Σημασία έχει η πατρίδα, όχι η εκάστοτε κυβέρνηση, ο εκάστοτε πρωθυπουργός ή ο εκάστοτε υπουργός, είπε μεταξύ άλλων ο Νίκος Δένδιας
«Πρέπει να δημιουργηθεί μια κουλτούρα στενής συνεργασίας ανάμεσα στο ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα, στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας και στους Έλληνες επιτελείς», ανέφερε μεταξύ άλλων σήμερα ο Νίκος Δένδιας στην τελετή των εγκαινίων της νέας βιομηχανικής μονάδας της METLEN στον Βόλο.
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας εκπροσώπησε τον πρόεδρο της Κυβέρνησης σήμερα, Τρίτη 23 Ιουνίου στην τελετή των εγκαινίων της τέταρτης βιομηχανικής μονάδας M Technologies της METLEN στο αμυντικό hub του Βόλου. Εκ μέρους της Κυβέρνησης παρέστη επίσης και απηύθυνε χαιρετισμό, ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος.
Παρευρέθηκαν ακόμα ο πρώην Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και πρώην Υπουργός Ευάγγελος Βενιζέλος, οι Βουλευτές Μαγνησίας Χρήστος Τριαντόπουλος, Ζέττα Μακρή, Χρήστος Μπουκώρος, ο Βουλευτής Μιχάλης Κατρίνης ως εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέτας, ο Δήμαρχος Βόλου Αχιλλέας Μπέος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος κ.κ. Ιγνάτιος, ο Αρχηγός ΓΕΣ Αντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης, η Γενική Γραμματέας Ιδιωτικών Επενδύσεων του Υπουργείου Ανάπτυξης Στελλίνα Σιαράπη, ο Γενικός Διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, Υποστράτηγος Ιωάννης Μπούρας, επικεφαλής και εκπρόσωποι ξένων διπλωματικών αντιπροσωπειών στην Ελλάδα, ο Εκτελεστικός Πρόεδρος της METLEN Ευάγγελος Μυτιληναίος, ο Chief Executive Director της METLEN M Technologies Βασίλης Τσιάμης, στελέχη και μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, όπως και εργαζόμενοι της εταιρείας.
Ο κ. Δένδιας σε χαιρετισμό που απηύθυνε, επισήμανε:
«Θα μου επιτρέψετε, μια και βρισκόμαστε σε μία καινοτόμο επιχείρηση, να μην ακολουθήσω την υπουργική παράδοση ομιλίας από το βήμα, αλλά να σας απευθυνθώ πιο ελεύθερα και πιο επαγωγικά νομίζω και εν πολλοίς να διεξάγω ένα μονόλογο υπό μορφή διαλόγου.
Σεβασμιώτατε, αγαπητέ κύριε Υπουργέ – συνάδελφε στην Κυβέρνηση, κύριε Θεοδωρικάκο, αγαπητέ κύριε πρόεδρε κ. Βαγγέλη Βενιζέλο είναι μεγάλη μας τιμή η παρουσία σας σήμερα εδώ.
Αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι στη Βουλή, εξοχότατοι κύριοι Πρέσβεις, κύριε Δήμαρχε, κύριε Αντιπεριφερειάρχα, κυρία Γενική Γραμματέα, κύριε Πρόεδρε του Ομίλου, κύριε Βαγγέλη Μυτιληναίο και θα πρέπει να πω και δημοσίως ότι στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχετε μία θέση στην καρδιά μας.
Είστε μέγας δωρητής του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Έχετε διαμορφώσει την αισθητική του μορφή, άρα και τη συμβολική φυσιογνωμία του. Αυτό το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας δεν πρόκειται να το ξεχάσει. Αγαπητή Βίβιαν παραμένεις πάντα για εμάς συνάδελφος. Κύριε Πρόεδρε του ΣΕΚΠΥ, κυρίες και κύριοι.
Αν πάμε λίγο στο παρελθόν, η Ελλάδα μέχρι το 2004 έχει επενδύσει στην Εθνική της Άμυνα άνω των 270 δισ. ευρώ. Έναντι αυτής της τεράστιας επένδυσης, η συμμετοχή του αμυντικού οικοσυστήματος -μου έρχεται ακόμα και δύσκολο να το πω, το σύνολο των αμυντικών βιομηχανιών, διότι είναι λίγες- στο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν δεν υπερέβαινε πρόπερυσι το 0,5%. Το μισό τοις εκατό. Είκοσι – τριάντα φορές λιγότερο, παραδείγματος χάρη, απ’ ό,τι προσφέρει ο τουρισμός. Ξαναλέω, έναντι επένδυσης 270 δισεκατομμυρίων. Πού πρέπει να καταλήξει κανείς; Πρέπει να καταλήξει κανείς ότι κάτι κάναμε λάθος. Και τι προσπαθούμε τώρα;
Προσπαθούμε να διορθώσουμε το δικό μας λάθος και ποτέ, όταν υπηρετώ σε αυτό το Υπουργείο ή στο Υπουργείο Εξωτερικών, δεν μπαίνω στη μικρόψυχη λογική, του να αποδώσω ευθύνες σε Κόμματα ή σε Υπουργούς ή Υφυπουργούς. Δεν έχει σημασία αυτό. Αυτά είναι εθνικά ζητήματα και σαν εθνικά ζητήματα και εθνικές προκλήσεις πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε. Τι προσπαθούμε λοιπόν να γίνει διαφορετικά από εδώ και πέρα, και γιατί έχει σημασία αυτή η επένδυση και η σημερινή εκδήλωση;
Η χώρα, κυρίες και κύριοι, έχει να αντιμετωπίσει δύο μεγάλες προκλήσεις. Είναι και οι δύο πολύ σημαντικές. Η πρώτη πρόκληση είναι η ευθέως κατανοητή, είναι η πρόκληση ασφάλειας που αντιμετωπίζει η χώρα. Δεν θα σας πω κάτι καινούριο. Η χώρα αντιμετωπίζει υπαρκτή απειλή. Είμαστε η μόνη χώρα στον πλανήτη, η μόνη χώρα στον πλανήτη Γη, που έχουμε διακηρυγμένη απειλή πολέμου από γείτονα, το “casus belli”. Και μάλιστα για ποια περίπτωση; Για την περίπτωση που η Πατρίδα ασκήσει νόμιμο δικαίωμα που δεν είναι νόμιμο δικαίωμα κατά τη δική μας κρίση, αλλά περιλαμβάνεται στο ευρωπαϊκό “acquis”, το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Το σύνολο του Δικαίου, δηλαδή, της ευρωπαϊκής μας οικογένειας.
Και το δεύτερο το οποίο είναι εξίσου σημαντικό, είναι ο ένας από τους τρεις λόγους που έβαλαν τη χώρα στη χρεοκοπία το 2010, κι αυτό είναι το έλλειμα στο ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών, στο οποίο αναφέρθηκε προηγουμένως ο Υπουργός Ανάπτυξης, ο κ. Θεοδωρικάκος. Καλούμαστε λοιπόν με τα χρήματα που από το υστέρημα του Έλληνα φορολογούμενου δαπανάμε για την Άμυνα της χώρας, να αντιμετωπίσουμε και τις δύο αυτές προκλήσεις ασφάλειας.
Και πρέπει να τις αντιμετωπίσουμε με έναν τρόπο καινοτόμο και διαφορετικό, για να μπορούμε να πετύχουμε το αποτέλεσμα, αλλά επίσης, να αντιμετωπίσουμε το έλλειμμα στο ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών, το οποίο τραυματίζει την ελληνική οικονομία, τραυματίζει την ύπαρξή μας, την αξιοπιστία μας. Γιατί, κυρίες και κύριοι, μια φτωχή χώρα δεν μπορεί να είναι μια ισχυρή χώρα και η μοίρα της Ελλάδας δεν είναι να είναι μια φτωχή χώρα.
Τι κάνουμε λοιπόν γι’ αυτό;
Προβάλλουμε και υλοποιούμε μια τελείως διαφορετική αντιμετώπιση. Το πρώτο, το οποίο κάνουμε, είναι ότι μαθαίνουμε, διδάσκουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις της Πατρίδας μας, η ηγεσία διδάσκει τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, όχι όπως παλιά να ζητάνε την αγορά προϊόντων («θέλω ένα αεροπλάνο», «θέλω ένα καράβι»), αλλά να διατυπώνουν επιχειρησιακά προβλήματα και να ζητούν απαντήσεις από το οικοσύστημα σε αυτά τα επιχειρησιακά προβλήματα.
Παράδειγμα: Αντιμετωπίζω απειλή δυνάμει από σμήνη drones, τι πρέπει να κάνω γι’ αυτό; Από κει πέρα έχουμε δημιουργήσει το πλαίσιο, το οποίο επιτρέπει σε μια νομική οντότητα που λέγεται «ΕΛΚΑΚ», Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας, να θέσει αυτό το ερώτημα υπό την κρίση του οικοσυστήματος των αμυντικών επιχειρήσεων κι αυτές οι επιχειρήσεις μαζί με τα ερευνητικά κέντρα των Ενόπλων Δυνάμεων να προσφέρουν απαντήσεις.
Όχι προϊόντα, απαντήσεις! Και η διαφορά ανάμεσα στην απάντηση και στο προϊόν είναι ότι το προϊόν είναι κάτι υπαρκτό και αφορά τεχνολογία ήδη υπάρχουσα, ενώ η απάντηση μπορεί να αφορά προϊόν και τεχνολογία υπό διερεύνηση ακόμα.
Αυτό οι αγγλοσάξονες το λένε «tier levels» και μπορεί να είναι «tier level 7», «tier level 6», «tier level 9» είναι το ολοκληρωμένο προϊόν. Κι από κει και πέρα, αυτό να αξιολογείται από τις Ένοπλες Δυνάμεις και να τοποθετείται παραγγελία επί προϊόντος το οποίο δεν υφίσταται ακόμη στην αγορά.
Πρέπει όμως, για να είμαστε ειλικρινείς απέναντί σας, για να γίνει αυτό, να επιταχύνουμε πάρα πολύ τον κύκλο. Διότι όπως ελέχθη προηγουμένως και ελέχθη από τον κύριο Βαγγέλη Μυτιληναίο, ο χρόνος είναι επίσης ένα από τα απαραίτητα στοιχεία. Ένα προϊόν το οποίο σήμερα έχει αξία, δεν θα το πιστέψετε, μετά οκτώ-δέκα μήνες μπορεί να είναι απαρχαιωμένο.
Θα σας πω ένα παράδειγμα που το ξέρετε. Το ουκρανικό drone, το οποίο «ψαρεύτηκε» στο Ιόνιο, στις ακτές μας. Το ουκρανικό drone αυτό είναι περασμένης τεχνολογίας, ήταν με τηλεκατεύθυνση. Τώρα πια τα drones είναι με Τεχνητή Νοημοσύνη. Πόσοι μήνες είναι από όταν κατασκευάστηκε αυτό το drone;
Καλούμαστε, λοιπόν, και πρέπει εδώ το νομοθετικό πλαίσιο να έχει πρόνοια αυτού του γεγονότος, να αντιμετωπίσουμε μια διαφορετική πραγματικότητα. Και πρέπει να επιτρέψουμε και το ρίσκο της αποτυχίας. Και πρέπει αυτό το ρίσκο της αποτυχίας -να είμαι σαφής- να το επιδοτήσουμε. Ούτως ή άλλως μιλάμε για κατασκευή πρωτοτύπου. Να βοηθήσουμε τις επιχειρήσεις να καινοτομήσουν. Να βοηθήσουμε τους επιχειρηματίες να καινοτομήσουν. Να βοηθήσουμε τους επιχειρηματίες να πειραματιστούν, να πάνε σε καινούργιες λύσεις, σε καινούργιες απαντήσεις.
Αυτή είναι η πρώτη κατεύθυνση η οποία πρέπει να είναι κατεύθυνση την οποία πρέπει να την ενστερνιστεί συνολικά το πολιτικό σύστημα της Πατρίδας μας και κατ’ ακολουθία η ελληνική κοινωνία. Και να μην ποινικοποιούμε τη λάθος απόπειρα μιας επιχείρησης με πρωτοσέλιδα.
Το δεύτερο το οποίο έγινε από αυτή την Κυβέρνηση, αλλά αφορά υλοποίηση νόμου που δεν είναι πνευματική ιδιοκτησία αυτής της Κυβέρνησης, αλλά είναι νόμος του παρισταμένου Προέδρου κ. Βαγγέλη Βενιζέλου, είναι η κατάθεση μακροπρόθεσμου προγραμματισμού. Αυτό που λέγεται ΕΜΠΑΕ, Ενιαίο Μακροπρόθεσμο Πρόγραμμα Αμυντικών Εξοπλισμών.
Έχουμε, για πρώτη φορά στην ιστορία μας, υλοποιήσει έναν παλιότερο νόμο, τον οποίο έγραψε ο Βαγγέλης Βενιζέλος, που επιβάλει, αλλά αυτό δεν ετηρείτο στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, να έχει προγραμματισμό μπροστά 10-12 ετών, με τον οποίο να δημιουργείται διαύγεια στις προθέσεις της εκάστοτε Κυβέρνησης, ώστε να ξέρουν οι επιχειρήσεις προς τα πού είναι η γενική κατεύθυνση, προς τα πού πάμε, πού πρέπει να επενδύσουμε. Ώστε να μπορούν και αυτές ανάλογα να προσαρμοστούν.
Και δεν θα συμφωνήσω πάρα απόλυτα με αυτό το οποίο είπε προηγουμένως ο Πρόεδρος της «ΜΕTLEN». Πρέπει να δημιουργηθεί μια κουλτούρα και όχι να ενοχοποιείται αυτή η κουλτούρα, στενής συνεργασίας ανάμεσα στο ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα, στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, στους Έλληνες επιτελείς.
Δεν είναι ντροπή, κυρίες και κύριοι, να μιλάμε με τις ελληνικές επιχειρήσεις. Δεν καθιστά διαβλητούς τους υπουργούς, όταν προσπαθούν να κατευθύνουν τις ελληνικές επιχειρήσεις στην κατεύθυνση της καινοτομίας που πηγαίνει ο υπόλοιπος πλανήτης. Εάν δεν υπάρχει αυτή η διάδραση μεταξύ τους, αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί. Αν υπάρχουν τεράστια τείχη, δεν υπάρχει επικοινωνία, δεν υπάρχει συνεννόηση, τι θα γίνει; Θα επιστρέψουμε πάλι στην προηγούμενη κατάσταση του πελάτη των ξένων εταιριών και μόνο.
Και βέβαια υπάρχουν και πρακτικά μέτρα τα οποία πήραμε. Παραδείγματος χάρη, αναφέρθηκε, αναγνωρίστηκε και ευχαριστώ γι’ αυτό, το 25%. Επέβαλα με εντολή προς τη Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών -παρίσταται εδώ ο επικεφαλής ο Στρατηγός, ο κύριος Μπούρας- το 25% κάθε συστήματος που δεν παράγεται από ελληνική επιχείρηση, να αφορά επένδυση στη χώρα. Κι όταν λέμε 25%, για να είμαστε συνεννοημένοι, στα προϊόντα προηγμένης τεχνολογίας δεν ζητάμε μόνο υποκατασκευαστικό έργο, όπως υπήρχε παλιά σε πολύ μικρότερα ποσοστά βέβαια. Καλό είναι αυτό; Καλό είναι αυτό. Φτάνει; Όχι δεν φτάνει.
Στις νέες τεχνολογίες υπάρχουν κώδικες, οι πηγαίοι κώδικες, οι αλγόριθμοι, που αν δεν τους έχεις, δεν μπορείς να εξελίξεις το προϊόν. Και άρα καθίστασαι όμηρος από προμηθευτή, ο οποίος ή το εξελίσσει ή δεν το εξελίσσει, για να σε αναγκάσει να πάρεις την επόμενη μορφή του ιδίου, πληρώνοντας από την αρχή ολόκληρο το κεφάλαιο.
Άρα έχει σημασία για την Ελλάδα όταν γίνονται επενδύσεις στη χώρα, να συνοδεύονται εκεί που αυτό είναι εφικτό, δυνατό και χρήσιμο από τους πηγαίους κώδικες, ώστε να μεταφέρεται και η τεχνογνωσία στο δικό μας σύστημα, στις δικές μας δυνατότητες.
Και πρέπει να σας πω, κυρίες και κύριοι, ότι αν έχω μία πίστη ότι όλα αυτά θα επιτευχθούν και θα γίνουν, ίσως όχι το επόμενο εξάμηνο ή τον ερχόμενο χρόνο ή μέσα σε εκλογικό κύκλο, αλλά αυτό όταν αφορά την Εθνική Άμυνα, αυτό είναι αδιάφορο. Σημασία έχει η Πατρίδα, όχι η εκάστοτε Κυβέρνηση, ο εκάστοτε Πρωθυπουργός ή ο εκάστοτε Υπουργός. Αυτό θα γίνει γιατί υπάρχει εξαιρετικό ανθρώπινο δυναμικό, υπάρχουν λαμπρά μυαλά στην Ελλάδα και υπάρχουν και λαμπρά χέρια που υπηρετούν την εκπλήρωση αυτών που τα λαμπρά μυαλά σχεδιάζουν.
Μεθαύριο το πρωί, θα είμαι στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων κι αυτό το οποίο θα κάνω στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων είναι να παρακολουθήσω τα σεμινάρια που κάνουν οι καθηγητές του ΜΙΤ (το ΜΙΤ είναι το Massachusetts Institute of Technology) το καλύτερο Πολυτεχνείο στον πλανήτη ή ένα από τα καλύτερα Πολυτεχνεία στον πλανήτη, για να μην μπούμε στον πανεπιστημιακό ανταγωνισμό. Ο επικεφαλής της ομάδας των καθηγητών του ΜΙΤ είναι Έλληνας, ο καθηγητής κύριος Τριανταφύλλου, ο οποίος διδάσκει τους Έλληνες Δόκιμους πώς να φτιάξουν ρομπότ και πώς να φτιάξουν αυτόνομα στη θάλασσα για να μπουν στην κουλτούρα αυτής της νέας πραγματικότητας.
Αξίζει, λοιπόν, να καταλάβουμε ότι όλα σε αυτό τον πλανήτη αλλάζουν. Κι αφού όλα αλλάζουν, για να μπορέσει η Πατρίδα να μένει ισχυρή και ασφαλής, πρέπει να αλλάξουν και όλα στον τομέα της Άμυνας. Nα αλλάξουν όλα στον τομέα της Άμυνας, για να αποκτήσει η χώρα ανθεκτικότητα.
Ανοίγω παρένθεση: κοιτάξτε τι σημαίνει ανθεκτικότητα στην Ουκρανία. Παλιά οι σχεδιασμοί γινόντουσαν για συγκρούσεις δύο-τριών-τεσσάρων ημερών. Αυτή ήταν η αντίληψη. Αυτή τη στιγμή στην Ουκρανία η σύγκρουση είναι τεσσάρων ετών, μεγαλύτερης διάρκειας από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Για να υπάρχει, λοιπόν, ανθεκτικότητα, πρέπει να υπάρχουν στη χώρα παραγωγικές μονάδες, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν παραγωγική βάση και να δημιουργήσουν και καινοτομία, δηλαδή να ανανεώνουν το ίδιο τους το προϊόν. Να μπορούν να προσφέρουν στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις κατά τη διάρκεια της προσπάθειας, συνεχώς ανανεούμενα προϊόντα για να μπορέσουν να σταθούν απέναντι στην πρόκληση. Σας μίλησα πριν για τον κύκλο ζωής των έξι μηνών.
Γι’ αυτό, λοιπόν, κυρίες και κύριοι, και ιδίως αγαπητοί εργαζόμενοι σε αυτή τη Μονάδα, είμαι πολύ ευτυχής και πολύ περήφανος που είμαι σήμερα εδώ μαζί σας. Γιατί αυτό που γίνεται σήμερα εδώ, και στο οποίο έχει συμμετοχή και ο Έλληνας φορολογούμενος – επίσης τα εξήγησε πριν ο κύριος Θεοδωρικάκος – είναι ακριβώς αυτό που πρέπει να γίνει: η δημιουργία καινοτόμων, ισχυρών ελληνικών παραγωγικών βάσεων που να μπορούν να βοηθήσουν την Πατρίδα να σταθεί όρθια στο μέλλον και στο επίπεδο της Εθνικής Άμυνας, αλλά και στο επίπεδο της εθνικής οικονομίας. Σε αυτούς τους δύο πυλώνες που είναι απαραίτητοι για την ύπαρξή μας και που είναι απαραίτητοι για την ευημερία των επόμενων γενιών, των παιδιών σας και των παιδιών μας.
Κύριε Μυτιληναίο, συγχαρητήρια θερμά, σας ευχαριστώ πάρα πολύ».