Ένα προσωπικό ημερολόγιο του γιου του Ιρανού προέδρου για τον πόλεμο, αποκαλύπτει τον φόβο, τη σύγχυση και τις προετοιμασίες του Τεχεράνης στο παρά ένα του τελεσιγράφου Τραμπ 

Την ατμόσφαιρα των τελευταίων ωρών πριν λήξει το τελεσίγραφο Τραμπ στο Ιράν, δίνει ο γιος του Ιρανού Προέδρου Μασούντ Πεζεσκιάν, Γιουσέφ, σε μία πρώτη αποτύπωση της κρισιμότητας της κατάστασης πριν την εκεχειρία.

Από το ξέσπασμα του πολέμου, ο Γιουσέφ Πεζεσκιάν δημοσιεύει καθημερινά προσωπικά ημερολόγια στο κανάλι του στο Telegram, τεκμηριώνοντας τις λεπτομέρειες των ημερών από τη δική του οπτική γωνία.

Στο κείμενο της Πέμπτης 9 Απριλίου 2026 για τα γεγονότα της Τρίτης 7 Απριλίου 2026, 39ης ημέρας του πολέμου περιγράφει την ατμόσφαιρα μιας συνάντησης που περιελάμβανε ορισμένα μέλη της κυβέρνησης, τα οποία είπαν ότι κανείς δεν ήξερε ακριβώς αν γίνονταν διαπραγματεύσεις ή όχι, και ότι ορισμένοι από τους παρευρισκόμενους ανησυχούσαν για κάτι που θα μπορούσε να συμβεί το επόμενο πρωί, σε σημείο να απαιτήσουν από τον πρόεδρο να απευθυνθεί στον κόσμο εκείνο το βράδυ.

Στη συνέχεια πρόσθεσε την πιο σημαντική φράση: «Κανείς δεν το έλεγε αυτό, αλλά νομίζω ότι μάλλον φοβόντουσαν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα κατέφευγαν στην πυρηνική βόμβα».

Αυτή η ανησυχία αποτυπώνει το μέγεθος του φόβου που επικρατούσε εκείνες τις ώρες, όχι από κάποια επίσημη θέση, αλλά από έναν άνθρωπο κοντά στην προεδρία του Ιράν.

Σύμφωνα με την εξήγηση του Al Jazeera, η αξία της εν λόγω φράσης δεν είναι ότι αποδεικνύει την ύπαρξη μιας πραγματικής αμερικανικής πρόθεσης να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα, η οποία δεν υποστηρίζεται από διεθνείς αναφορές για την εκεχειρία, αλλά ότι αποκαλύπτει ότι αυτή η πιθανότητα ήταν παρούσα ως εμμονή στο μυαλό του Γιουσέφ, κατά την εκτίμησή του, στην ατμόσφαιρα ορισμένων από τους παρόντες σε εκείνη τη συνάντηση.

Αυτό που πρόσθεσε στη δύναμη του κειμένου ήταν ότι όχι μόνο στάθηκε σε αυτή την αναφορά, αλλά εξιστόρησε επίσης τη σύγχυση στη ροή των ίδιων των πληροφοριών μέσα σε εκείνη τη νύχτα.

Ο Γιουσέφ έγραψε ότι η ομάδα μέσων ενημέρωσης της προεδρίας είχε ετοιμάσει ένα κείμενο που θα εκδοθεί εάν εγκριθεί από τον πρόεδρο και ότι ο ίδιος έγραψε σημεία που πίστευε ότι έπρεπε να περιλαμβάνει η ομιλία, από συλλυπητήρια στις οικογένειες των νεκρών και ευχαριστίες στις ένοπλες δυνάμεις μέχρι την εκτίμηση όσων στάθηκαν δίπλα στη χώρα κατά τη διάρκεια του πολέμου και τονίζοντας την ενότητα.

Αλλά πρόσθεσε ότι τίποτα δεν είχε δημοσιευτεί ακόμα, πριν έρθει η πιο δραματική ειρωνεία: Η είδηση της εκεχειρίας έφτασε για πρώτη φορά σε αυτόν από έναν Ιρανό αντιφρονούντα στο εξωτερικό που του έστειλε τη δήλωση του Λευκού Οίκου, πριν οι πληροφορίες από το εσωτερικό φτάσουν σε αυτόν λίγα λεπτά αργότερα.

Εδώ το σημείωμα δεν μιλά πλέον μόνο για τον φόβο ενός άγνωστου πρωινού, αλλά και για την ασάφεια του τι συνέβαινε στις πιο ευαίσθητες ώρες του πολέμου.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης πήραν γρήγορα το σημείωμα και επικεντρώθηκαν στην πιο ευαίσθητη παράγραφο του. Ιρανικοί ιστότοποι το αναδημοσίευσαν με άμεση αναφορά στην πυρηνική βόμβα ή για να ανησυχήσουν για μια καταστροφική κλιμάκωση των ΗΠΑ, δίνοντας στο κείμενο μια ζωή πέρα από το κανάλι Telegram όπου δημοσιεύτηκε αρχικά.

Αυτή η υποδοχή των μέσων ενημέρωσης είναι σημαντική, γιατί δείχνει ότι αυτό που προκάλεσε το ενδιαφέρον δεν ήταν μόνο ότι ο γιος του προέδρου έγραφε το ημερολόγιό του, κάτι που κάνει καθημερινά, αλλά ότι το συγκεκριμένο ημερολόγιο φαινόταν σε πολλούς περισσότερο σαν μαρτυρία της εσωτερικής διάθεσης των τελευταίων ωρών πριν από την εκεχειρία και της σύγχυσης που ακολούθησε.

Γκρίζα περιοχή

Η διαδικασία του Ισλαμαμπάντ, η οποία υποτίθεται ότι θα ενίσχυε την πολιτική ηρεμία, έχει επίσης εισέλθει σε μια γκρίζα ζώνη.

Οι συνομιλίες προγραμματισμένες για το Σάββατο, με τις αντιπροσωπείες ήδη στο Ισλαμαμπάντ, καθυστερούν αποδεικνύοντας ότι η τροχιά μετά την εκεχειρία δεν είναι τόσο σταθερή όσο είχε αρχικά εμφανιστεί.

Το κείμενο του Γιουσέφ αποτελεί μία απόδειξη της πιο τεταμένης ίσως νύχτας του πολέμου, όπου όλα ήταν στον «αέρα», χωρίς κανείς να γνωρίζει αν το Ιράν όδευε προς μια συμφωνία για να σταματήσει την έκρηξη ή προς μια μεγαλύτερη έκρηξη που θα ανέβαλε την ίδια τη συμφωνία.

Πηγή

Η ώρα της επιστροφής στη Γη είναι εξίσου κρίσιμη με την εκτόξευση για το πλήρωμα του διαστημικού σκάφους

Η αποστολή Άρτεμις ΙΙ επέστρεψε μετά από 9 ημέρες, 1 ώρα, 32 λεπτά στη Γη και συγκεκριμένα στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Για έξι λεπτά, η NASA στο Χιούστον και όλος ο κόσμος αγνοούσε την τύχη των τεσσάρων αστροναυτών, Ριντ Γουάιζμαν, Βίκτορ Γκλόβερ, Χριστίνα Κοχ και Τζέρεμι Χάνσενσε μια από τις πιο κρίσιμες φάσεις κάθε επανδρωμένου διαστημικού ταξιδιού: την ατμοσφαιρική επανείσοδο.

Η κάψουλα Ωρίων αποσυνδέθηκε από το ευρωπαϊκό διαστημικό σκάφος και ανέπτυξε την θερμική ασπίδα. Το πλήρωμα προετοιμαζόταν για την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα και την άφιξη στη Γη με ταχύτητα 40.000 χλμ./ώρα.

Με αυτή την ταχύτητα, οι αστροναύτες διέσχισαν τα στρώματα της ατμόσφαιρας και η θωράκιση του Ωρίωνα άντεξε θερμοκρασίες που έφταναν τους 2700 ºC. Μέσω ασυρμάτου, ακούστηκε η επιβεβαίωση των αστροναυτών ότι ήταν καλά μέσα στην κάψουλα, ενώ κατέβαιναν με τα αλεξίπτωτα.

Προγραμματισμένο εξάλεπτο μπλακ άουτ

Κατά τη διάρκεια των έξι λεπτών χωρίς επικοινωνία, η κάψουλα κατέβηκε μέσα από την ατμόσφαιρα σαν βλήμα. Η επιβράδυνση ήταν απότομη: από 40.000 χλμ./ώρα σε ταχύτητες συμβατές με μια ασφαλή προσθαλάσσωση. Η θερμότητα που δημιουργήθηκε από την τριβή έφτασε τους 2.670 ℃, μετατρέποντας τον Ωρίωνα σε μια πυρακτωμένη δάδα στον ουρανό του Ειρηνικού. Οι αστροναύτες άντεξαν αυτό το τμήμα χωρίς επικοινωνία με τη Γη, συγκεντρωμένοι στην παρακολούθηση των εσωτερικών συστημάτων, έτοιμοι να αντιδράσουν σε οποιαδήποτε βλάβη.

Σε ύψος 8.077 μέτρων πάνω από τον ωκεανό, η κάψουλα μείωσε την ταχύτητά της στα 523 χλμ./ώρα χάρη στην ατμοσφαιρική πέδηση. Σε αυτό το σημείο, ενεργοποιήθηκαν τα συστήματα για τη διαδοχική ανάπτυξη των αλεξίπτωτων.

Πρώτα, τρία αλεξίπτωτα από το κάλυμμα του εμπρόσθιου διαμερίσματος, διαμέτρου 2,1 μέτρων. Στη συνέχεια, δύο αλεξίπτωτα πέδησης 7 μέτρων και, τέλος, στα 2.896 μέτρα, τα τρία κύρια αλεξίπτωτα διαμέτρου 35,3 μέτρων και βάρους 140 κιλών το καθένα.

Αυτό το σύστημα επιβραδύνει την κάψουλα σε ταχύτητα μικρότερη των 32 χλμ./ώρα, τη βέλτιστη ταχύτητα για μια ελεγχόμενη προσθαλάσσωση.

Η NASA είχε περιγράψει αυτό το τελικό τμήμα ως την «προγραμματισμένη εξάλεπτη περίοδο συσκότισης», ένα παράθυρο απόλυτης σιωπής που ξεκίνησε όταν ο Ωρίωνας ήρθε σε επαφή με τα πυκνότερα στρώματα της ατμόσφαιρας σε ύψος 121.920 μέτρων.

Η κάψουλα έπεσε με ταχύτητα που της επέτρεπε να διανύσει τη διαδρομή από τη Νέα Υόρκη στο Τόκιο σε λιγότερο από 20 λεπτά. Στόχος της ήταν να προσθαλασσωθεί στα ανοικτά των ακτών του Σαν Ντιέγκο, στην Καλιφόρνια, ολοκληρώνοντας έτσι ένα ταξίδι 1.118.624 χιλιομέτρων στο διάστημα.

Η βασική πρόκληση αφορούσε την ακεραιότητα της θερμικής ασπίδας, μιας κατασκευής από τιτάνιο επικαλυμμένης με 186 τεμάχια Avcoat, το πάχος της οποίας φτάνει τα 3,8 εκατοστά. Η προστασία αυτή αποτέλεσε αντικείμενο ιδιαίτερης προσοχής από την επανείσοδο της Artemis I, όταν η NASA εντόπισε ζημιές λόγω θραύσης του Avcoat στη μη επανδρωμένη κάψουλα κατά τη διάρκεια της καθόδου της το 2022.

Κατά την επανείσοδο, ο Ωρίωνας άντεξε θερμοκρασίες 2.760 βαθμών Κελσίου), περισσότερο από το διπλάσιο της θερμοκρασίας της λάβας από ένα ηφαίστειο και σχεδόν τη μισή επιφάνεια του ήλιου. Η ατμοσφαιρική τριβή και η συμπίεση δημιουργούν μια φυσαλίδα πυρακτωμένου πλάσματος που περιβάλλει την κάψουλα, εμποδίζοντας εντελώς τις ραδιοεπικοινωνίες.

Οι αστροναύτες αντιλαμβάνονται αυτή τη στιγμή ως ταξίδι μέσα σε «μια πύρινη σφαίρα μέσα στην ατμόσφαιρα», όπως περιγράφεται από τον Victor Glover, ο οποίος αναγνώρισε ότι η επιστροφή «ήταν στο μυαλό του από την ημέρα που επιλέχθηκε».

Η NASA και η Καναδική Διαστημική Υπηρεσία (CSA) συντόνισαν την εκπαίδευση για αυτό το τμήμα υπό εξαιρετική αυστηρότητα. Το πλήρωμα εξέτασε τις διαδικασίες και έκανε πρόβες προσομοιώσεων για κάθε πιθανή αστοχία.

Πηγή

Δημοσίευμα των New York Times επισημαίνει ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ιράν στερούνται των δυνατοτήτων για την απομάκρυνση ναυτικών ναρκών

Το Ιράν δεν μπορεί να ανοίξει τα Στενά του Ορμούζ, καθώς δεν είναι σε θέση να εντοπίσει και να απομακρύνει όλες τις νάρκες που τοποθέτησε στη θαλάσσια οδό κατά τη διάρκεια του πολέμου, αναφέρουν Αμερικανοί αξιωματούχοι στην εφημερίδα The New York Times.

Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι αναφέρουν ότι οι φαινομενικά ασφαλείς διαδρομές μέσα από τις νάρκες που έχουν τοποθετήσει οι Φρουροί της Επανάστασης είναι περιορισμένες, λόγω της «απρόσεκτης ναρκοθέτησης» των Στενών από την Τεχεράνη.

Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ιράν στερούνται των δυνατοτήτων για την απομάκρυνση ναυτικών ναρκών. Ορισμένες νάρκες, σύμφωνα με το δημοσίευμα, μπορούν επίσης να παρασυρθούν από τα νερά, ενώ δεν είναι σαφές εάν το Ιράν κατέγραψε κάθε νάρκη που τοποθέτησε στη θαλάσσια οδό.

Οι ΗΠΑ ισχυρίστηκαν ότι τα Στενά του Ορμούζ άνοιξαν την Τετάρτη, διαψεύδοντας αναφορές ότι το Ιράν εμπόδιζε μεγάλο μέρος της κυκλοφορίας και εισέπραττε διόδια. Ωστόσο, τις τελευταίες ημέρες, ο Τραμπ φάνηκε να αναγνωρίζει ότι το Ιράν όντως εμπόδιζε τα πλοία να χρησιμοποιήσουν τη θαλάσσια οδό, με τον πρόεδρο να δημοσίευσε μια σειρά αναρτήσεων στο Truth Social απειλώντας το Ιράν να ανοίξει τα Στενά του Ορμούζ.

Η Τεχεράνη έχει δεσμευτεί να συνεχίσει να εμποδίζει την κυκλοφορία έως ότου το Ισραήλ σταματήσει να επιτίθεται στον λιβανέζικο σύμμαχό του, τη Χεζμπολάχ, κάτι που, σύμφωνα με το Ιράν και τους Πακιστανούς μεσολαβητές, έπρεπε να αποτελεί μέρος της εκεχειρίας. Οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι υπήρξε μια «παρεξήγηση» σχετικά με το θέμα αυτό, ενώ επέμειναν ότι ποτέ δεν συμφώνησαν να συμπεριλάβουν τον Λίβανο στην εκεχειρία.

Πηγή

Συνεχίζεται η αβεβαιότητα παρότι και οι δύο αντιπροσωπείες ΗΠΑ και Ιράν βρίσκονται στο Ισλαμαμπάντ

Οι πολυαναμενόμενες συνομιλίες Ιράν-ΗΠΑ στο Ισλαμαμπάντ είναι πιθανό να καθυστερήσουν, αναφέρει ο ανταποκριτής του Tasnim. Σε αντίθεση με προηγούμενες αναφορές στις 8 π.μ. τοπική ώρα, οι διαπραγματεύσεις αναμένεται τώρα να ξεκινήσουν το απόγευμα.

Η έκθεση πρόσθεσε ότι οι αντιπροσωπείες θα πραγματοποιήσουν ξεχωριστές συναντήσεις με τον πρωθυπουργό του Πακιστάν Σεχμπάζ Σαρίφ πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων.

Η ιρανική κρατική τηλεόραση ανέφερε επίσης ότι ο χρόνος των διαπραγματεύσεων με την αμερικανική αντιπροσωπεία στο Ισλαμαμπάντ θα εξαρτηθεί από το εάν θα διευκρινιστούν οι προϋποθέσεις της Τεχεράνης. Η δήλωση υπογραμμίζει τη συνεχιζόμενη αβεβαιότητα σχετικά με το πότε θα ξεκινήσουν οι επίσημες συνομιλίες, παρά το γεγονός ότι και οι δύο πλευρές είναι παρούσες στην πακιστανική πρωτεύουσα.

Η Τεχεράνη υποστηρίζει σταθερά ότι οι διαπραγματεύσεις δεν μπορούν να προχωρήσουν χωρίς προηγούμενες δεσμεύσεις, συμπεριλαμβανομένων ζητημάτων που σχετίζονται με τον Λίβανο και την άρση των κυρώσεων, αντανακλώντας βαθιά δυσπιστία και προσεκτική προσέγγιση στη διπλωματική διαδικασία.

Πηγή

Το πρόσωπο του Χαμενεΐ παραμορφώθηκε στην επίθεση κατά του συγκροτήματος του ανώτατου ηγέτη στην κεντρική Τεχεράνη και υπέστη σοβαρά τραύματα στο ένα ή και στα δύο πόδια, σύμφωνα με τρία άτομα που βρίσκονται κοντά στον στενό του κύκλο

Ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, αναρρώνει από σοβαρά τραύματα στο πρόσωπο και τα πόδια που υπέστη κατά την αεροπορική επίθεση που στοίχισε τη ζωή στον πατέρα του στην αρχή του πολέμου, όπως δήλωσαν στο Reuters τρεις άνθρωποι που βρίσκονται κοντά στον στενό του κύκλο.

Το πρόσωπο του Χαμενεΐ παραμορφώθηκε στην επίθεση κατά του συγκροτήματος του ανώτατου ηγέτη στην κεντρική Τεχεράνη και υπέστη σοβαρά τραύματα στο ένα ή και στα δύο πόδια, σύμφωνα και με τις τρεις πηγές.

Ο 56χρονος, ωστόσο, αναρρώνει από τα τραύματά του και παραμένει σε πνευματική διαύγεια, σύμφωνα με τα πρόσωπα αυτά που θέλησαν να μην κατονομαστούν προκειμένου να μπορούν να μιλήσουν για ευαίσθητα θέματα. Ο ίδιος συμμετέχει σε συνεδριάσεις με υψηλόβαθμους αξιωματούχους μέσω ηχητικών τηλεδιασκέψεων και έχει ρόλο στη λήψη αποφάσεων για σημαντικά ζητήματα όπως ο πόλεμος και οι διαπραγματεύσεις με την Ουάσινγκτον, δήλωσαν δύο από τις πηγές.

Το ερώτημα για το εάν η κατάσταση της υγείας του επιτρέπει στο Χαμενεΐ να διαχειρίζεται κρατικές υποθέσεις ανακύπτει ενώ το Ιράν βρίσκεται αντιμέτωπο με το σοβαρότερο κίνδυνο εδώ και δεκαετίες, την ώρα που αναμένεται να ξεκινήσουν σήμερα στην πρωτεύουσα του Πακιστάν, το Ισλαμαμπάντ, ειρηνευτικές συνομιλίες με τις ΗΠΑ.

Οι αναφορές των προσώπων αυτών που είναι κοντά στον στενό κύκλο του Χαμενεΐ είναι οι πιο λεπτομερείς περιγραφές που έχουν δοθεί για την κατάσταση της υγείας του Ιρανού ηγέτη εδώ και εβδομάδες. Το Reuters δεν ήταν σε θέση να διασταυρώσει ανεξάρτητα τις περιγραφές τους.

Το πού βρίσκεται ο Χαμενεΐ, η κατάσταση της υγείας του και η ικανότητά του να κυβερνά παραμένουν σε μεγάλο βαθμό μυστήριο για τους πολίτες, καθώς δεν έχουν δημοσιοποιηθεί φωτογραφίες, βίντεο ή ηχητικά μηνύματα μετά την αεροπορική επίθεση και τον επακόλουθο ορισμό του ως αντικαταστάτη του πατέρα του στις 8 Μαρτίου.

Η αποστολή του Ιράν στα Ηνωμένα Έθνη δεν απάντησε σε ερωτήσεις του Reuters για την έκταση των τραυμάτων του Χαμενεΐ ή για ποιο λόγο δεν έχει ακόμα εμφανιστεί σε οπτικό ή ηχητικό υλικό.

Ο Χαμενεΐ τραυματίστηκε στις 28 Φεβρουαρίου, την πρώτη ημέρα του πολέμου που εξαπολύθηκε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, σε μια επίθεση που στοίχισε τη ζωή στον πατέρα και προκάτοχό του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, που κυβερνούσε από το 1989. Η σύζυγος του Μοτζταμπά Χαμενεΐ καθώς και άλλα μέλη της οικογένειάς του σκοτώθηκαν στην επίθεση.

Δεν έχει υπάρξει επίσημη ιρανική ανακοίνωση για την έκταση των τραυμάτων του Χαμενεΐ. Ωστόσο, παρουσιαστής στην κρατική τηλεόραση τον χαρακτήρισε “janbaz”, ένας όρος που χρησιμοποιείται για όσους έχουν τραυματιστεί σοβαρά στον πόλεμο, μετά την ανάδειξή του ως ανώτατου ηγέτη.

Οι αναφορές για τα τραύματα του Χαμενεΐ συμβαδίζουν με την δήλωση του Αμερικανού υπουργού Άμυνας Πιτ Χεγκσεθ στις 13 Μαρτίου, που δήλωσε ότι ο Χαμενεΐ είναι «τραυματισμένος και πιθανώς παραμορφωμένος».

Πηγή με γνώση των εκτιμήσεων των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών δήλωσε στο Reuters ότι πιστεύεται πως ο Χαμενεΐ έχει χάσει το ένα του πόδι.

Η CIA αρνήθηκε να κάνει κάποιο σχόλιο για την κατάσταση της υγείας του Χαμενεΐ.

Οι δηλώσεις έγιναν στο πλαίσιο συζήτησης για το μέλλον της Ευρώπης

Απέναντι σε σημαντικές προκλήσεις βρίσκεται η Ευρώπη, τις οποίες καλείται να χειριστεί και να αντιμετωπίσει.

Πώς όμως βλέπουν την κατάσταση και τι προτείνουν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής, αποτυπώνει η συζήτηση στο πλαίσιο European Pulse Forum 2026, μία πρωτοβουλία του Politico, που διοργανώθηκε στη Βαρκελώνη όπου κεντρικό θέμα ήταν το μέλλον της Ευρώπης.

Ιδιαίτερη ήταν η τοποθέτηση του Ισπανού πρωθυπουργού, Πέδρο Σάντσεθ ο οποίος κάλεσε την Ευρώπη να «κάνει μεγάλα όνειρα» και όχι μόνο να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της, αλλά να αναλάβει τον ρόλο της ως ηθικός ηγέτης σε μια ολοένα και πιο ταραγμένη παγκόσμια σκηνή.

«Η πρόκληση της Ευρώπης δεν είναι μόνο να επανεξοπλιστεί για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα ασφάλειας και άμυνας, αλλά και να επανεξοπλιστεί ηθικά, ώστε να μπορεί να συμβάλει στη σταθερή και ειρηνική ανάπτυξη σε όλο τον κόσμο», δήλωσε ο Σάντσεθ στο European Pulse Forum του POLITICO.

Ο Ισπανός ηγέτης είπε ότι σε μια στιγμή που οι ΗΠΑ έχουν εγκαταλείψει τη διεθνή συνεργασία, η Ευρώπη έχει την υποχρέωση να επιταχύνει για να καλύψει αυτό το κενό.

«Οι πολίτες της Ευρώπης δεν θέλουν οι ηγέτες τους να κάνουν τα στραβά μάτια, να είναι απορροφημένοι στον εαυτό τους», είπε. «Θέλουν να εμπλακούν στην εξεύρεση λύσεων στις παγκόσμιες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα».

Στη συζήτηση συμμετείχαν μεταξύ άλλων επίσης, οι εκτελεστικοί αντιπρόεδροι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Teresa Ribera και Stéphane Séjourné και ο Ευρωπαίος Επίτροπος Άμυνας Andrius Kubilius.

Πηγή

Στην πτήση, στις κενές θέσεις των επιβατών, ήταν τοποθετημένες φωτογραφίες των μαθητών που σκοτώθηκαν, την πρώτη ημέρα του πολέμου

Στο Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν ξεκινούν οι ειρηνευτικές συνομιλίες Ιράν – ΗΠΑ, όμως η Τεχεράνη έσωσε τον τόνο φτάνοντας με το αεροσκάφος «Minab-168», μια σκόπιμη αναφορά στα 168 άτομα, τα περισσότερα από τα οποία ήταν νεαρά κορίτσια, που σκοτώθηκαν όταν ένας πύραυλος χτύπησε το δημοτικό σχολείο Shajareh Tayyebeh στην ιρανική πόλη Minab στις 28 Φεβρουαρίου, την πρώτη ημέρα του πολέμου.

Στην πτήση, στις κενές θέσεις των επιβατών, ήταν τοποθετημένες φωτογραφίες των μαθητών που σκοτώθηκαν, μαζί με τις ματωμένες σχολικές τσάντες, παπούτσια και άλλα αντικείμενα των θυμάτων της επίθεσης. Δημοσιεύοντας μια σπαρακτική φωτογραφία του «ενθύμιου», ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου, Γκαλιμπάφ, ο οποίος ηγείται της ιρανικής αντιπροσωπείας, έγραψε στο X: «Οι σύντροφοί μου σε αυτή την πτήση».

همراهان من در این پرواز#Minab168 pic.twitter.com/xvXmDlSDiF

— محمدباقر قالیباف | MB Ghalibaf (@mb_ghalibaf) April 10, 2026

Ο κρατικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Ιράν, IRIB, δημοσίευσε φωτογραφίες από την πτήση στο X με μια ειρωνική λεζάντα: «Οι επιβάτες του ιρανικού αεροσκάφους, για να υπενθυμίσουν στην αντιπροσωπεία για λογαριασμό ποιων διαπραγματεύονται: τα σφαγιασμένα παιδιά του σχολείου του Μινάμπ και τα ματωμένα σακίδια τους».

Η επίθεση στο σχολείο του Μινάμπ αποτέλεσε ένα από τα πιο οδυνηρά επεισόδια της αρχικής φάσης της σύγκρουσης. Οι ιρανικές αρχές έχουν καταλογίσει την ευθύνη της επίθεσης στις αμερικανικές δυνάμεις. Από την πλευρά τους, Αμερικανοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι έχουν υποδείξει ότι η διπλή αεροπορική επιδρομή ενδέχεται να ήταν τυχαία, ενώ ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα. Δεν έχουν δημοσιοποιηθεί τα αποτελέσματα της έρευνας.

Passengers on the Iranian plane, to remind the delegation who they’re negotiating for: The massacred Minab school children and their blooded backpacks pic.twitter.com/L8jtBqsjYd

— IRIB (Islamic Republic of Iran Broadcasting) (@iribnews_irib) April 11, 2026

Ως αρχιτέκτνονα αρνητικής εκστρατείας στα μέσα ενημέρωσης

Σε νέους μπελάδες ο πρίγκιπας Χάρι, ο οποίος αντιμετωπίζει αγωγή από τον φιλανθρωπικό οργανισμό που συνίδρυσε πριν από 20 χρόνια στη μνήμη της μητέρας του, της πριγκίπισσας Νταϊάνα.

Ένα δικαστικό έγγραφο που δημοσιοποιήθηκε την Παρασκευή δείχνει ότι η φιλανθρωπική οργάνωση Sentebale, η οποία παρέχει υποστήριξη σε νέους στο Λεσότο και τη Μποτσουάνα που ζουν με τον ιό HIV, κατέθεσε τον Μάρτιο αγωγή για δυσφήμιση στο Ανώτατο Δικαστήριο του Λονδίνου εναντίον του Χάρι και του στενού του φίλου, Μαρκ Ντάιερ.

Η Sentebale επιβεβαίωσε τη νομική ενέργεια σε δήλωση που δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της την Παρασκευή, αναφέροντας: «Η Sentebale έχει κινήσει νομικές διαδικασίες στο Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας και της Ουαλίας».

«Ο φιλανθρωπικός οργανισμός ζητά την παρέμβαση, την προστασία και την αποκατάσταση του δικαστηρίου μετά από μια συντονισμένη αρνητική εκστρατεία στα μέσα ενημέρωσης που διεξάγεται από τις 25 Μαρτίου 2025 και η οποία έχει προκαλέσει διαταραχή στη λειτουργία και βλάβη στη φήμη του φιλανθρωπικού οργανισμού, της ηγεσίας του και των στρατηγικών εταίρων του», συνέχιζε, εν μέρει, η δήλωση.

«Η αγωγή έχει ασκηθεί κατά του Πρίγκιπα Χάρι και του Μαρκ Ντάιερ, οι οποίοι, σύμφωνα με τα αποδεικτικά στοιχεία, είναι οι αρχιτέκτονες αυτής της αρνητικής εκστρατείας στα μέσα ενημέρωσης, η οποία είχε σημαντική ιογενή επίδραση και προκάλεσε μια επίθεση διαδικτυακού εκφοβισμού εναντίον του φιλανθρωπικού ιδρύματος και της ηγεσίας του».

Η Sentebale πρόσθεσε στη δήλωσή της ότι ο οργανισμός χρησιμοποιεί «εξωτερική χρηματοδότηση» για τη νομική δράση.

«Η φιλανθρωπική οργάνωση δεν πρέπει να συνεχίσει να χρησιμοποιεί τους πόρους της για να διαχειριστεί και να αντιμετωπίσει τη ζημιά που έχει προκαλέσει αυτή η αρνητική εκστρατεία στα μέσα ενημέρωσης στις δραστηριότητές της και στις συνεργασίες της. Αυτό πρέπει να σταματήσει», συνέχιζε η δήλωση. «Το Διοικητικό Συμβούλιο και ο Εκτελεστικός Διευθυντής έχουν αναλάβει αυτή τη νομική δράση για να εξασφαλίσουν αυτή την προστασία. Το κόστος αυτής της δράσης καλύπτεται εξ ολοκλήρου από εξωτερική χρηματοδότηση και δεν έχουν χρησιμοποιηθεί φιλανθρωπικά κεφάλαια».

Σε απάντηση στην αγωγή, ένας εκπρόσωπος του Χάρι και της Ντάιερ δήλωσε την Παρασκευή σε ανακοίνωση προς το ABC News ότι οι δύο «απορρίπτουν κατηγορηματικά» τους ισχυρισμούς της.

Ο Χάρι, γιος του Βασιλιά Καρόλου Γ’, συνίδρυσε το Sentebale με τον Πρίγκιπα Σέσιο του Λεσότο, αφού πέρασε το έτος διακοπής των σπουδών του στη χώρα το 2004.

Ο Χάρι έχει δηλώσει ότι η Sentebale, που σημαίνει «μην με ξεχάσεις» στα Σεσότο, την επίσημη γλώσσα του Λεσότο, προοριζόταν ως φόρος τιμής στη μακαρίτισσα μητέρα του Νταϊάνα, της οποίας το αγαπημένο λουλούδι ήταν το «μην με ξεχάσεις» και η οποία ήταν μία από τις πρώτες πρωτοπόρους στην αποστιγματοποίηση του HIV/AIDS.

Ο Χάρι και ο Σέισιο παραιτήθηκαν από τα καθήκοντά τους ως προστάτες της Sentebale τον Μάρτιο του 2025, περιγράφοντας τη σχέση μεταξύ της προέδρου της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης και των μελών του διοικητικού συμβουλίου ως «ανεπανόρθωτη».

Παράλληλα με τις παραιτήσεις των συνιδρυτών, η πρόεδρος της Sentebale, Sophie Chandauka, κατηγόρησε το διοικητικό συμβούλιο για «κακή διακυβέρνηση» και «εκφοβισμό», ενώ η φιλανθρωπική οργάνωση επιβεβαίωσε την «αναδιάρθρωση» του διοικητικού της συμβουλίου.

Σε έκθεση που δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο, η Επιτροπή Φιλανθρωπικών Οργανώσεων του Ηνωμένου Βασιλείου —ο κυβερνητικός φορέας που ρυθμίζει τις εγγεγραμμένες φιλανθρωπικές οργανώσεις στην Αγγλία και την Ουαλία— δήλωσε ότι δεν βρήκε στοιχεία για «διαδεδομένο ή συστηματικό εκφοβισμό ή παρενόχληση» στο Sentebale.

Η επιτροπή πρόσθεσε ότι το Sentebale παρουσίαζε «έλλειψη σαφήνειας» στη δομή του, η οποία οδήγησε σε σύγχυση, και επέκρινε τη φιλανθρωπική οργάνωση για το γεγονός ότι επέτρεψε την εσωτερική της διαμάχη να «εκτυλιχθεί δημοσίως».

Πηγή

Η πρώτη επανδρωμένη αποστολή του προγράμματος Artemis γράφει ιστορία, καθώς το Orion επέστρεψε με κινηματογραφικό τρόπο σήμερα στη Γη. Η NASA μιλά για μια κρίσιμη επιτυχία που φέρνει στους ανθρώπους τον δορυφόρο μας…

Η αποστολή Artemis II της NASA έφτασε στο τέλος της, με την προσθαλάσσωση του διαστημοπλοίου Orion στον Ειρηνικό Ωκεανό να αποτέλεσε το τελευταίο και πιο απαιτητικό σκέλος ενός εγχειρήματος που ήδη χαρακτηρίζεται ιστορικό. Ήταν η πρώτη επανδρωμένη πτήση του προγράμματος Artemis και η πρώτη φορά μετά από πάνω από 50 χρόνια που άνθρωποι ταξιδεύουν γύρω από τη Σελήνη.

Πίσω από τη συμβολική διάσταση, υπάρχει κι η ουσία: η NASA είχε την ευκαιρία να δοκιμάσει στην πράξη αν μπορεί να στείλει ανθρώπους στο «βαθύ διάστημα» με ασφάλεια, να τους κρατήσει ζωντανούς και λειτουργικούς σε συνθήκες υψηλού κινδύνου, αλλά και να τους φέρει πίσω στον πλανήτη μας, με όλη αυτή τη νέα, επιστημονική γνώση, που διερύνει το όραμα για κατάκτηση του διαστήματος για τις επόμενες γενιές…

Τι μάθαμε από την αποστολή

Καταρχάς το Artemis II έδωσε στους επιστήμονες και στους μηχανικούς μια πρώτη πραγματική εικόνα για το πώς συμπεριφέρεται το διαστημόπλοιο Orion σε περιβάλλον έξω από τη γήινη τροχιά. Η NASA παρακολουθεί τις επιδόσεις του σκάφους, των συστημάτων υποστήριξης ζωής, της πλοήγησης, της επικοινωνίας και της επανεισόδου, ώστε να εντοπίσει τι λειτουργεί σωστά και τι χρειάζεται διορθώσεις πριν από την επόμενη φάση.

Τα νέα δεδομένα δεν είναι μόνο τεχνικά. Οι αστροναύτες κατέγραψαν εικόνες και παρατηρήσεις από περιοχές της Σελήνης που βοηθούν τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τη μορφολογία της επιφάνειας, τους κρατήρες και τις συνθήκες φωτισμού, πληροφορίες πολύτιμες για μελλοντικές προσεδαφίσεις. Παράλληλα, η αποστολή λειτουργεί και ως ζωντανό εργαστήριο για το πώς επηρεάζονται οι άνθρωποι από τη μικροβαρύτητα, την ακτινοβολία και την ψυχολογική πίεση ενός τόσο μακρινού ταξιδιού.

Η σκιά της Σελήνης

Από τις πιο εντυπωσιακές στιγμές της αποστολής ήταν η στιγμή που το πλήρωμα πέρασε πίσω από τη Σελήνη και βρέθηκε εκτός επικοινωνίας με τη Γη για περίπου 40 λεπτά. Η λεγόμενη «σκοτεινή πλευρά» της Σελήνης δεν είναι πάντα σκοτεινή, όμως η αθέατη πλευρά παραμένει για την ανθρωπότητα μια από τις πιο μυστηριώδεις όψεις του κοντινότερου ουράνιου σώματος μας.

Η εμπειρία αυτή είχε ιδιαίτερο βάρος επειδή για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες άνθρωποι αντίκρισαν ξανά αυτό το τμήμα της Σελήνης από τόσο κοντινή απόσταση. Η αστροναύτης Christina Koch το περιέγραψε με λόγια που έμειναν: «We do not leave Earth, but we choose it» («δεν φεύγουμε από τη Γη, αλλά το επιλέγουμε»).. Η φράση της αποτυπώνει το νόημα της αποστολής καλύτερα από κάθε τεχνική αναφορά. Η εξερεύνηση του Διαστήματος δεν είναι φυγή, αλλά επιλογή γνώσης, ευθύνης και προοπτικής.

Ο Victor Glover έδωσε μια πιο ανθρώπινη διάσταση, λέγοντας πως καθώς η αποστολή πλησίαζε το πιο κοντινό σημείο στη Σελήνη και το πιο μακρινό από τη Γη, ήθελε να υπενθυμίσει «ένα από τα σημαντικότερα μυστήρια στη Γη, και αυτό είναι η αγάπη». Σε μια αποστολή γεμάτη καλώδια, υπολογισμούς και τροχιές, η φράση αυτή έδωσε κάτι που σπάνια δίνεται στη διαστημική ειδησεογραφία: Συναίσθημα. Και νόημα…

Η δυσκολία της επιστροφής

Όσο σημαντικό είναι το ταξίδι, τόσο πιο δύσκολη είναι κι η επιστροφή. Η NASA θεωρεί την επανείσοδο και την προσθαλάσσωση το πιο επικίνδυνο μέρος της αποστολής, καθώς το Orion πρέπει να αντέξει ακραίες θερμοκρασίες, έντονες πιέσεις και ακριβή αλληλουχία κινήσεων πριν πέσει με ασφάλεια στον ωκεανό.

Η αγωνία στις τελευταίες ώρες ήταν απολύτως δικαιολογημένη, αφού ένα τόσο σύνθετο πρόγραμμα δεν αφήνει περιθώρια για λάθος, και κάθε στάδιο της κάθοδος παρακολουθείται από ομάδες ελέγχου που έχουν επίγνωση πως μια επιτυχία τώρα καθορίζει την εμπιστοσύνη στην Artemis III και στις αποστολές που θα ακολουθήσουν. Η επιστροφή δεν είναι απλώς ένα τέλος. Είναι ένα τεστ αξιοπιστίας για ολόκληρη τη στρατηγική της NASA.

Ο Reid Wiseman το είπε καθαρά: το να στείλεις τέσσερις ανθρώπους 250.000 μίλια μακριά από τη Γη είναι ένα πραγματικά τιτάνιο εγχείρημα. Και ο Jeremy Hansen πρόσθεσε ότι η ανθρωπότητα «έδειξε ξανά τι είναι ικανή να επιτύχει». Αυτές οι δηλώσεις συμπυκνώνουν το πνεύμα μιας αποστολής που συνδύασε τεχνολογία, κίνδυνο και δοκιμές, αλλά τελικά το όραμα.

Στο βάθος ο… Άρης

Το Artemis II δεν είναι απλώς μια πτήση γύρω από τη Σελήνη. Είναι το προαπαιτούμενο για να επιστρέψουν οι ΗΠΑ και οι διεθνείς εταίροι τους σε μια μόνιμη σεληνιακή παρουσία. Η NASA θέλει να χρησιμοποιήσει τη Σελήνη ως πεδίο δοκιμών για νέες τεχνολογίες, διαδικασίες και συστήματα που θα χρειαστούν αργότερα σε ακόμη πιο φιλόδοξες αποστολές, όπως εκείνες προς τον Άρη.

Η συμβολική του αξία είναι επίσης τεράστια. Σε μια εποχή όπου η δημόσια συζήτηση για τη διαστημική εξερεύνηση συχνά χάνεται μέσα σε αριθμούς προϋπολογισμών και τεχνικές λεπτομέρειες, η Artemis II θυμίζει ότι η αποστολή του ανθρώπου στο Διάστημα παραμένει μια βαθιά συλλογική υπόθεση. Δεν αφορά μόνο την επιστήμη, αλλά και το ποιοι θέλουμε να είμαστε ως είδος.

Τι ακολουθεί με την Artemis III

Η επόμενη μεγάλη αποστολή είναι η Artemis III, η οποία σύμφωνα με τη NASA παραμένει προγραμματισμένη για το 2027. Αυτή θα είναι η αποστολή που θα δοκιμάσει την προσέγγιση, τη σύνδεση και τα συστήματα προσσελήνωσης που θα χρειαστούν για να ξαναπατήσει άνθρωπος στη Σελήνη.

Με απλά λόγια, το Artemis III θα είναι το κρίσιμο πέρασμα από τη δοκιμή στη μόνιμη επάνοδο. Αν το Artemis II απέδειξε ότι η ανθρωπότητα μπορεί να πάει και να γυρίσει, το Artemis III καλείται να αποδείξει ότι μπορεί και να κατέβει στη Σελήνη με τρόπο επαναλήψιμο, ασφαλή και επιστημονικά χρήσιμο.

Το μεγάλο μήνυμα

Η NASA τελικά γυρίζει από τη Σελήνη έναν θησαυρό δεδομένων και εμπειρίας. Κάθε ώρα της αποστολής Artemis II προσθέτει κάτι στο μεγάλο παζλ της εξερεύνησης του Διαστήματος: από τη λειτουργία του σκάφους, μέχρι την ανθρώπινη ψυχολογία και αντοχή, και από τις παρατηρήσεις της αθέατης πλευράς της Σελήνης, μέχρι τον σχεδιασμό της επόμενης επανδρωμένης προσελήνωσης.

Η επιστροφή του Orion κλείνει ένα κεφάλαιο που ήδη θεωρείται ορόσημο. Γιατί χωρίς αυτό, στο μέλλον δεν θα μπορούσαμε να σκεφτούμε την επίσκεψη στον Άρη, κι ακόμα παραπέρα…

Πηγή