Στην Κωνσταντινούπολη 5.000 χορευτές συγκεντρώθηκαν για να κατακτήσουν το ρεκόρ Γκίνες για τη μεγαλύτερη ταυτόχρονη συμμετοχή σε παραδοσιακό χορό
Έντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η απόφαση της Τουρκίας να ενταχθεί στα ρεκόρ Γκίνες χρησιμοποιώντας τον ποντιακό χορό «horon», ως μέρος της τουρκικής κληρονομιάς.
Περισσότεροι από 7.000 χορευτές ντυμένοι με παραδοσιακές φορεσιές, παρουσίασαν τον ποντιακό χορό στην Κωνσταντινούπολη και κατέκτησαν το ρεκόρ Γκίνες, για τη μεγαλύτερη ταυτόχρονη συμμετοχή σε παραδοσιακό χορό.
Μάλιστα, ο κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης, Νταβούτ Γκιουλ, δήλωσε απευθυνόμενος στο κοινό πως έχει σημασία η μετάδοση των παραδόσεων της Τουρκίας στις μελλοντικές γενιές. Πρόσθεσε πως «Το Χορόν είναι δικό μας, το Χαλάι είναι δικό μας και όλα όσα ανήκουν σε αυτά τα εδάφη είναι δικά μας».
Η προέλευση του «χόρον»
Το «χόρον» παραπέμπει στην αρχαιοελληνική λέξη του χορού, με πολλές μορφές των πολεμικών χορών των Αρχαίων Ελλήνων να διατηρήθηκαν στην Ποντιακή παράδοση και να αποτελούν βασική κληρονομιά του ελληνικού πληθυσμού της Μαύρης Θάλασσας.
Το «χαλάι» είναι επίσης χαρακτηριστικός ποντιακός χορός της περιοχής Ακ Νταγ Ματέν.
Ο χορός που παρουσιάστηκε στην Κωνσταντινούπολη, έχει πολλές ομοιότητες με τον χαρακτηριστικό χορό των Ποντίων «σερά», που παραπέμπει σε πολεμικό χορό της Αρχαίας Ελλάδας. Η σέρα χαρακτηρίζεται από γρήγορο ρυθμό, έντονες και συγχρονισμένες κινήσεις, σωματική ένταση και δυναμική έκφραση, στοιχεία που πολλοί ερευνητές συνδέουν με την παράδοση του αρχαίου πυρρίχιου, ενός από τους αρχαιότερους πολεμικούς χορούς του ελληνικού κόσμου.
Για τον ποντιακό ελληνισμό, η σέρα δεν αποτελεί απλώς λαογραφικό στοιχείο, αλλά σύμβολο ιστορικής συνέχειας και συλλογικής μνήμης. Ο χορός συνοδεύει μέχρι σήμερα τις πολιτιστικές εκδηλώσεις των ποντιακών συλλόγων και αποτελεί βασικό στοιχείο της ταυτότητας των απογόνων των Ελλήνων του Πόντου.
Horon και ποντιακή παράδοση
Σήμερα ο horon χορεύεται ευρέως στις περιοχές της βόρειας Τουρκίας που βρέχονται από τη Μαύρη Θάλασσα και έχει ενταχθεί στη σύγχρονη τουρκική λαϊκή παράδοση, σύμφωνα με το Θρακικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Παράλληλα, όμως, η ιστορική του διαδρομή συνδέεται με ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον, στο οποίο οι ελληνικοί πληθυσμοί του Πόντου είχαν επί αιώνες σημαντική παρουσία.
Οι κοινές κινήσεις, ο κυκλικός σχηματισμός, ο γρήγορος ρυθμός, η μουσική συνοδεία με την ποντιακή λύρα και η συγγένεια με τη σέρα αποτελούν στοιχεία που αναδεικνύουν τη στενή σχέση του συγκεκριμένου χορευτικού ιδιώματος με την ποντιακή παράδοση.
Για τον λόγο αυτό, αρκετοί θεωρούν ότι η παρουσίασή του ως αποκλειστικά «τουρκικού παραδοσιακού χορού» παραγνωρίζει τη σύνθετη ιστορική και πολιτιστική του προέλευση.