ΣΟΚ σε σούπερ μάρκετ στη Κρήτη: Δείτε τι “περπατούσε” μέσα σε σμυρνείκες φακές (vid, pics)

0

Οι σμυρνέικες φακές είχαν “προστιθέμενη αξία”

Ένα απίστευτο περιστατικό σημειώθηκε σε κατάστημα αλυσίδας γνωστού σούπερ μάρκετ στο Ηράκλειο όταν καταναλωτής είδε μέσα συσκευασία με όσπρια κάτι να… κινείται.

Το περιστατικό σημειώθηκε σήμερα νωρίς το απόγευμα όταν ο καταναλωτής πήγε στο διάδρομο όπου βρίσκονται τα όσπρια. Έκπληκτος, αντίκρισε μέσα στις συσκευασίες που περιείχαν σμυρνέικες φακές να κινούνται κάτι ζωύφια.

Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες και το βίντεο πρόκειται για σκουλήκια που κάνουν… βόλτες μέσα στα όσπρια.

fakes-skoylikia2

Αμέσως ειδοποιήθηκαν οι υπάλληλοι του σούπερ μάρκετ και έλεγξαν όλες τις συσκευασίες απομακρύνοντάς τες από τα ράφια.

fakes-skoylikia3

Για το συγκεκριμένο θέμα βέβαια πρέπει να λάβει γνώση και ο ΕΦΕΤ καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να υπάρχουν και σε ράφια άλλων σούπερ μάρκετ τα συγκεκριμένα προϊόντα.

Πηγή

Η επιστροφή του lurex στην γκαρνταρόμπα μας

0

Πάμε να σου δείξω ένα αγαπημένο ύφασμα που έχει κάνει come back. Το lurex!

Ένα αστραφτερό, μεταλλικό ύφασμα που φορέθηκε στις δεκαετίες των ’60s, ’70s και ’80s. Για την ακρίβεια, λατρεύτηκε! Θυμίζει τις ένδοξες εποχής των Disco.

Είναι ένα ιδιαίτερο ύφασμα για λαμπερές εμφανίσεις. Θα σου δώσει το glam ύφος που θέλεις όμως με ιδιαίτερη ισορροπία!

Θα βρεις μπλούζες, σακάκια, παντελόνια, φορέματα σε αυτό το εξαιρετικό ύφασμα.

Όμως η προτίμηση-πρόταση σε μια πλισέ φούστα θα είναι ανατρεπτική και εντυπωσιακή, σε όποιο μήκος κι αν την επιλέξεις.

Δημιούργησε ένα total σύνολο από lurex και να είσαι σίγουρη πως θα εντυπωσιάσεις!

Stay tuned για την επόμενη festive πρόταση που σου έχω, και μέχρι τότε:

Be the person you want to meet!

ΠΗΓΗ

Τολμάς να πεις το όνομά του πέντε φορές; Ερχεται το σίκουελ του «Candyman»

0

Ισως η πιο υποτιμημένη ταινία τρόμου των ’90s, το «Candyman» (1992) του Μπέρναρντ Ρόουζ ξεχώριζε από το συρφετό της δεκαετίας, συνδυάζοντας τις τάσεις των slasher της εποχής με μια ευφυή ιστορία, μια εξαιρετική πρωταγωνίστρια στο πρόσωπο της Βιρτζίνια Μάντσεν, που ξέφευγε από το πλαίσιο της κλασικής screaming queen, μια πιο σύνθετη περίπτωση ανίκητου κακού και ένα στοιχειωτικό σάουντρακ δια χειρός Φίλιπ Γκλας.

Δυστυχώς, τα δύο σίκουελ του φιλμ, το «Candyman: Farewell to the Flesh» (1995) και το «Candyman: Day of the Dead» (1999), δεν βοήθησαν ιδιαίτερα την υστεροφημία της ταινίας, μολονότι το πρώτο έφερε τη σκηνοθετική υπογραφή του μετέπειτα οσκαρικού Μπιλ Κόντον.

Αυτό είναι κάτι που ελπίζουμε να αλλάξει σύντομα, καθώς η MGM ετοιμάζει ένα νέο σίκουελ του φιλμ. Κι αν τέτοιου είδους νέα δεν είναι απαραίτητα χαρμόσυνα, αυτό που κάνει τη διαφορά σε αυτήν την περίπτωση είναι το όνομα του Τζόρνταν Πιλ («Get Out») σε ρόλο παραγωγού και σεναριογράφου.

Βασισμένο σε ένα διήγημα του Κλάιβ Μπάρκερ, το πρώτο «Candyman» ήταν, εκτός από αρκούντως τρομακτικό, μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις μεταφυσικού τρόμου (πέρα από τη «Νύχτα των Ζωντανών Νεκρών» του Ρομέρο) που έθιγε το ζήτημα του φυλετικού ρατσισμού και διέθετε ένα σαφές κοινωνικό πλαίσιο, με πεδίο δράσης την υποβαθμισμένη περιοχή και τα συγκροτήματα κατοικιών του Καμπρίνι Γκριν στο Σικάγο, κάτι που κάνει τον Πιλ το κατάλληλο πρόσωπο για να χειριστεί μια νέα ανάγνωση της ιστορίας, η οποία έκανε επιπλέον ενδιαφέρουσα χρήση της έννοιας του αστικού μύθου.

Ο Τζόρνταν Πιλ και ο Γουίν Ρόζενφελντ (παραγωγός επίσης του «BlacKkKlansman») υπογράφουν το σενάριο και την παραγωγή της νέας ταινίας, την οποία περιγράφουν ως «πνευματικό σίκουελ», ενώ η Νία ΝταΚόστα («Little Woods») θα αναλάβει τη σκηνοθεσία του ολοκαίνουργιου «Candyman», ο οποίος θα επιστρέφει στην αναβαθμισμένη πλέον περιοχή όπου εκτυλισσόταν ο προκάτοχός του.

«Το πρωτότυπο ήταν ένα εμβληματικό φιλμ για την εκπροσώπηση των μαύρων στο είδος του τρόμου. Μαζί με τη “Νύχτα των Ζωντανών Νεκρών”, το “Candyman” στάθηκε μια μεγάλη επιρροή για μένα ως κινηματογραφιστή» περιγράφει σε επίσημη ανακοίνωσή του ο Πιλ.

Ελπίζουμε, λοιπόν, το νέο team να καταφέρει να σβήσει την πικρή γεύση των προηγούμενων σίκουελ (όπως, για παράδειγμα, έκανε ο Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν με το πρόσφατο «Halloween») και να μας προκαλέσει να πούμε ξανά το όνομα του «Candyman» πέντε φορές μπροστά στον καθρέφτη.

ΠΗΓΗ

 

Αυτιστική η Προσέγγιση των Ιδιωτικών ΑΕΙ

0

Η Παιδεία μας (κυρίως  ως καλλιέργεια/κουλτούρα) έχει υποστεί πολλά και πολυεπίπεδα δεινά. Ακαλλιέργητοι περιστασιακοί ή και περαστικοί επιβήτορες, καθώς και ιδεοληπτικοί βιαστές της, την εξευτέλισαν, την απαξίωσαν. Διαχρονικό, αχρείαστο, ασύγγνωστο εθνικό έγκλημα !!!.

του Κώστα Δημ. Χρονόπουλου (Αρθρογράφου – Σχολιογράφου)

Θα σταθώ στο συζητούμενο άρθρο 16  για τα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια (Ι.Π) όπου η προσέγγιση του θέματος γίνεται με … αυτιστικό και ανυπόκριτα υποκριτικό τρόπο.

  1. Υπάρχουν σε όλες τις πλούσιες και φτωχές χώρες του πλανήτη.
  2. Σε καμιά περίπτωση δεν εμποδίζει η ύπαρξη του Ιδιωτικού Πανεπιστημίου την επιτυχή λειτουργία του Δημόσιου Πανεπιστημίου (=Δ.Π). Είναι έωλος /ανυπόστατος ο ισχυρισμός ότι εξαιτίας των Ι.Π θα υποβαθμιστούν τα Δ.Π (!). Θα αναβαθμιστούν !

Αντίθετα -επειδή θα λειτουργήσει ο φυσιολογικός ανταγωνισμός – θα βελτιωθεί και το επίπεδο του Δ.Π. Εξυπακούεται ότι εάν το Ι.Π δεν είναι  καλύτερο από το Δ.Π θα κλείσει.

  1. Κάποιοι ιδεοληπτικοί υποκριτές, λαϊκιστές, ψηφοθήρες πολιτικάντηδες προβάλλουν νηπιακά επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα όπως ότι :

“Δεν επιτρέπεται να έχουμε Παιδεία δύο ταχυτήτων γιατί έτσι παρέχεται η καλύτερη μόρφωση στα παιδιά των κληρονόμων, από τα άλλα τα …  παιδιά του Θεού”.

Εδώ ας ανοίξουμε μια … ψυχαγωγική παρένθεση:

-Ποιοί είναι οι κληρονόμοι και ποιά τα παιδιά του Θεού;

-Πόσα “παιδιά του Θεού” δεν σπούδασαν σε Ι.Π του Εξωτερικού;

 Που τα βρήκαν τα λεφτά για τις σπουδές οι γονείς τους;

 Τα πήραν από το παγκάρι της Εκκλησίας; Τι δουλειές και τι συναλλαγές – θεμιτές ή αθέμιτες – έκαναν; Μήπως πάλι δούλευαν μερικοί γονείς σε 2 ή 3 δουλειές για να τα σπουδάσουν;

– Πόσοι από τους Υπουργούς και Βουλευτές οι οποίοι λάβροι ξιφουλκούν εναντίον των Ι.Π, σπούδασαν σε παρόμοια ξένα;

-Πόσοι από αυτούς στέλνουν τα παιδιά τους εδώ σε δημόσια δημοτικά, γυμνάσια;  Ελάχιστοι υποθέτω. (Σ.Σ Εκτιμώ πως η φοίτηση των παιδιών τους σε Ι. Σχολεία, είναι  ο λόγος που αυτά δεν καταργούνται.

Πόσο φαιδρολάγνοι, υποκριτές πρέπει να είναι κάποιοι Κρατούντες ! … Ναι στα ιδιωτικά εκπαιδευτικά Ιδρύματα. Όχι στα ιδιωτικά ΑΕΙ (!).

Θλιβερό, απολύτως ιδιοτελές. Το ίδιο αίτιο.

Θα προσυπογράψω την μη κατάργηση των Ι. Σχολείων, επειδή θεωρώ πως θα ήταν παιδοκτονία να στέλνουν τα μικρά τους παιδάκια στο Εξωτερικό).

– Είναι άραγε μύθος ότι η ανισότητα -οικονομική ή  άλλη είναι ο νόμος της φύσης;

– Ποιός έχει (εκτός και αν είναι καθυστερημένος, ιδεοληπτικός, υποκριτής, ή ανίκανος να παραγάγει αξιόλογο έργο) το δικαίωμα : Να μας υποδείξει πως, σε τι θα ξοδέψουμε τα χρήματά μας; ( αγορές  αγαθών, αυτοκίνητα, παπούτσια, ταβέρνες ή σε εκπαιδευτικά Ιδρύματα για τα παιδιά μας;).

-Με αυτή την νοοτροπία θα πρέπει σύντομα να μας επιβάλλουν και ομοιόμορφη ενδυμασία  (σας θυμίζει κάτι;).

-Είναι, επιεικώς  ντροπή, οι ανίκανοι, αποτυχημένοι Εξουσιαστές μας να παραπλανούν. Επειδή αδυνατούν να ανεβάσουν το επίπεδο- όπως οφείλουν – της Δ.Π μάχονται τα Ι.Π. γιατί, δήθεν η λειτουργία τους θα …βλάψει τα Δ.Π (;).

Ως προς τι έβλαψαν τα Δημόσια Σχολεία τα Ιδιωτικά Εκπαιδευτήρια;

– Απορία : Σεβαστό το ενδιαφέρον για τα “παιδιά του Θεού” αλλά εδώ υπάρχει διαχωρισμός /ρατσισμός, σε βάρος των παιδιών άθεων γονέων – ή και ουδετερόθρησκων τοιούτων -. Αυτά γιατί δεν αναφέρονται πουθενά;  Είναι διαφορετικής, τρίτης κατηγορίας; (ή μήπως τρίτης διαλογής, λόγω υποκριτικής ένταξης τους σε εκείνα … του Θεού;).

  1. Αν μελετήσουν οι αρμόδιοι την κατάταξη /αξιολόγηση (τώρα και πριν 50 χρόνια) των ΑΕΙ μας θα εκπλαγούν. Πιάνουμε πάτο. Δεν διαθέτουμε περαιτέρω περιθώρια υποβάθμισης.  Άρα;
  2. Περίπου 500.000 δικοί μας νέοι επιστήμονες μετανάστευσαν και προσφέρουν τις γνώσεις τους, όπως και τις φοροδοτικές τους υποχρεώσεις εκτός Ελλάδος.
  3. Οικονομική Αιμορραγία από τις χιλιάδες των νέων μας που πηγαίνουν σε ξένα Ι.Π  για να σπουδάσουν.

Αν διαθέταμε εδώ Ι.Π θα πήγαιναν;

  1. Όταν ακόμη και τριτοκοσμικές χώρες κερδίζουν συνάλλαγμα από τα Ι.Π τους, εμείς τι παριστάνουμε; Τους …..ευφυείς κρετίνους;

ΥΓ: Πολλαπλά τα οφέλη -υλικά και άυλα – από την ίδρυση των Ιδιωτικών ΑΕΙ. Ιδίως αν δεν καταργηθεί η αριστεία!

Άρθρο άποψης: “Η θεοποίηση του χρήματος”

0

Στα πλαίσια της σύγχρονης υλιστικής κοινωνίας στην προσπάθεια να φτάσουμε τον άπιαστο υλιστικό στόχο χάσαμε την ανθρωπιά μας. Βλέπουμε ανθρώπους να προσκυνάνε, κοινώς να γλύφουν για να κατακτήσουν μια θέση που στην ουσία δεν τους αξίζει!Ξεχάσαμε ίσως την τρωτή ανθρώπινη φύση μας.

Πιστέψαμε ότι είμαστε αλώβητοι. Χάσαμε την έννοια της πραγματικής χαράς και ευτυχίας γατί αδειάσαμε την ψυχές σε πρόσκαιρες υλικές απολαύσεις και πουλήσαμε τις ανέμελες στιγμές οικογενειακής και προσωπικής ευτυχίας με περισσότερες εργατοώρες για να πετύχουμε και πάλι να εξασφαλίσουμε όλο και πιο πολλά υλικά αγαθά. Θεοποιήσαμε το χρήμα.

Πουλήσαμε συνειδήσεις, ανθρώπους τον ίδιο μας τον εαυτό. Γίναμε άνθρωποι του συστήματος, ρομπότ, μηχανές, κομμάτια ενός παζλ που λέγεται κέρδος. Και το κέρδος ποιο είναι εν τέλει; Χάσαμε την ουσία της ζωής….

Γιατί φίλοι μου η ευτυχία του ανθρώπου δε βρίσκεται στα πολλά αλλά στα απλά , στα λίγα στις λεπτομέρειες της ζωής. Εκεί λοιπόν να ψάξετε αν θέλετε να απαγκιστρωθείτε από το άγχος της καθημερινότητας.

Πλούσιος είναι εκείνος που αρκείται σε όσα έχει…. Αν όλοι οι άνθρωποι το καταλάβαιναν αυτό δε θα υπήρχαν αδικίες, πόλεμοι, εκμετάλλευση… Κάποιοι δεν το καταλαβαίνουν.

Εσύ θα αφήσεις τον εαυτό σου να θυσιαστεί στο βωμό του χρήματος; Θα γίνεις δούλος της ύλης; Καλές οι ανέσεις αλλά για να διευκολύνουν τη ζωή μας μόνο.

Οὐδὲν γὰρ ἀνθρώποισιν οἷον ἄργυρος
κακὸν νόμισμ’ ἔβλαστε. τοῦτο καὶ πόλεις
πορθεῖ, τόδ’ ἄνδρας ἐξανίστησιν δόμων,
τόδ’ ἐκδιδάσκει καὶ παραλλάσσει φρένας
χρηστὰς πρὸς αἰσχρὰ πράγμαθ’ ἵστασθαι βροτῶν
πανουργίας δ’ ἔδειξεν ἀνθρώποις ἔχειν
καὶ παντὸς ἔργου δυσσέβειαν εἰδέναι.

Σοφοκλή «Αντιγόνη» στ. 295-301

Ελεύθερη απόδοση
Aπ’ τους θεσμούς που σπάρθηκαν
και φύτρωσαν, και βλάστησαν,
κανέναν δε θά βρεις
απ΄ το χρήμα χειρότερο.
 
Αν μπεις σε χώρα έρημη,
σε τόπο ρημαγμένο,
κι αν εύρεις σπίτια άψυχα
δίχως ζωής ανάσα,
το χρήμα τα κατέστρεψε,
και ρημαγμένα τ’ άφησε.
 
Και των ανθρώπων το μυαλό
συνέχεια δασκαλεύει
του ολέθρου ο εκμαυλιστής,
ο ακόρεστος ο πλούτος,
να τον θηρεύουν άπληστα,
την ύλη να λατρεύουν.

Και άνθρωποι, οπού στο πριν
είχαν σωστά τα φρένα
για το καλό και το σωστό,
την ανθρωπιά, το δίκιο,
πανούργοι γίναν,
άδικοι και πονηροί και πλάνοι.

Στο μέλλον, οι συνομιλίες ίσως συμπεριλαμβάνουν και την οσμή, εκτός από ήχο και εικόνα!

0

Όλα καλά με την εξέλιξη των γραφικών και την εικονική πραγματικότητα, αλλά ποτέ τίποτα δεν θα είναι απόλυτα αληθοφανές εάν δεν μπουν και οι μυρωδιές στο παιχνίδι. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, να συνομιλείτε με κάποιον που περπατά στην πλατεία Αριστοτέλους (Θεσσαλονίκη) και να σας έρχετε το άρωμα από τα τσουρέκια του Τερκενλή. Ακούγεται λίγο τρελό το σενάριο, αλλά σύμφωνα με το NBC News ήδη πραγματοποιούνται δοκιμές στη Μαλαισία για τη δημιουργία τεχνολογίας ψηφιακής οσμής.

Οι ερευνητές διεξήγαγαν πρόσφατα πειράματα σε 31 εθελοντές τοποθετώντας ηλεκτρόδια στις μύτες τους. Αυτά τα ηλεκτρόδια διεγείρουν με ασθενές ηλεκτρικό ρεύμα τους νευρώνες που βρίσκονται επάνω από τα ρουθούνια για να στείλουν τα κατάλληλα σήματα στον εγκέφαλο στην περιοχή που δημιουργεί την αίσθηση της οσμής. Ισχυρίζονται ότι κατάφεραν να δημιουργήσουν ψηφιακά την αίσθηση 10 διαφορετικών οσμών, όπως φρούτα, ξύλο και μέντα. Παρόλα αυτά, δεν έχουν ακόμα τον έλεγχο για το ποια οσμή δημιουργήθηκε σε κάθε εθελοντή.

Όπως δήλωσε ο Adrian Cheok, ένα από τα μέλη της ομάδας των ερευνητών, η τεχνολογία αυτή θα μπορούσε να αναπτυχθεί και να εγκατασταθεί σε ειδικά γυαλιά που θα διεγείρουν εξωτερικά τους αντίστοιχους νευρώνες της μύτης, διότι δύσκολα θα έβρισκε το δρόμο του στην αγορά ένα προϊόν που απαιτεί να χώσεις ηλεκτρόδια στη μύτη σου κάθε φορά που συνομιλείς στο τηλέφωνο.

Ακραίο, αλλά ομολογουμένως, πολύ ενδιαφέρον.

ΠΗΓΗ

ΚΥΠΡΟΣ: Έρχεται η… αποκάλυψη της συμμετοχής για το Τελ Αβίβ

0

Η Κύπρος,  όπως όλοι γνωρίζουμε, μετά την μεγάλη επιτυχία που σημείωσε η συμμετοχή της στη Λισαβόνα, έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον τόσο το δημοσιογραφικό όσο και των fans για το τι μέλει γενέσθαι με την επιλογή εκπροσώπου για τη Eurovision του Τελ Αβίβ τον προσεχή Μάϊο.

Η σεναριολογία για τα ονόματα καλλιτεχνών που πιθανόν να εκπροσωπήσουν την Κύπρο, για τους συνθέτες και τα τραγούδια έφτασε το προηγούμενο διάστημα στο αποκορύφωμά της. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει σε άρθρο μας, οι διαδικασίες για την επιλογή από το επιτελείο του ΡΙΚ προχωράνε με σταθερά και σίγουρα βήματα. Το διεθνές ενδιαφέρον ήταν έντονο καθώς, όπως κατ’αποκλειστικότητα σας είχε ενημερώσει ο OGAE Greece, υπεβλήθησαν 4 τραγούδια από γνωστούς και καταξιωμένους συνθέτες από Ευρώπη, αλλά και Αμερική.

Το ΡΙΚ το οποίο, κατόπιν επικοινωνίας του OGAE Greece, διέψευσε κατηγορηματικά ότι επισκέφτηκε οποιοσδήποτε την Κύπρο ή την όποια παραφιλολογία περί καλλιτεχνών που άκουσαν ή δεν άκουσαν τραγούδια, είχε καταστήσει σαφές ότι βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία που αφορά το τραγούδι που θα εκπροσωπήσει την Κύπρο και θα προβεί σε ανακοινώσεις ή σε σχετικές αναρτήσεις στην επίσημη σελίδα που η δημόσια ραδιοτηλεόραση της Κύπρου διατηρεί για τον διαγωνισμό.

Ήρθε η ώρα, λοιπόν, για να αποκαλυφθεί η Κυπριακή συμμετοχή για τη Eurovision 2019!

Σε ανάρτησή της η Κυπριακή Δημόσια Ραδιοτηλεόραση στην επίσημη σελίδα που λειτουργεί για τον διαγωνισμό της Eurovision, ερωτά τους χρήστες του διαδικτύου εάν είναι έτοιμοι για μερικά quizzes και teasers που αφορούν στην Κυπριακή συμμετοχή!

Όπως αναφέρουν οι αποκλειστικές πληροφορίες του OGAE Greece, η πρώτη ανάρτηση σχετικά με την συμμετοχή της Κύπρου αναμένεται μέχρι το τέλος της εβδομάδας!

Το τι θα αφορά αυτή;;; Αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον να το δούμε!

Πηγή

Άρθρο άποψης: “Η Μακεδονία της Νεολαίας”

0

Τα νέα έρχονται την Φλώρινα: «Όχι στο ξεπούλημα της Μακεδονίας» βροντοφώναξαν οι μαθητές της Φλώρινας, όπως είναι και ο τίτλος του τοπικού blog neaflorina.gr**, από το οποίο πήραμε την φωτογραφία και σας το επισυνάπτουμε

Άρθρο γνώμης του Ευάγγ. Αθανασιάδη*

Ότι δεν πέτυχαν οι άλαλοι πεφωτισμένοι δάσκαλοι του Γένους,  το πέτυχαν οι θολοκουλτουριάρηδες εθνομηδενιστές. Κατέβασαν την νεολαία σε διαδηλώσεις.

Μπόλιασαν με Ελλάδα, τρεις γενιές μπροστά. Το «Νέο πολυτεχνείο της Νεολαίας». Το «Πολυτεχνείο της Μακεδονίας».

Οι «ετερόκλιτοι»… και η αριστερά απούσα. Και τότε… και τώρα… Η αριστερά των απολαβών..

Η νεολαία είναι εδώ και η κυβέρνηση «αλλού»… Η νεολαία της προοπτικής… και η πολιτική της αποδρομής…

Κανένα κόμμα δεν μπορεί να μαζέψει τέτοιο μέγεθος, τέτοια ποιότητα, τόσο παλμό, τόση ψυχή, τόση ζωή, τόσα νιάτα, τόση ζωντάνια, τέτοιο μεγαλείο. Τόση Ελλάδα.

Νεολαία χωρίς κουκούλες, χωρίς μολότοφ… Στο φως της μέρας. Νέοι με σύνεση, με επίγνωση, με ζήλο, με θυσία, με αποφασιστικότητα, με ευπρέπεια.

Πρόσωπα φωτεινά, μάτια λαμπερά, Προοπτική του Έθνους.

Καρδιές ζεστές, ψυχές αποφασισμένες, η Ζωή του Έθνους.

Εναντίον τέτοιων ποιος  δίνει εντολές να ρίχνουν δακρυγόνα;..

Το έθνος είναι ένας οργανισμός. Και όταν και ένα κύτταρο ζει και πάλλεται το Έθνος ζει.  Σε όποιο Έθνος η νεολαία έχει εθνικά ενδιαφέροντα και Ιδανικά, εκεί όλα είναι πλήρη ελπίδος.

Το Έθνος θα ζήσει. Κάποιοι άλλοι θα γραφούν στις δέλτους της ντροπής και της καταφρόνιας. Το Έθνος θα ευγνωμονεί τους σημερινούς πολιτικούς για την αμετροέπεια και την ηλιθιότητα τους.

Σήμερα και σε άλλες πόλεις μαθητές θα διατρανώσουν την αντίδραση τους για τις εξελίξεις για την Μακεδονία. Η ακριτική Φλώρινα ας είναι παράδειγμα. Παράδειγμα ευπρέπειας, ήθους, σύνεσης, ακομμάτιστου, Εθνικού και Ελλάδος.

Μακεδονία Γη Ελληνική.

*Ο Αθανασιάδης Ευάγγελος είναι Συνταγματάρχης ε.α.

** http://neaflorina.gr/2018/11/quot-ochi-sto-xepoylima-tis-makedonias-quot-vrontofonaxan-oi-mathites-tis-florinas-pics/

Κρητική λύρα: Από που κρατά η σκούφια της

0

Η ετυμολογική προέλευση της λέξης «λύρα» είναι σκοτεινή: το λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας αναφέρει πως αρχαία ελληνική λέξη «λύρα» είναι αγνώστου ετύμου. Βέβαια, η αρχαιοελληνική λύρα, είναι εκείνο το έγχορδο όργανο, που παιζόταν με τα δάχτυλα ή με δοξάρι, με ποικίλο αριθμό χορδών, συνήθως επτά ή εννιά, και συνόδευε τραγούδι ή απαγγελία.

Τώρα, η κρητική λύρα, αυτό το τρίχορδο, τοξωτό, απιδόσχημο, δηλαδή με το σχήμα του αχλαδιού, μουσικό όργανο, που κατέχει κεντρική θέση στη κρητική μουσική, είναι η πιο δημοφιλής παραλλαγή της βυζαντινής λύρας που χρησιμοποιείται σήμερα. Μοιάζει πολύ με τη λύρα της Κωνσταντινούπολης (πολίτικη, ή ρωμέικη λύρα, ή λυράκι). Στο νησί, στην Κρήτη, οι ειδικοί εικάζουν πως η λύρα έφτασε τον 12ο αιώνα, από τα Δωδεκάνησα.

Κάποιοι άλλοι όμως, διαφωνούν – υποστηρίζουν πως η βυζαντινή λύρα εισήχθη στην Κρήτη μετά το 961 μ.Χ., όταν το νησί επανακαταλήφθηκε από το Βυζάντιο, έπειτα από αραβική κατοχή, με στρατιωτική επέμβαση του Νικηφόρου Φωκά. Εκείνη την περίοδο εγκαταστάθηκαν στην Κρήτη οικογένειες αριστοκρατών από την Κωνσταντινούπολη, με σκοπό την ενίσχυση του ελληνικού στοιχείου και την αναπλήρωση του πληθυσμού. Με αυτή την κίνηση υιοθετήθηκαν από τον εντόπιο πληθυσμό βυζαντινές παραδόσεις από την Κωνσταντινούπολη, όπως η μουσική πράδοση της λύρας.

Πάντως, το σίγουρο είναι πως αυτή η βυζαντινή λύρα αποτελεί πρόγονο πολλών ευρωπαϊκών τοξωτών εγχόρδων, και είναι αντίστοιχη του ρεμπάμπ, που έχαιρε δημοφιλίας την ίδια εποχή στις Ισλαμικές αυτοκρατορίες. Ο Ιμπν Κορνταμπέχ, Πέρσης γεωγράφος του 9ου αιώνα, στη λεξικογραφική του μελέτη των μουσικών οργάνων, αναφέρει τη λύρα ως ένα τυπικό όργανο των Βυζαντινών μαζί με το «urghun» (το ὄργανον), το «shilyani» (μάλλον κάποιο είδος άρπας ή λύρας) και το «salandj» (μάλλον κάποιος είδος άσκαυλου)…

Η βυζαντινή λύρα διαδόθηκε ευρέως στην Ευρώπη: χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Ιταλική «lira da braccio», τοξωτό έγχορδο του 15ου αιώνα, που πιθανόν να υπήρξε ο πρόγονος του σύγχρονου βιολιού. Η χρήση τοξωτών εγχόρδων, παρόμοιων της κρητικής λύρας και άμεσων διαδόχων της βυζαντινής, συνεχίστηκε σε πολλές περιοχές της βυζαντινής αυτοκρατορίας, ακόμα και όταν αυτή αποτέλεσε παρελθόν, φτάνοντας μέχρι τις μέρες μας με μικρές διαφοροποιήσεις.

Παραδείγματα τέτοιων οργάνων αποτελούν η «Γκαντούλκα» στη Βουλγαρία, η τοξωτή Λύρα Καλαβρίας στην Ιταλία και η Πολίτικη λύρα στην Κωνσταντινούπολη. Όποια πάντως και να είναι η καταγωγή της, η λύρα, φίλες και φίλοι, έγινε το ηχείο της ψυχής των Κρητικών. Στα χέρια ενός λυράρη, το όργανο ζωντανεύει…

Υπάρχουν τρία κύρια είδη Κρητικής λύρας: πρώτον, το λυράκι, ένα μικρό μοντέλο λύρας, σχεδόν όμοιο με τη Βυζαντινή (Πολίτικη) λύρα, που χρησιμοποιείται αποκλειστικά για συνοδεία στους Κρητικούς χορούς. Δεύτερον, η βροντόλυρα, που δίνει πολύ ισχυρό ήχο, ιδανική για μουσική υπόκρουση και τέλος η κοινή λύρα, δημοφιλής στο νησί σήμερα, που προέκυψε από συνδυασμό του βιολιού με το λυράκι. Το 1990, ο ιρλανδικής καταγωγής μουσικός Ρος Ντέιλι σχεδίασε ένα νέο είδος κρητικής λύρας που ενσωματώνει στοιχεία από το λυράκι, τη Βυζαντινή λύρα και το Ινδικό sārangī.

Τώρα το πως φτιάχνεται παραδοσιακά μια λύρα, είναι κάτι που μάλλον δεν ξέρουν πολύ, κι έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Λοιπόν, η λύρα συνήθως έχει δυο μικρές ημικυκλικές τρύπες για το ηχείο. Σώμα και λαιμός σκαλίζονται από το ίδιο κομμάτι ξύλο, που αφήνεται να παλιώσει για τουλάχιστον 10 χρόνια. Παραδοσιακά, προερχόταν από δέντρα που φύονταν στην νησί, βελανιδιές, μουριές, ή σφενδάμια. Τώρα πλέον η ξυλεία για τις λύρες είναι, στο μεγαλύτερο βαθμό, εισαγόμενη.

Το καπάκι του οργάνου είναι επίσης σκαλιστό, κατασκευασμένο από μαλακό ξύλο με ευθεία νερά. Παραδοσιακά, οι λυράρηδες το έφτιαχναν από τις παλαιωμένες δοκούς κτιρίων (τα λεγόμενα «κατράνια») και, ιδανικά, από τις τριακοσίων ετών δοκούς των Ενετικών ερειπίων… Επίσης, παλιά, οι χορδές φτιάχνονταν από έντερα ζώων και το δοξάρι από τρίχα αλογοουράς. Το τόξο του δοξαριού ήταν συνήθως φορτωμένο με μια σειρά από σφαιρικές καμπάνες, τα γερακοκούδουνα, που παρείχαν ρυθμική υπόκρουση στη μελωδία. Σήμερα, οι περισσότερες λύρες παίζονται με δοξάρια βιολιού.

Να συμπληρώσουμε πως οι λυράρηδες, όπως ο Ψαραντώνης, με τις δοξαριές τους πάνω στις χορδές, πράγματι υφαίνουν το σώμα της κρητικής ψυχής. Άγρια και περήφανη, πολεμοχαρής και μελαγχολική, τρυφερή κι αγαπησιάρικη, παθιασμένη και λεβέντικη, ερωτική και ανυπότακτη, η λύρα είναι ένα από τα ιερά σύμβολα της Κρήτης. Ο ήχος της συνεγείρει, συνεπαίρνει, κι όχι μόνο τους κρητικούς και τις κρητικές – αλλά όλους όσοι προτιμούν να ακούν μουσικές με ψυχή, από κάθε μεριά του κόσμου, κι όχι ανακυκλωμένα υποπροϊόντα της ακουστικής βιομηχανίας.

ΠΗΓΗ

H κόρη του Τζάκι Τσαν κατηγορεί τον πατέρα της ότι την άφησε άστεγη επειδή είναι ομοφυλόφιλη

0

Στον Καναδά, παντρεύτηκε η κόρη του Τζάκι Τσαν την 31χρονη σύντροφό της και το έκανε γνωστό, δημοσιεύοντας φωτογραφίες και βίντεο από τον γάμο στα social media, λίγο προτού το ζευγάρι επιστρέψει στο Χονγκ Κονγκ.

Η 19χρονη Έτα είναι παιδί του ασιάτη σταρ του κινηματογράφου και μετρ των πολεμικών τεχνών, από τη σχέση του με την πρώην βασίλισσα της ομορφιάς Ελέιν Γι Λέι, με την οποία ήταν ζευγάρι ενώ ήταν παντρεμένος με άλλη γυναίκα.

Ο ηθοποιός, που διαθέτει περιουσία 350 εκατομμυρίων δολαρίων, ποτέ δεν είχε ιδιαίτερη σχέση με το εξώγαμο παιδί του, παρόλο που την έχει αναγνωρίσει και έχει μιλήσει δημοσίως για το «λάθος του, να υποπέσει σε μία εξωσυζυγική σχέση, όπως πολλοί άνδρες».

Η Έτα, έχει αναφέρει σε συνέντευξή της ότι δεν θεωρεί ουσιαστικά πατέρα της τον Τζάκι Τσαν, ενώ έχει κατηγορήσει και τους δύο γονείς της ως ομοφοβικούς.

Τον περασμένο Απρίλιο, η νεαρή κοπέλα είχε δημοσιεύσει ένα βίντεο στα social media, έχοντας στο πλευρό της την αγαπημένη της, στο οποίο έλεγε: «Γεια σας, είμαι η κόρη του Τζάκι Τσαν. Οι γονείς μας δεν εγκρίνουν τη σχέση μας και γι′ αυτό τον λόγο μας έχουν αφήσει άστεγες. Κοιμόμαστε κάτω από μια γέφυρα. Θέλουν να μας βάλουν σε άσυλο αστέγων, γιατί θέλουν να μας χωρίσουν».

Η μητέρα της Ετα, είχε δηλώσει σε ασιατικό μέσο ότι η κόρη της κακώς αναφέρει το όνομα του Τζάκι Τσαν, ότι παλιότερα έβλεπε ψυχολόγο γιατί είχε προβλήματα και την προέτρεπε να πάει να δουλέψει όπως όλος ο κόσμος, αφού λέει ότι δεν έχει χρήματα.

Από την άλλη, όταν ο Τζάκι Τσαν είχε ερωτηθεί από το Gay Times για το αν έχει πρόβλημα που η κόρη του είναι ομοφυλόφιλη, είχε απαντήσει: «Κανένα πρόβλημα, αφού είναι η επιλογή της».

ΠΗΓΗ

Ελένη Κοκκίδου: «Δεν μου φτάνουν ούτε τρεις ούτε τέσσερις ζωές»

0

Η Ελένη Κοκκίδου είναι ένας άνθρωπος ανοιχτός που αγαπάει την ζωή και δεν σταμάτα να ψάχνεται. Εχει μια έμφυτη περιέργεια όμως και μια έμφυτη καλλιτεχνική φλέβα. Γι΄αυτό και σε ό,τι κάνει βάζει μέσα πολύ από τον εαυτό της. Εξι χρόνια τώρα παραμένει η Βούλα της «Μουρμούρας», κάνοντας παράλληλα θέατρο και τραγούδι. Φέτος είναι η «Λωξάντρα» και το απολαμβάνει πολύ.

«Με μελαγχολεί αυτή η επιστροφή στο παρελθόν. Νοιώθω γενικώς ότι σαν κοινωνία πάμε προς τα πίσω αντί να πηγαίνουμε προς τα μπρος, αν και πάντα υπάρχουν εκείνοι που πάνε μπροστά. Δεν είναι βέβαια ελληνικό το φαινόμενο αλλά εδώ ειδικά, πάνω που πηγαίναμε να ορθοποδήσουμε, γυρίσαμε προς τα πίσω.

Και στον χώρο τον δικό μας αισθάνομαι το ίδιο. Εχουμε νέους ανθρώπους που κάνουν πράγματα με την δική τους κρίση και αισθητική, κι έχουν συνέχεια να παλέψουν μια άρνηση. Σαν να μην τους αφήνουν να βρουν το πρόσωπό τους, την ταυτότητά τους. Δεν υπάρχει μεγάλη ευελιξία της κοινωνίας ως προς το νέο, ως προς το ξένο, ως προς το διαφορετικό. Να κάτσεις να το δεις, χωρίς να το πετροβολήσεις. Να το αφήσεις να αναπτυχθεί και μετά να μιλήσεις».

Τώρα έχουν αλλάξει οι ταχύτητες και τα πράγματα συστήνονται και διαλύονται σε χρόνο dt. Και ο κόσμος δεν ξέρει τι τον εκπροσωπεί για να πάει να το ζητήσει στην τέχνη

«Πιστεύω ότι η κοινωνία αποφασίζει πότε θα γεννηθεί το καινούργιο. Οταν η Ελεύθερη Σκηνή έκανε την επανάστασή της ήταν έτοιμη η κοινωνία να μιλήσει με έναν διαφορετικό τρόπο -επί δικτατορίας και μεταπολίτευσης. Παλαιότερα, όταν βγήκε ο Κουν, ήταν η σειρά του. Μετά ήρθε η σειρά του Λευτέρη Βογιατζή και του Βασίλη Παπαβασιλείου για να πάνε τα πράγματα παρακάτω. Είχε ήδη εμφανιστεί ο Ευαγγελάτος. Ο κόσμος εκινείτο με μια πιο φυσιολογική ταχύτητα. Τώρα έχουν αλλάξει οι ταχύτητες και τα πράγματα συστήνονται και διαλύονται σε χρόνο dt. Και ο κόσμος δεν ξέρει τι τον εκπροσωπεί για να πάει να το ζητήσει στην τέχνη. Είναι ένα αμφίρροπο πράγμα η τέχνη.

Ημουν ηθοποιός που ανήκα σε ομάδες. Ξεκίνησα από τον Σπύρο Ευαγγελάτο, μετά πήγα στο Βασίλη Παπαβασιλείου, ύστερα πέρασα από τον Λευτέρη Βογιατζή. Ακολούθησε το Εθνικό. Δεν υπάρχουν πια τα θέατρα που ήταν κοινότητες, που έβγαζαν καινούργιους καλλιτέχνες και επηρέασαν το στυλ. Οπως το θέατρο του Βογιατζή, το Αμόρε του Χουβαρδά, το Απλό, το Εμπρός και άλλα…»

Από μικρή αισθανόμουν διαφορετική. Δεν έκανα παρέα με κορίτσια, προτιμούσα τα αγόρια, γιατί είχαν δράση

«Η καταγωγή μου είναι από την Αρκαδία και το Πήλιο. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Σχολείο πήγα στο Μαράσλειο και μετά στο Αρσάκειο. Ο τρόπος που μεγάλωσα με οδηγούσε σε μια κανονική και αναμενόμενη ζωή. Σπουδές, δουλειά, οικογένεια. Εγώ όμως από μικρή αισθανόμουν διαφορετική. Δεν έκανα παρέα με κορίτσια, προτιμούσα τα αγόρια, γιατί είχαν δράση. Επαιζα με τα αγόρια της γειτονιάς, πόλεμο, στάκαμαν, ποδόσφαιρο. Μεγάλωσα στο Κολωνάκι, κοντά στην Μονή Πετράκη.

Τώρα, όταν έχω χρόνο θέλω να φεύγω, να πηγαίνω κοντά στη φύση. Εχω το χωριό της γιαγιάς μου, κοντά στην Τρίπολη. Λέγεται Αραχαμίτες. Είναι δίπλα στην Ασέα, το χωριό του Γκάτσου. Η μητέρα μου τον είχε γνωρίσει τον Γκάτσο. Κι έχουμε κι ένα εξοχικό στη βόρειο Εύβοια, κοντά στην Αιδηψώ.

Οι γονείς μου δεν είχαν σχέση με την τέχνη. Εγώ ανακάλυψα κάποια στιγμή την σχέση μου με αυτά, απλώς ήταν εκεί από την γέννα μου. Ημουν μουσικό παιδί. Βέβαια στο σπίτι μου η μητέρα μου ήταν λάτρης της μουσικής. Ακούγαμε κλασική μουσική, Αττικ, Γιαννίδη, Χατζιδάκι και Θεοδωράκη, Ξαρχάκο. Αλλά η παιδεία μου τα πρώτα χρόνια ήταν η κλασική παιδεία -Μπαχ, Μπετόβεν. Κι άρχισα να μαθαίνω πιάνο από τη μητέρα μου, που κι εκείνη το αγαπούσε και ήξερε να παίζει. Νομίζω πως η φύση σου σε σπρώχνει, αλλά φυσικά βοηθάει και το περιβάλλον. Η αδελφή της μητέρας μου ήταν επίσης καλλιτεχνική φύση αλλά λόγω εποχής την εμπόδισαν».

«Ναι, κι εμένα με εμπόδισαν. Αυτονόητο ήταν. Ανήκα σε μια αστική οικογένεια, ο πατέρας μου ήταν οικονομολόγος, η μητέρα μου δεν δούλευε. Όποτε ερχόταν κάποιος στο σπίτι κι εγώ έπαιζα πιάνο ή τραγουδούσα, λέγανε ότι πρέπει να ακολουθήσω αυτόν τον δρόμο και οι γονείς μου άλλαζαν πενήντα χρώματα. Θυμάμαι το πρόσωπο της μητέρας μου… Κατάλαβα από νωρίς ότι αυτό απαγορεύεται και στράφηκα αλλού. Σπούδασα ψυχολογία, δεν πήρα πτυχίο, πήγα στην σχολή ξεναγών, γιατί λατρεύω την ιστορία, το πάτημα του ανθρώπου πάνω στην γη. Δούλεψα ως ξεναγός -και το ξανάκανα στους Ολυμπιακούς το 2004. Εχω πολλή μεγάλη αγάπη στα έργα που έχει αφήσει ο άνθρωπος πίσω του. Με συγκινεί η μεγάλη δυνατότητα του ανθρώπου να πλάθει….

Το θέατρο νομίζω ότι μπήκε τυχαία στην ζωή μου. Θυμάμαι να μου λένε “εσύ πρέπει να γίνεις ηθοποιός”, γιατί ο τρόπος έκφρασής μου τους δημιουργούσε αυτή την αίσθηση. Σπούδασα τραγούδι, και ακόμα το σπουδάζω. Δεν γίνεται αλλιώς…

Στο ευρύ φάσμα η τέχνη δεν εκτιμάται από την ελληνική κοινωνία. Οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι η ζωή χωρίς τέχνη είναι άνοστη και ανάλατη, δεν έχει φαντασία -δεν υπάρχει ζωή χωρίς τέχνη.

Πώς άρχισα το θέατρο; Καταρχάς όταν σπούδαζα ψυχολογία στο Deree, πήγα στο drama club και έπαιξα σε δύο έργα, γιατί με παρακίνησε μαι φίλη μου. Μετά, όταν δούλευα ως ξεναγός νομίζω, μου είπαν για μια παράσταση που θα πάει στο Κάιρο και μου πρότειναν να πάω στον Χορό. Ηταν ο “Αγαμέμνων” σε σκηνοθεσία της Μυρτώς Παράσχη. Δώσαμε και παραστάσεις εδώ, στην Ελλάδα, σε πολύ ιδιαίτερους χώρους, όπως το Κάστρο της Ναυπάκτου, στην Αράχωβα, κάτι πολύ πρωτοποριακό για την εποχή».

«Mου ξαναείπαν ότι “εσύ πρέπει να γίνεις ηθοποιός” κι έτσι αποφάσισα και έδωσα εξετάσεις. Mου πήρε καιρό να καταλάβω τι γίνεται. Θα μπορούσα να είμαι και στην μουσική περιοχή, αλλά έμεινα στην θεατρική και ξαναβρήκα τη μουσική μέσα από το θέατρο.

Εχασα προσωπική ζωή για το θέατρο. Μέχρι μια ηλικία δεν ήταν καθόλου συνειδητό αυτό, θα μπορούσα πιθανόν να τα είχα συνδυάσει, αλλά δεν ήμουν τυχερή

Ο άνθρωπος που με έμαθε πως να ζω σαν καλλιτέχνης με το θέατρο, είναι ο Βασίλης Παπαβασιλείου. Μαζί του έμαθα πως να τιμώ και να εξερευνώ την τέχνη μου και πως να προχωράω σαν άνθρωπος. Αυτοί είναι δύο παράλληλοι δρόμοι που δίνουν τροφή ο ένας στον άλλον. Μετά γνώρισα τον Λευτέρη Βογιατζή, ο οποίος είχε μία αίσθηση, μαι ευαισθησία, ως προς το τι σημαίνει να είσαι ηθοποιός, και πως από το μηδέν ανακαλύπτεις έναν ρόλο, ένα έργο. Ηταν ένας άνθρωπος που για να ανεβάσει μια παράσταση θα εξαντλούσε τα πάντα -βιβλία, ταινίες, πίνακες ζωγραφικής. Είδα έναν άνθρωπο που ζούσε μέσα από αυτό. Με έμαθε να αμφιβάλλω πάντα. Γιατί το ζητούμενο είναι να προσέρχεσαι σ΄ αυτή τη δουλειά σαν άγραφο χαρτί και σιγά-σιγά να βάζεις στοιχεία, κάτι που δεν είναι εύκολο.

Νομίζω ότι το κατάφερα στην “Γυναίκα της Πάτρας” που έπαιξα το 2010. Θυμάμαι είχε έρθει ο Λευτέρης στο καμαρίνι μου και δεν έφευγε, λέγοντάς μου “μην το αφήσεις αυτό…”. Είχα πια ωριμάσει. Ημουν πενήντα χρόνων. Είχε έρθει η στιγμή να μιλήσω μόνη μου. Οταν τέλειωσε, μηδένισα. Και προχωράω. Ξέρω ότι μεγαλώνοντας το μεγαλύτερο μερτικό είναι το δικό μου και λιγότερο των άλλων».

«Ενα τυχαίο γεγονός με οδήγησε στο «Μην αρχίζεις την Μουρμούρα». Δεν προβληματίστηκα καθόλου για το αν θα αναλάβω τον ρόλο της Βούλας. Μου άρεσε το σενάριο. Χάρηκα που θα είμαι μόνον με έναν άνθρωπο, άρα θα είχα πλήρη έλεγχο. Επίσης ήθελα να εξερευνήσω τον κόσμο της κωμωδίας στην κάμερα. Οταν αναλάβω κάτι, πέφτω με τα μούτρα. Δεν είμαι ποτέ ευχαριστημένη.
Εγώ δεν είμαι κωμικός ηθοποιός. Ηθοποιός είμαι. Πιστεύω ότι ο καθένας μας είναι διαφορετικών προδιαγραφών. Και το ξέρει αυτό από μέσα του. Οταν θες να εξελίσσεσαι συνέχεια, σημαίνει ότι είσαι προδιαγραφών για παραπάνω…

Τι είναι η επιτυχία; Ελα ντε… Για μένα προσωπικά επιτυχία είναι η στιγμή που τα υλικά που διαθέτεις φτάνουν στο πικ τους, στο πιο υψηλό τους σημείο κι αυτό το αντιλαμβάνονται και οι άλλοι. Τι άλλο είναι η τέχνη από μια πάλη με δαίμονες…

Η αναγνωρισιμότητα δεν είναι επιτυχία, αλλά την θέλεις, την ποθείς. Γιατί αυτός ο αγώνας που έκανες έχει ένα χειροκρότημα στο τέλος του, έχει ένα μπράβο. Ο ηθοποιός αίρει τις αμαρτίες του κόσμου, είναι το κρασί και το αντίδωρο της εκκλησίας, είναι το μέσον ώστε οι θεατές να εκφράσουν την δική τους την ζωή. Κι εσύ ξέρεις ότι το μέσον είναι ο εαυτός σου.

Εχασα προσωπική ζωή για το θέατρο. Μέχρι μια ηλικία δεν ήταν καθόλου συνειδητό αυτό, θα μπορούσα πιθανόν να τα είχα συνδυάσει, αλλά δεν ήμουν τυχερή. Οταν άρχισα να μεγαλώνω, έδωσα όλη την ενέργεια και την προσοχή μου στη δουλειά. Από μια ηλικία και μετά είναι πιο δύσκολο να βρεθείς με κάποιον και να φτιάξεις οικογένεια. Μου λείπουν οι προσωπικές στιγμές….»

«Μ΄αρέσει πολύ που οι άνθρωποι με βλέπουν στον δρόμο και μου λένε ότι με αγαπούν. Γίνομαι σαν παιδί εκείνη την ώρα που νοιώθει ότι το αγαπάνε. Είναι καταπληκτικό και οφείλεται στην τηλεόραση.
Οχι, δεν κινδυνεύω να πάρουν τα μυαλά μου αέρα. Είμαι πάντα κριτική απέναντι στον εαυτό μου και έχω διαλέξει τον δύσκολο δρόμο, ξέροντας ότι από εκεί θα μάθω.

Πάντα θα βρω τρόπους και αφορμές για να τραγουδήσω. Οπως πέρυσι που έκανα την μουσική παράσταση με την Μάρθα Φριτζήλα. Πιστεύω ότι θέατρο και τραγούδι πάνε μαζί. Το τραγούδι είναι πολύ πιο άμεσο, συμμετοχικό, γίνεσαι πιο εύκολα ένα με τον κόσμο. Το θέατρο θέλει χρόνο. Είναι πολύ πιο δύσκολο το θέατρο.

Πέρασα μια μεγάλη φάση που επέλεγα από αυτά που μου πρότειναν. Τώρα είμαι σε μια άλλη φάση, να προτείνω εγώ πράγματα. Δεν ήμουν ένα οργανωμένο μυαλό με στόχους. Αργησα να καταλάβω ότι αυτή είναι η ζωή μου και πρέπει να επενδύσω. Δεν ανήκω πουθενά, ούτε ανήκα ποτέ. Κι αυτό έχει μια ελευθερία κι ένα τίμημα. Σήμερα ο ηθοποιός εξαρτάται πολύ από το που ωθείται ο κόσμος. Ο κόσμος καθοδηγείται, κατά κάποιον τρόπο και επηρεάζεται από τα πολλά και διαφορετικά που γράφονται. Δεν υπάρχουν σταθερές. Γι΄ αυτό και μέσα σ΄ αυτό το κλίμα θα καούν πολλά χλωρά, κυρίως οι νέοι».

«Ο χρόνος με απασχολεί με την έννοια ότι δεν προλαβαίνω να κάνω πράγματα. Εχω μια περιέργεια για την ζωή. Δεν μου φτάνουν ούτε τρεις ούτε τέσσερις ζωές. Με απασχολεί σε σχέση με το τι έχω χάσει, τι χάνω. Νομίζω ότι θα ήθελα να πεθάνω στο σανίδι. Παρ΄ όλα αυτά δεν είμαι εξαρτημένη από αυτό. Εχει κι άλλα πράγματα η ζωή».

ΠΗΓΗ

Mobile Internet ή WiFi; Μια μεγάλη έρευνα δείχνει τι είναι πιο γρήγορο!

0

Μια έρευνα για το mobile Internet και το WiFi μας λύνει όλες τις απορίες. Σε ποια κατηγορία βρίσκεται η Ελλάδα; Είναι γενικά αποδεκτό πως η πρόσβαση στο Internet που προέρχεται από ένα hot-spot WiFi θα είναι ταχύτερο από το mobile internet. Είναι, όμως, έτσι στην πραγματικότητα;
Μια έρευνα για το mobile Internet και το WiFi αποκαλύπτει πιο είναι το ταχύτερο. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από την Open Signal, η οποία μελέτησε 80 χώρες και απέδειξε πως το mobile Internet είναι πιο γρήγορο από το WiFi σε 33 χώρες (το 41% δηλαδή των χωρών που συμμετείχαν στην έρευνα). Και η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα σε αυτές!

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως οι χρήστες smartphones έχουν πιο υψηλές ταχύτητες download χρησιμοποιώντας το mobile δίκτυο και όχι συνδέσεις στο WiFi. Η Ελλάδα, όπως βλέπουμε στα γραφήματα, δεν έχει απλώς γρήγορο mobile Internet αλλά βρίσκεται στην 5 θέση.

Παράλληλα, στον κατάλογο βρίσκεται η Αυστραλία, το Λίβανο, το Κατάρ και το Ομάν. Το report αναφέρει πως οι πιο υψηλές ταχύτητες κινητής τηλεφωνίας οφείλονται σε διάφορους λόγους. Σε μέρη όπου το mobile internet είναι γρήγορο και εύκολο, όπως η Σιγκαπούρη, οι ΗΠΑ, το Χονγκ Κονγκ, το WiFi εξακολουθεί να κατευθύνει το δίκτυο στα κινητά.

Πριν από χρόνια η υπόθεση ότι το WiFi ήταν ταχύτερο και προσέφερε μια καλύτερη εμπειρία, ήταν δικαιολογημένη από τον χρήστη. Τα περισσότερα data plans χρεώνονταν περισσότερο, αν οι χρήστες ξεπερνούσαν το μηνιαίο όριο τους και τα δίκτυα 2G και 3G ήταν σημαντικά πιο αργά από τα LTE networks που έχουμε σήμερα.

Καθώς οι συζητήσεις για την ανάπτυξη 5G έχουν ξεκινήσει με εντατικούς ρυθμούς, ίσως έχει έρθει ο καιρός οι κατασκευαστές συσκευών να επανεξετάσουν αυτήν την υπόθεση. Τα νέα δίκτυα 5G θα είναι ακόμη πιο γρήγορα από το LTE.

Πλέον, το WiFi δεν έχει εγγυημένο πλεονέκτημα έναντι του mobile Internet στην ταχύτητα!

ΠΗΓΗ

Καστοριά – Μαθητές διαμαρτύρονται για τη συμφωνία των Πρεσπών (vid, pics)

0

Τα σχολεία της Καστοριάς υψώνουν το ανάστημα τους

Μαθητική πορεία πραγματοποιείται αυτή την ώρα στην πόλη της Καστοριάς από μαθητές όλων των βαθμίδων οι οποίοι διαμαρτύρονται για τη συμφωνία της κυβέρνησης για το σκοπιανό

Δείτε το βίντεο:

HMS Prince of Wales: Πρώτη δοκιμή των ντιζελoμηχανών του αεροπλανοφόρου

0

Το δεύτερο αεροπλανοφόρο της κλάσης Queen Elizabeth δοκίμασε για πρώτη φορά τις δευτερεύουσες μηχανές του. Οι ντιζελομηχανές μηχανές του γίγαντα των 65.000 HMS Prince of Wales τέθηκαν για πρώτη φορά σε λειτουργία. Το αεροπλανοφόρο αναμένεται να καθελκυστεί στο δεύτερο μισό του 2019.

Το σκάφος διαθέτει τέσσερις πετρελαιογεννήτριες Wärtsilä έκαστη ικανή να παράγει 11 Megawatt. Συνολικά παράγουν το 40% της ισχύος του σκάφους. Οι κύριοι κινητήρες Rolls-Royce MT30 παράγουν το υπόλοιπο 60%, αλλά ακόμα δεν έχουν τεθεί σε λειτουργία.

ΠΗΓΗ

Η Σλοβενία αποκτά Carl-Gustaf M4 και στρατιωτικά οχήματα JLTV

0

Η Σλοβενία προχωρά στην αναβάθμιση των ικανοτήτων του Σλοβενικού Στρατού με την αγορά αντιαρματικών όπλων Carl-Gustaf M4 και την επιλογή 38 στρατιωτικών οχημάτων JLTV.

Σύμφωνα με την SAAB, οι παραδόσεις των Carl-Gustaf M4 θα γίνουν μεταξύ 2018 και 2020. Η Σλοβενία αποτελεί τον ένατο πελάτη του όπλου, μετά την έναρξη παραγωγής του το 2014.

Ο Σλοβενικός Στρατός πρόκειται επίσης να αποκτήσει 38 στρατιωτικά οχήματα JLTV. Το συμβόλαιο αγοράς των οχημάτων υπογράφθηκε την προηγούμενη εβδομάδα με σκοπό την αντικατάσταση των διαθέσιμων Hummer. Κατά τη Σλοβενία, τα Hummer θεωρούνται ακριβά στη συντήρηση και τα οχήματα απαιτούν αντικατάσταση επειδή έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την αγορά τους. Το JLTV χρησιμοποιείται από τις ΗΠΑ και θεωρείται πολύ πιθανή η αγορά του από τη Βρετανία και τη Λιθουανία.

ΠΗΓΗ

Τι πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες για τη θάλασσα και πως τα ελληνικά νησιά «γέννησαν» την Μυθολογία

0

Σύμφωνα με τον Ησίοδο αρχή και πηγή των πάντων είναι το Χάος. Από το χάος ξεπρόβαλε το αιώνιο σκοτάδι Έρεβος και η σκοτεινή Νύξ. Από αυτά το αιώνιο φως ο Αιθήρ και η λαμπρή Ημέρα. Έπειτα η Γαία, ο Τάρταρος και ο Έρως. Η Γαία γέννησε τον Ουρανό και τη Θάλασσα, Πόντο.

Ο Πόντος ήταν θεός των βυθών της εσωτερικής θάλασσας, από τους αρχαιότερους θεούς που η Γαία τον γέννησε πριν ενωθεί με το θεό της εξωτερικής θάλασσας Ωκεανό. Γιοί του Πόντου ήταν ο Θαύμας και ο Φόρκυς και θυγατέρα του η Κητώ.

Ο Θαύμας ήταν Θεός των φυσικών φαινομένων στη θάλασσα. Γυναίκα του η κόρη του Ωκεανού, η Ηλέκτρα και κόρες του οι Άρπυϊες.
Ο Φόρκυς κυβερνούσε τα θαλάσσια τέρατα.
Η Κητώ ήταν Θαλάσσια θεά, μητέρα του κύκλωπα Πολύφημου, του δράκοντα Λάδωνα και τριών γοργόνων, των Γραιών.

Κατά τον Όμηρο, δημιουργός του σύμπαντος ήταν ο Ωκεανός, που είχε για σύζυγο τη Θέτιδα. Οι Έλληνες φιλόσοφοι της Ιωνίας στις αναζητήσεις τους για την αρχή των όντων εκλαμβάνουν το ύδωρ ως γενεσιουργόν και ζωογόνον παράγοντα.

Κατά την ελληνική μυθολογία κυρίαρχος των θαλασσών ήταν ο Ποσειδών, γιος του Τιτάνα Κρόνου και της γυναίκας του Ρέας, θεός της θάλασσας. Ως θεός της θαλάσσης επικαλούμενος Πελάγιος, Ποντοποσειδών, Πόντιος, Θαλάσσιος, Ευρυκρείων και Ευρυμέδων.. (Ποταμιάνος Κωνσταντίνος, 2001: 13). Ζούσε στις Αιγές και γυναίκα του ήταν η Αμφιτρίτη, θυγατέρα του θαλάσσιου θεού Νηρέα. Γιοί του Αλικύμονα Ποσειδώνα ήταν ο Πολύφημος, ο Κύκνος, ο Γλαύκος, ο Ανταίος, ο Εύφημος, ο Σκείρων, ο Πελίας, ο Νηκεύς κ.α.

Τα μυθογέννητα και γλαυκοθώρητα ελληνικά νησιά
Τα νησιά της Ελλάδος, οι θάλασσες και οι ακρογιαλιές της αποτελούν το δομικό υλικό και το κυρίαρχο μυθοπλαστικό σκηνικό της Ελληνικής Μυθολογίας.

Τα λευκοθώρητα πελαγοστάσια του Αιγαίου, οι γαλανόφωτοι θαλασσινοί δίαυλοι του Ιονίου και του Κρητικού πελάγου, η ηλιογέννητη θαλασσοκρατόρισσα (η Κρήτη), αποτελούν τα ξέφωτα μαγνάδια του Ελληνικού Μυθολογικού πολιτισμού.

Ο Απόλλων παίζει λύρα και πελαγοδρομεί με το μαντικό τρίποδα. Τον συντροφεύουν τα Δελφίνια του Πελάγους

Η Ελλάς οφείλει τα πάντα εις τη θάλασσα. Έτσι από τα γλαυκά πελάγη, που γίνονται αβρόταται θωπείαι εις την γλαφυράν, την γεμάτην ακατανίκητο θέλγητρον Ελληνικήν ακτήν, ξεκινά και ο μύθος και η ιστορία αυτής εδώ της χώρας (Ζαμαρόφσκι Βόϊτεχ, χ.χ.: 675-677).

Θα ’λεγε κανείς ότι τα νησιά (εννοεί του Αιγαίου) είναι τα βήματα, τα βήματα των θεών, και προπάντων τα βήματα της Λητώς, όταν έτρεχε κυνηγημένη από την Ήρα, για να γεννήσει τον Απόλλωνα, το θεό του Φωτός, και την Άρτεμη, τη θεά Σελήνη-Εκάτη, την Παρθένα (Χειμωνάς Γ., 1998:315).

Πολλά νησιά και θαλάσσιες περιοχές οφείλουν την ονομασία τους σε Μυθικούς θεούς και ήρωες και αρκετές νησιώτικες και παραθαλάσσιες περιοχές συνδέονται με μυθικά πρόσωπα και με γνωστούς μύθους. Οι Μυθοστόλιστες και γαλαζόλευκες νύφες του Αιγαίου (τα νησιά του Αιγαίου), οι Ελληνικές λευκοκύμονες θάλασσες και τα ακτογαλανόφωτα στρωσίδια του ήλιου αποτελούσαν πάντοτε ισχυρή πηγή έμπνευσης για τους λογοτέχνες μας.

Πολλά νησιά και θαλάσσιες περιοχές οφείλουν την ονομασία τους σε Μυθικούς θεούς και ήρωες: Όπως το Αιγαίο Πέλαγος στον πατέρα του Θησέα Αιγέα, η Πελοπόννησος (που λεγόταν παλιά Αιγιαλεία) στον Αιγιαλέα, το Μυρτώο Πέλαγος στο γιο του Ερμή (ή του Δία) Μυρτίλο, η Ικαρία και το Ικάριο πέλαγος στον Ίκαρο, η Ρόδος στη γυναίκα του Θεού Ήλιου Ρόδη, η Αίγινα και η Σαλαμίνα στις ομώνυμες Νύμφες, κόρες του Ασωπού, η Χίος στην εγγονή του Μίνωα Χιόνα, η Ζάκυνθος στον Ζάκυνθο (γιο του Δάρδανου, βασιλιά της Τροίας), η Κεφαλονιά στον ήρωα Κέφαλο, η Φολέγανδρος στο γιο του Μίνωα Φολέγανδρο, η Μύκονος στον ήρωα Μύκονο, η Ιθάκη στον ήρωα Ίθακο, η Σύμη στην απαχθείσα από το Γλαύκο Σύμη, η Άνδρος στον Άνδρο υιό του Ευρυμάχου κ.τ.λ.

Αρκετές νησιώτικες και παραθαλάσσιες περιοχές συνδέονται με μυθικά πρόσωπα και με γνωστούς μύθους όπως:

Η Κρήτη με το μύθο του Μινώταυρου, ο Ιαπετός με την Κάρπαθο, ο Πόρος, η Σκύρος και η Κρήτη με το Θησέα, η Σέριφος με το μυθικό Περσέα, η Κέα με το Σείριο, η Ανάφη με τον Απόλλωνα (την ανέδυσε από τα βάθη της θάλασσας), η Σύμη με το βασιλιά Νηρέα, ο Πολυβότης με τη Κω και τη Νίσυρο, ο Αγκαίος γιος του Ποσειδώνα με τη Σάμο (ήταν ιδρυτής της), ο Απόλλων με τη Δήλο, η Αφροδίτη με τα Κύθηρα και την Ελαφόνησο (τα διαχώρισε) καθώς και με την Κύπρο, ο Οδυσσέας με την Ιθάκη κ.α.

Η ίδια η Ελληνική θαλασσολάτρισσα φύση αποτελεί μια λαμπερή θεότητα με ουρανόφωτη θωριά.
Το λιοπερίβλητο άρμα του Φαέθοντα, οι ηλιόμορφες νεράιδες, τα πορφυρόχρυσα κεντίδια των δειλινών και οι χρυσοκλωστές του φεγγαριού εναρμονίζονται με τους λατρευτικούς ύμνους προς τον Αλικύμονα Ποσειδώνα και με τα ροδιά βήματα της Αφροδίτης (κατά τον Ησίοδο γεννήθηκε από τον αφρό της θάλασσας στην Κύπρο).

Από τα γαλαζόβλεφα σμιλέματα του Πρωτεϊκού λιθοξόου και από τα Ελληνικά κυανέμβολα πολυδρόμια, ανεδύθη η Αφροδίτη (στα Κύθηρα) ως σύμβολο της αρμονίας και της τελειότητας και ο Απόλλων ως έκφραση του φωτός του Ελληνικού Πόντου.

Του πανεπιστημιακού Κωνσταντίνου Σπ. Μέντη

ΠΗΓΗ

Χώρισε αλλά κράτησε το δαχτυλίδι αρραβώνων!

0

Η DJ, μοντέλο, κληρονόμος και επιχειρηματίας Πάρις Χίλτον γυρνάει σελίδα στη ζωή της και το επιβεβαιώνει πολεμώντας για το μονόπετρο ενός αρραβώνα που πλέον δεν ισχύει.

«Είναι ίσως το μεγαλύτερο δράμα δαχτυλιδιού, από τότε που ο Φρόντο μετέφερε στο Σχιστό Λαγκάδι το δαχτυλίδι το οποίο κατασκεύασε ο Σκοτεινός Άρχοντας Σάουρον (Στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών)» αναφέρεται σε σχόλιο της γερμανικής εφημερίδας Suddeutsche Ζeitung για όλα όσα συμβαίνουν ανάμεσα στη Χίλτον και τον πρώην αρραβωνιαστικό της, Κρις Ζίλκα, μοντέλο και ηθοποιό.

Η Χίλτον δεν θέλει να επιστρέψει το δαχτυλίδι των αρραβώνων της όχι γιατί έχει υπερδυνάμεις, αλλά επειδή φέρει ένα διαμάντι 20 καρατίων που αποσπά την προσοχή και κοστίζει 2.750.000 δολάρια.

Ο Ζίλκα έκανε πρόταση στην Πάρις Χίλτον με το δαχτυλίδι τον Ιανουάριο στο Άσπεν, αλλά χώρισαν την περασμένη εβδομάδα.

Η περιουσία της Χίλτον εκτιμάται ότι ανέρχεται σε περίπου 413 εκατομμύρια δολάρια και το μοντέλο και ηθοποιός που εμφανίζεται στις ταινίες «The Amazing Spider-Man» και «Shark Night 3D» φέρεται να έχει 5,5 εκατομμύρια δολάρια σε τραπεζικό λογαριασμό, σύμφωνα με τη New York

Μόλις αρραβωνιάστηκαν διατυπώθηκαν απορίες για το πολύτιμο δαχτυλίδι.
Τώρα δημοσιεύματα φέρουν τον 33χρονο να ζητά πίσω την ακριβή επένδυση που έκανε και ξέσπασε πόλεμος.

Ποιος εκμεταλλεύεται ποιον

Η Χίλτον υπονόησε ότι ο Ζίλκα δεν θα κατάφερνε να αγοράσει το δαχτυλίδι χωρίς τις δικές της γνωριμίες.
Ο Ζίλκα είπε ότι έχει τα δικά του χρήματα.

Μετά τον αρραβώνα, τον περασμένο Φεβρουάριο, η Πάρις Χίλτον είχε χάσει για λίγο το δαχτυλίδι σε ένα κλαμπ, το οποίο βρέθηκε τελικά σε μία παγωνιέρα σε άλλο τραπέζι.
«Ευτυχώς ο αρραβωνιαστικός μου βρήκε το δαχτυλίδι, αν το έβρισκε άλλος δεν θα το επέστρεφε» είχε πει η Πάρις Χίλτον.

Τώρα εκείνη φέρεται να μην επιθυμεί να επιστρέψει το δαχτυλίδι.

ΠΗΓΗ

Ο Άρης Πλασκασοβίτης εξομολογείται το πρόβλημα υγείας του: «Δυστυχώς είναι μη αναστρέψιμο πια…»

0

Ο Άρης Πλασκασοβίτης μίλησε στις τηλεοπτικές κάμερες που τον συνάντησαν σε βραδινή του έξοδο και, μεταξύ άλλων, παραδέχτηκε πώς αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα με την ακοή του, αποκαλύπτοντας, μάλιστα, πώς είναι μη αναστρέψιμο πια.

«Το παίζω πιο γλυκούλης με το ένα αυτί κουφό. Είχα πάθει αυτή η αιφνίδια κώφωση- βαρηκοΐα. Περίμενα να φτιάξει αυτό το πράγμα μέσα σε ένα μήνα που ήμουν στο νοσοκομείο με κορτιζόνες και όλα αυτά. Είχα μια μικρή βελτίωση, αλλά το «μήνυμα» είναι πως το άγχος καταστρέφει. Εγώ κουφάθηκα λόγω του άγχους. Ήταν ένα ψυχοσωματικό που με χτύπησε στο αυτί… Δυστυχώς είναι μη αναστρέψιμο πια. Έχω αρχίσει και ζω με αυτό, μαθαίνω. Ήταν πολύ δύσκολο γιατί έπρεπε να ξεκινήσω ξανά φωνητική, φάλτσαρα πάρα πολύ, δεν μπορούσε να εναρμονίσω και τα δύο μου ηχεία… Έπαθα ένα σοκ που χρειάστηκε να απομονωθώ και να τα βρω με τον εαυτό μου. Μου πήρε πέντε με έξι μήνες. Πλέον προσπαθώ να μου πει κάποιος κάτι και να «πιάσω» τη λέξη…», είπε χαρακτηριστικά.

ΠΗΓΗ

Η ντουλάπα της Lady Gaga είναι μέσα στον κήπο του σπιτιού της (vid)

0

Από αστέρι της ποπ, περιζήτη πρωταγωνίστρια της μεγάλης οθόνης η Lady Gaga βρήκε την ευκαιρία που πάντα έμοιαζε να αναζητά στην εμπιστοσύνη που της έδειξη ο Μπράντλεϊ Κούπερ. Να δει τον εαυτό της σταρ του σινεμά, σε μία πολυσυζητημένη ταινία στην οποία πραγματικά κλέβει τις εντυπώσεις το soundtrack που υπογράφει η ίδια.

Η Λαίδη της παγκόσμιας μουσικής μοιάζει να απολαμβάνει την νέα στροφή στην καριέρα της και με αφορμή τo Α Star Is Born που βγήκε στις αίθουσες πριν από λίγες εβδομάδες, ανοίγει τις πόρτες του εντυπωσιακού σπιτιού της στην αμερικάνικη Vogue και απαντά πίσω από τα μαύρα της γυαλιά στις 73 Ερωτήσεις του μεγάλου περιοδικού μόδες,

Κάτω από ανθισμένες μπουκαμβίλιες, σε ένα πάτιο στρωμένο με λευκό ψηφιδωτό, σε μία έπαυλη που φέρνει στο νου ισπανική, φωτεινή επαρχία η Gaga δηλώνει με σιγουριά πως δεν υπάρχουν όρια όταν μιλάμε για μουσική και πως δεν έχει αγαπήσει βιβλίο περισσότερο από το «Γράμματα σε ένα νέο ποιητή» του Ρίλκε. Κι όλα αυτά με φόντο την γεμάτη ντουλάπα του σπιτιού της που έχει θέα στον κήπο και είναι ουσιαστικά σαν πολύχρωμο ντεκόρ σε μία ούτως ή αλλιώς ξεχωριστή, χολιγουντιανή αυλή.



ΠΗΓΗ

Έσκασε τώρα: Επιστροφή Χιμένεθ στην ΑΕΚ;

0

Ισπανικά μέσα τις τελευταίες ώρες κάνουν λόγο για επιστροφή του Μανόλο Χιμένεθ στην ΑΕΚ, αφού θεωρείται σχεδόν σίγουρη η έξοδος από την ομάδα του Δικεφάλου, του Μαρίνου Ουζουνίδη το ερχόμενο Σαββατοκύριακο μετά και τον αγώνα της περασμένης Τρίτης με τον Άγιαξ.

Επιπλέον υπάρχουν σενάρια με τον Φελίπε Ουφάνο να αναλαμβάνει χρέη πρώτου προπονητή και τον Χιμένεθ να υπηρετεί το κιτρινόμαυρο σύλλογο από άλλο υψηλότερο πόστο.

Οι εξελίξεις στην κιτρινόμαυρη ΠΑΕ θα είναι ραγδαίες τις επόμενες ημέρες.

Ζαχλωρού – Το “κουκλίστικο” χωριό της Αχαΐας

0

Η Ζαχλωρού είναι ένα όμορφο ορεινό χωριό του νομού Αχαΐας, που βρίσκεται πολύ κοντά στα Καλάβρυτα.

Περνώντας την εντυπωσιακή μεταλλική γέφυρα, φτάνετε στο σταθμό του χωριού που είναι μία από τις στάσεις του Οδοντωτού. Το σκηνικό εδώ είναι κινηματογραφικό.

Από τη μια τα πέτρινα κτήρια του σταθμού και από την άλλη η πλούσια βλάστηση του φαραγγιού του Βουραϊκού με τους ήχους του ποταμού, να είναι η απόλυτη απόδραση από την καθημερινότητα.

Το τοπίο αυτό δεν άφησε ασυγκίνητους σκηνοθέτες παλιότερων εποχών. Στην Κάτω Ζαχλωρού, έχουν γυριστεί σκηνές από τις ταινίες «ο Αγαπητικός της βοσκοπούλας», η « Γκόλφω» αλλά και η «Αστέρω», με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη.

Η εντυπωσιακότερη εικόνα με τα επιβλητικά βράχια του φαραγγιού που υψώνονται γύρω από το χωριό δημιουργούν την αίσθηση του φυσικού καταφυγίου.

ΠΗΓΗ

Ταχύτερη η σύνδεση μέσω κινητού δικτύου σε σχέση με το WiFi στην Ελλάδα

0

Στη λίστα των χωρών, όπου οι χρήστες smartphone απολαμβάνουν μεγαλύτερες ταχύτερες σύνδεσης μέσω του κινητού του δικτύου σε σχέση με το Wi-Fi, ανήκει η Ελλάδα. Η διαπίστωση ότι σταδιακά το Wi-Fi χάνει το στέμμα του όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παγκοσμίως, κάνει η εταιρεία OpenSignal σε σχετική μελέτη της. Σύμφωνα με την εν λόγω έκθεση, σε 33 χώρες του κόσμου το κινητό δίκτυο εξασφαλίζει στους χρήστες ταχύτερη σύνδεση στο Διαδίκτυο σε σχέση με το Wi-Fi. Η χώρα με τη μεγαλύτερη απόκλιση υπέρ της κινητής τηλεφωνίας είναι η Αυστραλία, όπου οι μέσες ταχύτητες είναι 13 Mbps γρηγορότερες από το WiFi. Στις περισσότερες χώρες, τα αντίστοιχα ποσοστά είναι αρκετά παρόμοια και συνηγορούν υπέρ της επικράτησης των κινητών δικτύων σε θέματα ταχύτητας.

Πριν από μια δεκαετία, τα δεδομένα κινητής τηλεφωνίας ήταν απλά μια “ακριβή στάση” μεταξύ των Wi-Fi hotspots. Αυτό πλέον αλλάζειΣτη μελέτη της, που εξετάζει το Wi-Fi και συγκρίνει τις επιδόσεις του με την εμπειρία του δικτύου κινητής τηλεφωνίας, η εταιρεία OpenSignal διαπιστώνει ότι οι ταχύτητες λήψης μέσω δικτύων κινητής τηλεφωνίας είναι ανώτερες αυτών του Wi-Fi σε διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Αυστραλίας, της Γαλλίας, του Κατάρ, της Τουρκίας, του Μεξικό και της Νότιας Αφρικής. Σε αυτήν την κατηγορία των χωρών ανήκει και η Ελλάδα. “Πριν από μια δεκαετία, τα δεδομένα κινητής τηλεφωνίας ήταν απλά μια “ακριβή στάση” μεταξύ των WiFi hotspots για τους χρήστες, οι οποίοι επιθυμούσαν να είναι διαρκώς συνδεδεμένοι”, αναφέρει η εταιρεία.

Κυριαρχεί το WiFi
Στις ΗΠΑ, ωστόσο, το WiFi εξακολουθεί να παρέχει στους χρήστες ταχύτερη σύνδεση και συγκεκριμένα κατά 25 Mbps. Αναλυτικά, η έκθεση διαπιστώνει ότι οι χρήστες στη Γαλλία έχουν πλεονέκτημα 2,5 Mb ανά δευτερόλεπτο, ενώ το Κατάρ και η Τουρκία έχουν 11,8 Mb/s και 7,3 Mb/s αντίστοιχα. Οι ΗΠΑ δεν είναι η μοναδική περίπτωση, καθώς και σε άλλες δύο ψηφιακά “ώριμες” αγορές, το Χονγκ Κονγκ και τη Σιγκαπούρη, η εμπειρία της ταχύτητας είναι σαφώς καλύτερη στις συνδέσεις μέσω Wi-Fi σε σύγκριση με τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας.

Οι αναλυτές της OpenSignal, εξηγώντας τη σταδιακή κυριαρχία των κινητών δικτύων έναντι του WiFi, σχολιάζουν ότι οι νεότερες τεχνολογίες κινητών επικοινωνιών, όπως το 4G, αύξησαν την υπεροχή των δικτύων. Σύμφωνα με την ανάλυση, σε 50 χώρες, το 63% αυτών που μελετήθηκαν, τα δίκτυα 4G προσφέρουν μια πιο γρήγορη εμπειρία λήψης σε σχέση με το Wi-Fi. Με τη χρήση δικτύων 3G, μόνο επτά χώρες γνώρισαν ταχύτερη εμπειρία και ακόμη και τότε η εμπειρία ήταν μέτρια σε σχέση με το WiFi. Οι αναλυτές προβλέπουν ότι η έλευση του 5G θα αυξήσει περαιτέρω το πλεονέκτημα ταχύτητας των δικτύων κινητής τηλεφωνίας.

ΠΗΓΗ

Σοβαρό τροχαίο με τραυματίες στη Νέα Φιλαδέλφεια (pics)

0

Σοβαρό τροχαίο σημειώθηκε περίπου στις 14:30 το μεσημέρι, στη συμβολή τηςΛεωφόρου Δεκελείας και Κυπρίων Αγωνιστών, στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Σοβαρό τροχαίο με τραυματίες στη Νέα Φιλαδέλφεια - Σοκαριστικές εικόνες

Σύμφωνα με πληροφορίες, για άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία συγκρούστηκαν ένα αυτοκίνητο, ένα βαν και ένα δίκυκλο που κινούνταν επί της Λεωφόρου Δεκελείας, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ο αναβάτης του δικύκλου και ένας από τους οδηγούς των άλλων οχημάτων.

Στο σημείο έσπευσε άμεσα ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, το οποίο τους παρέλαβε και τους μετέφερε σε νοσοκομείο για να τους παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες.

Σοβαρό τροχαίο με τραυματίες στη Νέα Φιλαδέλφεια - Σοκαριστικές εικόνες

Το παραπάνω περιστατικό είχε σαν αποτέλεσμα η Λεωφόρος Δεκελείας να παραμείνει κλειστή -και στα δύο ρεύματα- για αρκετή ώρα προκαλώντας μεγάλο μποτιλιάρισμα.

Με την βοήθεια της Τροχαίας ρυθμίστηκε η κυκλοφορία, καθώς προσωρινά έγινε εκτροπή της κίνησης των οχημάτων προς την οδό Κυπρίων Αγωνιστών.

Πηγή

Η αιματοβαμμένη ιστορία των Σταυροφοριών

0

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών οι Σταυροφορίες έχουν γίνει μια από τις πιο δυναμικές περιοχές ιστορικής έρευνας.

Για ποιο λόγο ξεκίνησαν; Ποια ήταν τα κίνητρα; Πόσο διήρκεσαν και τι αποτελέσματα είχαν; Τα ερωτήματα είναι πολλά και τα ιστορικά γεγονότα που πλαισιώνουν αυτή την «ιδιόμορφη»περίοδο ακόμα περισσότερα.

Η καταπάτηση των Αγίων Τόπων από τους Μουσουλμάνους Σελτζούκους Τούρκους το 1078, ήταν η αφορμή της πρώτης Σταυροφορίας. Οι Σελτζούκοι απαγόρευαν την είσοδο στους προσκυνητές των χριστιανικών εθνών της Δύσης, γεγονός που τελικά δεν έμεινε ατιμώρητο.

Οι κίνδυνοι ήταν πολλοί σε κάθε προσπάθεια προσέγγισης των Αγίων Τόπων από τους πιστούς με αποτέλεσμα να ξεκινήσει η μεγαλύτερη αιματοχυσία στα χρόνια του Μεσαίωνα που διήρκεσε 200 χρόνια.

Το συμβούλιο της Clermont και η άφιξη του πάπα Ουρβανού ΙΙ. Πίνακας από την Bibliothèque Nationale / Bridgeman Images

 

Το «παρασκήνιο» πριν από την έναρξη των Σταυροφοριών

Μέχρι το τέλος του 11ου αιώνα, η Δυτική Ευρώπη είχε αναδειχθεί ως μια σημαντική δύναμη, αν και υστερούσε από άλλους πολιτισμούς της Μεσογείου, δηλαδή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ισλαμικής αυτοκρατορίας της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Το Βυζάντιο όμως, έχανε σημαντικό έδαφος με την εισβολή των Σελτζούκων Τούρκων, οι οποίοι νίκησαν το βυζαντινό στρατό στη μάχη του Μαντζικέρτ το 1071.

Μετά από χρόνια χάους και εμφυλίου πολέμου την γενική αρχηγεία του βυζαντινού θρόνου κατέλαβε το 1081 ο Αλέξιος Κομνηνός, γνωστός στην ιστορία ως Αυτοκράτορας Αλέξιος Α”. Το 1095 ο Αλέξιος έστειλε απεσταλμένους στον πάπα Ουρβανό ΙΙ ζητώντας μισθοφορικά στρατεύματα από τη Δύση για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής. Αν και οι σχέσεις μεταξύ Χριστιανών στην Ανατολή και τη Δύση ήταν τεταμένες για μεγάλο διάστημα, το αίτημα του Αλέξιου ήρθε σε μια στιγμή που η κατάσταση έδειχνε ότι βελτιωνόταν.

Τον Νοέμβριο του 1095, στο Συμβούλιο της Κλερμόντ στη νότια Γαλλία, ο Πάπας κάλεσε τους Δυτικούς Χριστιανούς να πάρουν τα όπλα, προκειμένου να βοηθήσουν τους Βυζαντινούς στην ανακατάληψη των Αγίων Τόπων από τον μουσουλμανικό έλεγχο. Ο πάπας συνάντησε μεγάλη ανταπόκριση τόσο από τα χαμηλότερα στρώματα της στρατιωτικής ελίτ (που θα διαμόρφωνε μια νέα τάξη ιπποτών), όσο και από απλούς πολίτες που ήταν αποφασισμένοι να φορέσουν την στολή με τον κόκκινο σταυρό.

Η πρώτη Σταυροφορία (1096-1099)

Τέσσερις στρατιές Σταυροφόρων σχηματίστηκαν από τα στρατεύματα διαφόρων περιοχών της Δυτικής Ευρώπης, με επικεφαλής τον Ρεϋμόνδο του Σαιν Ζιλ,τον Γοδεφρείδο του Μπουιγιόν, τον Ούγο του Βερμαντουά και τον Βοϊμόνδο Α” της Αντιόχειας, που είχαν τοποθετηθεί με σκοπό να αναχωρήσουν για το Βυζάντιο, τον Αύγουστο του 1096.

Μια λιγότερο οργανωμένη ομάδα ιπποτών γνωστή ως «Σταυροφορία του Λαού» δημιουργήθηκε ύστερα από εντολή ενός δημοφιλούς ιεροκήρυκα, που έγινε γνωστός ως «Πέτρος ο Ερημίτης». Η Σταυροφόροι του Λαού έδρασαν βίαια περνώντας μέσα από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία σκορπώντας το θάνατο και παραβλέποντας τις εντολές του Αλέξιου που ζητούσε να περιμένουν και τους υπόλοιπους Σταυροφόρους που θα περνούσαν τον Βόσπορο στις αρχές Αυγούστου.

Στην πρώτη μεγάλη σύγκρουση μεταξύ Σταυροφόρων και Μουσουλμάνων, οι τουρκικές δυνάμεις συνθλίβονται από την εισβολή των Ευρωπαίων στην Απάμεια την Κιβωτό. Μια άλλη ομάδα Σταυροφόρων, με επικεφαλής τον περιβόητο κόμη Emicho, πραγματοποίησε μια σειρά από σφαγές Εβραίων σε διάφορες πόλεις στη Ρηνανία το 1096, προκαλώντας οργή και μια σοβαρή κρίση στις σχέσεις Εβραίων και Χριστιανών.

Όταν οι τέσσερις κύριες στρατιές των Σταυροφόρων έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη, ο Αλέξιος επέμεινε ότι οι επικεφαλής του έπρεπε δώσουν όρκο πίστης σ “αυτόν και να αναγνωρίσουν την εξουσία του πάνω σε οποιαδήποτε γη ανέκτησε από τους Τούρκους, καθώς και οποιοδήποτε άλλο έδαφος θα μπορούσε να κατακτήσει.

Ο μόνος που αντέδρασε ήταν ο Βοϊμόνδος. Τον Μάιο του 1097, οι Σταυροφόροι και οι βυζαντινοί τους σύμμαχοι επιτέθηκαν στη Νικαία (σημερινό Iznik, Τουρκία), την πρωτεύουσα των Σελτζούκων στην Ανατολία. Η πόλη παραδόθηκε στα τέλη Ιουνίου.

Παρά την επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ των Σταυροφόρων και των Βυζαντινών ηγετών, οι ενωμένες τους δυνάμεις συνέχισαν την επέλαση στην Ανατολία, καταλαμβάνοντας την μεγάλη συριακή πόλη της Αντιόχειας, τον Ιούνιο του 1098.

Μετά από εσωτερικές διαμάχες για τον έλεγχο της Αντιοχείας, οι Σταυροφόροι άρχισαν την πορεία τους προς την Ιερουσαλήμ, που τότε είχε καταληφθεί από το αιγυπτιακό χαλιφάτο των Φατμιδών. Αυτοί ως Σιίτες μουσουλμάνοι ήταν εχθροί των Σουνιτών Σελτζούκων Τούρκων. Κατασκηνώνοντας έξω από την Ιερουσαλήμ ανάγκασαν τον διοικητή της πολιορκημένης πόλης να παραδοθεί.

Παρά τις διαβεβαιώσεις για ασφάλεια του πρίγκιπα της Γαλιλαίας Τάνγκρεντ οι Σταυροφόροι σφάγιασαν αμέτρητες γυναίκες και παιδιά κατά την είσοδο τους στην πόλη.

 

Η δεύτερη Σταυροφορία (1147-1149). Η ήττα των Χριστιανών

Η δεύτερη Σταυροφορία ξεκίνησε το 1147 με επικεφαλής τον βασιλιά Λουδοβίκο Ζ της Γαλλίας και τον βασιλιά Κονράδο ΙΙΙ της Γερμανίας.Το 1144, ο σουλτάνος ​​των Σελτζούκων, στρατηγός Ζενγκί, κυβερνήτης της Μοσούλης, κατέλαβε την Έδεσσα, με αποτέλεσμα την απώλεια του βορειότερου τμήματος του κράτους των Σταυροφόρων

Έχοντας επιτύχει το στόχο τους σε ένα απροσδόκητα σύντομο χρονικό διάστημα, πολλοί από τους Σταυροφόρους αναχώρησαν για την πατρίδα τους. Θέλοντας όμως να επιτηρούν τις κατακτημένες περιοχές κάποιοι εγκαταστάθηκαν σε τέσσερις μεγάλους δυτικούς οικισμούς ή κράτη των Σταυροφόρων όπως η Αντιόχεια, η Ιερουσαλήμ, η Έδεσσα και η Τρίπολη.

Τα κράτη φρουρούνταν από τεράστια κάστρα και έτσι κατάφεραν να κρατήσουν το πάνω χέρι μέχρι το 1130, όταν οι μουσουλμανικές δυνάμεις άρχισαν να κερδίζουν έδαφος στον δικό τους ιερό πόλεμο κατά των Χριστιανών, τους οποίους ονόμαζαν «Φράγκους».

Τα νέα για την κατάληψη της Έδεσσας κονητοποίησαν την Ευρώπη και σύντομα οι χριστιανικές αρχές στη Δύση πήραν την απόφαση για μια δεύτερη Σταυροφορία. Επικεφαλής ήταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος Ζ της Γαλλίας και ο βασιλιάς Κονράδος Γ” της Γερμανίας. Η δεύτερη Σταυροφορία ξεκίνησε το 1147.

Τον Οκτώβριο εκείνου του έτους οι Τούρκοι συνθλίβονται από τις δυνάμεις του βασιλιά Κονράδου στο Δορύλαιο, μέρος όπου είχε σημειωθεί μια μεγάλη νίκη κατά την πρώτη Σταυροφορία. Έπειτα οι δυο επικεφαλής μάζεψαν τα στρατεύματα τους στην Ιερουσαλήμ και αποφάσισαν να επιτεθούν σε ένα συριακό προπύργιο της Δαμασκού με στρατό 50.000 Σταυροφόρων.

Προηγουμένως, ο θετικά διακείμενος προς τους «Φράγκους» ηγεμόνας της Δαμασκού, αναγκάστηκε να ζητήσει τη βοήθεια του Νουρ Αλ Ντίν διαδόχου του Ζενγκί στη Μοσούλη. Οι ενωμένες μουσουλμανικές δυνάμεις χάρισαν μια συντριπτική ήττα κατά των Σταυροφόρων και έτσι η Δαμασκός προστέθηκε στην αυτοκρατορία του Αλ Ντίν κλείνοντας με αυτό τον τρόπο τη δεύτερη Σταυροφορία.

Ένα λαϊκό κίνημα γνωστό ως «Σταυροφορία των Παιδιών» (1212), από παιδιά, εφήβους,γυναίκες και ηλικιωμένους βάδισε όλη τη διαδρομή από τη Ρηνανία στην Ιταλία πίσω από ένα νεαρό άνδρα που ονομαζόταν Νικόλαος, ο οποίος ισχυριζόταν ότι είχε λάβει τη θεία Εντολή για την πορεία προς τους Αγίους Τόπους.

Η τρίτη Σταυροφορία (1189-1192). Ο Ριχάρδος τον Λεοντόκαρδος πλησιάζει την Ιερουσαλήμ

Μετά από πολλές προσπάθειες των Σταυροφόρων της Ιερουσαλήμ για να καταλάβουν την Αίγυπτο οι δυνάμεις του Νουρ Αλ Ντίν με επικεφαλής τον στρατηγό Σιρκούχ και τον ανιψιό του, Σαλαντίν, κατέλαβαν το Κάιρο το 1169 και ανάγκασαν τον στρατό των Σταυροφόρων να εγκαταλείψει.

Μετά τον θάνατο του στρατηγού Σιρκούχ, ο ανιψιός του, Σαλαντίν, ξεκίνησε μια κατακτητική εκστρατεία που επιταχύνθηκε μετά το θάνατο του Νουρ Αλ Ντίν το 1174. Το 1187, ο Σαλαντίν ξεκίνησε μια μεγάλη εκστρατεία κατά του Βασιλείου των Σταυροφόρων της Ιερουσαλήμ.

Τα στρατεύματά του κατέστρεψαν σχεδόν το χριστιανικό στρατό στη μάχη του Χατίν, λαμβάνοντας την πόλη μαζί με ένα μεγάλο μέρος της επικράτειας. Η οργή μέσα από αυτές τις ήττες ενέπνευσαν την τρίτη Σταυροφορία.

Είχε επικεφαλής τον Φρειδερίκο Μπαρμπαρόσα, ο οποίος πνίγηκε στην Ανατολία πριν το στράτευμά του φτάσει στη Συρία, τον βασιλιά Φίλιππο Β της Γαλλίας και τον βασιλιά Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο. Τον Σεπτέμβριο 1191, οι δυνάμεις του Ριχάρδου νίκησαν τα στρατεύματα του Σαλαντίν στη μάχη της Αρσούφ, όπου ήταν η μόνη αληθινή μάχη της Τρίτης Σταυροφορίας.

Από την ανακατάληψη της πόλης Γιάφα, ο Ριχάρδος Λεοντόκαρδος απεκατέστησε τον χριστιανικό έλεγχο της περιοχής και πλησίασε την Ιερουσαλήμ, αν και αρνήθηκε να πολιορκήσει την πόλη. Τον Σεπτέμβριο 1192, ο Ριχάρδος και ο Σαλαντίν υπέγραψαν συνθήκη ειρήνης που απεκατέστησε το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ, χωρίς όμως την πόλη της Ιερουσαλήμ. Έτσι έληξε η Τρίτη Σταυροφορία.

Η τέταρτη Σταυροφορία (1198-1229) και η αρχή του τέλους για τη χριστιανική Κωνσταντινούπολη

Σε απάντηση οι Σταυροφόροι επιτέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη κλείνοντας την τέταρτη Σταυροφορία με την κατάκτηση και τη λεηλασία της βυζαντινής πρωτεύουσας. Ήταν μια μαύρη σελίδα της ιστορίας και ένα καθοριστικό χτύπημα που αποδυνάμωσε την πόλη-σύμβολο. Το υπόλοιπο του 13ου αιώνα κύλισε με Σταυροφορίες που δεν είχαν σαν σκοπό την ανατροπή των μουσουλμανικών δυνάμεων από τους Άγιους Τόπους.

Η Σταυροφορία των Αλβιγηνών (1208-1229), έγινε με σκοπό να ξεριζωθούν οι αιρετικοί «Καθαροί» ή Αλβιγηνοί που αποτελούσαν μια χριστιανική αίρεση της Γαλλίας. Στη συνέχεια η Βαλτική Σταυροφορία (1211-1225) έγινε προκειμένου να υποταχθούν οι ειδωλολάτρες στην Τρανσυλβανία.

Η πέμπτη Σταυροφορία που έγινε πριν από το θάνατο του πάπα Ιννοκέντιου Γ” το 1216, οι Σταυροφόροι επιτέθηκαν στην Αίγυπτο από ξηρά και θάλασσα αλλά τελικά υποτάχθηκαν στους μουσουλμάνους υπερασπιστές με επικεφαλής τον ανιψιό του Σαλαντίν, Αλ Μαλίκ αλ-Καμίλ, στο 1221.

Το 1229 στη μάχη που έμεινε γνωστή ως έκτη Σταυροφορία ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β “πέτυχε την ειρηνική μεταβίβαση της Ιερουσαλήμ στους Σταυροφόρους μέσω διαπραγματεύσεων με τον Αλ-Καμίλ. Η συνθήκη ειρήνης έληξε μια δεκαετία αργότερα και οι Μουσουλμάνοι ανέκτησε ξανά τον έλεγχο της Ιερουσαλήμ.

Το τέλος των Σταυροφοριών

Μετά το τέλος του 130υ αιώνα, οι ομάδες των Σταυροφόρων προσπάθησαν να κερδίσουν έδαφος στους Αγίους Τόπους μέσω βραχύβιων επιδρομών που αποδείχθηκαν κάτι περισσότερο από μια απλή ενόχληση στους μουσουλμάνους ηγεμόνες της περιοχής.

Η έβδομη Σταυροφορία (1239-1241), με επικεφαλής τον Θεοβάλδο Δ” της Καμπανίας, είχε ως αποτέλεσμα την ανακατάληψη της Ιερουσαλήμ αν και το 1244 την έχασε ξανά. Το 1249, ο βασιλιάς Λουδοβίκος Θ” της Γαλλίας οδήγησε την έβδομη Σταυροφορία εναντίον της Αιγύπτου, η οποία έληξε με την ήττα στο Μανσούρα το επόμενο έτος.

Καθώς οι Σταυροφόροι αγωνιζόντουσαν ακόμα ενεργά , μια νέα δυναστεία γνωστή ως «Δυναστεία των Μαμελούκων», που καταγόταν από πρώην δούλους του σουλτάνου, ανέλαβε την εξουσία στην Αίγυπτο.

Το 1260 οι Μαμελούκοι κατάφεραν να σταματήσουν την επέλαση των Μογγόλων από την Παλαιστίνη και τις εισβολές ξένων δυνάμεων με αρχηγό τον θρυλικό Τζένγκις Χαν και τους απογόνους του που είχαν προκύψει ως πιθανοί σύμμαχοi για τους χριστιανούς της περιοχής. Κάτω από τον ανελέητο ζυγό του σουλτάνου Μπαϊμπάρ, οι Μαμελούκοι κατέλαβαν την Αντιόχεια το 1268 προτρέποντας τον Λουδοβίκο Θ” για μια ακόμα Σταυροφορία η οποία έληξε με τον θάνατο του στην Αφρική.

Ένας νέος σουλτάνος των Μαμελούκων, ο Καλαούμ, κατάφερε να νικήσει τους Μογγόλους μέχρι το τέλος του 1281 και έστρεψε άμεσα την προσοχή του στους Σταυροφόρους, καταλαμβάνοντας την Τρίπολη το 1289.

Αυτή που θεωρείται ως τελευταία Σταυροφορία ήταν ουσιαστικά ένας στόλος από τη Βενετία και την Αραγονία όπου κατέφτασε για να υπερασπιστεί ότι κομμάτι γης είχε απομείνει από τις Σταυροφορίες το 1290. Το επόμενο έτος ο διάδοχος του Καλαούμ, βάδισε με ένα τεράστιο στρατό ενάντια στο παράκτιο λιμάνι της Άκρας,που ήταν πρωτεύουσα των Σταυροφόρων από τα τέλη της τρίτης Σταυροφορίας.

Μετά από μόλις εφτά εβδομάδες η Άκρα παραδόθηκε κλείνοντας οριστικά τις Σταυροφορίες στους Αγίους Τόπους μετά από σχεδόν δύο αιώνες. Αν και η Εκκλησία οργάνωσε μικρότερες Σταυροφορίες με περιορισμένους στόχους το 1291 -κυρίως στρατιωτικές εκστρατείες με στόχο την απομάκρυνση των Μουσουλμάνων από την κατακτημένη περιοχή, οι προσπάθειες εγκαταλείφθηκαν οριστικά μετά τον 16ο αιώνα με την άνοδο της Μεταρρύθμισης.

ΠΗΓΗ

Γνωρίστε, το στολίδι των Ιωαννίνων, το νησί της Κυρα-Φροσύνης

0

Είναι ένα από τα ελάχιστα κατοικημένα νησιά λίμνης στον κόσμο
Το νησάκι των Ιωαννίνων είναι ένας καταπράσινος παραδοσιακός οικισμός μέσα στη λίμνη που μαγεύει όσους το επισκέπτονται.

Κάνοντας κανείς το γύρο του νησιού, θα δει τα απλά παραδοσιακά σπίτια με τους πανέμορφους κήπους, τα στενά πλακόστρωτα σοκάκια και τα διάφορα καταστήματα με εκθέματα της γιαννιώτικης παραδοσιακής λαϊκής τέχνης της αργυροχρυσοχοΐας.

Το νησάκι της Παμβώτιδας έχει έκταση 200 στρέμματα και μέγιστο υψόμετρο 520 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας ή 59 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της λίμνης.

Όλες οι γωνιές νησιού είναι πλημμυρισμένες από πεύκα, πλατάνια και κυπαρίσσια, ενώ ιδιαίτερα αξιόλογα είναι και τα μοναστήρια που υπάρχουν εκεί και ανέδειξαν στο παρελθόν το μέρος σε ένα σπουδαίο χώρο μοναχισμού.

Το νησάκι των Ιωαννίνων είναι ανακηρυγμένος παραδοσιακός οικισμός καθώς είναι χτισμένος ακολουθώντας την παραδοσιακή ηπειρώτικη αρχιτεκτονική με τις χαρακτηριστικές στέγες από σχιστόλιθο.

Σήμερα το νησί στηρίζεται κυρίως στην τουριστική ανάπτυξη και οι τουρίστες φτάνουν από την πόλη των Ιωαννίνων με συχνά δρομολόγια πλοιαρίων τα οποία το καλοκαίρι είναι πολύ συχνά. Κυριότερα αξιοθέατα του νησιού είναι οι ανακαινισμένες μονές και το μουσείο Αλή Πασά.

Επισκεπτόμενοι το νησάκι της Παμβώτιδας θα δοκιμάσετε τους λαχταριστούς ασυνήθιστους τοπικούς μεζέδες, όπως είναι τα βατραχοπόδαρα και θα θαυμάσετε τα διάσημα ασημένια κοσμήματα και τα σκαλιστά αντικείμενα των Γιαννιωτών τεχνιτών. Η θέα της λίμνης από εκεί είναι μοναδική.

ΠΗΓΗ

Τα μαθήματα ζωής που άφησε κληρονομιά στην ανθρωπότητα ο Bruce Lee

0

Ήταν 27 Νοεμβρίου 1940, όταν γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο ο Bruce Lee, το απόλυτο icon των πολεμικών τεχνών και ένας από τους προπάτορες του σύγχρονου κινηματογράφου δράσης.

Μέσα από τις ταινίες του και τη φήμη του, κατάφερε να αγγίξει -και να ξεπεράσει- τα όρια του μύθου, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά που κινείται κάπου μεταξύ πραγματικότητας αλλά και θρύλου. Όπως και να έχει, ο Bruce Lee -πέθανε στα 33 του στις 20 Ιουλίου 1973- έχει πολλά να σου πει για τη ζωή και για πώς θα είσαι καλύτερος άντρας.

 

Οι κοντοί μπορούν να είναι ζόρικοι

O Bruce Lee απέδειξε πως δεν είναι και τόσο άσχημο να μην είσαι και πρώτο μπόι. Τόσο που δεν δίστασε να τα βάλει με τον θρύλο των Lakers και του ΝΒΑ, Kareem Abdul-Jabbar, στο Game of Death. Παρότι η υψομετρική τους διαφορά ήταν σχεδόν μισό μέτρο (1.71 μ. ο Lee, 2.18 μ. ο Jabbar), ο άρχοντας των πολεμικών τεχνών χρησιμοποιεί το μέγεθός του και την ευελιξία που αυτό του προσδίδει για να αποκτήσει πλεονέκτημα έναντι του θεόρατου αντιπάλου του.

 

Κάθε άντρας πρέπει να έχει αρχές

Eίναι πάντοτε καλό να έχεις μερικές ατάκες έτοιμες για κάθε περίσταση, ακόμη κι αν μιλάμε για (ψευδο)φιλοσοφία, κάτι που άλλωστε αφθονεί στα social media. Αν όμως χρειάζεσαι κάποιες αρχές για να ακολουθήσεις στη ζωή σου, τότε ο Bruce Lee έχει να προσφέρει πολλές από αυτές. «Η γνώση σου χαρίζει δύναμη, αλλά ο χαρακτήρας σεβασμό» ή «Να είσαι ευτυχισμένος αλλά ποτέ ικανοποιημένος» ή «Πάρε ό,τι είναι χρήσιμο, πέταξε ό,τι είναι άχρηστο και πρόσθεσε ό,τι είναι προσωπικά δικό σου» ή «Να ακολουθείς τους κανόνες χωρίς να περιορίζεσαι από αυτούς» είναι μόνο μερικές από αυτές.

Το στιλ είναι ικανότητα

Εναέριες κλωτσιές, αστραπιαίες γροθιές και πλήθος άλλων κινήσεων αποτελούν την γκάμα μάχης του Bruce Lee. Αυτά όμως δεν είναι τα μοναδικά δώρα που του ήρθαν από τον Θεό. Η κίτρινη φόρμα και τα Onitsuka Tigers έγιναν μόδα πολύ πριν τα φορέσει η Uma Thurman στο Kill Bill Vol. 1. Επίσης, είναι κατόρθωμα το να είσαι topless, να διαθέτεις γραμμωμένο σώμα και μύες και να μην υπάρχει αίσθηση επιδειξιομανίας. Τέλος, το μαλλί του αποτελεί αντικείμενο φθόνου.

 

Να τα δίνεις όλα, πάντοτε

Στο Enter the Dragon, ο Bruce Lee υποδύεται έναν master των πολεμικών τεχνών που παίρνει μέρος σε ένα τουρνουά, σαν κατάσκοπος. Κι ενώ πρέπει να συγκεντρώσει πληροφορίες και να κρατήσει χαμηλό προφίλ, δεν μπορεί παρά να τσακίσει στο ξύλο κάθε του αντίπαλο. Γιατί έτσι είναι ο χαρακτήρας του.

 

Πώς ένας άντρας γίνεται μύθος

Δεν εννοούμε ασφαλώς πίνοντας 7 λίτρα μπύρας σε ένα βράδυ ή τσακίζοντας 10 πιτόγυρα σε μία ώρα – αν και αυτό χρειάζεται ταλέντο. Μιλάμε για έναν σωστό, αυθεντικό μύθο που μπορεί να δημιουργήσει κάποιος γύρω από το όνομά του. Η ικανότητα του στις πολεμικές τέχνες και ο πρόωρος θάνατός του σίγουρα έπαιξαν το ρόλο τους. Ειδικά τα ερωτηματικά που άφησε πίσω του το φινάλε: Τον δολοφόνησε η κινέζικη μαφία; Υπήρχε κάποια οικογενειακή κατάρα; Σκηνοθέτησε ο ίδιος το τέλος του για να γίνει μυστικός πράκτορας; Πιθανότατα τίποτα από αυτά δεν ισχύει, αλλά είναι λεπτομέρειες που ασχέτως τη σχέση που διατηρούν με την πραγματικότητα, επιτυγχάνουν τη συντήρηση και την διόγκωση του θρύλου του.

Ακόμη και ο Chuck Norris μπορεί να ηττηθεί

Όλοι γνωρίζουμε τι μπορεί να κάνει ο Chuck Norris: Από το ότι έχει δαγκώσει το μήλο της Apple και έχει μετρήσει ως το άπειρο (2 φορές) μέχρι το ότι έχει κερδίσει το Super Mario παίζοντας από τα δεξιά προς τα αριστερά και σπρώχνει τη Γη προς τα κάτω όταν κάνει push ups. Ξέρεις όμως τι δεν έχει καταφέρει ποτέ ο Chuck; Ναι, αυτό που φαντάζεσαι: ο Bruce Lee τους τις έριξε στο Way of the Dragon. Πολύ άσχημα μάλιστα.

ΠΗΓΗ

Γάτες και σκύλοι μαζί σαρώνουν το ίντερνετ! (vid)

0

Δείτε παρακάτω το φανταστικό βίντεο!

Πανεύκολη συνταγή για νηστίσιμο cheesecake!

0

Από τα πιο αγαπημένα γλυκά μικρών και μεγάλων είναι το cheesecake. Είναι νόστιμο, ελαφρύ και από παρουσίαση σκίζει! Είναι μια ένοχη απόλαυση που θέλουμε πάντα να έχουμε στις γλυκιές αμαρτίες μας. Έτσι είτε νηστεύεις, είτε κάνεις διατροφή, είτε είσαι vegeterian από εδώ και εξής θα μπορείς να το απολαύσεις. Σήμερα θα δούμε πως να φτιάξεις ένα νηστίσιμο cheesecake. Μπορώ να σου πω με σιγουριά ότι είναι το ίδιο απλό και εύκολο με το κλασικό.

Αναρωτιέσαι πως έφαγα αυτή τη φλασιά; Ε, να λίγο οι λιγουρίτσες, λίγο ότι θέλω να προσέχω όσο να ‘ναι τη διατροφή μου, συν ότι πλέον είναι περίοδος νηστείας οπότε σκέφτομαι να έχω και νηστίσιμα γλυκά στο σπίτι για όσους νηστεύουν, να σου η ιδέα. Πάμε να δούμε μαζί την πανεύκολη συνταγή για νηστίσιμο cheesecake, λοιπόν!

Φτιάξε νηστίσιμο cheesecake

Τα υλικά που θα χρειαστείς:

200γρ. μπισκότα Digestive
125γρ. φυτίνη
Για την κρέμα:

900γρ. κρέμα τυρί (φυτική)
300γρ. φυτική κρέμα γάλακτος
90γρ. ζάχαρη
λίγο ξύσμα λεμονιού
γλυκό ή μαρμελάδα της προτίμησης σου για την επικάλυψη
Εκτέλεση:

Σε ένα κατσαρολάκι λιώσε το βούτυρο. Έπειτα, ρίξε το λιωμένο βούτυρο (φυτίνη) στο μούλτι με τα μπισκότα και χτύπα τα μέχρι να θρυμματιστούν πλήρως. Σε ένα τσέρκι στρώσε ομοιόμορφα το «χώμα» από τα μπισκότα και η βάση σου είναι έτοιμη. Βάλτην στον ψυγείο όσο ετοιμάζεις την κρέμα τυρί που θα ολοκληρώσει το γλυκάκι σου. Αν τα μπισκότα στη βάση σου φαίνονται πολύ λίγα εννοείται μπορείς να προσθέσεις. Είναι μια μέση ποσότητα αυτή που κάνω εγώ.

Χτύπα στο μίξερ την κρέμα τυρί μέχρι να αφρατέψει. Στη συνέχεια πρόσθεσε την κρέμα γάλακτος, τη ζάχαρη και το ξύσμα λεμονιού. Ανακάτεψε τα όλα μαζί για να γίνουν μια ωραία βελούδινη κρέμα. Βγάλε από το ψυγείο τη βάση και ρίξε την κρέμα από πάνω. Βάλε το cheesecake σου στο ψυγείο να κρυώσει. Πριν το σερβίρεις ρίξε από πάνω και την μαρμελάδα ή το γλυκό του κουταλιού που θέλεις. Αυτό ήταν! Νηστίσιμο cheesecake πανέτοιμο.

Bonus tips:
Αν δεν είσαι σίγουρη για την φυτική κρέμα τυρί, μπορείς να βρεις στα σούπερ μάρκετ κρέμα τυρί με λάδι καρύδας που είναι σίγουρα νηστίσιμο. Επίσης, για να το κάνεις ακόμα πιο υγιεινό μπορείς να επιλέξεις Digestive χωρίς ζάχαρη ή ακόμα μπορείς να αντικαταστήσεις την λευκή ζάχαρη με μαύρη. Επίσης θέλω να σου πω πως όσα cheesecake έχω κάνει-νηστίσιμα και μη- η καλύτερη μαρμελάδα που έχω δοκιμάσει είναι αυτή από μύρτιλλα ή βύσσινο. Ταιριάζουν γάντι με το γλυκό αυτό- περισσότερο από τις άλλες μαρμελάδες.

ΠΗΓΗ

Η ιστορία του Άγιαξ

0

Ο Άγιαξ είναι ποδοσφαιρικό σωματείο του Άμστερνταμ, με πληθώρα περγαμηνών, τόσο στην Ολλανδία, όσο και στην Ευρώπη. Είναι η κορυφαία ομάδα στη χώρα της τουλίπας και μία από τις σπουδαιότερες παγκοσμίως.

Ιδρύθηκε στις 18 Μαρτίου 1900 από τέσσερις φίλους στο πατάρι του καφέ-μπαρ Ανατολικές Ινδίες στο Άμστερνταμ. Ήταν Κυριακή 9:45 το πρωί, όταν ο Φλόρις Στέμπελ, ο Κάρελ Ρίζερ και οι αδελφοί Χαν και Γιόχαν Ντάντε έδωσαν στο υπό σύσταση σωματείο το όνομα του αρχαίου έλληνα πολεμιστή Αίαντα -Άγιαξ (Ajax) στα Ολλανδικά- από τη Σαλαμίνα, που διακρίθηκε στον Τρωικό Πόλεμο. Ως χρώματα της ομάδας όρισαν το κόκκινο και το λευκό.

Στην αρχή αγωνιζόταν στις τοπικές κατηγορίες του Άμστερνταμ. Το 1911 έκανε το μεγάλο άλμα και ανέβηκε στην A’ Κατηγορία της Ολλανδίας. Το 1917 κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο (Κύπελλο Ολλανδίας) και την επόμενη χρονιά ήρθε το πρώτο πρωτάθλημα. Τότε αναγκάσθηκε να αλλάξει τη φανέλα με τις κάθετες κόκκινες και άσπρες ρίγες, επειδή ήταν ολόιδια με αυτή της Σπάρτα Ρότερνταμ, που κυριαρχούσε στην Ολλανδία και να υιοθετήσει τη λευκή φανέλα με την κάθετη πλατιά κόκκινη ρίγα μπρος – πίσω, που τον ακολουθεί μέχρι σήμερα.

Ο Άγιαξ συνέχισε την κυριαρχία εντός των τειχών, αλλά επιζητούσε και τη διεθνή καταξίωση, μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’50, όταν καθιερώθηκαν τα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου. Θα το επιτύχει στις αρχές τις δεκαετίας του ’70, με προπονητή ένα παλιό του παίκτη, τον Ρίνους Μίχελς, που εφαρμόζει το λεγόμενο ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο. Στο σύστημα αυτό οι παίκτες δεν έχουν συγκεκριμένες θέσεις και τρέχουν ακατάπαυστα για να καλύψουν τα κενά που αφήνουν οι συμπαίκτες τους. Ο αμυντικός γίνεται επιθετικός και ο επιθετικός μετατρέπεται σε αμυντικό. Έτσι, η ομάδα βρίσκεται σε διαρκή κίνηση, μπλοκάροντας κάθε κίνηση των αντιπάλων της.

Ο Άγιαξ το 1911Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν. Με μια πλειάδα νέων και ταλαντούχων ποδοσφαιριστών, ο Άγιαξ φθάνει στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1969, αλλά συντρίβεται με 4-1 από τη μεγάλη Μίλαν του Ριβέρα. Θα φθάσει στην κορυφή δύο χρόνια αργότερα. Στις 2 Ιουνίου 1971 αντιμετωπίζει στο Γουέμπλεϊ τον Παναθηναϊκό και τον νικά εύκολα με 2-0. Το Έπος του Γουέμπλεϊ, όπως το ονομάσαμε στην Ελλάδα για την επιτυχία του τριφυλλιού, θα είναι η απαρχή θριάμβων για την ομάδα του Άμστερνταμ. Θα ακολουθήσουν δύο ακόμη Κύπελλα Πρωταθλητριών (1972, 1973), με προπονητή τον ρουμάνο Στέφαν Κόβατς, που παραμένει πιστός στη φιλοσοφία του Μίχελς. Ο Κρόιφ και η παρέα του θα γνωρίσουν τη διεθνή καταξίωση και το θαυμασμό όλου του φίλαθλου κόσμου. Το 1972, με νωπές της δάφνες από την κατάκτηση του πρώτου του τίτλου, ο Άγιαξ ήρθε στην Ελλάδα, αναζητώντας τις ρίζες του. Με αρκετούς αναπληρωματικούς, αγωνίσθηκε στο «ξερό» γήπεδο της Σαλαμίνας με τον τοπικό Αίαντα, τον οποίο νίκησε με 2-0.

Τα επόμενα χρόνια ο Άγιαξ θα συνεχίσει την κυριαρχία του στην Ολλανδία και θα έχει σποραδικές επιτυχίες στην Ευρώπη. Η εξαετία 1991-1997, με προπονητή τον Λούις Φαν Χάαλ, θα είναι ιδιαίτερα επιτυχημένη για τα Παιδιά του Θεού (Godenzonen), όπως είναι ένα από τα προσωνύμια της ομάδας, με 3 πρωταθλήματα, 1 Κύπελλο, 1 Τσάμπιονς Λιγκ, 1 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και 1 Διηπειρωτικό. Το 1996 ο Άγιαξ ξαναβρήκε στο δρόμο του τον Παναθηναϊκό στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Οι πράσινοι νίκησαν με 1-0 στο Άμστερνταμ και βρέθηκαν κοντά στον τελικό. Στον επαναληπτικό της Αθήνας, όμως, ο Άγιαξ ανέτρεψε την κατάσταση και προκρίθηκε πανηγυρικά με 3-0.

Η ομάδα του Άμστερνταμ φημίζεται για τις ακαδημίες ποδοσφαίρου, που έχουν βγάλει πολύ σπουδαίους ποδοσφαιριστές, με κορυφαίο παράδειγμα τον Γιόχαν Κρόιφ. Αξιοποιεί, όχι μόνα τα εγχώρια ταλέντα, αλλά και νεαρούς παίκτες από άλλες χώρες, έχοντας ιδρύσει θυγατρικές ομάδες στη Νότιο Αφρική και τις ΗΠΑ.

Ο Άγιαξ του Στέφαν Κόβατς, 1972Την ερυθρόλευκη φανέλα του Άγιαξ έχουν φορέσει σπουδαίοι ποδοσφαιριστές, όπως οι: Μίχελς, Κρόιφ, Μιούρεν, Ρεπ, Σουρμπίρ, Νέεσκενς, Χάαν, Κρολ, Χούλσοφ, Ράικαρντ, Φαν Τσιπ, Ζέεντορφ, Κλάιφερτ, Κούμαν, Φαν Ντερ Σαρ, Όφερμαρς, Βίτσκε, Βάουτερς, Βαν Μπάστεν, Μπέργκαμπ, Φαν Ντερ Φάαρτ, Μάρσιο Σάντος, Στέιπλετον αδελφοί Λάουντρουπ, Κανού, Λέρμπι, Μέλμπι, Όλσεν, Λιτμάνεν, Αρβελάτζε, Ιμπραήμοβιτς και οι σύγχρονοι Ντάβιντς και Σταμ. Στην ομάδα του Άμστερνταμ έχουν αγωνισθεί και τρεις Έλληνες: ο Νίκος Μαχλάς (1999-2002), ο Γιάννης Αναστασίου (2004-2006) και ο Άγγελος Χαριστέας (2005-2006).

Ο μεγάλος αντίπαλος του Άγιαξ είναι η Φέγενορντ, η ομάδα του μεγάλου λιμανιού της Ολλανδίας. Τα μεταξύ του ντέρμπι (Klassieker στα ολλανδικά) αποτελούν το ποδοσφαιρικό γεγονός της χρονιάς στην Ολλανδία. Οι συγκρούσεις μεταξύ των οπαδών τους είναι συχνές και βίαιες, με αποκορύφωμα τον θάνατο ενός οπαδού του Άγιαξ το 1997.

Οι αντίπαλοι οπαδοί και ιδιαίτερα της Φέγενορντ αποκαλούν τους φίλους του Άγιαξ Εβραίους (Joden), επειδή στο Άμστερνταμ υπήρχε προπολεμικά μια πολυπληθής εβραϊκή κοινότητα, που εξολοθρεύτηκε από τους Ναζί. Τα συνθήματα αντιπάθειας κατά του Άγιαξ έχουν συχνά αντισημιτικό περιεχόμενο. Ένα από αυτά είναι: «Hamas, Hamas, joden aan het gas» («Χαμάς, Χαμάς, οι Εβραίοι στους θαλάμους αερίων»). Οι οπαδοί του Άγιαξ από αντίδραση αναρτούν στο γήπεδο λάβαρα και πανό με το Άστρο του Δαυίδ και επευφημούν για να εμψυχώσουν την ομάδα τους με την κραυγή «Εβραίοι, Εβραίοι». Ανταποδίδουν στους οπαδούς της Φέγενορντ με το σύνθημα «Als de lente komt dan gooien wij bommen op Rotterdam» («Όταν θα έλθει η άνοιξη, εμείς θα βομβαρδίσουμε το Ρότερνταμ»), υπονοώντας το βομβαρδισμό του Ρότερνταμ από τους Ναζί κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Τίτλοι
Πρωταθλήματα Ολλανδίας (33): 1918, 1919, 1931, 1932, 1934, 1937, 1939, 1947, 19557, 19560, 1966, 1967, 1968, 19670, 1972, 1973, 1977, 1979, 1980, 1982, 1983, 1985, 1990, 1994, 1995, 1996, 1998, 2002, 2004, 2011, 2012, 2013, 2014.
Κύπελλα Ολλανδίας (18): 1917, 1943, 1961, 1967, 1970, 1971, 1972, 1979, 1983, 1986, 1987, 1993, 1998, 1999, 2002, 2006, 2007, 2010.
Κύπελλα Πρωταθλητριών Ευρώπης/ Τσάμπιονς Λιγκ (4): 1971, 1972, 1973, 1995.
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (1): 1987.
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (1): 1992.
Σούπερ Καπ Ευρώπης (2): 1973, 1995.
Διηπερωτικά Κύπελλα (2): 1972, 1995.

ΠΗΓΗ

Μαυρομάτικα φασόλια με αλμύρα, ανθότυρο και βασιλικό

0

Η ιδιαίτερη γεύση του ευκολόβραστου οσπρίου συνδυάζεται μοναδικά με θερινά χόρτα, ζαρζαβατικά και μυρωδικά.

Υλικά
350 γρ. φασόλια μαυρομάτικα
το λευκό και τρυφερό πράσινο μέρος από 4 φρέσκα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένα
400 γρ. αλμύρα, χοντροκομμένη (χωρίς τα χοντρά κοτσάνια)
3 – 4 κουτ. σούπας φύλλα φρέσκου βασιλικού, χοντροκομμένα (αν δεν βρούμε, βάζουμε μαϊντανό ή δυόσμο)
200 γρ. ανθότυρο, σε μέτρια, ακανόνιστα κομμάτια
2 σταγόνες ταμπάσκο (προαιρετικά)
χυμός από 1 μέτριο λεμόνι (ή όσο λεμόνι μάς αρέσει)
120 ml ελαιόλαδο
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Διαδικασία
Σε μια βαθιά κατσαρόλα βάζουμε τα φασόλια με μπόλικο νερό να τα καλύπτει και βράζουμε σε δυνατή φωτιά για περίπου 5 – 6 λεπτά (από τη στιγμή που θα κοχλάσει το νερό). Τα στραγγίζουμε και τα ξαναβάζουμε στην κατσαρόλα μαζί με φρέσκο νερό (περίπου 1 – 1½ λίτρο). Τα βράζουμε σε μέτρια φωτιά για περίπου 20 – 25 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν, χωρίς όμως να διαλυθούν. Τα στραγγίζουμε και τα αφήνουμε στην άκρη να κρυώσουν ελαφρώς.

Παράλληλα, σε μια μέτρια κατσαρόλα με άφθονο αλατισμένο νερό που κοχλάζει ζεματίζουμε την αλμύρα για περίπου 3 – 4 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσει όσο μας αρέσει (καλό πάντως είναι να μην παραβράσει). Τη μεταφέρουμε με τρυπητή κουτάλα σε ένα μπολ με κρύο νερό (ιδανικά, και με μερικά παγάκια). Την αφήνουμε για περίπου 2 – 3 λεπτά, ώστε να σταματήσει ο βρασμός και να διατηρήσει το ζωηρό πράσινο χρώμα της. Τη στραγγίζουμε καλά και τη μεταφέρουμε σε ένα μπολ.

Προσθέτουμε τα φασόλια, τα κρεμμυδάκια, το βασιλικό, το λάδι, το λεμόνι και το ταμπάσκο, αν βάλουμε, και ανακατεύουμε απαλά.

Μεταφέρουμε σε μια πιατέλα, σκορπίζουμε το ανθότυρο και σερβίρουμε.

Συνταγή: Νίκη Χρυσανθίδου

ΠΗΓΗ