Στο πολιτικό σκηνικό του Ισραήλ, όπου κυριαρχεί εδώ και δεκαετίες ο Μπενιαμίν Νετανιάχου καλλιεργώντας το προφίλ του πανίσχυρου ηγέτη, ο Γκάντι Άιζενκοτ συνιστά την πιο ουσιαστική απειλή εδώ και χρόνια για την εξουσία του
Σε μια κομβική στιγμή για το πολιτικό μέλλον του Ισραήλ, ο πρώην αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων Γκάντι Άιζενκοτ αναδείχθηκε στον βασικό αντίπαλο του Μπενιαμίν Νετανιάχου ενόψει των κρίσιμων γενικών εκλογών της 27ης Οκτωβρίου. Η εκλογική αναμέτρηση, η οποία αντιμετωπίζεται ευρέως ως άτυπο δημοψήφισμα για τα πεπραγμένα του μακροβιότερου πρωθυπουργού της χώρας μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, καταγράφει μια σαφή δυναμική ανατροπής. Οι δημοσκοπήσεις φέρνουν το νέο κόμμα του Άιζενκοτ, το «Yashar» (που σημαίνει Ευθύς, Δίκαιος), να προηγείται έναντι του Λικούντ, ενώ ο ίδιος προηγείται επίσης με σημαντική διαφορά στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία.
Η πολιτική πρόταση του Άιζενκοτ δομείται γύρω από ένα μανιφέστο 10 σημείων που υπόσχεται την αποκατάσταση της εθνικής ασφάλειας, της κοινωνικής ενότητας και των δημοκρατικών θεσμών. Στην κορυφή των δεσμεύσεών του βρίσκεται η σύσταση ανεξάρτητης κρατικής επιτροπής έρευνας για τις αποτυχίες των υπηρεσιών πληροφοριών την 7η Οκτωβρίου, ένα πάγιο αίτημα δεκάδων χιλιάδων διαδηλωτών που ο τωρινός κυβερνητικός συνασπισμός αρνείται. Παράλληλα, προωθεί ένα νέο δόγμα εθνικής ασφάλειας με αιχμή του δόρατος τον νόμο για καθολική στρατιωτική θητεία. Η πρόταση αυτή καταργεί τις εξαιρέσεις για τους υπερορθόδοξους Εβραίους, τοποθετώντας τον Άιζενκοτ σε ευθεία σύγκρουση με τους θρησκευτικούς εταίρους του Νετανιάχου.
Ο Άιζενκοτ εκπέμπει ένα τελείως διαφορετικό προφίλ από τον πολιτικό του αντίπαλο. Γιος Μαροκινών μεταναστών από την επαρχία, σε αντίθεση με την ελίτ καταγωγή του Νετανιάχου, εκφράζει μια πιο χαμηλών τόνων, θεσμική σοβαρότητα. Σε μια κοινωνία που μετατοπίζεται σταθερά δεξιότερα, ο Άιζενκοτ προσφέρει μια εναλλακτική που συνδυάζει τη στρατιωτική εμπειρία με την ανάγκη για θεσμική αποκατάσταση και ενότητα, αποφεύγοντας ωστόσο τις μεγαλόστομες διακηρύξεις για άμεση λύση δύο κρατών στο Παλαιστινιακό.
Ο συνδετικός κρίκος του Άιζενκοτ με την ισραηλινή κοινωνία είναι βαθιά ανθρώπινος και τραγικός. Ο χαμός του 25χρονου γιου του, Γκάλ, καθώς και δύο ανιψιών του στον πόλεμο της Γάζας, μετέτρεψαν τον απόστρατο στρατηγό σε σύμβολο του συλλογικού πένθους που βιώνει η χώρα μετά την 7η Οκτωβρίου. Η προσωπική του απώλεια προσδίδει στο πολιτικό του μήνυμα ηθικό βάρος, ενώ η παρουσία του στο πολεμικό συμβούλιο ανέδειξε έναν ηγέτη που προτάσσει τη σύνεση και τη στρατηγική σταθερότητα.
Αυτός ο συνδυασμός καθιστά τον Άιζενκοτ ελκυστική επιλογή τόσο για τους απογοητευμένους δεξιούς ψηφοφόρους που αναζητούν μια σοβαρή εναλλακτική χωρίς να νιώθουν ότι «προδίδουν» την παράταξή τους, όσο και για τους φιλελεύθερους κεντρώους που συσπειρώνονται στρατηγικά γύρω από τον υποψήφιο με τις περισσότερες πιθανότητες νίκης. Καθώς το Ισραήλ οδεύει προς τις κάλπες, ο Άιζενκοτ προβάλλει ως το θεσμικό αντίβαρο στην εικοσαετή κυριαρχία του Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Η διαδρομή του προς την πρωθυπουργία ωστόσο δεν θα είναι εύκολη. Ο Νετανιάχου, μετρ της πολιτικής επιβίωσης, αξιοποιεί συστηματικά τον φόβο και τα υπαρξιακά ένστικτα του ισραηλινού λαού, ενώ η επικοινωνιακή του μηχανή επιχειρεί να παρουσιάσει τον Άιζενκοτ ως «μετριοπαθή αριστερό». Επιπλέον, το περίπλοκο σύστημα συνασπισμών στο Ισραήλ και οι αστάθμητοι εξωτερικοί παράγοντες καθιστούν το εκλογικό αποτέλεσμα αμφίρροπο, σημειώνουν οι αναλυτές.