Σε σεμινάριο για στρατηγικές ψύξης κτιρίων στα τέλη της δεκαετίας του 1990, προέκυψε η προειδοποίηση ότι «σε 30 χρόνια, το κλίμα του Λονδίνου θα νιώθει όπως το Μεσολόγγι σήμερα»

Αρχικές τεχνικές που παλαιότερα ήταν κατάλληλες για τη Μεσόγειο, τώρα προσφέρουν διδάγματα για τη σύγχρονη Βρετανία, όπου τα κύματα καύσωνα γίνονται ο νέος κανόνας.

Το πρωτόγνωρο κύμα ακραίας ζέστης που πλήττει το Ηνωμένο Βασίλειο, σπάει κάθε προηγούμενο μετεωρολογικό ρεκόρ για τον μήνα Μάιο – τουλάχιστον από το 2012 και μετά – και προκαλώντας απώλειες ανθρώπινων ζωών.

Συγκεκριμένα, η βρετανική μετεωρολογική υπηρεσία ανακοίνωσε ότι η θερμοκρασία άγγιξε τις προηγούμενες ημέρες τους 35 βαθμούς Κελσίου στο Λονδίνο. Το νέο αυτό ιστορικό ρεκόρ υψηλής θερμοκρασίας ήρθε να καταρρίψει την αμέσως προηγούμενη μέγιστη τιμή που είχε σημειωθεί, όταν ο υδράργυρος σκαρφάλωσε στους 34,8 βαθμούς Κελσίου στο Κιου Γκάρντενς, τον γνωστό βοτανικό κήπο στο νοτιοδυτικό Λονδίνο.

Το Met Office επιβεβαίωσε ότι και η νύχτα της Δευτέρας προς Τρίτη χαρακτηρίστηκε ως τροπική νύχτα, αφού σε αρκετές περιοχές το θερμόμετρο δεν έπεσε κάτω από τους 20°C, αποτελώντας τη θερμότερη νύχτα Μαΐου στα χρονικά.

Σε σεμινάριο για στρατηγικές ψύξης κτιρίων στα τέλη της δεκαετίας του 1990, είχε διατυπωθεί η προειδοποίηση ότι «σε 30 χρόνια, το κλίμα του Λονδίνου θα νιώθει όπως το Μεσολόγγι σήμερα». Τρεις δεκαετίες μετά, το σενάριο δεν θεωρείται πλέον θεωρητικό.

Η αναπληρώτρια καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής και Σχεδιασμού Περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού Λονδίνου, Ρόσα Σκιάνο-Φαν, αντλεί στοιχεία από την επαγγελματική εμπειρία και τη μεσογειακή καταγωγή της για τη μελέτη της «Η Αρχιτεκτονική της Φυσικής Δροσιάς» η οποία δημοσιεύεται σε άρθρο της στην Independent.

Λευκές επιφάνειες ανακλούν το ηλιακό φως

Ένας από τους πιο απλούς και αποτελεσματικούς τρόπους ψύξης ενός κτιρίου είναι η αλλαγή του χρώματός του. Λευκές επιφάνειες ανακλούν το ηλιακό φως αντί να το απορροφούν, και μελέτες δείχνουν ότι η βαφή των στεγών με λευκό χρώμα ή η προσθήκη άλλου τύπου ανακλαστικής επίστρωσης μπορεί να μειώσει τις εσωτερικές θερμοκρασίες κατά περισσότερο από 1°C και μερικές φορές περισσότερο από 4°C. Μπορούν ακόμη να μειώσουν τις γύρω εξωτερικές θερμοκρασίες έως και 2°C.

Σε ολόκληρη μια πόλη, αυτό μπορεί να κάνει πραγματική διαφορά, βοηθώντας στην αντίσταση στο φαινόμενο του αστικού νησιού θερμότητας, όπου τεχνητές επιφάνειες απορροφούν θερμότητα και σημαίνουν ότι μια πόλη είναι πιο καυτή από την περιβάλλουσα αγροτική περιοχή.

Συνδυασμός στρατηγικών κρίνεται απαραίτητος

Η επιτυχία αυτών των στρατηγικών, ωστόσο, συνοδεύεται με προειδοποίηση. Όσες περισσότερες χαμηλής ενέργειας «παθητικές» στρατηγικές – κουφώματα, λευκά κτίρια, αερισμός – υιοθετούνται σε συνδυασμό, τόσο πιο πιθανό είναι να λειτουργήσουν αποτελεσματικά. Μια λευκή στέγη, για παράδειγμα, είναι πιο αποτελεσματική αν τα παράθυρα παραμένουν κλειστά κατά τις πιο καυτές ώρες, με κουφώματα ή εξωτερικά σκίαστρα να κρατούν τον ήλιο έξω.

Με κλειστά παράθυρα, οι τοίχοι και τα δάπεδα λειτουργούν καλύτερα, επειδή τα υλικά αποθηκεύουν δροσιά από τον νυχτερινό αέρα και την απελευθερώνουν κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό εξηγεί γιατί τα μεσογειακά σπίτια συχνά παραμένουν άνετα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ακόμη και σε ακραία θερμότητα.

Ο νυχτερινός αερισμός παίζει επίσης καθοριστικό ρόλο, τουλάχιστον αν ο αέρας έξω πραγματικά δροσίζει μετά το σκοτάδι. Σε πόλεις όπως το Λονδίνο ή το Μάντσεστερ με ισχυρό φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας, οι ανακλαστικές στέγες και η αποφυγή της σπατάλης θερμότητας από μονάδες κλιματισμού γίνονται ακόμη πιο κρίσιμες.

Δεν υπάρχει πρόβλημα με το χειμώνα

Ορισμένοι ιδιοκτήτες σπιτιών ανησυχούν ότι μια λευκή στέγη μπορεί να κάνει το σπίτι πιο κρύο τον χειμώνα. Είναι όμως πολύ μικρό πρόβλημα, ειδικά αν η στέγη είναι καλά μονωμένη. Πόσο θα χρειαστεί να θερμανθεί ένα σπίτι καθορίζεται από την ικανότητα του εξωτερικού κελύφους να διατηρεί τη θερμότητα που είναι ήδη μέσα, παρά από την ικανότητά του να εμποδίζει τη θερμότητα να έρχεται από έξω.

Σε βόρεια κλίματα, ο χειμερινός ήλιος είναι αδύναμος και συχνά καλύπτεται από σύννεφα. Σε κρύο κλίμα με ηλιόλουστο ουρανό, είναι πιο αποτελεσματικό να αφήσει κανείς τον ήλιο να μπει μέσω διπλών παραθύρων παρά να βασιστεί σε πιο σκούρα δομικά υλικά.

Κόστη και εφαρμογή

Η επαναβαφή του σπιτιού με λευκό χρώμα δεν είναι υπερβολικά ακριβή, ειδικά σε σύγκριση με τα μεγάλα κόστη θέρμανσης και συντήρησης του. Πολλοί ιδιοκτήτες, ειδικά σε προαστιακές κατοικημένες περιοχές στο Ηνωμένο Βασίλειο, ήδη επιλέγουν λευκά φινιρίσματα κατά την ανακαίνιση.

Σε επίπεδες ή ελαφρώς κεκλιμένες στέγες, μπορούν να εφαρμοστούν ανακλαστικές επιστρώσεις με σχετικά χαμηλό κόστος. Όσον αφορά τις στέγες με μεγάλη κλίση, δεν είναι δυνατή η εφαρμογή στρώσεων βαφής, καθώς αυτές θα φθείρονταν γρήγορα και θα είχαν άσχημη όψη, απαιτώντας τακτική επαναβαφή.

Επιπλέον, οι κεραμοσκεπές πρέπει να «αναπνέουν» και να αποβάλλουν την υγρασία – η βαφή θα μπορούσε να εμποδίσει αυτή τη διαδικασία, προκαλώντας προβλήματα υγρασίας. Η καλύτερη επιλογή είναι να αντικαταστήσετε τα σκούρα κεραμίδια ή τα πλακάκια σχιστόλιθου με πιο ανακλαστικά κεραμίδια από πηλό που μειώνουν τη θερμοκρασία της επιφάνειας της στέγης. Αυτή είναι μια πιο χρονοβόρα και δαπανηρή επιλογή, με κόστος, στο Ηνωμένο Βασίλειο, που ξεκινά από περίπου 125 λίρες ανά τετραγωνικό μέτρο στέγης.

Οι καλύτερες λύσεις δεν είναι πάντα υψηλής τεχνολογίας

Το κλίμα αλλάζει και δεν υπάρχει διέξοδος από αυτό. Ωστόσο, μερικές φορές οι καλύτερες λύσεις δεν είναι υψηλής τεχνολογίας ή ακριβές. Ένα χέρι λευκής βαφής, σε συνδυασμό με μερικές άλλες απλές στρατηγικές σχεδιασμού, θα μπορούσε να βοηθήσει τα σπίτια της Βρετανίας να παραμείνουν πιο δροσερά, φθηνότερα στη λειτουργία και καλύτερα προετοιμασμένα για τις κλιματικές αλλαγές και τις υψηλές τιμές ενέργειας που αναμένονται στις επόμενες δεκαετίες.

Πηγή

Το πυρηνικό εργοστάσιο θα έχει δύο αντιδραστήρες

Η Ρωσία υπέγραψε σήμερα συμφωνία με το Καζακστάν για να κατασκευάσει τον πρώτο πυρηνικό εργοστάσιο στη μεγαλύτερη χώρα της κεντρικής Ασίας.

Το Καζακστάν, η χώρα με τη μεγαλύτερη παραγωγή ουρανίου στον κόσμο που έχει υποφέρει από τις συνέπειες των πυρηνικών δοκιμών των Σοβιετικών, συζητά την πιθανότητα της χρήσης της ατομικής ενέργειας εδώ και τουλάχιστον δύο δεκαετίες.

«Η συμφωνία που υπεγράφη σήμερα για την κατασκευή του πυρηνικού εργοστασίου Μπαλκάς έχει σημαντικό ρόλο», δήλωσε ο πρόεδρος του Καζακστάν Κασίμ-Τζομάρτ Τοκάγεφ σε συνάντηση με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν στην Αστάνα.

«Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη στήριξή σας στον σχεδιασμό αυτού του μεγάλης κλίμακας σχεδίου», δήλωσε ο Τοκάγεφ.

Η Ρωσία και το Καζακστάν υπέγραψαν μια διακυβερνητική συμφωνία και μια προκαταρκτική σύμβαση που θα καλύπτει το χρονοδιάγραμμα και την τιμολόγηση για τον πρώτο πυρηνικό σταθμό της χώρας, τον πυρηνικό σταθμό του Μπαλκχάς.

Οι δύο πλευρές υπέγραψαν επίσης συμφωνία για την παροχή ρωσικής εξαγωγικής πίστωσης για τη χρηματοδότηση της κατασκευής του εργοστασίου.

Σε δημοψήφισμα το 2024, το Καζακστάν τάχθηκε υπέρ της κατασκευής πυρηνικού εργοστασίου και όρισε ως τοποθεσία το χωριό Ούλκεν, στις ακτές της λίμνης Μπαλκάς στο νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας.

Η υπηρεσία πυρηνικής ενέργειας του Καζακστάν δήλωσε τον περασμένο μήνα ότι η Ρωσία θα δανείσει στη χώρα περίπου το 85% από το κόστος των 15 δισεκ. δολαρίων του πυρηνικού εργοστασίου, που θα έχει δύο αντιδραστήρες.

H Rosatom έχει βάλει στο μάτι και το δεύτερο πυρηνικό εργοστάσιο

Η κρατική εταιρεία της Ρωσίας στον τομέα των πυρηνικών, Rosatom δήλωσε ότι ενδέχεται να διεξαγάγει συνομιλίες σχετικά με τη συμμετοχή της σε ένα έργο για την κατασκευή ενός δεύτερου πυρηνικού σταθμού στο Καζακστάν. Αυτό ανέφερε την Τετάρτη ο επικεφαλής της Rosatom, Αλεξέι Λιχάτσεφ.

«Δεν έχουμε ακόμη ενημερωθεί επίσημα για την απόφαση της πλευράς του Καζακστάν σχετικά με το δεύτερο εργοστάσιο, είτε όσον αφορά τη διαμόρφωση είτε την τοποθεσία του. Μόλις λάβουμε επίσημα αυτές τις πληροφορίες – πιθανώς μέσα στις επόμενες ημέρες – θα προχωρήσουμε αμέσως σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις», δήλωσε ο Λιχάτσεφ.

Μιλώντας για το έργο του Μπαλκχάς, ο Λιχάτσεφ είπε ότι το Καζακστάν είχε πραγματοποιήσει συνομιλίες με εταιρείες από τη Νότια Κορέα, την Κίνα και τη Γαλλία σχετικά με πιθανή συμμετοχή, προσθέτοντας ότι η Rosatom δεν είχε αντιρρήσεις.

Ωστόσο, ο τεχνικός σχεδιασμός του σταθμού, οι προδιαγραφές και η προμήθεια βασικού βαρέος μηχανολογικού εξοπλισμού θα αναληφθούν τελικά από τη Rosatom, είπε ο Λιχάτσεφ.

Ο Λιχάτσεφ δήλωσε ότι η Rosatom σχεδιάζει να ξεκινήσει τις εργασίες κατασκευής στο εργοτάξιο το 2027 και αναμένει την ολοκλήρωσή τους στα μέσα της δεκαετίας του 2030.

Πηγή

Τρία άτομα τραυματίστηκαν σε επίθεση με μαχαίρι στον πολυσύχναστο σιδηροδρομικό σταθμό του Βίντερτουρ, βορειοδυτικά της Ζυρίχης στην Ελβετία.

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες ένας άνδρας επιτέθηκε σε αρκετούς ανθρώπους με μαχαίρι, φωνάζοντας «Αλλάχ Ακμπάρ», δηλαδή «ο Αλλάχ είναι μεγάλος» στα αραβικά. Η τοπική αστυνομία ανέφερε ότι ο δράστης είναι ένας 31χρονος Ελβετός, ο οποίος συνελήφθη.

«Λίγο μετά τις 8.30, ένας άνδρας τραυμάτισε τρία άτομα με μαχαίρι στον σταθμό του Βίντερτουρ. Ο ύποπτος ως δράστης, ένας Ελβετός 31 ετών, συνελήφθη από την αστυνομία», ανακοίνωσε η αστυνομία του καντονίου της Ζυρίχης διευκρινίζοντας ότι τα κίνητρα της επίθεσης ερευνώνται. Νωρίτερα τα διεθνή ΜΜΕ ανέφεραν ότι υπάρχουν 4 τραυματίες αλλά η αστυνομία μείωσε τον αριθμό των τραυματιών σε 3.

Οι τρομοκρατημένοι περαστικοί – μεταξύ των οποίων και μαθητές – έτρεχαν να σωθούν. «Έφτασα στο σιδηροδρομικό σταθμό γύρω στις 8:20 π.μ. Περίπου 30 μέτρα μακριά, άκουσα έναν άνδρα πίσω μου να φωνάζει «Αλλάχ Ακμπάρ» πέντε ή έξι φορές με πολύ έντονο και ταραγμένο τρόπο», ανέφερε άλλος αυτόπτης μάρτυρας.

Τρία δεξαμενόπλοια φέρεται να δέχτηκαν επίθεση από drones στη Μαύρη Θάλασσα, σύμφωνα με ναυτιλιακή εταιρεία

Επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη αναφέρθηκαν σε τρία δεξαμενόπλοια στη Μαύρη Θάλασσα την Πέμπτη, κοντά στις βόρειες ακτές της Τουρκίας, ανέφερε η ναυτιλιακή εταιρεία Tribeca. Το δεξαμενόπλοιο James II, που έπλεε υπό σημαία Παλάου, βρισκόταν περίπου 80 χιλιόμετρα βόρεια της περιοχής Tουρκέλι στη Μαύρη Θάλασσα όταν συνέβη το περιστατικό, ανέφερε το πρακτορείο.

Τα δεξαμενόπλοια Altura και Velora, που έπλεαν υπό σημαία Σιέρα Λεόνε, φέρεται να δέχτηκαν επίθεση σε κοντινή περιοχή ενώ πραγματοποιούσαν επιχείρηση μεταφοράς πλοίου με πλοίο, ανέφερε επίσης το πρακτορείο. Σκάφη της ακτοφυλακής εστάλησαν στο σημείο για βοήθεια και όλα τα μέλη του πληρώματος στα δεξαμενόπλοια αναφέρθηκαν σε καλή κατάσταση, ανέφερε η υπηρεσία.

Η Μόσχα και το Κίεβο έχουν επιτεθεί συχνά σε λιμάνια και δεξαμενόπλοια η μία της άλλης από τότε που η Ρωσία ξεκίνησε την ολοκληρωτική εισβολή της στην Ουκρανία πριν από περισσότερα από τέσσερα χρόνια.

Όλα τα μέλη του πληρώματος σε καλή κατάσταση

Πηγή

Την Τρίτη, το Ηνωμένο Βασίλειο κατέγραψε την πιο ζεστή ημέρα του Μαΐου με θερμοκρασίες που έφτασαν τους 35,1 °C στο Λονδίνο

Ένα πρωτόγνωρος καύσωνας πλήττει το Ηνωμένο Βασίλειο, καταρρίπτοντας κάθε προηγούμενο μετεωρολογικό ρεκόρ για τον μήνα Μάιο, με αποτέλεσμα να έχουν χάσει τη ζωή τους αρκετοί άνθρωποι, στην προσπάθεια τους να δροσιστούν.

Σύμφωνα με το BBC, τουλάχιστον επτά άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από πνιγμό, ανάμεσά στους οποίους είναι και ο 12χρονος Τζούνιορ Σλέιτερ, ο οποίος άφησε την τελευταία του ανάσα σε ένα ποτάμι στο Λάνκασαϊρ το απόγευμα της Τρίτης. Ένας 60χρονος άνδρας και μια 70χρονη γυναίκα έχασαν επίσης τη ζωή τους με παρόμοιο τρόπο.

Έτσι, η Royal Life Saving Society, μια βρετανική φιλανθρωπική οργάνωση για την πρόληψη του πνιγμού, εξέδωσε μια ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία δίνει οδηγίες στους πολίτες για το τι να κάνουν εάν θέλουν να κολυμπήσουν.

«Δυστυχώς, με τον καιρό να γίνεται πιο ζεστός, έχει παρατηρηθεί αύξηση στον αριθμό των πνιγμών», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Η οργάνωση προειδοποίησε όσους θέλουν να κολυμπήσουν ότι η θερμοκρασία του νερού παραμένει ακόμη πολύ χαμηλή, παρά την αύξηση της θερμοκρασίας του αέρα, ενώ τόνισε ότι το «ψυχρό σοκ»,το οποίο προκαλείται από το κρύο νερό μπορεί να δυσκολέψει τα άτομα στο κολύμπι και να κάνει πιο δύσκολη την έξοδο από το νερό.

Το ψυχρό σοκ είναι μια ακούσια φυσιολογική αντίδραση που εμφανίζεται όταν το σώμα βυθίζεται ξαφνικά στο νερό. Το σοκ αυτό προκαλεί το κλείσιμο των αιμοφόρων αγγείων στο δέρμα, γεγονός που αυξάνει την αντίσταση στη ροή του αίματος και, ως αποτέλεσμα, αναγκάζει την καρδιά να εργαστεί πιο έντονα και αυξάνει την αρτηριακή πίεση.

Σύμφωνα με την οργάνωση, οποιαδήποτε θερμοκρασία κάτω από τους 15 βαθμούς Κελσίου ορίζεται ως κρύο νερό.

Μιλώντας στο BBC την Τετάρτη το πρωί, ο Jim Bridge ειδικός σε θέματα ασφαλείας στο νερό, προέτρεψε όσους δυσκολεύονται να κολυμπήσουν μέσα στο νερό, απλά να προσπαθούν να «επιπλέουν».

Σύμφωνα με τον ίδιο, αν νιώσετε ότι δυσκολεύεστε, ενώ κολυμπάτε, κάντε τα εξής:

• Ξαπλώστε ανάσκελα στο νερό με το κεφάλι σας προς τα πίσω. Να φροντίσετε τα αυτιά σας να είναι βυθισμένα
• Χρησιμοποιείστε τα χέρια και τα πόδια σας για να σταθεροποιηθείτε
• Ηρεμήστε και αφήστε την αναπνοή σας να επανέλθει σε φυσιολογικό ρυθμό.

«Τότε και μόνο τότε, που θα έχετε συνηθίσει το νερό και η αναπνοή σας θα είναι σταθερή, μπορείτε να φωνάξετε για βοήθεια ή να συνεχίσετε το κολύμπι προς την στεριά»

Την Τρίτη, το Ηνωμένο Βασίλειο κατέγραψε την πιο ζεστή ημέρα του Μαΐου με θερμοκρασίες που έφτασαν τους 35,1 °C στο Λονδίνο, και ο υδράργυρος ξεπέρασε τους 34 °C σε άλλες περιοχές.

Πηγή

H δεξαμενή σκέψης CSIS δίνει μία «ακτινογραφία» του οπλοστασίου των ΗΠΑ και των δυσκολιών να αναπληρωθούν τα πυρομαχικά που χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο με το Ιράν

Σε μεγάλη πηγή ανησυχίας έχει αναδειχθεί η ανασύσταση των αποθεμάτων του αμερικανικού οπλοστασίου μετά από τις επιθέσεις κατά του Ιράν, σύμφωνα με τον Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (Center for Strategic and International Studies – CSIS).

Σύμφωνα με το CSIS, οι βομβαρδισμοί και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν εξάντλησε τα αποθέματα βασικών πυρομαχικών των ΗΠΑ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν επαρκή ποσότητα πυρομαχικών για κάθε πιθανό σενάριο στον πόλεμο με το Ιράν.

Ωστόσο η εξάντληση των αποθεμάτων του οπλοστασίου των ΗΠΑ μπορεί να έχει κάνει ευάλωτες τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μία ενδεχόμενη σύγκρουση στον Δυτικό Ειρηνικό. Ο χρόνος που απαιτείται για την ανασύσταση αυτών των αποθεμάτων έχει, ως εκ τούτου, καταστεί μείζον θέμα ανησυχίας.

Ο υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ δήλωσε ότι θα χρειαστούν «μήνες και χρόνια… ανάλογα με το οπλικό σύστημα» για την αναπλήρωση των αποθεμάτων των ΗΠΑ. Η ανάλυση του CSIS επιβεβαιώνει την εκτίμηση του υπουργού. Ο Πίνακας 1 παρουσιάζει τους χρόνους αναπλήρωσης για επτά βασικά πυρομαχικά που χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς κατά τη διάρκεια του πολέμου με το Ιράν και τα οποία θα χρειαστούν επίσης σε περίπτωση πολέμου στον Δυτικό Ειρηνικό. Σύμφωνα με τις τρέχουσες προβλέψεις παράδοσης:

Τα αμερικανικά αποθέματα σε πυραύλους Land Attack Missile (TLAM), το σύστημα πυραύλων αναχαίτισης THAAD (Terminal High Altitude Area Defense) και τους πυραύλους Patriot —που χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς σε αυτόν τον πόλεμο— θα χρειαστούν τρία ή περισσότερα χρόνια προκειμένου να επανέλθουν στα προπολεμικά επίπεδα.

Οι πύραυλοι Standard Missiles (SM-3 and SM-6) θα χρειαστούν περίπου δύο χρόνια προκειμένου να αντικατασταθούν τα αποθέματα, καθώς δεν χρισιμοποιήθηκαν ευρέως στην πολεμική σύγκρουσησ το Ιράν.

Οι πύραυλοι Joint Air-to-Surface Standoff Missile (JASSM) και Precision Strike Missile (PrSM) θα χρειαστούν από μερικούς μήνες έως ένα έτος για να αντικατασταθούν. Τα αποθέματα PrSM πριν τον πόλεμο ήταν χαμηλά, επειδή μόλις είχε αρχίσει να παράγεται.

Οι επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν και των συμμάχων του —καθώς και η παροχή βοήθειας στην Ουκρανία με πυραύλους Patriot— έχουν οξύνει το πρόβλημα. Εκτός από την αναπλήρωση των δικών τους αποθεμάτων, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει επίσης να ικανοποιήσουν τις παραγγελίες των συμμάχων και των εταίρων τους. Οι αποφάσεις σχετικά με τον τρόπο κατανομής της νέας παραγωγής έχουν ήδη προκαλέσει διμερείς τριβές, οι οποίες θα συνεχιστούν τα επόμενα χρόνια, καθώς η ζήτηση υπερβαίνει την προσφορά.

Η κυβέρνηση Τραμπ κατανοεί την επείγουσα ανάγκη. Οι μεγάλες προμήθειες πυρομαχικών στον αμυντικό προϋπολογισμό του προέδρου για το οικονομικό έτος 2027, ύψους 1,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, αντανακλούν αυτές τις ανησυχίες σχετικά με τα αποθέματα.

Αναμένεται ένα συμπληρωματικό νομοσχέδιο για επιπλέον κονδύλια πυρομαχικών, καθώς το Υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ επιδιώκει να αντικαταστήσει ό,τι καταναλώθηκε στην Επιχείρηση «Epic Fury» και στη συνέχεια να δημιουργήσει αποθέματα πάνω από τα προπολεμικά επίπεδα. Η κυβέρνηση έχει επίσης υπογράψει μια σειρά συμφωνιών-πλαισίων με τη βιομηχανία για την επέκταση της παραγωγικής ικανότητας πυρομαχικών, κάτι που θα μπορούσε να επιταχύνει τις μελλοντικές παραδόσεις.

Τα στοιχεία για τις παραδόσεις 7 βασικών ειδών πυρομαχικών στα αποθέματα των ΗΠΑ

Οι κόκκινες ράβδοι δείχνουν τις σωρευτικές προσθήκες στα αποθέματα των ΗΠΑ κάθε τρίμηνο, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα έγγραφα αιτιολόγησης του προϋπολογισμού. Οι έντονες κόκκινες ράβδοι υποδεικνύουν πότε προβλέπεται να παραληφθούν οι παραγγελίες του οικονομικού έτους 2027. Οι αργές παραδόσεις για τα περισσότερα είδη πυρομαχικών οφείλονται στο σχετικά χαμηλό επίπεδο χρηματοδότησης των προηγούμενων ετών.

Οι γκρι ράβδοι υποδεικνύουν τα τρέχοντα επίπεδα αποθεμάτων, με τις σκιασμένες περιοχές να αντιπροσωπεύουν τη διαφορά μεταξύ των χαμηλών και των υψηλών εκτιμήσεων.

Η πράσινη γραμμή δείχνει τον μέγιστο πιθανό ρυθμό αύξησης των αποθεμάτων. Υποθέτει ότι (1) η βιομηχανία επιτυγχάνει τους στόχους παραγωγικής ικανότητας που έχουν τεθεί στις συμφωνίες-πλαίσια, (2) η βιομηχανία στη συνέχεια παράγει σε αυτό το επίπεδο, και (3) όλες οι παραδόσεις πηγαίνουν στα αποθέματα των ΗΠΑ και όχι σε εκείνα των συμμάχων. Απεικονίζει πώς θα μπορούσε να βελτιωθεί το χρονοδιάγραμμα παραδόσεων καθώς αυξάνεται η παραγωγική ικανότητα.

Η μαύρη γραμμή αντιπροσωπεύει τα αποθέματα πυραύλων πριν από τον πόλεμο με το Ιράν το 2026. Το σημείο όπου η μαύρη γραμμή τέμνει τις στοιβαγμένες ράβδους είναι το σημείο όπου οι παραδόσεις πυραύλων ισούνται με τα προπολεμικά αποθέματα.

Χρειάζονται πολλά χρόνια για την αντικατάσταση τους

Πύραυλοι Tomahawk

Η προμήθεια πυραύλων Tomahawk ανήλθε κατά μέσο όρο σε 86 πυραύλους τα τελευταία 10 οικονομικά έτη (Ο.Ε. 15–Ο.Ε. 26), με τις περισσότερες παραγγελίες να προέρχονται από το Πολεμικό Ναυτικό. Ενώ ο στόχος της Raytheon είναι να διαθέτει την ικανότητα παραγωγής περισσότερων από 1.000 πυραύλων Tomahawk ετησίως, ο πρόσφατος ετήσιος ρυθμός παραγωγής είναι μικρότερος από 200, λόγω των περιορισμένων παραγγελιών του παρελθόντος.

Οι υπάρχουσες παραγγελίες θα αρχίσουν να αντικαθιστούν τους περισσότερους από 1.000 Tomahawk που καταναλώθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου με το Ιράν, αλλά δεν θα είναι αρκετές για να αποκαταστήσουν πλήρως τα αποθέματα στα προπολεμικά επίπεδα.

Το Πολεμικό Ναυτικό ζήτησε 785 Tomahawk στον προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2027 — μια τεράστια αύξηση σε σχέση με τα προηγούμενα έτη. Με βάση τις τρέχουσες προβλέψεις παράδοσης του Υπουργείου Πολέμου, αυτοί οι πύραυλοι θα αρχίσουν να φτάνουν στα αποθέματα των ΗΠΑ τον Μάρτιο του 2030, μετά από 34 μήνες χρόνου παραγωγής. Τα αποθέματα των ΗΠΑ θα αντικαταστήσουν τους TLAM που εκτοξεύθηκαν εναντίον του Ιράν μέχρι τα τέλη του 2030.

Πρέπει επίσης να ολοκληρωθούν και οι παραγγελίες των συμμάχων. Σύμφωνα με πληροφορίες, η παράδοση των 400 πυραύλων που προορίζονται για την Ιαπωνία ενδέχεται να καθυστερήσει, καθώς το Υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ δίνει προτεραιότητα στην ανασύσταση των αμερικανικών αποθεμάτων, παρότι ένα ιαπωνικό αντιτορπιλικό ολοκλήρωσε πρόσφατα τις απαιτούμενες τροποποιήσεις. Η Αυστραλία αγόρασε επίσης περισσότερους από 200 και η Ολλανδία 175.

THAAD

Η μεγάλη αίτηση προμήθειας στον προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2027 αντανακλά την επείγουσα ανάγκη ανασύστασης των αποθεμάτων THAAD μετά την εκτεταμένη επιχειρησιακή χρήση τους στις επιχειρήσεις «Epic Fury» και «Midnight Hammer».

Τα έγγραφα του προϋπολογισμού των προηγούμενων ετών προέβλεπαν μηδενικές παραδόσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μεταξύ Αυγούστου 2023 και Απριλίου 2027, μετά την οποία θα άρχιζαν να φτάνουν οι πύραυλοι που αγοράστηκαν κατά το οικονομικό έτος 2021. Τα επικαιροποιημένα χρονοδιαγράμματα στα στοιχεία του οικονομικού έτους 2027 δείχνουν ότι οι παλαιότερες παραγγελίες έχουν ήδη παραδοθεί, ενώ οι προμήθειες του οικονομικού έτους 2025 έχουν προγραμματιστεί να παραδοθούν καθ’ όλη τη διάρκεια του 2026. Για να αντιμετωπιστεί η βραχυπρόθεσμη έλλειψη, οι παραδόσεις προφανώς αναδιατάχθηκαν ώστε να δοθεί προτεραιότητα στις ανάγκες των ΗΠΑ έναντι εκείνων των συμμάχων και των εταίρων.

Ο αμερικανικός στρατός έχει ζητήσει 857 THAAD για το οικονομικό έτος 2027. Οι παραδόσεις τους, που προβλέπεται να ξεκινήσουν στα μέσα του 2029, θα ολοκληρώσουν την αντικατάσταση των πυραύλων που χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο με το Ιράν έως το τέλος του ημερολογιακού έτους 2029.

Τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης που αναφέρονται στα έγγραφα του προϋπολογισμού υποδηλώνουν ότι η παραγωγή των THAAD βρίσκεται επί του παρόντος στο επίπεδο των 96 πυραύλων ετησίως. Με την προσθήκη νέων εγκαταστάσεων και εξοπλισμού, η Lockheed Martin σχεδιάζει να αυξήσει την παραγωγική της ικανότητα στα 400 ετησίως, μια αύξηση που είναι απαραίτητη για την κάλυψη των μεγάλων παραγγελιών των ΗΠΑ και των συμμάχων τους.

Οι παραγγελίες από συμμάχους περιλαμβάνουν παραγγελία της Σαουδικής Αραβίας για 360 αναχαιτιστικά το 2017, η οποία έχει εκπληρωθεί εν μέρει, και μια αγορά 96 πυραύλων από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα το 2022. Επίσης αναμένονται επιπλέον παραγγελίες, καθώς η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα εξάντλησαν μεγάλο μέρος των αποθεμάτων τους για την άμυνα τους ενάντια στους ιρανικούς πυραύλους κατά την αρχική εκστρατεία.

Patriot

Οι παραδόσεις του Patriot θέτουν ένα δίλημμα για τις Ηνωμένες Πολιτείες λόγω της ανάγκης να αναπληρώσουν τα δικά τους αποθέματα, να βοηθήσουν την Ουκρανία να αμυνθεί ενάντια στις ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις και να καλύψουν τις ανάγκες 17 άλλων χωρών που χρησιμοποιούν τους συγκεκριμένους πυραύλους.

Η τρέχουσα παραγωγή της τελευταίας παραλλαγής των πυραύλων— PAC-3 Missile Segment Enhancement (MSE) — κυμαίνεται γύρω από τον βασικό ρυθμό των 650 αναχαιτιστικών πυραύλων ετησίως. Περίπυο οι μισές παραδόσεις προορίζονται για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις υπόλοιπες για συμμάχους και εταίρους. Ο αυξημένος ετήσιος ρυθμός παραγωγής με τα υπάρχοντα εργαλεία και εγκαταστάσεις είναι 2.000. Η Lockheed σκοπεύει να αυξήσει την παραγωγή σε αυτό το επίπεδο.

Δεδομένου ότι οι προμήθειες των ΗΠΑ την τελευταία δεκαετία ανήλθαν κατά μέσο όρο σε 225 πυραύλους ετησίως, οι παραδόσεις από τα προηγούμενα έτη δεν θα αρκούν για την πλήρη κάλυψη των αναγκών. Για τον σκοπό αυτό, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να περιμένουν για τους 3.203 πυραύλους Patriot που έχουν ζητηθεί στον προϋπολογισμό του στρατού για το οικονομικό έτος 2027. Η παράδοση αυτών των πυραύλων προβλέπεται να ξεκινήσει τον Μάιο του 2029.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να αποστέλλουν στην Ουκρανία πυραύλους Patriot, μεταξύ άλλων όπλων και πυρομαχικών. Οι πύραυλοι για τους οποίους έχουν συναφθεί συμβάσεις στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας για την Ασφάλεια της Ουκρανίας (Ukraine Security Assistance Initiative) κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Μπάιντεν παραδίδονται στην Ουκρανία καθώς κατασκευάζονται.

Ο Κατάλογος Προτεραιότητας Αναγκών της Ουκρανίας (PURL), ένας νέος μηχανισμός βάσει του οποίου τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ πληρώνουν για όπλα που βρίσκονται στα αποθέματα των ΗΠΑ, έχει οδηγήσει σε βραχυπρόθεσμη αύξηση των παραδόσεων Patriot στην Ουκρανία. Και οι δύο μηχανισμοί παράδοσης ενδέχεται να επηρεαστούν από τις προσπάθειες της κυβέρνησης Τραμπ να δώσει προτεραιότητα στις ανάγκες των ΗΠΑ, με τις μελλοντικές παραδόσεις προς την Ουκρανία να αναβάλλονται.

Άλλοι σύμμαχοι περιμένουν επίσης παραδόσεις Patriot. Από το 2020, οι σύμμαχοι και οι εταίροι των ΗΠΑ έχουν αγοράσει σχεδόν 1.900 αναχαιτιστικά MSE και περισσότερα από 700 παλαιότερων εκδόσεων, όπως τα PAC-2 και τα Guidance Enhanced Missile-Tactical (GEM-T).

Χρειάζονται αρκετά χρόνια για την αντικατάσταση των SM-3 και SM-6

Οι πύραυλοι αναχαίτισης που εκτοξεύονται από πλοία, οι SM-3 και SM-6 έχουν χρησιμοποιηθεί λιγότερο σε σύγκριση με τα συστήματα εκτόξευσης από ξηρά. Μια έκθεση του CNN που επικαλείται πηγές του Υπουργείου Πολέμου των ΗΠΑ ανέφερε ότι η πραγματική χρήση των πυραύλων Standard Missile στην Επιχείρηση Epic Fury ήταν πιο κοντά στις χαμηλότερες εκτιμήσεις της μελέτης απογραφής πυρομαχικών του CSIS.

Αυτή η χαμηλότερη χρήση αντανακλά την πιο απομακρυσμένη θέση των ναυτικών δυνάμεων των ΗΠΑ —στην Αραβική Θάλασσα και την Ανατολική Μεσόγειο— και τη μικρή εμβέλεια των ιρανικών πυρών, με το μεγαλύτερο μέρος τους να στρέφεται κατά των κρατών του Κόλπου. Κανένα πολεμικό πλοίο ικανό να εκτοξεύει αυτούς τους αναχαιτιστικούς πυραύλους αεράμυνας δεν επιχειρούσε εντός του Περσικού Κόλπου πριν από την κατάπαυση του πυρός.

Οι συγκεκριμένοι τύποι πυραύλων απαιτούν μεγάλο χρονικό διάστημα για την κατασκευή τους. Η Υπηρεσία Αντιπυραυλικής Άμυνας και το Πολεμικό Ναυτικό ζήτησαν μεγάλες ποσότητες στον προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2027: 78 πυραύλους SM-3 Block IB, 136 πυραύλους SM-3 Block IIA και 540 πυραύλους SM-6. Οι παραδόσεις αυτών των παραγγελιών θα ξεκινήσουν σε 36 έως 39 μήνες, μόλις το Κογκρέσο εγκρίνει τις σχετικές πιστώσεις. Λόγω του μικρού όγκου των προηγούμενων παραγγελιών, τα αποθέματα δεν θα επανέλθουν στα προπολεμικά επίπεδα πριν από τις αρχές του 2029, παρά τη σχετικά χαμηλή χρήση τους κατά τη διάρκεια της εκστρατείας.

Τα πυρομαχικά που χρειάζονται μήνες για την αντικατάσταση

JASSM

Οι αμερικανικές δυνάμεις ξεκίνησαν αυτή την εκστρατεία με ένα σημαντικό απόθεμα σε βλήματα αέρος – εδάφους μεγάλου βεληνεκούς JASSM. Η Πολεμική Αεροπορία έχει προμηθευτεί μεγάλες ποσότητες αυτών των πυραύλων μακράς εμβέλειας από τη δεκαετία του 2000 — κατά μέσο όρο, σχεδόν 500 ετησίως την τελευταία δεκαετία. Για την παράδοση αυτών των παραγγελιών, η τρέχουσα παραγωγή φαίνεται να βρίσκεται ήδη σε ρυθμό αύξησης, σε αντίθεση με τα άλλα πυρομαχικά.

Επιπλέον, ο πύραυλος δεν χρησιμοποιήθηκε σε επιχειρήσεις μέχρι το 2018. Έτσι, ενώ καταναλώθηκαν πάνω από 1.100 JASSM, τα αποθέματα των ΗΠΑ θα αναπληρωθούν αρκετά γρήγορα καθώς παραδίδονται οι προηγούμενες παραγγελίες.

Τα τελευταία πέντε χρόνια, οι σύμμαχοι των ΗΠΑ έχουν παραγγείλει σχεδόν 1.200 πυραύλους JASSM, μεταξύ των οποίων 821 από την Πολωνία και 120 από τις Κάτω Χώρες.

Πύραυλος ακριβείας (Precision Strike Missile)

Το απόθεμα πυραύλων PrSM ήταν μικρό στην αρχή αυτής της εκστρατείας, επειδή ο Στρατός έλαβε έγκριση για πλήρη παραγωγή και ανάπτυξη μόλις τον περασμένο Ιούλιο. Κατά συνέπεια, η χρήση τους ήταν περιορισμένη —αν και εξαιρετικά αποτελεσματική— και η αναπλήρωση των δαπανών θα διαρκέσει μόνο λίγους μήνες.

Οι μεγάλες παραγγελίες προμηθειών των τελευταίων ετών —καθώς και η προβλεπόμενη αγορά για το οικονομικό έτος 2027— διατηρούν την παραγωγή στο προβλεπόμενο επίπεδο αυξημένης παραγωγικής ικανότητας. Όλες οι παραδόσεις θα κατευθυνθούν προς το οπλοστάσιο των ΗΠΑ προς το παρόν. Αν και το βασικό μοντέλο PrSM έχει εγκριθεί για εξαγωγή στην Αυστραλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, δεν έχει ακόμη γίνει καμία ανακοίνωση σχετικά με πωλήσεις στο εξωτερικό.

Η σημείωση για την εκτίμηση παραδόσεων πυρομαχικών

Τα αποθέματα πυρομαχικών είναι απόρρητα και ορισμένα χρονοδιαγράμματα παράδοσης δεν είναι διαθέσιμα. Ωστόσο, υπάρχουν επαρκείς δημόσιες πληροφορίες για την εκπόνηση εκτιμήσεων με την απαιτούμενη ακρίβεια, ώστε να τροφοδοτηθεί η πολιτική συζήτηση, σύμφωνα με το CSIS.

Οι εκτιμήσεις του CSIS σχετικά με το πότε τα πυρομαχικά θα εισέλθουν στο αμερικανικό οπλοστάσιο βασίστηκαν κυρίως σε δύο στοιχεία: τον ρυθμό παραγωγής και τον χρόνο παράδοσης των προμηθειών. Το Υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ παρέχει τρεις διαφορετικούς ρυθμούς παραγωγής στα ετήσια υλικά του προϋπολογισμού:

Ελάχιστος ρυθμός διατήρησης (MSR): Ο ρυθμός που απαιτείται για τη διατήρηση μιας συνεχούς παραγωγικής διαδικασίας.

Οικονομικός ρυθμός παραγωγής («1-8-5»): μία βάρδια οκτώ ωρών την ημέρα, πέντε ημέρες την εβδομάδα.

Μέγιστος ρυθμός παραγωγής («Max»): δυνατότητα κάλυψης αυξημένης ζήτησης μέσω πολλαπλών βαρδιών με «υφιστάμενο εξοπλισμό ή εξοπλισμό του προηγούμενου έτους».

Ακόμη και αν χρησιμοποιούνται οι υπάρχουσες εγκαταστάσεις, η επίτευξη αυξημένης παραγωγικής ικανότητας είναι δαπανηρή και χρονοβόρα, καθώς απαιτεί την πρόσληψη επιπλέον προσωπικού και την επίλυση των εμποδίων στην εφοδιαστική αλυσίδα. Το πρόγραμμα παραγωγής που παρουσιάζεται στον προϋπολογισμό P-21 του Υπουργείου Πολέμου δίνει μια εικόνα του πού βρίσκονται οι τρέχοντες ρυθμοί παραγωγής μεταξύ του MSR και του ρυθμού αύξησης για μεμονωμένα συστήματα.

Οι ανακρίβειες στις αναφορές μεταξύ των οπλικών συστημάτων περιπλέκουν την ανάλυση. Τα βιβλία αιτιολόγησης παραλείπουν επίσης γενικά τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης για πυραύλους που προμηθεύονται μέσω συμφιλίωσης. Αυτό προσθέτει περαιτέρω αβεβαιότητα στην αξιολόγηση των προμηθειών του οικονομικού έτους 2027, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης για πυραύλους περιλαμβάνεται στο αίτημα συμφιλίωσης. Όπου δεν υπήρχαν διαθέσιμα δεδομένα, τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης εκτιμήθηκαν χρησιμοποιώντας τους πιο πρόσφατους χρόνους παράδοσης προμηθειών, σε συνδυασμό με τα όρια παραγωγικής ικανότητας.

Οι συμφωνίες-πλαίσιο μεταξύ της κυβέρνησης Τραμπ και του κλάδου έχουν θέσει φιλόδοξους στόχους παραγωγικής ικανότητας, οι οποίοι θα μπορούσαν να αυξήσουν σημαντικά τις παραδόσεις τα επόμενα πέντε έως επτά χρόνια, καθώς θα τεθούν σε λειτουργία νέες εγκαταστάσεις. Ωστόσο, η παραγωγική ικανότητα δεν ισοδυναμεί με την πραγματική παραγωγή. Για να απεικονιστεί η πιθανή αύξηση της παραγωγής, η καμπύλη «μέγιστο δυναμικό απόθεμα, με αύξηση βάσει συμφωνίας-πλαισίου» στην παρούσα ανάλυση —που απεικονίζεται με πράσινο χρώμα— μοντελοποιείται ως ετήσια γραμμική αύξηση από την τρέχουσα παραγωγική ικανότητα έως τους δηλωμένους στόχους του κλάδου.

Ο χρόνος προμήθειας αναφέρεται στον αριθμό των μηνών που απαιτούνται από τη στιγμή που το Κογκρέσο εγκρίνει τα κονδύλια έως την παράδοση των πυραύλων. Όπως δείχνει το Σχήμα 8, αυτός ο χρόνος μπορεί να χωριστεί σε τρία μέρη:

Διοικητικός χρόνος προμήθειας: Μετρά τον χρόνο που μεσολαβεί μεταξύ της έγκρισης των κονδυλίων και της υπογραφής της σύμβασης. Αφού το Κογκρέσο εγκρίνει τα κονδύλια, χρειάζονται αρκετοί μήνες για να διαπραγματευτεί και να υπογράψει το Υπουργείο Άμυνας (DOD) μια σύμβαση με εταιρείες του τομέα της άμυνας. Οι πολυετείς προμήθειες αποσκοπούν στη μείωση αυτού του χρόνου.

Χρόνος παράδοσης παραγωγής: Μετρά το χρονικό διάστημα μεταξύ της ανάθεσης της σύμβασης και της πρώτης παράδοσης. Ο χρόνος παράδοσης επιμηκύνεται όταν η ζήτηση υπερβαίνει τη δυναμικότητα του αναδόχου ή όταν οι παραδόσεις προς συμμάχους και εταίρους πραγματοποιούνται διαδοχικά μεταξύ των παραδόσεων προς τις ΗΠΑ.

Χρόνος παραγωγής ολόκληρης της παρτίδας: Οι προμήθειες ενός συγκεκριμένου έτους παραδίδονται σε διάστημα αρκετών μηνών. Μετρά το χρονικό διάστημα μεταξύ της πρώτης και της τελευταίας παράδοσης, το οποίο συνήθως είναι μικρότερο των 12 μηνών.

Για παράδειγμα, τα JASSM που προμηθεύονται στο πλαίσιο του προϋπολογισμού του οικονομικού έτους 2027 προβλέπεται να τεθούν σε σύμβαση έξι μήνες μετά την έναρξη του οικονομικού έτους (διοικητικός χρόνος παράδοσης). Ο πρώτος πύραυλος αυτής της παρτίδας αναμένεται να παραδοθεί 36 μήνες μετά την υπογραφή της σύμβασης (χρόνος παραγωγής). Θα χρειαστούν άλλοι 11 μήνες μέχρι να παραδοθούν όλοι οι πύραυλοι (παραγωγή παρτίδας).

Το μέλλον των αποθεμάτων πυρομαχικών

Η χρηματοδότηση για την προμήθεια επιπλέον πυρομαχικών ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Μπάιντεν και επιταχύνθηκε υπό την κυβέρνηση Τραμπ. Το Κογκρέσο έχει υποστηρίξει αυτή τη χρηματοδότηση, γεγονός που αντανακλά τη διακομματική συναίνεση επί του θέματος. Ως αποτέλεσμα, το πρόβλημα σήμερα δεν είναι τα χρήματα, αλλά ο χρόνος. Χρειάζεται χρόνος για την επέκταση της παραγωγικής ικανότητας και την κατασκευή αυτών των πολύπλοκων συστημάτων.

Έτσι, θα υπάρχει ένα παράθυρο ευπάθειας για αρκετά χρόνια έως ότου τα αποθέματα επιστρέψουν στα προηγούμενα επίπεδά τους και άλλα αρκετά χρόνια πριν φτάσουν στα επίπεδα που επιθυμούν οι σχεδιαστές πολέμου. Το Υπουργείο Άμυνας θα πρέπει να καταρτίσει σχέδια για την αντιμετώπιση αυτού του κενού. Ορισμένα πυρομαχικά θα μπορούσαν να αντικατασταθούν, αλλά αυτό συνεπάγεται συμβιβασμούς. Τα εναλλακτικά πυρομαχικά επίγειας επίθεσης, για παράδειγμα, είναι μικρού ή μεσαίου βεληνεκούς και αυξάνουν την ευπάθεια των πλατφορμών εκτόξευσης. Τα εναλλακτικά συστήματα αντιμετώπισης drones είναι ακριβά.

Ωστόσο, η κατάσταση στον Δυτικό Ειρηνικό δεν είναι εντελώς ζοφερή. Ο κόσμος έχει δει τη μεγάλη ικανότητα των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων όχι μόνο στη σύγκρουση με το Ιράν, αλλά και σε επιχειρήσεις κατά της Βενεζουέλας και των Χούτι. Η Κίνα έχει πλήρη επίγνωση ότι δεν διαθέτει πρόσφατη εμπειρία μάχης και ότι είχε κακή απόδοση στον τελευταίο πόλεμο της — εναντίον του Βιετνάμ το 1979. Αυτή η διαφορά στην εμπειρία μπορεί να διατηρήσει την αποτροπή έως ότου αποκατασταθούν τα αποθέματα πυρομαχικών.

Πηγή

Πρώην αξιωματούχος της CIA έκλεψε ράβδους χρυσού αξίας 40 εκατομμυρίων δολαρίων από την υπηρεσία. Ο πρώην ανώτερος υπάλληλος, ο οποίος διατηρούσε τον χρυσό στο σπίτι του στη Βιρτζίνια, κατηγορείται επίσης ότι ψεύδεται σχετικά με το στρατιωτικό και εκπαιδευτικό του υπόβαθρο

Ένας πρώην αξιωματούχος της CIA κατηγορείται ότι έκλεψε 303 ράβδους χρυσού αξίας άνω των 40 εκατομμυρίων δολαρίων από την υπηρεσία κατασκοπείας και τις αποθήκευσε στην κατοικία του στη Βιρτζίνια, σύμφωνα με αξιωματούχους των ΗΠΑ. Οι εισαγγελείς λένε ότι ο Ντέιβιντ Ρας από τη Βιρτζίνια, ο οποίος περιγράφεται σε ποινική μήνυση ως πρώην ανώτερο στέλεχος με άκρως απόρρητη άδεια ασφαλείας, παραπλάνησε επίσης τους ανωτέρους του σχετικά με την εκπαίδευση και τη στρατιωτική του θητεία

Ο Ρας συνελήφθη την περασμένη εβδομάδα και κατηγορήθηκε για κλοπή δημόσιου χρήματος. Η δικηγόρος του, Τζέσικα Καρμάικλ, αρνήθηκε να σχολιάσει.
Ενώ πολλά στοιχεία για την υπόθεση παραμένουν άγνωστα, εγείρονται ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα των ελέγχων ιστορικού του Ρας από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, καθώς και για το πώς φέρεται να κατάφερε να πείσει τους ανωτέρους του να του εμπιστευτούν δεκάδες εκατομμύρια δολάρια σε χρυσό και μεγάλα ποσά ξένου συναλλάγματος.

Ο Ρας είπε ότι τα κεφάλαια προορίζονταν για «έξοδα που σχετίζονται με την εργασία», σύμφωνα με ένορκη βεβαίωση που κατατέθηκε στο Περιφερειακό Δικαστήριο των ΗΠΑ για την Ανατολική Περιφέρεια της Βιρτζίνια. Αμερικανός πρώην αξιωματούχος που γνωρίζει το θέμα, μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας για να περιγράψει μια έρευνα που βρίσκεται σε εξέλιξη, δήλωσε ότι ο Ρας εργαζόταν για τη Διεύθυνση Επιστήμης και Τεχνολογίας της CIA, η οποία αναπτύσσει εργαλεία υψηλής τεχνολογίας για τις αποστολές κατασκοπείας της υπηρεσίας.

Εκπρόσωποι της CIA και του FBI ανέφεραν σε κοινή δήλωση ότι, στις 19 Μαΐου, το FBI «συνέλαβε ένα άτομο μετά από παραπομπή από την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών. Αφού μια εσωτερική έρευνα της CIA εντόπισε πιθανές παραβιάσεις του νόμου, ο διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, παρέπεμψε τις πληροφορίες στο FBI για έρευνα επιβολής του νόμου». «Το FBI συνεργάζεται στενά με τους εταίρους μας στη CIA και το Υπουργείο Δικαιοσύνης καθώς συνεχίζουμε να διερευνούμε πλήρως αυτό το θέμα», ανέφερε η δήλωση.

Η ένορκη κατάθεση ενός ειδικού πράκτορα του FBI ανέφερε ότι ο Ρας υπέβαλε πολλά αιτήματα για χρυσό και μετρητά μεταξύ Νοεμβρίου και Μαρτίου. Μια επακόλουθη έρευνα στο κυβερνητικό του γραφείο αποκάλυψε ότι μόνο ένα μέρος του ποσού ήταν αποθηκευμένο εκεί. Η CIA δεν μπόρεσε να εντοπίσει τις ράβδους χρυσού ή τα υπόλοιπα νομίσματα. Το FBI εκτέλεσε ένταλμα έρευνας στο σπίτι του Ρας στις 18 Μαΐου.

«Κατά τη διάρκεια της έρευνας, πράκτορες του FBI κατέσχεσαν περίπου 303 ράβδους χρυσού, καθεμία από τις οποίες ζυγίζει περίπου ένα κιλό. Με βάση την τρέχουσα τιμή του χρυσού, η εκτιμώμενη αξία του χρυσού υπερβαίνει τα 40 εκατομμύρια δολάρια», αναφέρει η ένορκη κατάθεση. Το FBI κατέσχεσε επίσης περίπου 2 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά. «Τελικά, πράκτορες του FBI κατέσχεσαν περίπου 35 πολυτελή ρολόγια, πολλά από τα οποία ήταν μάρκας Rolex», αναφέρει η ένορκη κατάθεση.

Ο Ρας παραιτήθηκε του δικαιώματός του σε προκαταρκτική ακρόαση. Κρατείται από την Υπηρεσία Στρατιωτικών Δικηγόρων των ΗΠΑ. Η ακρόαση για την κράτησή του έχει προγραμματιστεί για τις 5 Ιουνίου. Οι υπάλληλοι των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών υπόκεινται κανονικά σε αυστηρούς ελέγχους ιστορικού, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης, της προηγούμενης απασχόλησης, των ταξιδιών και των προσωπικών τους σχέσεων.

Ο Ρας φέρεται να παραπλάνησε επίσης τη CIA — στην οποία φαίνεται να εντάχθηκε γύρω στο 2009 — σχετικά με τα πτυχία του και τη στρατιωτική του ιδιότητα. Ο Ρας, σύμφωνα με το έγγραφο, ισχυρίστηκε ότι είχε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο Κλέμσον και μεταπτυχιακό από το Πολυτεχνικό Ινστιτούτο Ρενσελάρ. Μια έρευνα του FBI δεν βρήκε κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι ο Ρας φοίτησε ποτέ σε κάποιο από τα δύο ιδρύματα, ούτε κανένα στοιχείο που να υποστηρίζει τον ισχυρισμό του ότι ήταν πιλότος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.

Ενώ ο Ρας αποστρατεύτηκε τιμητικά από το Ναυτικό το 2015, συνέχισε να ισχυρίζεται ότι ήταν στο Εφεδρικό Σώμα του Ναυτικού, αναφέρει η ένορκη κατάθεση.
«Από την τιμητική απόλυσή του τον Φεβρουάριο του 2015, ο Ρας έχει ζητήσει 744 ώρες στρατιωτικής άδειας στο επίσημο φύλλο καταγραφής του χρόνου εργασίας του, που αντιπροσωπεύουν περίπου 77.000 δολάρια σε αποζημίωση», αναφέρει.

Πηγή

«Ήταν ένας υπέροχος ελέφαντας», δήλωσε ο προσωρινός διευθυντής του ζωολογικού κήπου του Μπρονξ, Κρεγκ Πάιπερ

Η Happy, ένας θηλυκός ελέφαντας του ζωολογικού κήπου του Μπρονξ που προσέφερε στους ερευνητές νέες γνώσεις σχετικά με τη συμπεριφορά σχετικά με την αυτογνωσία αυτών των μεγάλων θηλαστικών, υποβλήθηκε σε ευθανασία σε ηλικία 55 ετών, λόγω προβλημάτων υγείας.

Ο αγαπητός και παγκοσμίως γνωστός ασιατικός ελέφαντας υποβλήθηκε σε ευθανασία την Τρίτη στον ζωολογικό κήπο που αποτέλεσε το σπίτι του για σχεδόν μισό αιώνα. Φροντιστές του ζωολογικού κήπου ανακοίνωσαν ότι Η Happy χρειάστηκε να θανατωθεί, επειδή έπασχε από κάποιες ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία. Τις τελευταίες εβδομάδες, τα συμπτώματα των ασθενειών αυτών επιταχύνθηκαν και Η Happy παρουσίασε προβλήματα στη λειτουργία των νεφρών και του ήπατος τς

Η νεκροψία αποκάλυψε ότι η Happy έπασχε επίσης από αρθρίτιδα και είχε μεγάλους, μη χειρουργήσιμους όγκους στη μήτρα της, οι οποίοι ήταν αδύνατο να διαγνωσθούν, ανέφερε στην ανακοίνωσή του, ο ζωολογικός κήπος.

«Ήταν ένας υπέροχος ελέφαντας», δήλωσε ο προσωρινός διευθυντής του ζωολογικού κήπου, Κρεγκ Πάιπερ, στο Associated Press. «Υπηρέτησε ως μια εξαιρετική “πρέσβης” για τα δικαιώματα των ελεφάντων και τη διατήρησή τους».

Μετά το θάνατο της Happy, η 57χρονη Patty είναι ο τελευταίος ελέφαντας που εκτίθεται στο Μπρονξ, καθώς πριν από 20 χρόνια ο φορέας που διαχειρίζεται τον ζωολογικό κήπο, το Wildlife Conservation Society, αποφάσισε να μην φέρει καινούργιους.

Η εκπληκτική ιστορία της Happy

Γεννημένη στην άγρια φύση της Ασίας, η Happy μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ όταν ήταν μόλις 1 έτους. Πήρε το όνομά της από έναν χαρακτήρα της ταινίας «Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι» πριν φτάσει στο ζωολογικό κήπο το 1977.

Η Happy είχε στενή σχέση με τους φροντιστές της και ήταν εύκολο να συνεργαστούν μαζί της, παρακινώντας την με τις αγαπημένες της λιχουδιές, δήλωσε στο Associated Press ο Κιθ Λοβέτ, υπεύθυνος των προγραμμάτων εκπαίδευσης των ζώων του ζωολογικού κήπου. «Κάποιες φορές έκρυβε λιχουδιές στο αυτί της, για να τις φάει αργότερα», είπε από την πλευρά του ο προσωρινός διευθυντής του ζωολογικού κήπου, Κρεγκ Πάιπερ.

Το 2005, η Happy βοήθησε τους ερευνητές να φτάσουν σε μια απίστευτη ανακάλυψη – οι ελέφαντες μπορούν να αναγνωρίζουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη — ένα σημάδι αυτογνωσίας που παρατηρείται μόνο σε λίγα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Κατά τη διάρκεια ενός πειράματος, η Happy κοίταξε την αντανάκλασή της και ακουμπούσε επανειλημμένα ένα σημείο στον καθρέφτη με την προβοσκίδα της.

Η Happy ζούσε μαζί με άλλους ελέφαντες μέχρι που ο σύντροφός της πέθανε το 2006. Στη συνέχεια, η Happy ζούσε ξεχωριστικά από την Patty και έναν τρίτο ελέφαντα, που ονομαζόταν Maxine, λόγω ανησυχίας ότι δεν θα τα πήγαιναν καλά μεταξύ τους, αν και ο Λοβέτ είπε ότι τα ζώα μπορούσαν να δουν, να μυρίσιυν και να αγγίξουν το ένα το άλλο πάνω από ένα διαχωριστικό. Η Maxine πέθανε το 2018.

Οι υπεύθυνοι του ζωολογικού κήπου δήλωσαν ότι ο μέσος όρος ζωής των ασιατικών ελεφάντων στους ζωολογικούς κήπους των ΗΠΑ είναι περίπου 45 χρόνια. Ο μέσος όρος ζωής τους στη φύση είναι πιο δύσκολο να προσδιοριστεί.

Η μήνυση ακτιβιστών κατά του ζωολογικού κήπου

Εδώ και χρόνια, οι ζωολογικοί κήπου που έχουν ως έκθεμα ελέφαντες έχουν δεχτεί έντονη κριτική. Ορισμένοι ειδικοί έχουν υποστηρίξει ότι οι αστικοί ζωολογικοί κήποι είναι πολύ μικροί για πλάσματα που διανύουν μεγάλες αποστάσεις στη φύση, όπως οι ελέφαντες. Από την πλευρά τους, ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων έχουν υποστηρίξει ότι οι περίφραξεις των ζωολογικών κήπων δεν ήταν κατάλληλος χώρος για ελέφαντες.

Έτσι, ορισμένοι ζωολογικοί κήποι κατάργησαν σταδιακά τις εκθέσεις τους και έστειλαν τους ελέφαντες που είχαν σε καταφύγια, αν και άλλοι ζωολογικοί κήποι παραμένουν προσηλωμένοι στη διατήρηση και την αναπαραγωγή τους, υποστηρίζοντας ότι συμβάλλουν στο να διατηρείται το ενδιαφέρον του κοινού για τη διάσωση της άγριας ζωής.

Μια ομάδα ακτιβιστών, η Nonhuman Rights Project, μήνυσε τον ζωολογικό κήπο του Μπρονξ το 2018, ζητώντας να αναγνωριστεί η Happy ως «πρόσωπο» για νομικούς σκοπούς και να μεταφερθεί σε ένα μεγάλο καταφύγιο ζώων.

Επικαλούμενη μια αρχή που χρησιμοποιείται για να αμφισβητηθεί η νομιμότητα της φυλάκισης ενός «ατόμου», η ομάδα ακτιβιστών δήλωσε ότι η Happy ήταν «ένα εξαιρετικά γνωστικά πολύπλοκο και αυτόνομο μη ανθρώπινο ον» που στερείται την ελευθερία της και υποφέρει από το να είναι κλεισμένη σε μια έκθεση χωρίς άλλους ελέφαντες.

Ωστόσο, οι υπεύθυνοι του ζωολογικού κήπου δήλωσαν ότι η Happy δεχόταν την απαραίτητη φροντίδα και είχε ειδικό χώρο για κολύμπι, αναζήτηση τροφής και άλλες φυσικές δραστηριότητες των ελεφάντων. Η απομάκρυνσή της από το μακροχρόνιο σπίτι της θα μπορούσε να της προκαλέσει βλάβη, είχε υποστηρίξει τότε ο ζωολογικός κήπος.

Το ανώτατο δικαστήριο της Νέας Υόρκης απέρριψε τελικά την αίτηση των ακτιβιστών, με πλειοψηφία 5-2. Το ανώτατο δικαστήριο του Κολοράντο εξέδωσε αργότερα παρόμοια απόφαση σχετικά με πέντε ελέφαντες που ζούσαν σε έναν ζωολογικό κήπο της περιοχής.

Η Happy πέρασε τις τελευταίες εβδομάδες της, κατόπιν δικής της επιλογής, εντός του περιβόλου της, εξήγησε ο Πάιπερ.

Επίσης, η Patty είναι καλά στην υγεία της, ανέφερε ο ζωολογικός κήπος.

Η Wildlife Conservation Society δήλωσε το 2006 ότι, μόλις μείνει μόνο ένας ελέφαντας, το ζώο θα μπορούσε να μεταφερθεί σε άλλο ζωολογικό κήπο, αν οι συνθήκες το επέτρεπαν. Ο Πάιπερ είπε ότι ο ζωολογικός κήπος θα είναι «πολύ προσεκτικός» όταν θα εξετάσει το ενδεχόμενο να μετακινήσει την Patty από το σπίτι της.

Πηγή

Το Ιράν θα αποτελεί πρόκληση για τις ΗΠΑ και μετά τη λήξη της θητείας του Ντόναλντ Τραμπ, σημειώνει το CNN. Η επαναστατική ιδεολογία της ίδιας της Ισλαμικής Δημοκρατίας εμποδίζει οποιαδήποτε διπλωματική πρόοδο και εγκαινιάζει διαρκώς έναν φαύλο κύκλο αντιπαράθεσης, προσωρινής αποκλιμάκωσης και νέας αντιπαράθεσης

Με ή χωρίς συμφωνία, το Ιράν θα αποτελεί πρόκληση για τις ΗΠΑ και μετά τη λήξη της θητείας του Ντόναλντ Τραμπ, σημειώνει ο Μπρετ ΜακΓκερκ αναλυτής παγκόσμιων υποθέσεων του CNN, ο οποίος υπηρέτησε σε ανώτερες θέσεις εθνικής ασφάλειας υπό τους προέδρους Τζορτζ Μπους του νεότερου, Μπαράκ Ομπάμα, Ντόναλντ Τραμπ και Τζο Μπάιντεν.

Λίγο αφότου προσγειώθηκε στη Βαγδάτη για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2004 θυμάται ο ΜακΓκερκ, οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών υπέκλεψαν μια επιστολή από τον Αϊμάν αλ-Ζαουάχρι, βοηθό του Οσάμα μπιν Λάντεν, προς τον Αμπού Μουσάμπ αλ-Ζαρκάουι, ηγέτη της Αλ Κάιντα στο Ιράκ. Η επιστολή αναφερόταν στη χρήση βίας για την εγκαθίδρυση ενός ισλαμικού χαλιφάτου – πρώτα εντός του Ιράκ και τελικά στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. «Η μεγαλύτερη μάχη του Ισλάμ σε αυτή την εποχή διεξάγεται τώρα», έγραψε ο Ζαουάχρι.

Οι ΗΠΑ δημοσιοποίησαν την επιστολή, αλλά λίγοι έλαβαν σοβαρά υπόψη την ιδέα ότι η Αλ Κάιντα θα μπορούσε να αποσπάσει και να κυβερνήσει εδάφη σε όλη την καρδιά του αραβικού κόσμου. Δέκα χρόνια αργότερα, επέστρεψε στη Βαγδάτη καθώς ο διάδοχος του Ζαρκάουι, Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι, κατακτούσε τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ και κήρυσσε ένα χαλιφάτο, με εκατομμύρια ανθρώπους να ζουν υπό την κυριαρχία του.

Η Δύση πέρασε την επόμενη δεκαετία αποσυναρμολογώντας το. Το μάθημα έμεινε: Όταν οι ηγέτες δηλώνουν ανοιχτά μακροπρόθεσμους ιδεολογικούς στόχους και επιδεικνύουν επανειλημμένα την προθυμία τους να χρησιμοποιήσουν βία για την επίτευξή τους, πρέπει να το λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη. Αυτό το μάθημα ισχύει και για το Ιράν.

Διαφορετικοί πρόεδροι, ίδια πρόκληση

Επί σχεδόν πέντε δεκαετίες, Αμερικανοί πρόεδροι και των δύο κομμάτων έχουν προσεγγίσει το Ιράν με διαφορετικούς συνδυασμούς διπλωματίας, κυρώσεων, αποτροπής και στρατιωτικής ισχύος. Ωστόσο, η σύγκρουση μεταξύ των ΗΠΑ και της Ισλαμικής Δημοκρατίας παραμένει επειδή ο κεντρικός παράγοντας της συμπεριφοράς του Ιράν είναι αξιοσημείωτα σταθερός: η επαναστατική ιδεολογία της ίδιας της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Η συζήτηση στην Ουάσινγκτον συχνά επικεντρώνεται στις τακτικές. Οι Δημοκρατικοί τείνουν να δίνουν προτεραιότητα στη διπλωματία και να αναφέρουν την πυρηνική συμφωνία του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα με την Τεχεράνη το 2015 ως τον καλύτερο διαθέσιμο μηχανισμό για τον περιορισμό των πυρηνικών φιλοδοξιών του Ιράν και την αποφυγή του πολέμου. Οι Ρεπουμπλικάνοι συχνά τάσσονται υπέρ των εκστρατειών «μέγιστης πίεσης» και της στρατιωτικής αποτροπής, υποστηρίζοντας ότι το Ιράν εκμεταλλεύεται τις διπλωματικές συμφωνίες ενώ συνεχίζει την περιφερειακή επιθετικότητα.

Και τα δύο επιχειρήματα περιέχουν στοιχεία αλήθειας. Κανένα από τα δύο δεν εξηγεί πλήρως τη συνέχεια του προβλήματος. Η κατευθυντήρια γραμμή δεν είναι οι αλλαγές πολιτικής στην Ουάσινγκτον, αλλά μάλλον η διαρκής φύση του ιρανικού καθεστώτος και οι στόχοι που είναι ενσωματωμένοι στην Ισλαμική Δημοκρατία από το 1979. Τίποτα από όσα φέρεται να συζητά τώρα ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ με το Ιράν -μια συμφωνία συναλλαγής για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ και ίσως την επιβολή νέων πυρηνικών ορίων- δεν θα άλλαζε μια σταθερή πορεία 47 ετών.

Η ιδεολογία της Ισλαμικής Δημοκρατίας

Το σύνταγμα του Ιράν αναθέτει στο Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, ή IRGC, όχι απλώς έναν αμυντικό στρατιωτικό ρόλο, αλλά αυτό που αποκαλεί «ιδεολογική αποστολή τζιχάντ στο δρόμο του Θεού». Επί δεκαετίες, η επαναστατική ηγεσία του Ιράν έχει ερμηνεύσει αυτήν την αποστολή ως επέκταση της ιρανικής επιρροής σε όλη τη Μέση Ανατολή, εκδίωξη των ΗΠΑ από την περιοχή και υποστήριξη ένοπλων κινημάτων που έχουν ως στόχο την καταστροφή του Ισραήλ.

Αυτοί οι στόχοι έχουν ξεπεράσει τους Αμερικανούς και Ιρανούς προέδρους, τις οικονομικές κρίσεις, τις εκστρατείες κυρώσεων και τα διπλωματικά ανοίγματα. Εξηγούν το μοτίβο των επιθέσεων, της ομηρίας, της τρομοκρατίας και του πολέμου δι’ αντιπροσώπων που έχει καθορίσει τη σχέση του Ιράν με τις ΗΠΑ από την κατάληψη της αμερικανικής πρεσβείας στην Τεχεράνη το 1979. Εξηγούν επίσης τις συνεχείς επενδύσεις του Ιράν σε μαχητικές οργανώσεις σε όλη την περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Χεζμπολάχ, της Χαμάς, της Παλαιστινιακής Ισλαμικής Τζιχάντ, των ιρακινών πολιτοφυλακών και των Χούθι.

Το IRGC σχεδιάστηκε για να διαφυλάσσει την επανάσταση στο εσωτερικό και να την προωθεί στο εξωτερικό. Ο στρατιωτικός του βραχίονας, η Δύναμη Quds, πέρασε δεκαετίες χτίζοντας δίκτυα ένοπλων εταίρων ικανών να προβάλλουν την ιρανική επιρροή πολύ πέρα ​​από τα σύνορα του Ιράν. Ενίοτε οι Αμερικανοί πολιτικοί ήλπισαν ότι ο επαναστατικός ζήλος του Ιράν θα μπορούσε να μετριαστεί με αντάλλαγμα οικονομικές ευκαιρίες και επανένταξη στο διεθνές σύστημα. Αυτή η ελπίδα ήταν μέρος της στρατηγικής λογικής πίσω από την πυρηνική συμφωνία της κυβέρνησης Ομπάμα.

Η συμφωνία JCPOA έθεσε σημαντικούς περιορισμούς στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν για μια περίοδο και υπό αυτή την έννοια ήταν ένα επίτευγμα. Αλλά δεν άλλαξε την περιφερειακή συμπεριφορά ή τους επαναστατικούς στόχους του Ιράν. Από ορισμένες απόψεις, η Τεχεράνη – γεμάτη με νέους οικονομικούς πόρους – φάνηκε ολοένα και πιο σίγουρη στη συνέχεια.

Λίγο μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας, ο Ανώτατος Ηγέτης Αλί Χαμενεΐ απέρριψε τους ισχυρισμούς ότι η στάση του Ιράν απέναντι στο Ισραήλ ή τις ΗΠΑ θα χαλάρωνε. Προέβλεψε δημόσια ότι το Ισραήλ δεν θα υπήρχε μέσα σε 25 χρόνια και ορκίστηκε συνεχή αντίσταση σε όλη την περιοχή. Όπως και στην περίπτωση του Ζαουάχρι, οι δηλώσεις του δεν ήταν ρητορικό θέατρο. Συμφωνούσε με την πορεία που ακολουθούσε το Ιράν εδώ και δεκαετίες.

Το ορόσημο της 7ης Οκτωβρίου

Η 7η Οκτωβρίου 2023 αντιπροσώπευε την πιο ξεκάθαρη μέχρι σήμερα εκδήλωση αυτής της πορείας. Η Χαμάς -οπλισμένη, χρηματοδοτούμενη και υποστηριζόμενη από το Ιράν εδώ και πολλά χρόνια- εξαπέλυσε την πιο αιματηρή επίθεση στην ιστορία του Ισραήλ, σκοτώνοντας περισσότερους από 1.200 ανθρώπους και κρατώντας περισσότερους από 250 ομήρους. Οι περισσότερες κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο καταδίκασαν τις θηριωδίες. Η ηγεσία του Ιράν, αντίθετα, πανηγύριασε για αυτό που περιέγραψε ως αντίσταση κατά του Ισραήλ.

Μέσα σε λίγες μέρες, ομάδες που υποστηρίζονται από το Ιράν σε όλη την περιοχή εντάχθηκαν στη σύγκρουση. Η Χεζμπολάχ άρχισε να εκτοξεύει πυραύλους από τον Λίβανο στο βόρειο Ισραήλ. Οι υποστηριζόμενες από το Ιράν πολιτοφυλακές στο Ιράκ και τη Συρία εξαπέλυσαν επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον αμερικανικών δυνάμεων. Οι Χούθι στην Υεμένη άρχισαν να στοχεύουν εμπορικά πλοία και αμερικανικά ναυτικά περιουσιακά στοιχεία στην Ερυθρά Θάλασσα.

Όλα αυτά αντανακλούσαν δεκαετίες ιρανικών επενδύσεων σε ένα δίκτυο που σχεδιάστηκε ακριβώς για αυτόν τον σκοπό: την άσκηση πίεσης κατά του Ισραήλ και των ΗΠΑ μέσω πολλαπλών μετώπων, διατηρώντας παράλληλα ποικίλους βαθμούς άρνησης. Το Ιράν τελικά εξαπέλυσε δύο πρωτοφανείς άμεσες επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον του Ισραήλ από το ίδιο το ιρανικό έδαφος — προτού το Ισραήλ επιτεθεί άμεσα στο Ιράν.

Η προσέγγιση του Τραμπ φτάνει στα όριά της

Ο Τραμπ είναι ο πρώτος πρόεδρος που στόχευσε άμεσα την ανώτερη ιρανική στρατιωτική ηγεσία και αργότερα ενέκρινε στρατιωτικές επιχειρήσεις εντός του ίδιου του ιρανικού εδάφους. Ορισμένες από αυτές τις ενέργειες παρήγαγαν απτά τακτικά αποτελέσματα. Η δολοφονία του διοικητή της Δύναμης Κουντς, Κασέμ Σουλεϊμανί, το 2020, διέκοψε τις περιφερειακές επιχειρήσεις του Ιράν. Οι επακόλουθες επιθέσεις κατά των ιρανικών στρατιωτικών υποδομών και των πυρηνικών εγκαταστάσεων υποβάθμισαν σημαντικά τμήματα των πυραυλικών, μη επανδρωμένων και πυρηνικών προγραμμάτων του Ιράν.

Αλλά η τακτική στρατιωτική επιτυχία από μόνη της δεν παράγει στρατηγικά αποτελέσματα. Πράγματι, τα γεγονότα των τελευταίων μηνών έχουν υπογραμμίσει τα όρια της στρατιωτικής ισχύος όταν αντιμετωπίζει ένα βαθιά εδραιωμένο επαναστατικό σύστημα. Αν και πληγωμένο, το σύστημα του Ιράν φαίνεται να έχει εδραιωθεί με ηγετικούς ρόλους για σκληροτράχηλους ιδεολόγους όπως ο Aχμάντ Βαχέντι, ο νέος ηγέτης του IRGC – ο οποίος ηγήθηκε της Δύναμης Κουντς κατά το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 1980 και του 1990.

Οι αμερικανικές τακτικές – στρατιωτικές, διπλωματικές, οικονομικές – μπορούν να είναι αποτελεσματικές στην υποβάθμιση των ιρανικών δυνατοτήτων, αλλά έχουν αποδειχθεί εντελώς αναποτελεσματικές στην αλλαγή της ιδεολογικής πορείας του ίδιου του ιρανικού καθεστώτος.

Δεν υπάρχει ορατό τέλος στο αδιέξοδο

Ακόμα και με φήμες για συμφωνία προ των πυλών, ο νέος Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν επανέλαβε τους στόχους του εκλιπόντος πατέρα του, να εκδιώξει δηλαδή την Αμερική από τη Μέση Ανατολή και να εξαλείψει το κράτος του Ισραήλ. «Από εδώ και στο εξής», έγραψε αυτή την εβδομάδα, «Θάνατος στην Αμερική και θάνατος στο Ισραήλ θα είναι τα κοινά συνθήματα της ισλαμικής Ούμμα».

Για να είμαστε ειλικρινείς, επιβεβαίωσε τον όρκο του εκλιπόντος πατέρα του να δει το Ισραήλ να εξαφανίζεται μέχρι το έτος 2040 -μία απειλή που το Ισραήλ δεν έχει άλλη επιλογή από το να πάρει στα σοβαρά. Το Ισραήλ, με τη σειρά του, μπορεί να έχει νέα κυβέρνηση μετά τις εκλογές αργότερα φέτος, αλλά το πιο προληπτικό δόγμα ασφαλείας του μετά τις 7 Οκτωβρίου είναι απίθανο να αλλάξει. Θα ενεργήσει έναντι απειλών καθώς προκύπτουν, είτε κοντά στα σύνορά του είτε εντός του ίδιου του Ιράν, συμπεριλαμβανομένου του πυραυλικού προγράμματος του Ιράν.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ενεργήσουν επίσης για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους και τα συμφέροντά τους. Αυτή την εβδομάδα, ακόμη και καθώς η Ουάσινγκτον και η Τεχεράνη διαπραγματεύονταν για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, το IRGC εντοπίστηκε να τοποθετεί νέες νάρκες στα Στενά– οδηγώντας σε στρατιωτική ανταλλαγή.

Αυτή η πραγματικότητα, η καθοριστική ιδεολογία του Ιράν, η τάση του Ισραήλ να ενεργεί ενάντια στις υποτιθέμενες απειλές και η προστασία των δικών του συμφερόντων από την Αμερική, θα δημιουργεί συνεχείς προκλήσεις για τον Τραμπ και τον διάδοχό του. Μέχρι να υπάρξει πολιτική αλλαγή στο Ιράν, θα πρέπει να περιμένουμε έναν επαναλαμβανόμενο κύκλο αντιπαράθεσης, προσωρινής αποκλιμάκωσης και ανανεωμένης αντιπαράθεσης.

Πηγή

Όντες πανικοβλημένοι, οι επιβάτες ούρλιαζαν και προσεύχονταν καθώς ο πιλότος δεν μπορούσε να προσγειώσει το αεροπλάνο λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών

Τρομακτικό βίντεο δείχνει επιβάτες αεροπλάνου να ουρλιάζουν από φόβο και να κάνουν εμετό, αφού ο πιλότος ακύρωσε δύο ξεχωριστές προσγειώσεις σε ένα αεροδρόμιο στην κορυφή του βουνού, στην Κολομβία.

Οι ταξιδιώτες φαίνονται να προσεύχονται στις θέσεις τους, καθώς επικίνδυνες καιρικές συνθήκες ταρακουνούσαν το αεροπλάνο κατά την προσέγγιση στην απομακρυσμένη κολομβιανή πόλη Πάστο, σχεδόν 6.000 πόδια πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, την Τρίτη (26/05).

Βίντεο από κινητό τηλέφωνο από το εσωτερικό της καμπίνας δείχνει επιβάτες να κρατιούνται από τις θέσεις τους και να καλύπτουν τα πρόσωπά τους, ενώ τα μέλη του πληρώματος τους προτρέπουν να «αναπνέουν βαθιά», καθώς το Airbus 320 πραγματοποίησε δύο αποτυχημένες προσγειώσεις στο αεροδρόμιο Antonio Nariño εν μέσω χαμηλής ορατότητας, ισχυρών ανέμων και πυκνής ομίχλης.

Μάλιστα, επιβάτες αεροπλάνου φαίνονται να λιποθυμούν, να κλαίνε και να κάνουν εμετό, ενώ, άλλοι υπέφεραν από ναυτία και κρίσεις πανικού, καθώς η πτήση AV9401 της Avianca Airlines δεν… έλεγε να ολοκληρωθεί.

Μετά τη δεύτερη αποτυχημένη προσπάθεια, το αεροπλάνο αναγκάστηκε να επιστρέψει στην πρωτεύουσα της Κολομβίας, τη Μπογκοτά, καθώς ο κυβερνήτης ακολούθησε αυστηρά πρωτόκολλα ασφαλείας αντί να διακινδυνεύσει μία επικίνδυνη προσγείωση.

Το αεροσκάφος επέστρεψε με ασφάλεια στη Μπογκοτά για να περιμένει τη βελτίωση των συνθηκών πριν αναχωρήσει ξανά, φτάνοντας εν τέλει με ασφάλεια στο Πάστο περίπου στις 02:37 μ.μ. τοπική ώρα (09:37 το πρωί ώρα Ελλάδος).