Η συγκλονιστική ιστορία της Linh Mai που απορρίφθηκε από τη μητέρα της
Όταν τον περασμένο Φεβρουάριο ο Εθνικός Ζωολογικός Κήπος του Smithsonian υποδέχθηκε ένα ασιατικό ελεφαντάκι 140 κιλών, ο επικεφαλής φροντιστής Ρόμπι Κλάρκ ήξερε ότι βρισκόταν μπροστά σε ένα μικρό θαύμα. Αυτό που δεν γνώριζε, όμως, ήταν ότι η γέννηση αυτή θα τον κρατούσε εγκλωβισμένο στο γραφείο του για τις επόμενες 29 ημέρες, σε μια από τις πιο δραματικές επιχειρήσεις διάσωσης ζώου που έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια.
Η μικρή Linh Mai βρέθηκε αμέσως σε θανάσιμο κίνδυνο. Τόσο η μητέρα όσο και η γιαγιά της την απέρριψαν επιθετικά, αναγκάζοντας τον νεογέννητο ελέφαντα να παλεύει μόνο του για να επιβιώσει. Χωρίς τη στήριξη της αγέλης —μια κοινωνική δομή που στην άγρια φύση είναι δεδομένη αλλά στους ζωολογικούς κήπους συχνά απουσιάζει— το μέλλον της φάνταζε προδιαγεγραμμένο.
Ο Κλάρκ ανέλαβε αμέσως δράση. Μετέφερε το μωρό σε διπλανό περίβολο και οργάνωσε μια ομάδα 12 ατόμων που δούλευε ασταμάτητα. Το πρόγραμμα απαιτούσε τάισμα με μπιμπερό κάθε δύο ώρες, μέρα και νύχτα, με τον Κλάρκ να κλέβει λίγα λεπτά ύπνου στον καναπέ του γραφείου του. Η προσπάθεια απέδωσε: σήμερα η Linh Mai καταναλώνει δύο λίτρα γάλακτος σε μόλις 90 δευτερόλεπτα, επιδεικνύοντας τις ικανότητες μιας «επαγγελματία».
Το θρίλερ της επιβίωσης και η επιστημονική λύση
Η διάσωσή της, ωστόσο, δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Το ειδικό γάλα σε σκόνη προκάλεσε σοβαρά πεπτικά προβλήματα στο ελεφαντάκι, το οποίο έχανε βάρος αντί να παίρνει τα απαιτούμενα 7 κιλά την εβδομάδα. Για να αναστραφεί η κατάσταση, επιστρατεύτηκε μια ομάδα κτηνιάτρων και διατροφολόγων, ενώ εισήχθη μια ειδική φόρμουλα πρωτεΐνης από την Αυστραλία.
Κάθε γεύμα της Linh Mai έπρεπε να είναι χειροποίητο, με ακριβείς δόσεις νερού, σκόνης και ψύλλιου για την προστασία του στομάχου της, ζεσταμένο αυστηρά στην ιδανική θερμοκρασία του μητρικού γάλακτος. Μάλιστα, το ελεφαντάκι αρνιόταν πεισματικά να φάει οτιδήποτε δεν ήταν απολύτως φρέσκο, αναγκάζοντας τους φροντιστές να εγκαταλείψουν τα σχέδια για προετοιμασία μεγαλύτερων παρτίδων.
Από την εξάρτηση των ανθρώπων στην αγκαλιά των «θείων»
Καθώς οι εβδομάδες περνούσαν, εμφανίστηκε ένας νέος φόβος: ο κίνδυνος να ταυτιστεί το ζώο με τους ανθρώπους και να ξεχάσει την πραγματική του φύση. Για τον λόγο αυτό, ο ζωολογικός κήπος επιστράτευσε τη Swarna και την Bozie, δύο ελεφαντίνες 51 ετών, οι οποίες ανέλαβαν τον ρόλο των «θείων». Το στοίχημα κερδήθηκε όταν η Linh Mai άρχισε να προτιμά την παρέα της αγέλης, αφήνοντας πίσω της τους ανθρώπους. «Είναι μια γλυκόπικρη στιγμή, αλλά αυτός είναι ο τελικός στόχος: να προτιμά να είναι ελέφαντας», εξομολογήθηκε ο Κλάρκ.
Σήμερα, στα 380 της κιλά, η Linh Mai εκπαιδεύεται καθημερινά, μαθαίνει να ακούει στο όνομά της και απολαμβάνει τα μπάνια της στην πισίνα, όπου πρόσφατα έμαθε να κολυμπά υψώνοντας προβλήτα την προβοσκίδα της για να αναπνέει.
Παρά τις ενστάσεις που διατυπώνονται συχνά για τη διατήρηση των άγριων ζώων σε αιχμαλωσία, οι επιστήμονες υπενθυμίζουν ότι η ζωή στη φύση είναι πλέον αμείλικτη, εξαιτίας της λαθροθηρίας και της καταστροφής των βιοτόπων. Για τον Ρόμπι Κλάρκ, η Linh Mai αποτελεί το δικό του όνειρο ζωής που έγινε πραγματικότητα. «Η ιστορία της μπορεί να μην ξεκίνησε όπως ελπίζαμε, αλλά το μικρό μας αναπτύσσεται θαυμάσια», καταλήγει, στέλνοντας ένα μήνυμα ελπίδας για τη διατήρηση του είδους.
*Με πληροφορίες από Washington Post