Πώς μια σχολική εργασία και η έμπνευση από έναν καλλιτέχνη με εγκεφαλική παράλυση οδήγησαν έναν νεαρό αρχιτέκτονα στην κορυφή των social media και του BBC
Ένας Λονδρέζος καλλιτέχνης δημιουργεί εντυπωσιακά έργα τέχνης —μεταξύ των οποίων και μια αναπαράσταση από το κεντρικό γήπεδο του Γουίμπλεντον— χρησιμοποιώντας αποκλειστικά τα πλήκτρα μιας κλασικής γραφομηχανής.
Από το ατελιέ του στο Κάνινγκ Τάουν του Ανατολικού Λονδίνου, ο 29χρονος Τζέιμς Κουκ αποκαλύπτει ότι χρειάζεται να πληκτρολογήσει πάνω από ένα εκατομμύριο γράμματα και σύμβολα σε ένα κομμάτι χαρτί για να ολοκληρώσει ένα αριστούργημα. Το πιο αξιοσημείωτο; Χρησιμοποιεί μόνο τον δεξί του δείκτη. Ο Κουκ πειραματίζεται με τις γραφομηχανές από την ηλικία των 17 ετών, όταν ήρθε σε επαφή με μία για πρώτη φορά στο πλαίσιο μιας σχολικής εργασίας. Σήμερα, η συλλογή του αριθμεί περίπου 100 γραφομηχανές από όλο τον κόσμο, οι περισσότερες εκ των οποίων αποτελούν δωρεές από θαυμαστές του.
Η θεματολογία του περιλαμβάνει κυρίως διάσημα αστικά τοπία —όπως της Ρώμης, του Παρισιού και της Νέας Υόρκης— αλλά και πορτρέτα διασημοτήτων, από τον Σαίξπηρ μέχρι τον Τομ Χανκς. Το πιο πρόσφατο έργο του, με τίτλο «Wimbledon 2026», απαιτούσε έξι εβδομάδες προετοιμασίας και έχει ήδη ξεπεράσει τα 8 εκατομμύρια προβολές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
«Ερωτεύτηκα τη γραφομηχανή στο σχολείο. Μου φάνηκε ένας μοναδικός τρόπος να αποτυπώσεις τον κόσμο», εξομολογείται ο καλλιτέχνης από το Έσεξ. «Οι περισσότεροι ξαφνιάζονται, δεν πιστεύουν ότι είναι δυνατόν να σχεδιάσει κανείς έτσι. Ακόμα και εγώ δυσκολεύομαι να συνειδητοποιήσω ότι αυτή είναι η δουλειά μου. Το έργο για το Γουίμπλεντον με πήγε σε άλλο επίπεδο, καθώς πλέον εν ενεργεία παίκτες αλλά και θρύλοι του τένις, όπως η Μπίλι Τζιν Κινγκ, σχολιάζουν τις δημιουργίες μου».
Η ιδέα γεννήθηκε στο λύκειο, όταν κατά τη διάρκεια μιας εργασίας με θέμα «Τέχνη και Τεχνολογία», ο Τζέιμς έμαθε για τον Πολ Σμιθ, τον πρωτοπόρο «καλλιτέχνη της γραφομηχανής», ο οποίος χρησιμοποιούσε τη μηχανή για να δημιουργεί έργα, ξεπερνώντας τα προβλήματα που του προκαλούσε η σοβαρή σπαστική εγκεφαλική παράλυση. Ο Τζέιμς θυμάται να ψάχνει με τον πατέρα του σε καταστήματα μεταχειρισμένων ειδών, μέχρι που ένα ηλικιωμένο ζευγάρι τούς χάρισε ένα μοντέλο Oliver Courier του 1950.
Συνέχισε να δημιουργεί κατά τη διάρκεια των σπουδών αρχιτεκτονικής στο University College του Λονδίνου (UCL), ένα πτυχίο που, όπως λέει, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τα αστικά του τοπία. Όταν άρχισε να αναρτά τη δουλειά του στα social media, δέχτηκε τις πρώτες παραγγελίες, όμως η μεγάλη ανατροπή έγινε όταν το έργο του παρουσιάστηκε στο BBC News, επιτρέποντάς του να ασχοληθεί πλέον επαγγελματικά και με πλήρη απασχόληση με την τέχνη.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ένα μικρό έργο μεγέθους Α4 απαιτεί περίπου πέντε ημέρες, ενώ τα μεγαλύτερα έργα (Α3) χρειάζονται εβδομάδες. Οι τιμές των αντιτύπων κυμαίνονται μεταξύ 130 και 400 δολαρίων.
Η αγάπη του για το τένις τον οδήγησε στο να αφιερώσει 378 ώρες (δουλεύοντας 9 ώρες την ημέρα) για το τελευταίο του έργο. Πέρασε το χαρτί δεκάδες φορές μέσα από μια ρετρό γραφομηχανή Smith Premier του 1932 για να αποτυπώσει μια αναμέτρηση στο κεντρικό γήπεδο ανάμεσα στον Νόβακ Τζόκοβιτς και τον Ρότζερ Φέντερερ.
«Πάντα ήθελα να πάω στο Γουίμπλεντον αλλά δεν έβρισκα εισιτήρια, οπότε αποφάσισα να το αποτυπώσω με τον δικό μου καλλιτεχνικό τρόπο», αναφέρει. Κοιτάζοντας κανείς το έργο από κοντά, ανακαλύπτει χιουμοριστικές λεπτομέρειες, εμπνευσμένες από τα παιδικά βιβλία “Where’s Waldo”: ένα ball boy με σκισμένη τσάντα, έναν άνδρα ντυμένο γιγαντιαία φράουλα, ονόματα αθλητών όπως ο Άντι Μάρεϊ και η Βένους Ουίλιαμς, αλλά και όρους του τένις όπως «deuce» και «rally». Η αγαπημένη λεπτομέρεια του δημιουργού είναι μια γυναίκα που έχει ανέβει σε σκάλα για να κρυφοκοιτάξει το ματς επειδή δεν είχε εισιτήριο.
Το πράσινο χρώμα του γρασιδιού δημιουργήθηκε με ειδικές έγχρωμες κορδέλες γραφομηχανής, οι οποίες, όπως δηλώνει, του άνοιξαν νέους δημιουργικούς ορίζοντες. Για να δώσει υφή στο γρασίδι χρησιμοποίησε κόμματα και εισαγωγικά, ενώ το κεφαλαίο γράμμα «G» χρησιμοποιήθηκε για να σχηματιστούν τα χέρια των ανθρώπων.
«Είναι το πιο δύσκολο έργο που έχω κάνει μέχρι σήμερα», καταλήγει ο Τζέιμς, ο οποίος μάλιστα δημιούργησε και ένα σχετικό animation για την προώθησή του, διαδικασία που του πήρε δύο εβδομάδες. «Είμαι εξαιρετικά υπερήφανος για αυτό».
*Με πληροφορίες από goodnewsnetwork