Για την ίδια υπόθεση κατηγορούνταν και η γιαγιά των παιδιών η οποία ωστόσο κρίθηκε αθώα
Σε ποινή φυλάκισης 33 μηνών με τριετή αναστολή καταδικάστηκε πατέρας στη Ρόδο για επανειλημμένες σωματικές βλάβες σε βάρος των δύο ανήλικων παιδιών του και για προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας ανηλίκου.
Όπως αναφέρει το dimokratiki.gr, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου κατέληξε στην ενοχή του πατέρα και στην πλήρη αθώωση της γιαγιάς των παιδιών, που επίσης κατηγορούνταν για την υπόθεση.
Η υπόθεση είχε φτάσει στο ακροατήριο ύστερα από καταγγελία, είχε περάσει από τη διαδικασία αφαίρεσης της γονικής μέριμνας και είχε καταλήξει στον σχηματισμό ποινικής δικογραφίας.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, τα περιστατικά χρονικά τοποθετούνται στο διάστημα από αρχές Μαρτίου 2019 έως και την 1η Ιουλίου 2022 και αφορούσαν στα δίδυμα ανήλικα τέκνα του κατηγορουμένου (ένα αγόρι και ένα κορίτσι) τα οποία στην αρχή της επίμαχης περιόδου βρίσκονταν σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών.
Ο πατέρας φέρεται να επιτέθηκε επανειλημμένα στον γιο του, χτυπώντας τον σε διάφορα σημεία του σώματος και περιορίζοντάς τον για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα σε κλειστό χώρο της οικίας, στο πλαίσιο, όπως αναφερόταν, μιας μορφής τιμωρίας.
Ανάλογα περιστατικά βίας αποδίδονταν και σε βάρος της ανήλικης κόρης, ορισμένα από τα οποία φέρεται να εκτυλίχθηκαν παρουσία και του αδελφού της. Στην κατηγορία γινόταν λόγος για χτυπήματα στο σώμα και στο κεφάλι, για ρίψη αντικειμένων προς τα παιδιά και για χρήση αντικειμένου κατά την πρόκληση των τραυματισμών, με αποτέλεσμα, κατά τα αναφερόμενα, να προκληθούν στα ανήλικα μώλωπες, εκδορές και έντονος σωματικός πόνος, αλλά και ψυχικός πόνος εξαιτίας της απομόνωσης.
Η προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας αφορούσε χειρονομίες γενετήσιου χαρακτήρα σε βάρος της ανήλικης, για τις οποίες ο κατηγορούμενος τελικώς καταδικάστηκε.
Σημειώνεται ότι οι συνήγοροι του κατηγορουμένου ζήτησαν να αναγνωριστούν τρία ελαφρυντικά, του προηγούμενου σύννομου βίου, της τέλεσης της πράξης από μη ταπεινά αίτια και της καλής συμπεριφοράς για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη.
Ο εισαγγελέας της έδρας τοποθετήθηκε υπέρ της μερικής αποδοχής του αιτήματος, προτείνοντας να γίνει δεκτό το ελαφρυντικό της καλής μετέπειτα συμπεριφοράς. Παρά την εισαγγελική αυτή θέση, το δικαστήριο δεν ακολούθησε την πρόταση στο συγκεκριμένο σημείο και απέρριψε στο σύνολό του το αίτημα, μη αναγνωρίζοντας καμία ελαφρυντική περίσταση στον καταδικασθέντα.
Η αθώωση της δεύτερης κατηγορουμένης
Η δεύτερη κατηγορουμένη αντιμετώπιζε επίσης κατηγορία για απλή σωματική βλάβη σε βάρος αδύναμων ατόμων, κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση. Κατά την κατηγορία, η ίδια συνοικούσε με τα παιδιά υπό την ιδιότητα της γιαγιάς, τα είχε υπό την προστασία της βάσει πραγματικής κατάστασης και φερόταν να τα είχε χτυπήσει επανειλημμένα κατά τη διάρκεια της επίμαχης περιόδου, όταν αυτά βρίσκονταν σε ηλικία από 5 έως 8 ετών.
Το δικαστήριο, σταθμίζοντας το αποδεικτικό υλικό που τέθηκε υπόψη του, δεν πείστηκε για την ενοχή της και την κήρυξε αθώα. Η κρίση αυτή σήμανε την πλήρη απαλλαγή της από κάθε κατηγορία, σε αντίθεση με την τύχη του πρώτου κατηγορουμένου, με τον οποίο εκδικαζόταν από κοινού.