Σχόλιο-φωτιά με αφορμή τις εξαγγελίες για την κατάργηση των Πανελλαδικών Εξετάσεων και τη διατήρηση του «νόμου Πιερρακάκη»
Σφοδρή κριτική στις επίσημες προτάσεις που κατέθεσε η ΕΛΑΣ για την Παιδεία άσκησε με μια μακροσκελή και αιχμηρή ανάρτησή του ο Χριστόφορος Βερναρδάκης, πυροδοτώντας έναν μεγάλο πολιτικό «πόλεμο» στον χώρο της Αριστεράς και προκαλώντας την άμεση αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς.
Σχολιάζοντας τις ανακοινώσεις του κόμματος, ο κ. Βερναρδάκης έκανε λόγο για πλήρη αλλαγή στάσης απέναντι σε μια από τις πιο εμβληματικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές στην Ελλάδα, σημειώνοντας με νόημα πως η θέση αυτή τελικά δεν ήταν μια απλή «παραδρομή» του Κώστα Γαβρόγλου, αλλά μια επίσημη μετατόπιση.
Η πολιτική θύελλα ξέσπασε αμέσως μετά την παρουσίαση του εκπαιδευτικού προγράμματος της ΕΛΑΣ στην ΕΣΗΕΑ από την τομεάρχη Παιδείας Ιωάννα Λαλιώτου και τον αναπληρωτή τομεάρχη Παναγιώτη Κασσιανό. Το κόμμα κατέθεσε ένα πλαίσιο έξι εμβληματικών παρεμβάσεων για την αναμόρφωση της δημόσιας εκπαίδευσης, που περιλαμβάνει την κατάργηση των Πανελλαδικών Εξετάσεων, την ενίσχυση της τεχνικής εκπαίδευσης, τις αλλαγές στα πανεπιστήμια, τη στήριξη των εκπαιδευτικών και τη συμπεριληπτική εκπαίδευση για παιδιά με αναπηρία.
Ωστόσο, η αναφορά της κ. Λαλιώτου στο καθεστώς των ιδιωτικών πανεπιστημίων ήταν αυτή που άναψε φωτιές. Η τομεάρχης δήλωσε ξεκάθαρα ότι μια μελλοντική κυβέρνηση της ΕΛΑΣ δεν θα καταργήσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αλλά θα αναμορφώσει τον υφιστάμενο «νόμο Πιερρακάκη» θέτοντας αυστηρότερα κριτήρια, επικαλούμενη την «ασφάλεια δικαίου» και το γεγονός ότι έχουν ήδη εγγραφεί σε αυτά χιλιάδες φοιτητές. Παράλληλα, σημείωσε ότι το κόμμα αναγνωρίζει την πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί, αν και δεν θα ψηφίσει την αναθεώρηση του άρθρου 16 στην επόμενη Βουλή.
Αυτή ακριβώς η θέση προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Χριστόφορου Βερναρδάκη, ο οποίος έθεσε πέντε κρίσιμα ερωτήματα προς την ηγεσία της ΕΛΑΣ. Αρχικά, αμφισβήτησε τα στοιχεία περί «χιλιάδων εγγεγραμμένων φοιτητών» στα ιδιωτικά ιδρύματα, ενώ υπογράμμισε την τεράστια αντίφαση του να υπερασπίζεται κανείς τυπικά το άρθρο 16, όταν στην πράξη αποδέχεται το θεσμικό αποτέλεσμα μιας νομοθεσίας που το καταστρατηγεί.
Όπως τόνισε ο κ. Βερναρδάκης, η επίκληση της «ασφάλειας δικαίου» δεν απαντά στο πρόβλημα, καθώς οι ήδη φοιτούντες θα μπορούσαν να προστατευθούν με μεταβατικές διατάξεις, χωρίς να διατηρηθεί επ’ αόριστον το νέο καθεστώς. Διερωτήθηκε μάλιστα ποιο είναι το περιεχόμενο της πολιτικής αλλαγής αν γίνονται αποδεκτά ως αμετάκλητα τα τετελεσμένα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, προειδοποιώντας ότι η στάση αυτή ανοίγει τον δρόμο ώστε σε λίγα χρόνια να ζητηθεί και η τυπική αναθεώρηση του Συντάγματος. Κατέληξε δε στο συμπέρασμα ότι αν κανείς επικαλείται την «ασφάλεια δικαίου» για τα πάντα, στο τέλος δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα στην κοινωνία.


