδοχικά σε μεγάλο μήκος. Αν και καταγράφηκαν δύο επίκεντρα σε πολύ κοντινή απόσταση, ο πρώτος σεισμός έσπρωξε το πιο δυτικό τμήμα του ρήγματος, ενώ ο δεύτερος κινήθηκε παράλληλα προς τις ακτές, μεταφέροντας τη διάρρηξη σχεδόν μέχρι το Καράκας. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΟΑΣΠ, καθηγητή Ευθύμιο Λέκκα, οι δύο δονήσεις «συμπλήρωσαν η μία την άλλη» ως προς τον τύπο των ζημιών.
Το πρώτο χτύπημα επικεντρώθηκε και προκάλεσε εκτεταμένες βλάβες σε χαμηλά κτίρια και κατασκευές μικρού όγκου. Κι όμως, πριν προλάβει να γίνει η οποιαδήποτε αποτίμηση, το δεύτερο ισχυρό κύμα ήρθε να χτυπήσει τα ψηλά και μεγάλα κτίρια. Τα οικοδομήματα, έχοντας ήδη υποστεί την πρώτη ισχυρή καταπόνηση και έχοντας χάσει μέρος της στατικής τους επάρκειας, δέχθηκαν το τελειωτικό πλήγμα, με αποτέλεσμα πολλά από αυτά να καταρρεύσουν σαν χάρτινοι πύργοι.
Γεωτεκτονικό περιβάλλον και σαθρές υποδομές
Η συγκεκριμένη περιοχή παρουσιάζει ένα εξαιρετικά βίαιο γεωτεκτονικό περιβάλλον, όπου η πλάκα της Καραϊβικής συγκρούεται και κινείται δεξιόστροφα σε σχέση με την πλάκα της Νότιας Αμερικής. Τα ρήγματα εκεί είναι μια τάξη μεγέθους μεγαλύτερα από τα ελληνικά, γεγονός που καθιστά τις δονήσεις άνω των 7 Ρίχτερ συνηθισμένο φαινόμενο. Σύμφωνα με τον καθηγητή Σεισμολογίας του ΑΠΘ, Κώστα Παπαζάχο, αυτή η τεράστια παράλληλη ζώνη που έσπασε επηρέασε άμεσα μια εξαιρετικά πυκνοκατοικημένη περιοχή τριών εκατομμυρίων κατοίκων.
Το «παζλ της καταστροφής» συμπληρώθηκε από την κακή κατάσταση των υποδομών σε μια χώρα που είναι οικονομικά δοκιμαζόμενη. Ο δομημένος ιστός αποτελείται από παλιά κτίρια, κατασκευές χωρίς αντισεισμικό κανονισμό, αλλά και νεότερα κτίσματα στα οποία είναι αμφίβολο αν εφαρμόστηκαν οι κανόνες στην πράξη. Η τρωτότητα αυτή, σε συνδυασμό με το φαινόμενο του συμπληρωματικού σοκ, οδήγησε σε μια ανυπολόγιστη ανθρωπιστική κρίση με χιλιάδες νεκρούς και πάνω από μισό εκατομμύριο άστεγους.


